μη μαδας τη μαργαριτα

από την Καθημερινή Συνέντευξη στο Απόστολο Λακασά «Το τοπίο στα πανεπιστήμια θα αλλάξει. Οι φοιτητές έχουν αρχίσει να πιέζουν για καλύτερες σπουδές», λέει ο Μπάμπης Σαββάκης. Καθηγητής Μοριακής Γενετικής στην Ιατρική Κρήτης, πρόεδρος του Κέντρου Βιοϊατρικών Ερευνών «Αλέξανδρος Φλέμινγκ», με σπουδές στην Ιατρική Αθηνών και στο Χάρβαρντ, ερευνητική δουλειά στο Κέμπριτζ, διψήφιο αριθμό θέσεων σε ερευνητικούς οργανισμούς στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, ο κ. Σαββάκης ανήκει στη γενιά των Ελλήνων που βίωσαν τη δικτατορία κατά τα πρώτα ανέμελα χρόνια της νιότης τους, έφυγαν στο εξωτερικό και επιστρέφοντας στην Ελλάδα συνέβαλαν στη δημιουργία πόλων αριστείας κατά τη μεταπολίτευση. Η αφυπηρέτησή του από το Πανεπιστήμιο Κρήτης αποτελεί γεγονός που επιτρέπει μια νέα κριτική θεώρηση στον χώρο της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης και έρευνας στην Ελλάδα.  «Εδώ και 30 χρόνια διδάσκω, και τα τελευταία λίγα χρόνια, μετά το ξέσπασμα της κρίσης, βλέπω μια αλλαγή. Ολο και περισσότεροι παρακολουθού...

Από το ΒΗΜΑ Από το 2010 που το ελληνικό κράτος χρεοκόπησε, γινόμαστε κάθε καλοκαίρι μάρτυρες ενός διαγωνισμού ηθικολογίας και αντικαταναλωτισμού. «Δεν υπάρχει κρίση» λένε πολλοί όταν αδειάζει για λίγο η Αθήνα και όταν σχηματίζονται ουρές στους δρόμους που οδηγούν τους Θεσσαλονικείς στη Χαλκιδική. Αυτό είναι το ελαφρύ πυροβολικό, ο πικρόχολος και αμήχανος σχολιασμός ο οποίος άλλοτε γίνεται ευτελής ψυχο-κοινωνιολογία, άλλοτε δικαιώνει τη φυλετική ροπή του έθνους των Ζορμπάδων προς το γλέντι. «Ζουν σαν να μην υπάρχει αύριο» λένε οι πρώτοι για να εξηγήσουν γιατί μια μέση ελληνική οικογένεια θέλει να στήσει στα λίγα τετραγωνικά πέριξ της ομπρέλας μια καταναλωτική επικράτεια φρέντο, κοκτέιλ, παραθαλάσσια σκηνή γαστριμαργίας, γιατί παράγει άπειρες ποζαριστές φωτογραφίες που ποστάρονται ως άλλο ντεφιλέ καινούργιων μαγιό, τατού και νυχιών arc en ciel - περίεργα πράγματα, ε; Οι άλλοι θα σχετικοποιήσουν αυτές τις παραμέτρους μιλώντας αφηρημένα για τη μαγική ικανότητα να μην υποτασσόμαστ...

Του Στέλιου Παπαπέτρου από την Ναυτεμπορική spapa@naftemporiki.gr Η ηλικιακή κατηγορία των μακροχρόνια ανέργων, δηλαδή όσων είναι άνω των 45 ετών, αποτελεί αναμφίβολα τον «σκληρό πυρήνα» της ανεργίας στη χώρα μας. Σύμφωνα με τα στοιχεία της  ΕΛΣΤΑΤ  (α’ τρίμηνο 2016), από το 1.195.100 ανέργων, η ηλικιακή κατηγορία 45-64 ετών, των μακροχρόνια ανέργων, περιλαμβάνει 297.100 άτομα. Ουσιαστικά, ένα από τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της εκρηκτικής αύξησης των ανέργων κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης μετά το 2010 ήταν και εξακολουθεί να είναι και η παράλληλη εκτίναξη του αριθμού αυτής της κατηγορίας των ανέργων σε πρωτόγνωρα επίπεδα για τη χώρα μας. Με βάση τα τελευταία στοιχεία αποτελούν περίπου το 25% του συνόλου του άνεργου πληθυσμού. Από την επεξεργασία των χρονοσειρών της ΕΛΣΤΑΤ που παρουσιάζει σήμερα η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ, προκύπτει ένα ακόμη βασικό ποιοτικό χαρακτηριστικό της μακροχρόνιας ανεργίας όσων είναι άνω των 45 ετών που είναι ίσως το σημαντικότερο, αλλά και...

Αναδημοσιευση από  www.enallaktikos.g Συνέντευξη στην Τετα Παπαδοπούλου Κορνήλιος Καστοριάδης: «Είμαστε υπεύθυνοι για την ιστορία μας» Συμπληρώθηκαν δεκαέξι χρόνια. Τέτοιον καιρό, Ιανουάριο του 1998, κηδεύτηκε στο Παρίσι ο Κορνήλιος Καστοριάδης. Φαίνεται ότι κάποιοι στην ωραία μας χώρα συγκινούνται πολύ από αυτή την επέτειο. Πλην όμως η συγκίνησή τους λειτουργεί ως κίνητρο λογοκλοπής. Διακινούν, λοιπόν, στο διαδίκτυο ένα εκτεταμένο απόσπασμα (1.200 λέξεις τουλάχιστον) συνέντευξης του Κορνήλιου Καστοριάδη. Χωρίς όμως να αναφέρουν ποιός δημοσιογράφος την πήρε και πότε αυτή δημοσιεύτηκε. Επί πλέον, παραπληροφορούν. Παραθέτουν ως δήθεν πηγή τους το βιβλίο του Καστοριάδη “Η ελληνική ιδιαιτερότητα” (β΄ τόμος, εκδόσεις Κριτική). Ωστόσο, στο βιβλίο αυτό δεν υπάρχει τίποτα τέτοιο, ουδεμία συνέντευξη. Και δεν θα μπορούσε να υπάρχει. Το εν λόγω απόσπασμα είναι μέρος της μεγάλης συνέντευξης “Είμαστε υπεύθυνοι για την ιστορία μας”, την οποία μου είχε παραχωρήσει ο Καστοριάδης και π...

Από το Capital Ο παραλογισμός της δίωξης του κ. Γεωργίου, πρώην στελέχους του ΔΝΤ που ανέλαβε πρόεδρος της ανεξάρτητης Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ) τον Αύγουστο 2010, συνεχίζεται. Ο κ. Γεωργίου παραπέμφθηκε για να δικαστεί στο τριμελές πλημμελειοδικείο για "παράβαση καθήκοντος κατ’ εξακολούθηση" από την ημέρα που ανέλαβε πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ στις 2-8-2010 μέχρι και τον Σεπτέμβριο του 2011. Το παραπεμπτικό βούλευμα επισημαίνει ότι τον Οκτώβριο 2010 ο κ. Γεωργίου βεβαίωσε στην Eurostat, την στατιστική αρχή της ΕΕ, ότι  το έλλειμμα του 2009 ήταν 15,4% του ΑΕΠ . Όμως τον Απρίλιο του 2010, πριν αναλάβει ο κ. Γεωργίου, ο προσωρινός πρόεδρος της ΕΛΣΤΑΤ (που είχε μόλις ιδρυθεί ως ανεξάρτητη αρχή) είχε βεβαιώσει ότι το έλλειμμα του 2009 ήταν "μόνο" 13,6% του ΑΕΠ. Η αύξηση του ελλείμματος οφείλεται στο γεγονός ότι περιλήφθηκαν στο έλλειμμα της Γενικής Κυβέρνησης 17 παγίως και βαρέως ζημιογόνες δημόσιες επιχειρήσεις και φορείς (ΟΣΕ, αστικές συγκοινωνίες, αμυντικ...

Από τη Βάσω Κιντή ( στο fb) Ένα απολαυστικό, διεισδυτικό και επίκαιρο κείμενο του Umberto Eco (του 1995) που αναδημοσιεύει το NYRΒ από τα αρχεία του. Ο Εco προσπαθεί να εξηγήσει γιατί η λέξη ‘φασισμός’ (και όχι π.χ., ‘Ναζισμός’ ή ‘σταλινισμός’) είναι αυτή που χρησιμοποιείται για να χαρακτηρίσει τον ολοκληρωτισμό. Η απάντηση που δίνει είναι ότι αντίθετα με τον ναζισμό που είχε πολύ σαφή ιδεολογία που εκφραζόταν συγκροτημένα σε πολλούς τομείς, ο φασισμός είναι πιο αόριστος και ασαφής χωρίς αυτό να σημαίνει ότι είναι ανεκτικός. Αυτός ο fuzzy , όπως λέει, χαρακτήρας του, επιτρέπει ώστε η λέξη να χρησιμοποιείται ευρύτατα. Ωστόσο, προσδιορίζει ορισμένα (14) χαρακτηριστικά του Ur-Fascism, του πρώτο-/πρωταρχικού-Φασισμού, της πηγής του φασισμού, που χαρακτηρίζουν και άλλες μορφές δεσποτισμού και φανατισμού και δεν είναι αναγκαίο να είναι πάντα όλα παρόντα. Μεταφράζω πρόχειρα ορισμένα αποσπάσματα: -- Η διαφωνία είναι σημάδι διαφορετικότητας. Ο Πρωτο-Φασισμός αναπτύσσεται και αναζ...

Από την Athnes Voice Aν είχε τολμήσει ο αρχηγός πέρσι το καλοκαίρι,  φέτος η κυβέρνηση θα έψαχνε για επενδυτές. Φορτικά και μετ’ επιτάσεως. Τι λιμάνια και αεροδρόμια, τι τρένα και δρόμους, τι Ελληνικά και ξένα, τι νησιά και θάλασσες. Και στον Παρθενώνα μέσα θα έστηναν αναψυκτήριο που λέει ο λόγος. Τώρα, για το ποιοι και πόσοι θα τσίμπαγαν θα σας γελάσω και δεν το θέλω. Προσφορά πάντως θα υπήρχε. Και όροι πολύ συμφέροντες. Δεν ήθελε πολύ κόπο, τρόπο ήθελε  και τόλμη που δεν είχε. Μεταξύ μας, καλώς που δεν την είχε. Στη φάση εκείνη, αν έκανε καπάκι ένα δεύτερο δημοψήφισμα με ερώτημα «Grexit or remain» έπαιρνε την έξοδο χαλαρά με ένα 60-70% και μια βδομάδα γλέντι στο Σύνταγμα. Παγιωμένη αντίληψη ο αντιευρωπαϊσμός σ’ αυτή την κοινωνία. Σε περιόδους αναταραχής και με κατάλληλη μόχλευση μπορεί να πιάσει μεγάλα νούμερα. Γι’ αυτό συμβουλεύω τους νέους και φιλόδοξους  πολιτικούς πριν πιάσουν δουλειά να κουβεντιάσουν με 10-20 απλούς ψηφοφόρους του «ΟΧΙ», ανά την Ελλάδα. ...