ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

καλές διακοπές

Παρατηρητήριο

Ούτε μια σοβαρή αριστερά δεν μπορούμε να ’χουμε. Τους πρότεινε ο άλλος να βγάλουν ψεύτικα λεφτά σαν τη Μonopoly να κάνουν αυτοί πως μας πληρώνουν και μεις πως τους πληρώνουμε κι αυτοί ενθουσιάστηκαν και του ζήτησαν να γίνει υπουργός των Οικονομικών. Ουάου yes, το κινηματικό χρήμα… Και συ περίμενες αυτό το νηπιαγωγείο να σε σώσει και να σε οδηγήσει ξανά στη γη της επαγγελίας. Να διαπραγματευτεί με τη Μέρκελ και τον Σόιμπλε και να τους τουμπάρει. Πόσο αφελής μπορείς να είσαι; Αλλά και πόσο επικίνδυνος;

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Κακώς αναστατώνεστε με την υπόθεση της λειτουργίας των καταστημάτων τις Κυριακές. Βρισκόμαστε στη μακρά και επώδυνη φάση της αποκομμουνιστικοποίησης και ο θόρυβος λογικά θα είναι ισχυρός. Φανταστείτε να εφαρμοστεί η αξιολόγηση των ΔΥ, να πωληθούν όλες οι ΔΕΚΟ, να γίνουν ιδιωτικά πανεπιστήμια κλπ. Μεγάλο μέρος της κοινωνίας θα αντισταθεί μέχρις εσχάτων. Η Ελλάδα κοιλοπονάει την ελευθερία της.

Κυριακή, 10 Ιουλίου 2016

Γρηγόρης Καραγρηγορίου: Η κουτουλιά


από τον τοίχο του στο fb

Πριν δέκα χρόνια σαν σήμερα, ο Ζινεντίν Ζιντάν τελείωνε την καριέρα του με μια κουτουλιά στον Μάρκο Ματεράτσι κι ένα χαμένο τελικό Παγκοσμίου Κυπέλλου.
Ο Ματεράτσι μίλησε στην L'Equipe για αυτήν την "επέτειο" και επιβεβαίωσε τι του είπε και έγινε αυτό που έγινε. Θέλει να πουλήσει και το βιβλίο του. Ο Ζιντάν το μεγαλο αστέρι, ο άρχοντας της ντρίμπλας, κάνει θαύματα όλο το καλοκαίρι του 2006 με τα μαγικά του πόδια. Ο Ματεράτσι λίγο πιο πάνω από την αφάνεια, γνωστός μόνο για τις κλωτσιές από τα δολοφονικά δικά του πόδια, ο άρχοντας της κόκκινης κάρτας. Αλλά στον τελικό του Μουντιάλ, έχουν βάλει ο καθένας από ένα γκολ, αν είναι δυνατόν, κι έχουν φτάσει στην παράταση. Στο 110ο λεπτό.
Του τραβάει τη φανέλα, ο Ζιντάν γυρίζει και του πετάει ένα "αν τη θες θα στη δώσω στο τέλος" κι ο Ματεράτσι θεωρεί, μάλλον σωστά, πως τον μειώνει, τον κοροϊδεύει. Λέει κανείς πως είναι καλό παληκάρι, με τακτ και λεπτούς τρόπους ο Ζιζού; Στο Λέτσε, την πρωτεύουσα της Γκρέτσια Σαλεντίνα, την Ελλάδας του Σαλέντο, δεν γουστάρουν να τους κοροϊδεύουν και δεν γίνεται να περάσει έτσι κατι τέτοιο. Οπότε του είπε για την αδερφή του. Κράτα τη φανέλα. "Preferisco la puttana di tua sorella". Προτιμώ την αδερφή σου. Την la puttana μάλιστα.

Αλλά και στη Μασσαλία , στο γκέτο των Αλγερινών τη Λα Καστελάν, όπως αρκετοί γνώριζαν κι όλοι οι υπόλοιποι λίγα δευτερόλεπτα μετά έμαθαν, δεν τα σηκώνουν καθόλου αυτά τα αστειάκια με τις οικογένειες. Και χέστηκε ο Ζιντάν αν είναι τελικός Μουντιάλ και μπορεί να το σηκώσει και τελευταίο παιχνίδι της καριέρας του και λοιπές λεπτομέρειες. Κουτουλιά κι αποχωρώ και χαίρετε. Και δέκα χρόνια δεν το έχει μετανιώσει, δε ζητάει συγνώμη. Ο Ματεράτσι στην L'Equipe λέει, "το σέβομαι αν δε θέλει να μου δώσει εξηγήσεις". Γιατί κι αυτός καταλαβαίνει. Δίκιο έχουν κι οι δυο.

Πολύ σπάνια τσαντίζομαι κι απεχθάνομαι τη βία, την όποια βία. Αλλά, τις μετρημένες στα δάκτυλά της μιας παλάμης φορές που μου συνέβη αυτή η έκσταση, η ξεκάθαρη και καθόλου θολή επιφοίτηση πως τώρα πρέπει να κάνω αυτό που πρέπει να κάνω, ήταν σε εντελώς ανάλογη περίπτωση. Οπότε, ότι και να λένε, ότι και να γράφτηκε, ότι κι αν είναι το σωστό την κατανοώ και τη σέβομαι την πιο διάσημη κουτουλιά στο κόσμο. Και δεν υπάρχει συγνώμη για αυτό που είσαι, αν δέχεσαι τις συνέπειες.

(Στη φωτογραφία "Η Κουτουλιά", γιγάντια σύνθεση έξω από το Κέντρο Πομπιντού στο Παρίσι).

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου