Τέλης Σαμαντάς: Το πρόσωπο του τέρατος



Ένας βουλευτής πέφτει θύμα τραμπούκικης επίθεσης από τους νεοναζί χρυσαυγίτες. Το γεγονός από μόνο του θα έπρεπε να συγκλονίσει τον πολιτικό κόσμο. Και θα έπρεπε να τον συσπειρώσει εναντίον του νεοναζιστικού μορφώματος. Με σαφή λόγο και ακόμη σαφέστερες πράξεις.
Αντί γι αυτό η μεν Νέα Δημοκρατία καταγγέλει τον Νίκο Φίλη «ως ηθικό αυτουργό της επίθεσης» ο δε ΣΥΡΙΖΑ καλεί την Αξιωματική Αντιπολίτευση «να αποφασίσει αν είναι κόμμα της Δημοκρατίας ή μια συνιστώσα της Ακροδεξιάς» και «όποιος φλερτάρει με την Ακροδεξιά... τελικά γίνεται ο ίδιος θύμα".
Σ΄αυτή ακριβώς την ανεύθυνη αλλά και επικίνδυνη στάση κυβέρνησης και αντιπολίτευσης έγκειται το σοβαρότερο πρόβλημα για τη Δημοκρατία σήμερα: στο ότι ένα απεχθές γεγονός στην ουσία περνάει σε δεύτερη μοίρα, επικαλυπτόμενο από μικροπολιτικές αντεγκλήσεις. Το αν έχει δικαίωμα ένας υπουργός να εκφράζει «προσωπικές απόψεις για ιστορικά ζητήματα» ή το αν η εξολόθρευση των Ποντίων είναι «εθνοκάθαρση» ή «γενοντονία» είναι απολύτως δευτερεύοντα.
Το καίριο και το πρωτεύον είναι πως πίσω από τέτοιου είδους παρελκυστικές «επικαλύψεις» παραμονεύει ο κίνδυνος να «πάψει να μας τρομάζει το πρόσωπο του τέρατος» και όχι μόνο να το συνηθίσουμε αλλά και «ν’ αρχίσουμε να του μοιάζουμε», όπως σημείωνε κάποτε ο Μάνος Χατζιδάκις. Ας συνέλθουν, λοιπόν, κυβερνώντες και αντιπολιτευόμενοι πριν το «πρόσωπο του τέρατος» γίνει ο καθρέφτης της νεοελληνικής κοινωνίας. Τα ιστορικά παραδείγματα -παλαιότερα αλλά και πρόσφατα- δεν είναι λίγα …

Σχόλια

Διαβάστηκαν πολύ