ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Σταύρος Τσακυράκης, ο δικός μας σούπερ ήρωας

Παρατηρητήριο

Η βαθιά, σκοτεινή σοσιαλιστική, με τα λεφτά των άλλων, Ελλάδα θα δώσει τη μάχη της επιβίωσης σε κάθε μετερίζι. Δημοσιογραφία, εκπαίδευση, δικαιοσύνη, δημόσια διοίκηση, οικονομία. Στις επόμενες εκλογές παίζονται πολλά περισσότερα από μια διακυβέρνηση. Τα στρατόπεδα ήδη διαμορφώνονται και δεν έχουν τίποτα απο το παρελθόν.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Οι ευρωπαϊκές αρχές αποφάσισαν να ασχοληθούν ξανά με το μεταναστευτικό όταν άρχισαν οι τσαμπουκάδες της Ιταλικής κυβέρνησης και η κρίση στον κυβερνητικό συνασπισμό της Γερμανίας. Από τις αποφάσεις που πήραν-δεν πήραν είναι φανερό ότι δεν έχουν λύση, αλλά έχουν λεφτά για πέταμα. Είπαν και κάτι υπαινικτικά και για τη δράση των ΜΚΟ στη Μεσόγειο και έδωσαν και του δικού μας παράταση στην αύξηση του ΦΠΑ. Απλά δεν υπάρχει καμιά λύση εκεί που δήθεν ψάχνουν. Πρόκειται περί εποικισμού της Ευρώπης από κατοίκους της Αφρικής και της Ασίας. Ζούμε μια φάση μετακίνησης λαών που θα ενταθεί λόγω υπερπληθυσμού, διάβρωσης των παραλίων και ερημοποίησης που προκαλεί η κλιματική αλλαγή. Αυτά συνδυάζονται με την πολιτική αστάθεια, την οικονομική καχεξία, τη βία αλλά και τη διακίνηση της πληροφορίας και την ευκολία των μετακινήσεων. Η Ευρώπη είναι πολύ πλούσια για το μέγεθος του πληθυσμού της και λογικά φαντάζει ως η γη της επαγγελίας. Κάποια στιγμή θα κλείσει σαν στρείδι αλλά αυτό θα σημάνει βία, ανείπωτη βία. Στα πλαίσια της κατάρρευσης της μεταπολεμικής ηθικής που έρχεται.

Σάββατο, 18 Μαρτίου 2017

Βάσω Κιντή: Το κόμμα ως κάτοχος της αλήθειας



Η λογική που εξέφρασε ο Κούλογλου χθες, ότι περίμεναν/περίμενε να κερδίσει η ακροδεξιά ώστε να γίνουν καλύτερα τα πράγματα για την Ευρώπη από τη σκοπιά της αριστεράς, δεν είναι ιδιοσυγκρασιακή λογική. Εκτός του ότι ήταν πάντα χαρακτηριστικό του αριστερισμού, που υπάρχει έντονος στον Συριζα, και ο οποίος (αριστερισμός) θέλει τα πράγματα να πηγαίνουν χειρότερα για να στρέφεται, ελπίζουν,ο κόσμος απελπισμένος σε αυτούς, είναι αποτέλεσμα μιας γενικότερης αντίληψης που συνδυάζει την πίστη στην απόλυτη ισχύ της αλήθειας που κατέχει η αριστερά και την αλαζονική πίστη ότι αυτή η αλήθεια τους προσδίδει ηθικό πλεονέκτημα. Δηλαδή κατέχουν την αλήθεια και είναι και ηθικά σωστοί. Οπότε, τα πάντα μπορούν να υποταχθούν στην εξυπηρέτηση όσων ενσαρκώνουν αυτό το δίδυμο. Με αυτή τη λογική αυτοί που ομνύουν, υποτίθεται, σε αρχές, δεν διστάζουν να χρησιμοποιήσουν τους πάντες και τα πάντα ως μέσα για την εξυπηρέτηση του φορέα που προβάλλει ως κάτοχος της αλήθειας και του αγαθού. Ένας τέτοιος σκοπός αγιάζει τα όποια μέσα. 
Το κόμμα και τα μέλη του ξέρουν τι είναι σωστό, ηθικά και γνωσιολογικά, και δεν έχουν να δώσουν λογαριασμό σε κανέναν για το τι θα τον εξυπηρετήσει. Έτσι, μπορούν να αδιαφορούν για τη βύθιση της οικονομίας, την εξαθλίωση των ανθρώπων, τους ανέργους, την κυνική χρησιμοποίηση των μεταναστών, αρκεί η μεταχείρισή τους να διασφαλίζει το συμφέρον του κόμματος. Το κόμμα ξέρει τι είναι το σωστό κι ας μην το καταλαβαίνουν οι υπόλοιποι. Είναι τα πιόνια στο σχέδιό του που είναι προορισμένο να κατισχύσει.
Αυτή η αντίληψη, που έχει σαφώς ολοκληρωτικά χαρακτηριστικά -και δεν περιορίζεται στην αριστερά-, είχε γίνει προσπάθεια να καταπολεμηθεί ειδικά τις δεκαετίες 70-80 με την ευρωπαϊκή αριστερά (στην Ελλάδα με το ΚΚΕεσωτ, το περιοδικό Ο Πολίτης, τη σοβαρή σοσιαλδημοκρατία που εξέφραζε εν μέρει το Πασόκ, κ.α.). Αυτή η προσπάθεια ηττήθηκε και σήμερα το συνονθύλευμα που λέγεται Συριζα -ένα μείγμα από αριστεριστές, λούμπεν Κουκουέδες και αριβίστες "ανανεωτές" (μόνο ως προς την καταγωγή) - έχει επανέλθει στον αταβισμό της νοοτροπίας που περιφρονεί τους ανθρώπους και τους μεταχειρίζεται κατά το δοκούν επειδή αυτός ξέρει. Ακόμη και το ΚΚΕ έπαιρνε και παίρνει αποστάσεις από τον αριστερισμό. Ο Συριζα όχι. Συνδυάζει την απόλυτη χειραγώγηση με τον ανεύθυνο καιροσκοπισμό και την ανικανότητά του.

1 σχόλιο:

  1. Αυτή η αντίληψη, που έχει σαφώς ολοκληρωτικά χαρακτηριστικά -και δεν περιορίζεται στην αριστερά-, είχε γίνει προσπάθεια να καταπολεμηθεί ειδικά τις δεκαετίες 70-80 με την ευρωπαϊκή αριστερά (στην Ελλάδα με το ΚΚΕεσωτ, το περιοδικό Ο Πολίτης, τη σοβαρή σοσιαλδημοκρατία που εξέφραζε εν μέρει το Πασόκ, κ.α.). Αυτή η προσπάθεια ηττήθηκε και σήμερα το συνονθύλευμα που λέγεται Συριζα -ένα μείγμα από αριστεριστές, λούμπεν Κουκουέδες και αριβίστες "ανανεωτές" (μόνο ως προς την καταγωγή) - έχει επανέλθει στον αταβισμό της νοοτροπίας που περιφρονεί τους ανθρώπους και τους μεταχειρίζεται κατά το δοκούν επειδή αυτός ξέρει. Ακόμη και το ΚΚΕ έπαιρνε και παίρνει αποστάσεις από τον αριστερισμό. Ο Συριζα όχι. Συνδυάζει την απόλυτη χειραγώγηση με τον ανεύθυνο καιροσκοπισμό και την ανικανότητά του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή