ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Σταύρος Τσακυράκης, ο δικός μας σούπερ ήρωας

Παρατηρητήριο

Η βαθιά, σκοτεινή σοσιαλιστική, με τα λεφτά των άλλων, Ελλάδα θα δώσει τη μάχη της επιβίωσης σε κάθε μετερίζι. Δημοσιογραφία, εκπαίδευση, δικαιοσύνη, δημόσια διοίκηση, οικονομία. Στις επόμενες εκλογές παίζονται πολλά περισσότερα από μια διακυβέρνηση. Τα στρατόπεδα ήδη διαμορφώνονται και δεν έχουν τίποτα απο το παρελθόν.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Οι ευρωπαϊκές αρχές αποφάσισαν να ασχοληθούν ξανά με το μεταναστευτικό όταν άρχισαν οι τσαμπουκάδες της Ιταλικής κυβέρνησης και η κρίση στον κυβερνητικό συνασπισμό της Γερμανίας. Από τις αποφάσεις που πήραν-δεν πήραν είναι φανερό ότι δεν έχουν λύση, αλλά έχουν λεφτά για πέταμα. Είπαν και κάτι υπαινικτικά και για τη δράση των ΜΚΟ στη Μεσόγειο και έδωσαν και του δικού μας παράταση στην αύξηση του ΦΠΑ. Απλά δεν υπάρχει καμιά λύση εκεί που δήθεν ψάχνουν. Πρόκειται περί εποικισμού της Ευρώπης από κατοίκους της Αφρικής και της Ασίας. Ζούμε μια φάση μετακίνησης λαών που θα ενταθεί λόγω υπερπληθυσμού, διάβρωσης των παραλίων και ερημοποίησης που προκαλεί η κλιματική αλλαγή. Αυτά συνδυάζονται με την πολιτική αστάθεια, την οικονομική καχεξία, τη βία αλλά και τη διακίνηση της πληροφορίας και την ευκολία των μετακινήσεων. Η Ευρώπη είναι πολύ πλούσια για το μέγεθος του πληθυσμού της και λογικά φαντάζει ως η γη της επαγγελίας. Κάποια στιγμή θα κλείσει σαν στρείδι αλλά αυτό θα σημάνει βία, ανείπωτη βία. Στα πλαίσια της κατάρρευσης της μεταπολεμικής ηθικής που έρχεται.

Πέμπτη, 8 Σεπτεμβρίου 2016

Βάσω Κιντή: Μόνο αν πειθαρχήσεις και αφοσιωθείς....


από το fb

Η πολιτική της κυβέρνησης στην εκπαίδευση (με τον περιορισμό την κατάργηση των εξετάσεων, τη μείωση της ύλης και των ωρών διδασκαλίας, κλπ) υπαγορεύεται από τα εξής:
-- από μία δήθεν φιλο-μαθητική, φιλο-φοιτητική στάση και την ιδεολογία της «αντι-αυταρχικής εκπαίδευσης (π.χ., εναντίον της εντατικοποίησης των σπουδών)
-- από την καθαρά ψηφοθηρική επιθυμία τους να προσεταιριστούν τους νέους (και τους προστατευτικούς γονείς τους) υποσχόμενοι δήθεν για το καλό τους χαλαρό σχολείο χωρίς πειθαρχία και πίεση.
-- από την επιθυμία τους να ικανοποιήσουν συντεχνιακές διεκδικήσεις εκπαιδευτικών που, αντίθετα με τους ευσυνείδητους εκπαιδευτικούς, θέλουν λιγότερο φόρτο δουλειάς.
Θα πω μόνο ότι εκπαίδευση χωρίς μόχθο και πειθαρχία δεν υπάρχει. Τόσο στις επιστήμες όσο και στις τέχνες, όχι μόνο τα μικρά βήματα προόδου, αλλά και οι μεγάλες καινοτομίες, επαναστάσεις και ανατροπές προκύπτουν μέσα από τη σκληρή μαθητεία στο παλιό.
Γράφει ο μεγάλος κριτικός της τέχνης Clement Greenberg:
“H ιστορία δείχνει ότι δεν υπάρχει καμία περίπτωση σημαντικής καινοτομίας στην οποία ο καινοτόμος καλλιτέχνης δεν κατείχε … τις συμβάσεις τις οποίες άλλαξε ή εγκατέλειψε. Το οποίο σημαίνει ότι υπέβαλλε την τέχνη του στην πίεση αυτών των συμβάσεων καθώς τις άλλαζε ή τις απέρριπτε. […] Οι νέες συμβάσεις θα αναδύονταν από τις παλιές χάρη στην πάλη του με τις παλιές.”
O φιλόσοφος Stanley Cavell:
“μόνο ένας σκλάβος των συμβάσεων μπορεί να γνωρίζει πώς μπορεί να τις αλλάξει προς το καλύτερο ή να γνωρίζει πώς να τις ξεριζώσει.”
Και ο φιλόσοφος της επιστήμης Thomas. Kuhn:
“H καινοτομία εμφανίζεται, κατά κανόνα, μόνο σ’ αυτόν που, γνωρίζοντας με ακρίβεια τι πρέπει να αναμένει, είναι σε θέση να καταλάβει ότι κάτι πήγε στραβά.”


Μόνο αν πειθαρχήσεις και αφοσιωθείς, αν ασκηθείς μέσα σε ένα πλήθος περιορισμών, μπορείς κάποτε ίσως και να τους υπερβείς και να γίνεις δεξιοτέχνης, πραγματικά καινοτόμος και πρωτότυπος. Η χαλαρότητα στην εκπαίδευση δεν δείχνει ενδιαφέρον για τα παιδιά. Δείχνει αδιαφορία και ψηφοθηρία.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου