ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

των νιάτων μας την εκδικήτρα ορμή την ξεφλούδησαν οι έσχατοι

Παρατηρητήριο

Ούτε μια σοβαρή αριστερά δεν μπορούμε να ’χουμε. Τους πρότεινε ο άλλος να βγάλουν ψεύτικα λεφτά σαν τη Μonopoly να κάνουν αυτοί πως μας πληρώνουν και μεις πως τους πληρώνουμε κι αυτοί ενθουσιάστηκαν και του ζήτησαν να γίνει υπουργός των Οικονομικών. Ουάου yes, το κινηματικό χρήμα… Και συ περίμενες αυτό το νηπιαγωγείο να σε σώσει και να σε οδηγήσει ξανά στη γη της επαγγελίας. Να διαπραγματευτεί με τη Μέρκελ και τον Σόιμπλε και να τους τουμπάρει. Πόσο αφελής μπορείς να είσαι; Αλλά και πόσο επικίνδυνος;

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Κακώς αναστατώνεστε με την υπόθεση της λειτουργίας των καταστημάτων τις Κυριακές. Βρισκόμαστε στη μακρά και επώδυνη φάση της αποκομμουνιστικοποίησης και ο θόρυβος λογικά θα είναι ισχυρός. Φανταστείτε να εφαρμοστεί η αξιολόγηση των ΔΥ, να πωληθούν όλες οι ΔΕΚΟ, να γίνουν ιδιωτικά πανεπιστήμια κλπ. Μεγάλο μέρος της κοινωνίας θα αντισταθεί μέχρις εσχάτων. Η Ελλάδα κοιλοπονάει την ελευθερία της.

Παρασκευή, 10 Οκτωβρίου 2014

Οι Ροβεσπιέροι και ο κ. Δραγασάκης


«Εμείς θα επιλέξουμε πότε θα δώσουμε τα ονόματα, τις διευθύνσεις και τα τηλέφωνα της διαπλοκής» ανέφερε στον ΣΚΑΪ ο εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ Πάνος Σκουρλέτης, στον απόηχο των καταγγελιών του Γιάννη Δραγασάκη ότι επιχειρηματίες και εκδότες νομοθετούν από το παρασκήνιο, (από τη Μεταρρύθμιση).

Δηλαδή μάγκες μου ή δεν έχετε στοιχεία και λέτε και καμιά για να περνάει η ώρα, ή έχετε αλλά δεν τολμάτε να τα βγάλετε στη φόρα. Γιατί όταν βγάζεις όπλο πρέπει να ξέρεις ότι μπορεί και να το χρησιμοποιήσεις.

 του Λευτέρη Κουσούλη 

athensvoice.gr, 10/10/2014

1794 Δεύτερο έτος της Γαλλικής Επανάστασης. Πρώτες μέρες του μήνα Θερμιδόρ (Ιούνιος). Ο ίλιγγος της τρομοκρατίας διαπερνά το Παρίσι. Ο Ροβεσπιέρος ψυχή της Επιτροπής Κοινής Σωτηρίας, μαζί με τους αφοσιωμένους στο πρόσωπό του Σεν Ζυστ και Κουτόν, κραδαίνει λίστες περί υπόπτων. Για την επαναστατική τριανδρία, όλοι είναι ύποπτοι. Εχθροί της Επανάστασης. Όλοι τελούν υπό απειλή. Όλοι μετέχουν στη συνωμοσία. Όλοι μπορεί να οδηγηθούν στη λαιμητόμο. Η τελική κρίση ζωής ή θανάτου είναι στα χέρια τους.

Ένα μήνα πριν, στις 22 Πραιριάλ (10 Ιουνίου), η Συμβατική είχε, μετά από πρόταση του Σεν Ζυστ, ψηφίσει το νόμο περί υπόπτων. Ούτε κατηγορίες, ούτε υπεράσπιση. Το ύποπτος αρκεί. Συνοπτικές διαδικασίες καρατόμησης. Η Επανάσταση, έλεγαν, δεν πρέπει να έχει εμπόδια. Μέσα στο ιδεοληπτικό τους μένος (λίγες μέρες πριν με διάταγμα η Συμβατική είχε αναγνωρίσει την ύπαρξη του Υπέρτατου Όντος και είχε καθιερώσει γιορτή υπέρ του Υπέρτατου Όντος!) εκτόξευαν κατηγορίες περί προδοτών της Επανάστασης, προς κάθε κατεύθυνση.
Στις 9 Θερμιδόρ (27 Ιουλίου) ο Ροβεσπιέρος, με το ίδιο πνεύμα, χωρίς ονόματα και χωρίς συγκεκριμένες κατηγορίες, επιχειρεί να απειλήσει τα μέλη της Συμβατικής. Δεν γίνεται την ημέρα εκείνη συγκεκριμένος. Δεν κατονομάζει. Δεν καταφέρνει να ακουστεί. Ακολουθεί η πτώση και το τέλος.
Ελληνική Βουλή 2014. Ο κ. Δραγασάκης, με το πνεύμα της γνωστής ψευδοεπαναστατικής μέθης του ΣΥΡΙΖΑ, ακούγεται να λέει ότι «σήμερα αρκεί ένας ισχυρός επιχειρηματίας, ένας μεγαλοεκδότης, καμιά φορά και ένας μέτριος εκδότης, ένας εφοπλιστής, ένας φίλος του πρωθυπουργού, που μπορεί να πάρει ένα τηλέφωνο και να ακυρωθεί ένας νόμος, να ακυρωθεί ένα πρόστιμο. Τα ονόματα όλα θα τα αποκαλύψει εδώ μέσα η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ. Κάντε υπομονή». Και συμπληρώνει: «Αν υπάρξει επιμονή για τα ονόματα, βεβαίως να το δούμε. Δεν είμαι έτοιμος τώρα».
Προηγουμένως, ο κ. Δραγασάκης, όπως συμβαίνει συνήθως,ανέμισε και το στόχο για ένα «νέο σοσιαλισμό», χωρίς να μας πει, φυσικά, ούτε μία λέξη για το περιεχόμενο αυτού του νέου σοσιαλισμού.

Μέσα σε κάθε αοριστία και γενίκευση υπάρχει μια πολιτική ανηθικότητα. Όπως και σε κάθε ασάφεια και μεγάλη διακήρυξη υπάρχει μια πολιτική πανουργία.

3 σχόλια:

  1. Ρε Λεωνίδα, τί φοβάται ο κυρ-Κουσουλής; Γιατί τον έχει πιάσει πρεμούρα, με αυτά, που είπε ο Δραγασάκης; Σε τί τον ενοχλούν;

    Προφανώς, αυτό, που τον ενοχλεί τον κυρ-Κουσουλή, είναι το απλούστατο γεγονός ότι ο Δραγασάκης περιγράφει τα πράγματα, που αφορούν τις συναλλαγές και τις μπίζνες της σάπιας και συνάμα βλαμένης, στον εγκέφαλο, πολιτικοοικονομικής ελίτ του τόπου μας, έτσι, ακριβώς, όπως είναι.

    Ακόμη περισσότερο, ο οπερετικός κυρ-Κουσουλής τρέμει την διαδικασία του "λόγον διδόναι", την οποία μπορεί να υποχρεωθεί να υποστεί - με ότι αυτό σημαίνει, για την καλοπέρασή της - το σύνολο αυτής της ελίτ (ή ένα μεγάλο κομμάτι της), αν και όταν ο ΣΥΡΙΖΑ, πάρει το τιμόνι του καραβιού, στα χέρια του. Για φαντάσου Λεωνίδα μου, αυτό το τσούρμο των σταλινικών, των νεοσταλινικών, των τροτσκιστών και των λοιπών αριστεριστών να βρεθεί στην διακυβέρνηση του τόπου και να έχει, απέναντί του, το άλλο τσούρμο των κλεπτών, των καταχραστών, των φοροφυγάδων και των λοιπών απατεώνων της εντόπιας ελίτ, η οποία έχει καλομάθει, στο να μην δίνει λογαριασμό, σε κανέναν, αφού αυτή είναι που διαμορφώνει τους όποιους κανόνες και διοργανώνει τις παραγραφές και τις αφέσεις αμαρτιών των εγκληματικών πεπραγμένων αυτής της ελίτ.

    Προφανώς και λόγω κεκτημένης ταχύτητας, αλλά και ιστορικού παρελθόντος οι καλομαθημένοι κλέφτες και απατεώνες της εντόπιας αστικής ελίτ, δεν θα περάσουν καθόλου καλά, στα χέρια των αγροίκων σταλινικών και των λοιπών αριστεριστών, αφού δεν είναι απίθανο να βρεθούν, σε κάποιους χώρους, στους οποίους θα πρέπει να προσφέρουν την όποια "κοινωνική εργασία" τους επιβληθεί, ως ποινή, για τα όποια ανομήματα κριθούν ένοχοι.

    Από αυτή την πλευρά, δεν έχει άδικο, που σκούζει ο κυρ-Κουσουλής και κυλιέται μουγκρίζοντας, σαν σφαγμένο βόδι. Προφανώς, αντιλαμβάνεται ότι αυτή η σπιθαμιαία, ως προς το μέγεθός της, ελίτ δεν θα βρει υποστηρικτές, στο ευρύτερο ελληνικό κοινό, όταν θα έχει χάσει την όποια εξουσία, τώρα, κατέχει - με όποιον τρόπο και με όσον κόπο την κατέχει. Δεν έχει άδικο, του το φοβάται αυτό.

    Αλλά, πέραν όλων των άλλων, ο φόβος, που διακατέχει τον κυρ-Κουσουλή και διαπερνά το σύνολο της γραφής του, τον οδηγεί και σε κάποια γραπτά χιουμοριστικά στιγμιότυπα, σαν αυτό, στο οποίο μιλάει για την "αοριστία", την "ανηθικότητα" και την "πανουργία" των όσων είπε ο Δραγασάκης, τα οποία (για κακή τύχη του κυρ-Κουσουλή) τυγχάνει να είναι αυτονόητα και αναγνωρίσιμα, από το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας, η οποία θα εκδικηθεί όλους αυτούς, για το κατάντημα, στο οποίο την οδήγησαν. Κάτι, που, άλλωστε είναι, απολύτως, φυσιολογικό και αν, στην κοινωνία, δοθεί το όποιο περιθώριο κολασμού της διεφθαρμένης και ανόητης ελίτ του τόπου, το περιθώριο αυτό, αυτή θα το εξαντλήσει.

    Αυτό το ξέρει ο Δραγασάκης και γι' αυτό λέει, αυτά που λέει. Όπως, επίσης, το ξέρει και ο Κουσουλής - και ο κάθε Κουσουλής - και γι' αυτό τρέμει, από αυτά που λέει ο Δραγασάκης.

    Δεν του (και δεν τους) φταίει κανείς! Ας πρόσεχε. Και ας πρόσεχαν, τότε, που έπρεπε.

    Έχει, πάντως, να πέσει πολύ γέλιο Λεωνίδα μου! Μα, πάρα πολύ γέλιο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Τασούλη έχεις πολλή πλάκα. Αν είσαι πάνω από 20 χρονών έχεις πρόβλημα.

      Κι άλλοι κήρυξαν πολέμους στους νταβατζήδες, κι άλλοι θα έστελναν τα λαμόγια στη φυλακή. Και τι έκαναν; Αντάλλαξαν μερικές βαριές κουβέντες στη βουλή και στα τηλεπαράθυρα και μετά έκατσαν στις καρέκλες κι έκαναν τα ίδια και χειρότερα. Περσινά ξινά σταφύλια μας πουλά ο Δραγασάκης και θα της κλάσει μια μάντρα της ελίτ για να στο πω κι έτσι χοντρά. Όχι απλά δεν την εχθρεύεται ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά τη θέλει και τη χρειάζεται για να κυβερνήσει. Το παιχνίδι της εξουσίας είναι ένα και μοναδικό. Άλλωστε τα φλερτάκια ξεκίνησαν ήδη στις ψαροταβέρνες, στα Ιταλικά θέρετρα και στα γερμανικά πολιτικά γραφεία οπότε αναμένεται πολύ γέλιο πράγματι μόνο που δεν θα το ρίξουν αυτοί που νομίζεις ούτε για τους λόγους που νομίζεις.

      Αλλά δεν είναι και εντελώς ασήμαντα όλα αυτά. Η συκοφαντίες είναι ανήθικες και οι απειλές αρμόζουν στις μαφιόζικες συμμορίες, όχι στα κόμματα του κοινοβουλίου. Θα μου πεις έχετε εθιστεί τόσο στη συνωμοσιολογία που όλη αυτή η λασπολογία περί διαπλοκής σας φαίνεται αυτονόητη αλήθεια και έχετε εθιστεί τόσο πολύ στη ρητορική του μίσους που οι απειλές σας μοιάζουν με δικαιοσύνη. Τόσο ξέρετε τόσο καταλαβαίνετε.

      Διαγραφή
  2. Βιάζεσαι. Πολύ, βιάζεσαι - και όποιος βιάζεται και σκοντάφτει και βγάζει πρόωρα και πρόχειρα συμπεράσματα, τα οποία συνήθως, απέχουν πολύ, από την πραγματικότητα. Και αυτό το σφάλμα το κάνεις, προφανώς, επειδή κρίνεις, με κριτήρια, που αρμόζουν, σε άλλες - πιο ήρεμες - εποχές.

    Ως εκ τούτου, καλόν είναι να έχεις ολίγη υπομονή και θα απολαύσεις, σε πλήρη εξέλιξη, το μάτς σταλινικών versus κλεπταπατεώνων της παμφάγας (και ανόητης) εντόπιας "ευρωπαϊστικής" ελίτ. Αυτό το ματς, μάλιστα, θα έχει και κάποια "θύματα", αφού ορισμένοι (λίγοι, ή πολλοί - ανάλογα, με την πορεία και την ένταση του αγώνα) θα επισκεφθούν τα σωφρονιστικά καταστήματα της χώρας (όχι, ως επισκέπτες, αλλά, ως τρόφιμοι), ενώ κάποιοι άλλοι μπορεί να βρεθούν, ενώπιον κάποιων ομάδων αναξιοπαθούντων ανθρώπων, τα μέλη των οποίων, πιθανότατα, θα τους ζητήσουν λογαριασμό, για τις πράξεις τους - πραγματικές ή υποτιθέμενες, ή και πραγματικές και υποτιθέμενες -, με όχι και τόσο κόσμιο τρόπο και συμπεριφορά.

    Οψόμεθα...

    ΑπάντησηΔιαγραφή