ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τάσος Μπουλμέτης

Τάσος Μπουλμέτης

Παρατηρητήριο

Καλά θα κάνεις, πατερούλη, να μην ανακατεύεσαι στις ζωές των άλλων και δη των παιδιών. Δεν είναι τα δικά σου. Το κράτος ας φροντίζει μόνο να υπάρχουν πραγματικά σχολεία και αληθινοί δάσκαλοι. Και να καταργήσει το ένα και μοναδικό βιβλίο. Εξάλλου τα περισσότερα κρατικά είναι άστοχα. Να είναι ελεύθεροι οι άνθρωποι να μάθουν ό,τι και όπως θέλουν, ελεύθεροι να επιχειρούν. Τίποτε άλλο. Αν ο Στέλιος είχε την ευκαιρία να μάθει την τέχνη, αν τον άφηνες να ανοίξει αύριο μια δική του δουλειά, να βρει το δρόμο του, δεν θα σε είχε ανάγκη. Όπως σίγουρα δεν θα σε έχει η Ματίνα που θα ψηλώσει πολύ και δεν θα την φτάνεις. Δεν θα μπορείς να τους χειραγωγείς. Αν στέκει όμως σκυφτός πάντα θα κοιτάζει προς εσένα.

Athens Voice 3τσάντες έξω από ένα σχολείο κάπου στην Αθήνα

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Το αριστεροδέξιο και πάντα φοβικό προς τη Δύση συνεχές, παλλόμενο αδιαλείπτως, γραπώνεται τώρα από την εθνική ταυτότητα και μετατοπίζεται πολιτικά δεξιά. Τα όσα αποτυπώνουν οι δημοσκοπήσεις δεν είναι φενάκη. Το κίνημα των αγανακτισμένων εκδικείται. Επιστρέφει ηττημένο, αβέβαιο και light. Η εξαπάτησή του παράγει το αντίθετο πολιτικό αποτέλεσμα. Ποιος πολιτικός θα τολμήσει να του πάει κόντρα όταν δεν έχει χρήμα να μοιράσει;

Μήπως ήρθε ο καιρός της δεξιάς;

Παρασκευή, 6 Νοεμβρίου 2015

Τέλης Σαμαντάς: Το πρόσωπο του τέρατος



Ένας βουλευτής πέφτει θύμα τραμπούκικης επίθεσης από τους νεοναζί χρυσαυγίτες. Το γεγονός από μόνο του θα έπρεπε να συγκλονίσει τον πολιτικό κόσμο. Και θα έπρεπε να τον συσπειρώσει εναντίον του νεοναζιστικού μορφώματος. Με σαφή λόγο και ακόμη σαφέστερες πράξεις.
Αντί γι αυτό η μεν Νέα Δημοκρατία καταγγέλει τον Νίκο Φίλη «ως ηθικό αυτουργό της επίθεσης» ο δε ΣΥΡΙΖΑ καλεί την Αξιωματική Αντιπολίτευση «να αποφασίσει αν είναι κόμμα της Δημοκρατίας ή μια συνιστώσα της Ακροδεξιάς» και «όποιος φλερτάρει με την Ακροδεξιά... τελικά γίνεται ο ίδιος θύμα".
Σ΄αυτή ακριβώς την ανεύθυνη αλλά και επικίνδυνη στάση κυβέρνησης και αντιπολίτευσης έγκειται το σοβαρότερο πρόβλημα για τη Δημοκρατία σήμερα: στο ότι ένα απεχθές γεγονός στην ουσία περνάει σε δεύτερη μοίρα, επικαλυπτόμενο από μικροπολιτικές αντεγκλήσεις. Το αν έχει δικαίωμα ένας υπουργός να εκφράζει «προσωπικές απόψεις για ιστορικά ζητήματα» ή το αν η εξολόθρευση των Ποντίων είναι «εθνοκάθαρση» ή «γενοντονία» είναι απολύτως δευτερεύοντα.
Το καίριο και το πρωτεύον είναι πως πίσω από τέτοιου είδους παρελκυστικές «επικαλύψεις» παραμονεύει ο κίνδυνος να «πάψει να μας τρομάζει το πρόσωπο του τέρατος» και όχι μόνο να το συνηθίσουμε αλλά και «ν’ αρχίσουμε να του μοιάζουμε», όπως σημείωνε κάποτε ο Μάνος Χατζιδάκις. Ας συνέλθουν, λοιπόν, κυβερνώντες και αντιπολιτευόμενοι πριν το «πρόσωπο του τέρατος» γίνει ο καθρέφτης της νεοελληνικής κοινωνίας. Τα ιστορικά παραδείγματα -παλαιότερα αλλά και πρόσφατα- δεν είναι λίγα …

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου