ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο βασικός λόγος, ωστόσο, που επέλεξα να ασχοληθώ με την αφελή αυτή επιλογή είναι πιο σημαντικός. Την έγραψε σε δύο φράσεις ο εκπαιδευτικός Λεωνίδας Καστανάς, η αρθρογραφία και οι αιχμηρές παρεμβάσεις του οποίου έχουν πάντα ενδιαφέρον. «Εδώ και 30 χρόνια, το θέμα της έκθεσης είναι το ίδιο. Τι καλός που είναι ο ελληνοορθόδοξος κομμουνισμός και τι κακός που είναι ο προτεσταντικός καπιταλισμός», έγραψε στο fb ο Καστανάς. Και υπερθεμάτισε μνημονεύοντας θέματα εξετάσεων από το παρελθόν. «Οι στέγες κοντά, οι ψυχές μακρυά. Η αρχαία τέχνη πρωτοπόρα και ζωντανή. Ο τεχνολογικός πολιτισμός και η αλλοτρίωση του ανθρώπου. Η σύγχρονη αποξένωση». Και σχολίασε: «Κανείς δεν τολμά να βγει από το ελληνικό στερεότυπο. Τεχνοφοβία και άγιος ο Θεός. Πρέπει να αντισταθούμε στην ανήθικη τεχνολογική Δύση. Διότι μας κάνει να τρέχουμε γρήγορα και να ξεχνάμε την ανθρωπιά μας. Ενώ όταν πηγαίναμε με τον αραμπά βλέπαμε και κάνα άνθρωπο. Το ότι μιλάω με τους φίλους μου σήμερα ακόμη και όταν βρίσκονται χιλιάδες μίλια μακρυά με τούτο το μηχάνημα του διαβόλου, με απομακρύνει από τους ανθρώπους. Λουδιτισμός και τα μυαλά στα κάγκελα. Η αριστερή αφήγηση της ανατολής συνεχίζεται».

Κ. Ζούλας Καθημερινή

Τρίτη, 29 Μαρτίου 2011

Δύο μικρές ιστορίες, μια για κάθε Ελλάδα




Δυο ιστορίες μια για την Ελλάδα της απόλυτης λούφας και της παραλλαγής μέσα από τη νομιμότητα και μια για την Ελλάδα της προσπάθειας και της νίκης ακόμα και όταν η φύση είναι αντίπαλος.


της Βάντας Τσέλιου

Ιστορία πρώτη

Είμαι διευθύντρια σε ένα από τα τρία (3!) γυμνάσια της Α' Δ/νσης Δευτεροβάθμιας Εκπ/σης Αθήνας όπου έχουν θεσμοθετηθεί Τμήματα Ένταξης (για παιδιά με ειδικές μαθησιακές ανάγκες). Αυτό σημαίνει ότι,  ενώ ως σχολείο ζητήσαμε την ίδρυση Τμημάτων Ένταξης για την κάλυψη των αναγκών των παιδιών που "οργανικά" ανήκουν στο σχολείο μας (και είναι στατιστικώς βέβαιο ότι σε ένα μαθητικό πληθυσμό περίπου 240 παιδιών θα υπάρχει διψήφιος αριθμός μαθητών με ειδικές ανάγκες), εντέλει υποδεχόμαστε παιδιά με σοβαρά προβλήματα από διάφορες απομακρυσμένες γειτονιές της Αθήνας. Έστω!

Για τα παιδιά αυτά η πολιτεία μας διέθεσε δύο εκπαιδευτικούς (αναπληρωτές) στις αρχές Οκτώβρη, εκ των οποίων η μία παραιτήθηκε μια βδομάδα μετά για προσωπικούς λόγους. Έτσι τα τμήματά μας έμειναν υποστελεχωμένα και κάποια παιδιά και οι οικογένειές τους "παγιδεύτηκαν" σε ένα σχολείο μακριά από τη γειτονιά τους, όπου η πραγματική εκπαιδευτική παροχή είναι πολύ μικρότερη από την επαγγελλόμενη.

Για την κατάσταση αυτή δεν έπαψα να διαμαρτύρομαι γραπτά και προφορικά από την αρχή της χρονιάς (προϊστάμενος Γραφείου, Διευθυντής Δ/νσης, ΠΥΣΔΕ, αιρετοί).

Προ ημερών (16/3/2011) τυχαία πληροφορήθηκα το εξής καταπληκτικό: Σε γειτονικό Γυμνάσιο (24ο) είχαν προσληφθεί δύο ωρομίσθιες εκπαιδευτικοί της ειδικής αγωγής με σκοπό την παράλληλη στήριξη μαθητή με προβλήματα όρασης. Επειδή όμως οι εκπαιδευτικοί των κανονικών τάξεων (ανενημέρωτοι για το θεσμό και ανεκπαίδευτοι) αντέδρασαν πολύ αρνητικά ("δεν θέλουμε έναν σπιούνο μέσα στην τάξη μας"), οι γονείς του μαθητή παραιτήθηκαν από το δικαίωμά τους και απέσυραν το αίτημα για παράλληλη στήριξη του παιδιού τους. Έκτοτε και για αρκετό διάστημα (δεν ξέρω ακριβώς πόσο) οι δύο εκπαιδευτικοί (νεαρό επιστημονικό προσωπικό με αυξημένα προσόντα) παρέμεναν στο σχολείο άνευ αντικειμένου και πού και πού έκαναν τίποτα θελήματα....

Αυθημερόν απευθύνθηκα εγγράφως στον προϊστάμενο και ζήτησα να διατεθούν στο σχολείο μας οι δύο εκπαιδευτικοί.
Την επόμενη μέρα (17/3) με προφορική εντολή οι δύο κυρίες παρουσιάστηκαν σε μας, ενημερώθηκαν από εμένα πολύ αναλυτικά για το πλαίσιο λειτουργίας, για τον κάθε μαθητή ξεχωριστά, για τα προβλήματά του, για την πρόοδό του και για τους μαθησιακούς στόχους που είχαμε θέσει, καταρτίσαμε ωρολόγιο πρόγραμμα και είπαμε -ενδομύχως-  "δόξα σοι ο θεός'.

Τη Δευτέρα 21/3 οι δύο κυρίες δεν εμφανίστηκαν στο σχολείο και ειδοποίησαν τηλεφωνικώς ότι είχαν εντολή από τη Δ/νση να επιστρέψουν στην προηγούμενη κατάσταση απραξίας.
Επειδή δεν πίστευα στ' αυτιά μου, τηλεφώνησα αμέσως στη Δ/νση όπου έμαθα αρμοδίως τα εξής: 
Οι συγκεκριμένες ωρομίσθιες εκπαιδευτικοί είχαν προσληφθεί μέσω  ΕΣΠΑ, που δικαιολογεί πιστώσεις μόνο για  παράλληλη στήριξη και όχι για τμήματα ένταξης. Επομένως, η αξιοποίησή τους στο σχολείο μας είναι παράνομη, ενώ η αργομισθία στο διπλανό σχολείο (οριακά;) νόμιμη!!!! 

Ακόμα προσπαθώ να συνέλθω.

Ιστορία δεύτερη

Χτες το σχολείο μας έζησε μια από τις  ωραίες του στιγμές.
Η καθιερωμένη σχολική γιορτή για την 25 Μαρτίου διοργανώθηκε φέτος από τους μαθητές των Τμημάτων Ένταξης. 
Η επιμέλειά τους, η σοβαρότητά τους, η απόδοσή τους ήταν συγκινητικές.
Μας καθήλωσαν όλους -μικρούς και μεγάλους- και το χειροκρότημα στο τέλος ήταν ενθουσιώδες, γνήσιο και λυτρωτικό.

Θάθελα να βλέπατε τη Χ (με μέση νοητική υστέρηση) να διαβάζει άψογα το ποίημα της ντυμένη με τα καλά της  και το Υ (με σύνδρομο …….) απολύτως ταυτισμένο με τον Κολοκοτρώνη να ...μιλάει στους Έλληνες στην Πνύκα!

H Bάντα Τσέλιου είναι η διευθύντρια του 46 Γυμνασίου Αθηνών

4 σχόλια:

  1. Εγώ πάντως έμεινα περισσότερο στην επιστολή/κείμενο του Σπύρου Τσαλαβούτα, το οποίο με βρίσκει 100% σύμφωνο. Εξαιρετική παρουσίαση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Και μια τρίτη :
    φίλος, καθηγητής αποσπασμένος σε ελληνικό σχολείο της Γερμανίας, ζήτησε από το τοπικό γραφείο την άδεια να κάνει αμισθί έξτρα μαθήματα για τους υποψήφιους των πανελλαδικών εξετάσεων.
    Τα παιδιά δέχτηκαν με ενθουσιασμό, όμως, φευ, το γραφείο ΔΕΝ έδωσε την άδεια.
    Η άρνηση έγινε προφορικά.
    Όταν δοθεί η γραπτή απάντηση, θα σας ενημερώσω για την ακατανόητη αυτή απόφαση. (όχι και εντελώς ακατανόητη, δεν γίνεται μερικοί-μερικοί να χαλάνε την πιάτσα...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Lena σευχαριστώ για την πληροφορία. Ετοιμαζόμαστε να προτείνουμε να διοργανώσει ο δήμος μας δωρεάν φροντιστήρια σε μαθητές, στα οποία θα διδάσκουν αμισθί καθηγητές και του δημοσίου φυσικά εθελοντικά. Φοβάμαι ότι δεν θα μας δώσουν την άδεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. http://www.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_kathpolitics_2_30/03/2011_1294812

    ΑπάντησηΔιαγραφή