ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Charles Mingus

Charles Mingus

Παρατηρητήριο

Παρακολουθώ με ενδιαφέρον διάφορές αριστεροπερίεργες μούρες με οικολογικές, μεταναστευτικές και άλλες πολιτικά ορθές γνώσεις και ευαισθησίες. Οι περισσότερες παρεπιδημούσαν στη ΔΗΜΑΡ ως think tank του αριστερού Φώτη τρομάρα τους και μας κουνούσαν δάχτυλο σε κάθε ευκαιρία. Άνοιγαν την Αμυγδαλέζα, φρικάρανε με το Φαρμακονήσι σκίζανε καλτσόν και καλτσοδέτες αν πέταγες κανένα χαρτί στο δρόμο και λοιπά. Φυσικά ήταν λάβρες κατά της κυβέρνησης των Σαμαροβενιζέλων.
Τώρα επί ΣΥΡΙΖΑ είναι χαμένες κάπου αρακτές και δε λένε κουβέντα για την ξεφτίλα της Μόρια, για το Σαρωνικό, τη Μάνδρα και λοιπά. Για όλα φταίνε οι Αμερικάνοι, ο καπιταλισμός, η περιστροφή της γης και γενικώς.
Αυτές οι μούρες μόλις πέσει ο ΣΥΡΙΖΑ θα βγούν πάλι στους δρόμους και θα ανακαλύψουν και πάλι τον ακτιβισμό. Για μια άλλη αριστερά με λογικούς του ΣΥΡΙΖΑ και παράλογους του Κ. Αλλαγής και άγαμους θυτες και ξέρω γω. Τις ξέρω χρόνια τις μούρες αυτές και τις παρακολουθώ γιατί είναι η εμμονή μου, η αρρώστια μου. Θάχουμε γλέντια.
Ούτε οικολόγοι είναι ούτε ευαίσθητοι με τους μετανάστες ή το τρίτο φύλλο κλπ. Απλά ο καθένας έχει ένα επάγγελμα, παίκτες μου. Σπουδάζεται και αυτό. "Αριστεροπρασινοκάπως Ευαισθησία" λέγεται. Σε ΙΕΚ. Κρατικό που λέει και η φίλη μου η Άννα.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Σε μια χώρα όπου η πολιτική γίνεται σε πρωινάδικα ανθρώπων που παριστάνουν τους δημοσιογράφους, είναι φυσιολογικό η υψηλή διπλωματία να ασκείται στην τηλεόραση από τύπους που παριστάνουν τους πολιτικούς. Μια ντεμέκ ευρωπαίκή χώρα με μια ντεμέκ πολιτική ηγεσία.
ΥΓ Και ζορισμένους σουλτάνους ξαλαφρωνουμε και μπρίκια κολλάμε και βεντουζες κόβουμε

Τετάρτη, 13 Ιανουαρίου 2010

Ο Λεωνίδας Κύρκος κάλεσε όποιον ήθελε. Εσείς τι θέλετε;



Ο Λεωνίδας Κύρκος έκανε γεύμα γενεθλίων και κάλεσε αυτούς που ήθελε. Στους υπόλοιπους δεν πέφτει λόγος. Κάθε πρόσκληση είχε και ένα πολιτικό χαρακτήρα που αυτός και όχι άλλοι ήθελε να δώσει. Όταν βρίσκεσαι στα 85, βλέπεις το λάδι στο καντήλι σου να σώνεται, λίγο σε νοιάζει τι θα λένε αύριο για σένα, κάνεις αυτό που θέλεις, αν βέβαια μπορείς, και ο ΛΚ μπορεί.
Πολύ ξύλο, εξορία, φυλακή, κυνηγητό, ένας από τους τελευταίους μεγάλους της Αριστεράς, τι να του πουν άκαπνοι αριστερίζοντες που του καταμαρτυρούν  προδοσία και δεξιά παρέκκλιση. Ο ΛΚ λέει καθαρά τη συνεργατική του άποψη, χρόνια τώρα, και ο καθένας μπορεί να συμφωνεί ή να διαφωνεί, να την χαρακτηρίζει όπως θέλει και να την κριτικάρει.

Διάβασα ότι οδήγησε την Ανανεωτική Αριστερά σε ήττες και αδιέξοδα. Έ και εκείνη ας μην πήγαινε, αν είχε  άποψη διαφορετική. Αστεία πράγματα.

Τον θυμάμαι. Ήταν δεινός ρήτορας, εικονοκλάστης, παραστατικός έστω και αν δεν έλεγε πάντοτε σημαντικά πράγματα. Στην Ομόνοια τον θυμάμαι που ζητούσε από τους Ρηγάδες να πάρουν το δεξιό εργάτη από το χέρι. Που να τον βρουν και που να τον πάνε άραγε;
Στο Σύνταγμα, άλλη φορά, υμνούσε ένα δεξιό ευπατρίδη ονόματι Φιλώτα Καζάζη που ήταν φωτισμένος δεξιός και όχι παρακρατικός.
Επέμενε στην πολιτική της Εθνικής Αντιδικτατορικής Δημοκρατικής Ενότητας (ΕΑΔΕ) σε μια εποχή που οι δικτατορίες είχαν τελειώσει. Ήταν εμπνευστής της Συμμαχίας, ενός αποτυχημένου σχήματος συνεργασίας με ανύπαρκτες πολιτικές δυνάμεις.

Ο Κύρκος ήθελε την Αριστερά να συνεργάζεται, με όλους αν ήταν δυνατόν. Σε όλη τη μεταπολιτευτική περίοδο το ψάχνει, δεν το βάζει κάτω ούτε στα 85.  Πίστευε και προφανώς πιστεύει ότι μόνο έτσι μπορεί να αλλάξει κάτι προς το καλύτερο για το λαό, για τη χώρα.
Για κακή του τύχη όμως βρέθηκε σε μια χώρα χωρίς καμιά κουλτούρα πολιτικής συνεργασίας
και έτσι δεν μάθαμε ποτέ αν οι ιδέες του ήταν αποτελεσματικές.

Χρόνια τώρα πιστεύει στη συνεργασία της ανανεωτικής Αριστεράς με το ΠΑΣΟΚ. Δεν πήγε στο ΠΑΣΟΚ, άλλοι πιο «αριστεροί» πήγαν και τους άρεσε.
 Τέτοια συνεργασία δεν έγινε ούτε θα γίνει μαζικά, γιατί δεν λειτουργεί  όχι μόνο πολιτικά αλλά κυρίως αισθητικά και αυτό ο ΛΚ δεν μπορεί να το δει. Πήγαν πολλοί στο ΠΑΣΟΚ και αμέσως γελοιοποιήθηκαν στα μάτια του Αριστερού κόσμου και όχι μόνο.
Δεν είναι εύκολο ένας αριστερός με κάποια έστω στοιχειώδη αξιοπρέπεια να παρακολουθεί με ενδιαφέρον αυτά που λέει ο Γιώργος, έστω και υποκρινόμενος.
 Το πρώτο πράγμα που σκέφτεται κάποιος όταν ακούσει για τέτοια μετακίνηση είναι η δίψα του χρήματος και της εξουσίας. Δεν έχει άδικο. Τα κόμματα  εξουσίας  είναι πλέον μηχανισμοί πλουτισμού.
Μακάρι να ήταν αλλιώς τα πράγματα. Να ήταν δηλαδή το ΠΑΣΟΚ σοσιαλιστικό και η Αριστερά, πραγματική Αριστερά και πραγματικά μεταρρυθμιστική. Ίσως τότε θα μπορούσε να γίνει μια συνάντηση και να βγει  και κάποιο θετικό αποτέλεσμα. Τότε θα μπορούσε και ο Λεωνίδας Κύρκος να νιώσει δικαιωμένος.

3 σχόλια:

  1. Γκρινιάζουν διάφοροι γιατί ο Λεωνίδας δεν κάλεσε στο πρόσφατο δείπνο τους κατά καιρούς προέδρους του ΣΥΝ και περισσότερα στελέχη της Αριστεράς.
    Ξεχνούν ότι το θέμα δεν ήταν η επανέκδοση κάποιων βιβλίων του αλλά η πολιτική συστράτευση για ένα πρόγραμμα ανόρθωσης της Ελλάδας μέσα σε συνθήκες πρωτόγνωρης οικονομικής και δομικής κρίσης.
    Αμφιβάλει κανείς ότι η επικρατούσα αντίληψη της Αριστεράς είναι αυτή που δηλώνει με κάθε τρόπο ότι δεν θέλει να λερώσει τα χέρια της με την διαχείριση και την ανάληψη ευρύτερων ευθυνών;Ακόμα και την απλή αναλογική πια δεν την βλέπει ως ένα δίκαιο εκλογικό σύστημα που επιτρέπει λύσεις συμμαχικών κυβερνήσεων,αλλά ως στοιχείο προπαγάνδας όπως το ΛΑΟΣ βλέπει το δημοψήφισμα για τους μετανάστες,όπως η ΝΔ έβλεπε το δημοψήφισμα για το θρήσκευμα!
    Δυστυχώς η ελληνική αριστερά έχει παραιτηθεί από τον ιστορικό της ρόλο και αυτοπεριορίζεται στην αντιπολίτευση( από τα αριστερά) όπως το ΛΑΟΣ ή ο Κώστας Καραμανλής ( προ της πρωθυπουργίας του). Αρνηση,ανέξοδη κριτική,σχολιασμός.
    Ας βγάλουν οι άλλοι το φίδι από την τρύπα. Σε πλήρη αρμονία με το λαϊκό αίσθημα.Να πληρώσουν όλοι για να βγούμε από την κρίση αλλά όχι εγώ!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. φίλε gatopontika καλή χρονιά, όσο καλή μπορεί να είναι μια χρονιά σαν το 2010.
    40 χρόνια μετά τη μεταπολίτευση και τα χειροπιαστά αποτελέσματα της πολιτικής της αριστεράς είναι αλήθεια πενιχρά. Αυτό και μόνο δείχνει την αποτυχία της. Είναι αποτυχία των ηγετών αλλά και των μελών της, όλων μας. Σήμερα τα αριστερά κόμματα είναι μηχανισμοί διαχείρησης της επιδότησης του κράτους.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αχ βρε leo, με τόση φόρα που πήρες κουτούλησες στον τοίχο! Τι το 'θελες αυτό το ποστ και το έβγαλες από το ψυγείο; Δεν πήρες χαμπάρι ότι ο ίδιος ο μακαρίτης παραδέχθηκε το λάθος του να μην καλέσει τον Τσίπρα στο περίφημο δείπνο;

    Προσοχή στο οφσάιντ, φίλε leo! Προσοχή στο οφσάιντ! ;-)


    Τα λέμε

    ΑπάντησηΔιαγραφή