ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ

1973 Νίξον - Μπρέζνιεφ
Ο Αμερικανός πρόεδρος Ρίτσαρντ Νίξον και ο γενικός γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος Σοβιετικής Ένωσης, Λεονίντ Μπρένζιεφ, κατά τη διάρκεια περιπάτου στην αυλή της έπαυλης του πρώτου στην Καλιφόρνια, το 1973. Στο βάθος, ο Ειρηνικός Ωκεανός. Από την Καθημερινή

Παρατηρητήριο

του Τέλη Σαμαντά για τη στήλη Παροράματα και ημαρτημένα

Εδώ και χρόνια επιμένω και θα συνεχίσω να επιμένω: οι μελέτες και οι αναλύσεις —πολιτικές, οικονομικές, κοινωνιολογικές, πολιτιστικές— που αφορούν την επτάχρονη Δικτατορία είναι ελάχιστες σε σχέση με τις αντίστοιχες που αφορούν την περίοδο της Μεταπολίτευσης. Κι όμως, θεωρώ πως στη διάρκεια της Χούντας διαμορφώθηκαν τα κύρια κοινωνικά ρεύματα που καθόρισαν τις μεταπολιτευτικές στρεβλώσεις. Η αποκοπή από το διεθνές περιβάλλον και η λαϊκιστική εσωστρέφεια· η ανάδυση νέων κοινωνικών στρωμάτων που απέκτησαν οικονομική ισχύ χάρη στα οικονομικά μέτρα των δικτατόρων (χωρίς όμως να έχουν και την αντίστοιχη πολιτική εκπροσώπηση, την οποία απέκτησαν στη συνέχεια κατά τη Μεταπολίτευση)· η απότομη διακοπή των πνευματικών αλλά και των πολιτικών αναζητήσεων σε όλους τους ιδεολογικούς χώρους· η σαφέστατη οπισθοχώρηση των προβληματισμών για τον εκσυγχρονισμό της πολιτικής ζωής της χώρας· η υποχρεωτική συνύπαρξη αντιθετικών και αποκλινόντων πολιτικών και πνευματικών προβληματισμών και η εκ των πραγμάτων σύγκλιση τους —στον ελάχιστο κοινό παρονομαστή— απέναντι στον «κοινό εχθρό» της Χούντας· η καθυποταγή μέσω της ανοχής της Δικτατορίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας· ηκυριαρχία του κιτς σε πάμπολλους τομείς της πολιτιστικής ζωής — αυτά είναι μερικά μόνο από τα αποτελέσματα του επτάχρονου «γύψου».

Η σημαντικότατη αυτή έλλειψη μελέτης της Χούντας έχει σοβαρές επιπτώσεις: η περίοδος της Δικτατορίας έχει καταγραφεί στην κοινωνική συνείδηση απλώς ως μία «σκοτεινή περίοδος», καταπίεσης και βίας από τη μία και «αντιστασιακής πράξης» από την άλλη. Το αποτέλεσμα είναι η ουσιαστική άγνοια —και όχι μόνο των νεότερων γενιών— των παραμέτρων οι οποίες συνιστούν την ιστορική τομή που αποτελεί για την νεοελληνική ιστορία η Δικτατορία 1967-1974 και, κατ’ επέκταση, η ενοχοποίηση της Μεταπολίτευσης ακόμη και για φαινόμενα που στην πραγματικότητα η ημερομηνία γέννησής τους χρονολογείται στην περίοδο της Χούντας. Με λίγα λόγια: ο καλύτερος τρόπος για να «θυμηθούμε» την αυριανή επέτειο είναι να μελετήσουμε το τι σήμαινε στην πραγματικότητα για την νεοελληνική κοινωνία εκείνη η «σκοτεινή περίοδος». Πολλές αιτίες ακόμη και των σημερινών κακοδαιμονιών υποψιάζομαι πως θα ανακαλύψουμε.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Από το Nicolas Sevastakis: Αυτή η εξουσία δεν πιστεύει στον νόμο της πολιτείας (στο ρεπουμπλικανικό συμβόλαιο). Συνδιαχειρίζεται σχολική ύλη με την Εκκλησία ή δημόσιους χώρους και πλατείες με "πολιτικές ομάδες'' ή εθιμικές παραδόσεις ''ανυπακοής''. Είναι πλέον το σημείο συνάντησης του κρατισμού και ενός επιλεκτικά διακριτικού αντικρατισμού. Ασκείται καθημερινά στη νουθεσιακή ρητορική κατά του ιδιωτικού φανερώνοντας απίστευτη φοβία για ανάληψη πολιτικής ευθύνης. Για να μην κακοκαρδίσει τον έναν ή άλλον εξουσιαστικό παίκτη σε αυτό το αντισυστημικό θέατρο της ωμότητας που συγκινεί πολλές ομάδες ισχύος και θεατές στη χώρα.

Τρίτη, 1 Μαΐου 2012

Μιχάλης Τριανταφυλλίδης: Πως αντιλαμβανόμαστε τον άλλο



Η μαργαρίτα αγαπά αυτή τη μορφή από τη Σαλονίκη. Αυτήν την Ιστορία.

ΔΟΣ ΜΟΙ ΤΟΥΤΟΝ ΤΟΝ ΞΕΝΟΝ ή
πως αντιλαμβανόμαστε τον άλλο

του Μιχάλη Γ.Τριανταφυλλίδη
υποψήφιος Α΄Θεσσαλονίκης με τη Δημοκρατική Αριστερά.

Το δικαίωμα στη μετανάστευση δεν μπορεί να το προσδιορίσει ή να το απαγορεύσει η οποιαδήποτε νομοθεσία.

Είναι ανθρώπινο δικαίωμα που πηγάζει από το γεγονός και μόνον ότι ο μετανάστης γεννήθηκε άνθρωπος. Καμμιά πολιτεία δεν μπορεί να το ακυρώσει.

Η Ελλάδα που το ένα της αδέρφι μεγάλωσε στην ξενιτειά από τα τέλη του 19ου αιώνα μέχρι και σήμερα, δεν δικαιούται να μην έχει αναπτύξει μιάν ολοκληρωμένη και πραγματικά συγκροτημένη μεταναστευτική πολιτική.

Χάθηκε χρόνος πολύς, σπαταλήθηκαν πολλές εκατοντάδες εκατομμύρια κοινοτικών πόρων (σ αυτά εξ άλλου είμαστε μαθημένοι πια) κυρίως όμως ανατράπηκαν ισορροπίες και διαμορφώθηκαν συνθήκες που δεν μπορεί πια να διαχειριστεί η άθλια κρατική μηχανή με νοοτροπίες ρατσιστικές και συνταγές ξεπερασμένες και καταδικασμένες σε αποτυχία.

Φοβούνται οι κυρίαρχοι του παιχνιδιού της εξουσίας να πάρουν θέση. Τρέμουν στην ιδέα ότι πρέπει να πουν, στον ξενόφοβο έλληνα, ότι στη χώρα μας θα ζήσουν μαζί μας και ξένοι. Οπότε άπραγοι και άβουλοι άφησαν τις συνθήκες να εξελιχθούν σε βαθμό πνιγμονής.

Τώρα πρέπει οι ξένοι να καταγραφούν και αξιολογηθούν οι περιπτώσεις άμεσης επιστροφής στις χώρες προέλευσης τους. Παράλληλα όμως θα πρέπει να σχεδιαστούν άμεσα και με βιάση σχέδια πολιτικών αξιοποίησης του δυναμικού που θα μείνει, πολιτικών αφομοίωσης των ξένων που επιθυμούν την εγκατάσταση στη χώρα μας.

Και σε όλο τούτο το πλαίσιο η ανάπτυξη διεθνών συνεργασιών είναι απολύτως αναγκαία. Ο σχεδιασμός κοινών δράσεων με της γειτονική Τουρκία σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά είναι απαραίτητος, για την ανάσχεση του ρυθμού εισόδου των μεταναστών χωρίς νομιμοποιητικά έγγραφα.

Θα πρέπει δε άμεσα, να εξετασθούν όλες οι περιπτώσεις που δικαιούνται ασύλου, νομίμως και στα πλαίσια των αρχών που οι διεθνείς συνθήκες και το ελληνικό δίκαιο επιβάλουν, αλλά όχι με το ρυθμό που σήμερα επιδεικνύουν οι αρμόδιες αρχές που εξετάζουν κάποιες δεκάδες αιτήσεων το χρόνο.

Μόνον έτσι και εξ αντανακλάσεως, μειώνονται και εκμηδενίζονται οι πολιτικές ενδυνάμωσης της ξενοφοβίας και του ρατσισμού που έφεραν τους ναζιστές στο κατώφλι του κοινοβουλίου.

Δεν είναι ανάγκη να θρηνούν και οδύρονται, σήμερα, οι πολιτικές δυνάμεις της οπισθοδρόμησης και της καθυστέρησης. Πρέπει να αντιμετωπίσουν με σταθερότητα τα αποτελέσματα της δικής τους ολιγωρίας και αναποφασιστικότητας.

Το φασισμό τον αντιμετωπίζουν ισχυροί και δρώντες μηχανισμοί και θεσμοί της δημοκρατίας και όχι οι κραυγές και οι οιμωγές των σαμαράδων και άλλων τινών σήμερα Ιδιος κι απαράλλαχτος είναι σε τούτα τα θέματα κι αυτός και ο Καρατζαφέρης αλλά και πάρα πολλοί που διεκδικούν και τον τίτλο του προοδευτικού.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου