ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Παρατηρητήριο

Lives matter.
Σήμερα το απόγευμα μόλις πρωτοακούστηκε η φρικτή είδηση από τη Βαρκελώνη, άρχισε το ίδιο πολύ κουραστικό, πολύ πληκτικό, πολύ εξοργιστικό γαϊτανάκι υπερεκτίμησης-απαξίωσης, απαξίωσης-υπερεκτίμησης της ανθρώπινης ζωής.
Ανάλογα με τα παραμορφωτικά γυαλιά που φοράμε, ανάλογα με τον ιδεολογικό στόκο των εγκεφάλων μας, ανάλογα με τη διαθλαστική ικανότητα των θρησκευτικών μας πεποιθήσεων οι ζωές "ζυγίζουν" λιγότερο ή περισσότερο.
Και προσπερνάμε αδιάφορα την πιθανότητα κάθε παιδάκι που πεθαίνει στην Ινδία να είναι ένας ακόμη Ραμανουτζάν.
Κάθε παιδάκι που σκοτώθηκε σήμερα στη Βαρκελώνη να ήταν ένας ακόμη Pablo Picasso.
Στο τέλος της ημέρας, του μήνα, του χρόνου στον απολογισμό μας θα μας λείπουν πέντε, δέκα, πενήντα, χίλιες ανθρώπινες ζωές. Όλες ισοβαρείς και ισότιμες.
Όταν θα μάθουμε να μετράμε το ίδιο κάθε ανθρώπινη ζωή, τότε θα έχουμε ανέβει στο επόμενο σκαλοπάτι της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους.
Σάκης Παπαθεοδώρου

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Πέμπτη, 19 Δεκεμβρίου 2013

Η γέννηση του νέου



Συμφωνώ με το Λευτέρη. Η νέα θεώρηση των πραγμάτων δεν είναι προνόμιο μιας παράταξης ή ενός κόμματος. Είναι υποχρέωση όλων. 

του Λευτέρη Κουσούλη από το ΒΗΜΑ

Σε κάθε εποχή μετάβασης προκύπτει το αίτημα του νέου. Μεταξύ φλυαρίας και θεμελιωμένης αναζήτησης, το ερώτημα είναι πάντα εδώ: Πώς γεννιέται το νέο;
Το νέο είναι πάντα και πρώτα μια κατασκευή του νου και μετά μια κοινωνική δημιουργία. Είναι πρώτα μια αναζήτηση και μετά μια κατάκτηση. Το νέο στην ιστορία ποτέ δε γεννιέται αιφνίδια. Ούτε πέφτει από τους ουρανούς με πολιτικές ψαλμωδίες και ύμνους επίκλησης μιας θείας επαγγελίας.

Στο μέτωπο της πραγματικής ζωής χτίζεται το νέο. Το νέο δεν γεννιέται. Το νέο συντελείται. Διαμορφώνεται στο χρόνο, προϋποθέτει την αναμέτρηση με τη διάρκεια, πλάθεται μέσα από τη δοκιμασία και τη σύγκρουση με το παλαιό, σταθεροποιείται μέσα από την προσπάθεια, την επιμονή και τη συστηματική εργασία. Όλα αυτά, με την έννοια ότι οδηγούν σε ένα αποτέλεσμα, διαμορφώνουν μια νέα κατάσταση, θεμελιώνουν μια νέα αφετηρία. Το πέρασμα σε μια νέα φάση.

Το νέο φέρει μέσα του ένα νηφάλιο, δηλαδή εσωτερικευμένο, καινοτόμο ριζοσπαστισμό. Δηλαδή μια θεμελιωτική ανατρεπτικότητα.

Και το παλαιό; Τι γίνεται το παλαιό; Το παλαιό πάντοτε, πέρα από τις γνωστές μυθοπλασίες, ενυπάρχει στο νέο. Νέο εκ του μη όντος δε νοείται. Το ίδιο το νέο προϋποθέτει το παλαιό.

Καθώς το νέο συντελείται σε μια αέναη διαδικασία αμφισβήτησης και σύγκρουσης, εμποδίζοντας το παλαιό να ρίξει την απειλητική σκιά του στο μέλλον, το ίδιο το παλαιό μεταβάλλεται καθώς αφομοιώνεται και αφομοιώνεται καθώς δεν αντέχει τη σύγκρουση με το αναγκαίο νέο. Έτσι, παρελθόν, παρόν και μέλλον, μπορούν να αναγνωσθούν με νέο τρόπο, να κατανοηθούν υπό τη ματιά του νέου και να συγκροτηθούν πάνω σε νέα θεμέλια.

Η θέση που υποστηρίζει ότι το νέο, ξεκινώντας, οφείλει να είναι απολύτως απαλλαγμένο από το παρελθόν, είναι και, πέρα από την ιδιοτέλεια, μια παγίδα για τη σκέψη. Ακόμη και ο Χριστιανισμός και η αποκάλυψη που έφερε, χρειάστηκε να συναντηθεί με τον Παύλο.

Αφορούν αυτές οι σκέψεις τους 58 και το Ακροπόλ; Όχι μόνο. Αφορούν και τον ΣΥΡΙΖΑ, αφορούν και την Κεντροδεξιά. Η πολιτική ανασυγκρότηση στέκει μπροστά μας ως αδυσώπητη πρόκληση.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου