ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

mama Africa

mama Africa

Παρατηρητήριο

Έχουμε δουλειές σύντροφοι. Η συλλογική ανάπτυξη δεν μπορεί παρά να είναι συνέπεια της ατομικής προόδου. Είμαστε ακόμα ελεύθεροι πολίτες σε μια ελεύθερη, δημοκρατική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πίσω μας η πλούσια ιστορία και γραμματεία. Δίπλα μας τα χιλιάδες δικά μας παιδιά που προοδεύουν στο εξωτερικό. Μπροστά μας η πρόκληση της απαλλαγής από το κοινωνικό άγος. Και έχουμε δύναμη, ατόφια ανθρώπινη έλλογη δύναμη. Μπορούμε να λέμε, να γράφουμε και να κάνουμε το σωστό. Είμαστε άτομα δεν είμαστε μάζα δεν είμαστε πολτός.

Και το 2018 που μπαίνει θα ξορκίζουμε το θάνατο και θα γελάμε με τους τιποτένιους. Καλή χρονιά.


ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Τουλάχιστον η μεταπολεμική μας ιστορία είναι μια αδιάκοπη πάλη ανάμεσα στην αριστεία και τη μετριοκρατία. Ανάμεσα στον εκλεκτισμό και την ισοπέδωση. Ανάμεσα στη δημοκρατία και τον ολοκληρωτισμό. Χωρίς όμως διακριτά ισχυρά στρατόπεδα και ιδεολογικά ρεύματα. Γι’ αυτό και είμαστε πάντοτε έρμαια του λαϊκισμού ο οποίος πλασάρεται ως το απόγειο της δημοκρατίας αλλά οδηγεί στον εκφασισμό της κοινωνίας. Γι’ αυτό και από την αποδοχή της χούντας των συνταγματαρχών μεταπηδήσαμε ταχύτατα στον έρωτα του σοσιαλισμού με τα λεφτά των άλλων. Γι’ αυτό ακροβατούμε συνεχώς ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση, στην παράδοση και τη νεωτερικότητα. Γι’ αυτό θέλουμε τα σπίτια μας και τα χωριά μας καθαρά και περιποιημένα και την πόλη, τον αστικό χώρο, βρώμικο και κατεστραμμένο.

Δευτέρα, 8 Αυγούστου 2016

Λεωνίδας Καστανάς: Θέλουν επενδύσεις οι κομμουνιστές;


Από την Athnes Voice

Aν είχε τολμήσει ο αρχηγός πέρσι το καλοκαίρι, φέτος η κυβέρνηση θα έψαχνε για επενδυτές. Φορτικά και μετ’ επιτάσεως. Τι λιμάνια και αεροδρόμια, τι τρένα και δρόμους, τι Ελληνικά και ξένα, τι νησιά και θάλασσες. Και στον Παρθενώνα μέσα θα έστηναν αναψυκτήριο που λέει ο λόγος. Τώρα, για το ποιοι και πόσοι θα τσίμπαγαν θα σας γελάσω και δεν το θέλω. Προσφορά πάντως θα υπήρχε. Και όροι πολύ συμφέροντες.
Δεν ήθελε πολύ κόπο, τρόπο ήθελε και τόλμη που δεν είχε. Μεταξύ μας, καλώς που δεν την είχε. Στη φάση εκείνη, αν έκανε καπάκι ένα δεύτερο δημοψήφισμα με ερώτημα «Grexit or remain» έπαιρνε την έξοδο χαλαρά με ένα 60-70% και μια βδομάδα γλέντι στο Σύνταγμα. Παγιωμένη αντίληψη ο αντιευρωπαϊσμός σ’ αυτή την κοινωνία. Σε περιόδους αναταραχής και με κατάλληλη μόχλευση μπορεί να πιάσει μεγάλα νούμερα.
Γι’ αυτό συμβουλεύω τους νέους και φιλόδοξους πολιτικούς πριν πιάσουν δουλειά να κουβεντιάσουν με 10-20 απλούς ψηφοφόρους του «ΟΧΙ», ανά την Ελλάδα. Θα ’χουν να πάρουν πολλά και χρήσιμα εφόδια για την καριέρα τους.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου