ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Θα ξεφτιλίσουμε και τις πανελλαδικές;

Παρατηρητήριο

Το ζήτημα είναι αν υπάρχουν καθαρές πολιτικές και ειλικρινής διάθεση. Μπορεί η ΝΔ να απαρνηθεί τον κρατισμό και το κομματικό κράτος και να μας οδηγήσει σε μια φιλελεύθερη κοινωνία με ανοικτούς θεσμούς, υγιή οικονομία και παραγωγική συγκρότηση; Να διαμορφώσει περιβάλλον ελκυστικό σε μεγάλα κερδοφόρα κεφάλαια; Η παρουσία του Κ. Μητσοτάκη στο τιμόνι προσφέρει βάσιμες ελπίδες. Σίγουρα όχι βεβαιότητες. Ειδικά όταν τον βλέπουμε να διστάζει απέναντι στα πολύ συντηρητικά στρώματα ή την Εκκλησία. Αναζητείται η υπέρβαση των εσκαμμένων, δηλαδή το εφαλτήριο για τις πολιτικές του μέλλοντος. Κάποιος πρέπει να εκσυγχρονίσει και τους νοικοκυραίους. Ε;

Athens Voice

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χθες είδα πάλι στον ύπνο μου τον πατέρα.
Καθόμασταν οι δυο μας σ’ ένα τραπέζι με καρό τραπεζομάντιλο. Κάποιος μας έφερε δυο ποτηράκια και κρασί.
– Είσαι καλά; Του λέω.
- Καλά, καλά, και μου ‘πιασε το χέρι.
– Άντε, στην υγειά σου, είπε.
Σήκωσε το ποτήρι, τσούγκρισε και το άφησε πάνω στο τραπέζι.
– Δεν πίνεις; Ρώτησα.
– Εσύ να πιεις, απάντησε. Εγώ δε θέλω να ξεχάσω....
Γιάννης Βαρβέρης

Πέμπτη, 19 Δεκεμβρίου 2013

Η γέννηση του νέου



Συμφωνώ με το Λευτέρη. Η νέα θεώρηση των πραγμάτων δεν είναι προνόμιο μιας παράταξης ή ενός κόμματος. Είναι υποχρέωση όλων. 

του Λευτέρη Κουσούλη από το ΒΗΜΑ

Σε κάθε εποχή μετάβασης προκύπτει το αίτημα του νέου. Μεταξύ φλυαρίας και θεμελιωμένης αναζήτησης, το ερώτημα είναι πάντα εδώ: Πώς γεννιέται το νέο;
Το νέο είναι πάντα και πρώτα μια κατασκευή του νου και μετά μια κοινωνική δημιουργία. Είναι πρώτα μια αναζήτηση και μετά μια κατάκτηση. Το νέο στην ιστορία ποτέ δε γεννιέται αιφνίδια. Ούτε πέφτει από τους ουρανούς με πολιτικές ψαλμωδίες και ύμνους επίκλησης μιας θείας επαγγελίας.

Στο μέτωπο της πραγματικής ζωής χτίζεται το νέο. Το νέο δεν γεννιέται. Το νέο συντελείται. Διαμορφώνεται στο χρόνο, προϋποθέτει την αναμέτρηση με τη διάρκεια, πλάθεται μέσα από τη δοκιμασία και τη σύγκρουση με το παλαιό, σταθεροποιείται μέσα από την προσπάθεια, την επιμονή και τη συστηματική εργασία. Όλα αυτά, με την έννοια ότι οδηγούν σε ένα αποτέλεσμα, διαμορφώνουν μια νέα κατάσταση, θεμελιώνουν μια νέα αφετηρία. Το πέρασμα σε μια νέα φάση.

Το νέο φέρει μέσα του ένα νηφάλιο, δηλαδή εσωτερικευμένο, καινοτόμο ριζοσπαστισμό. Δηλαδή μια θεμελιωτική ανατρεπτικότητα.

Και το παλαιό; Τι γίνεται το παλαιό; Το παλαιό πάντοτε, πέρα από τις γνωστές μυθοπλασίες, ενυπάρχει στο νέο. Νέο εκ του μη όντος δε νοείται. Το ίδιο το νέο προϋποθέτει το παλαιό.

Καθώς το νέο συντελείται σε μια αέναη διαδικασία αμφισβήτησης και σύγκρουσης, εμποδίζοντας το παλαιό να ρίξει την απειλητική σκιά του στο μέλλον, το ίδιο το παλαιό μεταβάλλεται καθώς αφομοιώνεται και αφομοιώνεται καθώς δεν αντέχει τη σύγκρουση με το αναγκαίο νέο. Έτσι, παρελθόν, παρόν και μέλλον, μπορούν να αναγνωσθούν με νέο τρόπο, να κατανοηθούν υπό τη ματιά του νέου και να συγκροτηθούν πάνω σε νέα θεμέλια.

Η θέση που υποστηρίζει ότι το νέο, ξεκινώντας, οφείλει να είναι απολύτως απαλλαγμένο από το παρελθόν, είναι και, πέρα από την ιδιοτέλεια, μια παγίδα για τη σκέψη. Ακόμη και ο Χριστιανισμός και η αποκάλυψη που έφερε, χρειάστηκε να συναντηθεί με τον Παύλο.

Αφορούν αυτές οι σκέψεις τους 58 και το Ακροπόλ; Όχι μόνο. Αφορούν και τον ΣΥΡΙΖΑ, αφορούν και την Κεντροδεξιά. Η πολιτική ανασυγκρότηση στέκει μπροστά μας ως αδυσώπητη πρόκληση.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου