ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Charles Mingus

Charles Mingus

Παρατηρητήριο

Δηλαδή την Ελλάδα, τη μόνη χώρα που δεν έχει βγει ούτε και πρόκειται να βγει από την κρίση του 2009 έως ότου κατακτήσει τη γη της επαγγελίας, δηλαδή τον «κομμουνισμό με φτώχεια».

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Σε μια χώρα όπου η πολιτική γίνεται σε πρωινάδικα ανθρώπων που παριστάνουν τους δημοσιογράφους, είναι φυσιολογικό η υψηλή διπλωματία να ασκείται στην τηλεόραση από τύπους που παριστάνουν τους πολιτικούς. Μια ντεμέκ ευρωπαίκή χώρα με μια ντεμέκ πολιτική ηγεσία.
ΥΓ Και ζορισμένους σουλτάνους ξαλαφρωνουμε και μπρίκια κολλάμε και βεντουζες κόβουμε

Παρασκευή, 9 Ιουλίου 2010

Όπα η χρεοκοπημένη επανάσταση



Χτες  8/07/2010 ο Σύριζα και το ΚΚΕ αποχώρησαν από τις εργασίες της βουλής ως ένδειξη συμπαράστασης στην απεργία των υπαλλήλων της βουλής που απεργούν γιατί ψαλιδίζονται λίγο τα απίθανα αλλά δίκαια βέβαια προνόμιά τους. Μάλιστα το Αριστερό ρεύμα  διαφημίζει την επαναστατική αυτή δράση στη νέα ιστοσελίδα του με τον παλιό καλό μπολσεβίκικο τίτλο, iskra.gr.

Οι υπάλληλοι της βουλής, σκληρά εργαζόμενοι και υποχρεωμένοι να προσέρχονται στην εργασία τους με κουστούμι, απεργούν επειδή τους μειώνονται τα επιδόματα όπως σε όλους του ΔΥ, αλλά και επιπροσθέτως κατά 8% το ειδικό επίδομα έκτακτης αποζημίωσης. Τώρα τι έκτακτη αποζημίωση είναι αυτή μη με ρωτήσετε.

Αντιγράφω από το  http://www.40blog.com/blog.php?user=oust&note=499

Οι περίπου 1.500 υπάλληλοι της Βουλής είναι οι μοναδικοί δημόσιοι ή ιδιωτικοί υπάλληλοι που εισπράττουν 16 και όχι 14 μισθούς ετησίως. Προβλέπεται, δηλαδή, ένας μισθός ως μπόνους με το κλείσιμο των εργασιών της Ολομέλειας τον Ιούνιο και άλλος ένας με το άνοιγμα τον Οκτώβριο. Λόγω και των ειδικών επιδομάτων, ο μέσος μισθός τους υπολογίζεται σε 2.000-2.500 ευρώ, έναντι 1.200-1.500 στις άλλες δημόσιες υπηρεσίες.
Επίσης, κατά την παροιμία «κοντά στον βασιλικό ποτίζεται και η γλάστρα», οι υπάλληλοι της Βουλής απολαμβάνουν ορισμένα από τα προνόμια που δικαιούνται οι βουλευτές. Π.χ. έχουν ελευθέρας για το υπόγειο πάρκινγκ κάτω από το Μέγαρο του Κοινοβουλίου στην πλατεία Συντάγματος ή για το γυμναστήριο της Βουλής.
Μπορούν επίσης να αναθέτουν τη φύλαξη των παιδιών τους στον υπερσύγχρονο βρεφονηπιακό σταθμό της Βουλής. Να έχουν δωρεάν ιατρικές υπηρεσίες στο ιατρείο του Κοινοβουλίου. Να εξυπηρετούνται από το υποκατάστημα της Εθνικής Τράπεζας στο Περιστύλιο. Να απολαμβάνουν φθηνό καφέ και φαγητό στο καφενείο και το εστιατόριο της Βουλής.
Σε ό,τι αφορά τις προσλήψεις, γίνονται εκτός διαδικασιών ΑΣΕΠ και δίχως να δημοσιεύονται στο ΦΕΚ. Αρκεί, δηλαδή, μόνο η υπογραφή του προέδρου της Βουλής, όπως ορίζει ο Κανονισμός της. Πράγμα που σημαίνει ότι -όπως στον Στρατό- όποιος έχει το καλύτερο «βύσμα», περνάει το κατώφλι.
Τα ρουσφέτια (διότι περί αυτού πρόκειται) είναι κοινό μυστικό πως είναι διακομματικά και κανένας δεν έχει μείνει παραπονεμένος. Πολλοί υποστηρίζουν ότι οι πόρτες της Βουλής άνοιξαν διάπλατα επί προεδρίας του κ. Απόστολου Κακλαμάνη, αν και τότε έγιναν θαρραλέα βήματα για τον εκσυγχρονισμό των υπηρεσιών.
Γιοι και κόρες πολιτικών, δικαστικών, ανώτερων κρατικών αξιωματούχων και άλλων πιο… ταπεινών ανήκουν στους ευνοημένους όλων των πολιτικών αποχρώσεων και σε όλα τα επίπεδα: από επιστήμονες, αστυνομικούς και υπαλλήλους γραφείου έως καθαρίστριες! Η συνήθης πρακτική είναι να υπογράφουν συμβάσεις ορισμένου χρόνου (τρίμηνες, εξάμηνες ή δεκάμηνες), οι οποίες, όμως, μετατρέπονται σε αορίστου με μια υπογραφή του προέδρου.


Να τι θα πει λαϊκισμός. Και μετά ρωτάτε γιατί δεν κατεβαίνει ο κόσμος στις πορείες, γιατί δεν απεργεί; Τι σας νοιάζει απεργούν οι 1500 της βουλής. Και μετά ρωτάτε γιατί ο λαός, οι εργαζόμενοι, η φτωχολογιά σας έχει γραμμένους κανονικά. Γιατί το κίνημα δεν είναι μαζικό και δεν έρχονται οι νέοι να γραφτούν στα συνδικάτα. Θα έρθουν οι υπάλληλοι της βουλής, 1500 βιομηχανικοί εργάτες που παλεύουν με σφιγμένα δόντια για το ψωμί τους και κάνουν υψηλής ποιότητας και ακρίβειας εργασία, όπως υψηλής ποιότητας και ακρίβειας είναι και η όλη διαδικασία στη βουλή.
Και μετά ρωτάτε γιατί αργεί ο εργατικός Δεκέμβρης του Αλέκου, γιατί τα παιδιά δεν είναι στο δρόμο, γιατί μέσα στην αναμπουμπούλα δεν έρχονται οι μπάχαλοι να βάλουνε φωτιές.
Ε τους παραχαϊδέψατε τους μπάχαλους, τους βαφτίσατε λαό και το πλιάτσικο εξέγερση, τους ταυτίσατε με τους Εαμίτες και αισθάνθηκαν υποχρεωμένοι με τέτοια λεζάντα. Έτσι όταν δόθηκε η ευκαιρία κάψανε 4 ανθρώπους για αρχή και δεν είπατε τίποτα, σφυρίζατε αδιάφορα, κάτι λέγατε για το Βγενό και «αυτά συμβαίνουν, είναι λυπηρό» και πάνω από όλα το κίνημα. Ε, δεν είναι μαλάκες όλοι, δεν είναι χλιμίτζουρες όλοι, υπάρχει και φιλότιμο ακόμα στο λαό, και είπαν να σας αφήσουν μόνους να κόβετε τις βόλτες σας στην Αθήνα και να γεμίζετε μετά τα καπηλειά. …  «και το βράδυ στην ταβέρνα ρετσίνα κι’ αντάρτικα». 
Και οι μισοί μπροστά και οι άλλοι μακριά και αλάργα, μη γίνει πάλι καμιά στραβή και οι δικοί μας αναμμένοι από το θούριο του Στάλιν, πάνε να μπουκάρουν στη Βουλή και μετά ψάχνουμε για χρυσαυγίτες που μας κλέψανε τις σημαίες. Γι’ αυτό και η εκδοτική εταιρία έκανε βόλτα μέχρι την πύλη του Αδριανού και μετά διαλύθηκε ήσυχα. Θα με αφήνετε να κλείνω κάπου - κάπου το λιμάνι, να με παίζει η ΤV, να κάνω το κομμάτι μου και γω θα φροντίζω την τάξη στις πορείες και θάμαστε όλοι μια χαρά αρκεί να δουλεύει το σύστημα και να πηγαίνουμε ταμείο.
Να περιμένετε το Στράτο να γραφτεί στο συνδικάτο, αλλά θα περιμένετε πολύ.
Όπα  η χρεοκοπημένη   επανάσταση.   

11 σχόλια:

  1. Φίλε leo,


    Τέσσερις παρατηρήσεις:

    1) Ρουσφέτια ξερουσφέτια, πρόκειται για εργαζόμενους. Μπορεί η Αριστερά να βάζει χέρι σε εργαζόμενους επί τη βάσει της δίκαιης μεταχείρισης των εργαζομένων σε συνθήκες καθολικής επίθεσης εναντίον του κόσμου της εργασίας; Και μπορεί να μην εκφράζει κατά προτεραιότητα την αντίθεσή της στις δυνάμεις του κεφαλαίου;

    2) Η Αριστερά ζήτησε να διακοπούν οι εργασίες της Βουλής κατά την ημέρα της απεργίας. Το αίτημα απορρίφθηκε και ύστερα αποχώρησε.

    3) Δεν νομίζουμε ότι αντέχει ούτε κατά ένα λεπτό της ώρας το επιχείρημα πως το συνδικαλιστικό κίνημα απομαζικοποιήθηκε εξ αιτίας της μη απόστασης της Αριστεράς από υπερασπίσεις εξαιρετικών δικαιωμάτων ορισμένων κατηγοριών των εργαζομένων. Και μη ξεχνάς ότι αυτά (και άλλα) εξαιρετικά δικαιώματα διαφόρων κατηγοριών εργαζομένων ήταν μέχρι τώρα ένα από τα μεγαλύτερα επιχειρήματα υπέρ του "καπιταλιστικού παραδείσου".

    4) Τέτοια χαρά για τη χρεοκοπία της Επανάστασης;


    Τα λέμε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Φίλε Λεφτ
    Το παραδέχομαι νιώθω μια ανείπωτη χαρά για τη χρεοκοπία αυτής της επανάστασης, γιατί απλά δεν τη γουστάρω και τη φοβάμαι κιόλας. Από την άλλη όμως και μια λύπη γιατί μαζί της χρεοκοπούν συνολικά οι αριστερές ιδέες, η ήττα αγγίζει όλους. Η ευθύνη ανήκει σε όλους μας.
    Στο iskra φαίνεται ότι αποχώρησαν για συμπαράσταση στους εργαζόμενους της βουλής. Εξάλλου σε άλλες απεργίες δεν αποχώρησαν. 1500 είναι σου λένε κάτι μπορεί να τσιμπήσουμε και από δω. Και βέβαια η αριστερά δεν μπορεί να τους βάζει όλους στο ίδιο τσουβάλι επειδή είναι όλοι εργαζόμενοι. Τότε και οι κυπατζήδες, και τα ματ εργαζόμενοι δεν είναι; Υπάρχουν και όρια, στάσεις συμπεριφορές. Η πρωτοπορεία της εργατικής τάξης οφείλει να διαπαιδαγωγεί και όχι να προάγει την εξαχρείωση, ομάδων και συμφερόντων.
    Τώρα για το δήθεν μαζικό κίνημα θα τα πούμε μια άλλη φορά προσεχώς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Λέο καλησπέρα
    οι ιδέες, άρα και η επανάσταση, δεν χρεοκοπούν. Ξεθωριάζουν, ταλαιπωρούνται από τα έργα μας, αλλά η φθορά τους δεν συγκρίνεται με τη δική μας.
    Εμείς χρεοκοπούμε, αλλάζουμε,και στο τέλος χανόμαστε.

    "Επαγγελματίες επαναστάτες
    Παλιά τους στρίμωξαν και τα κατέβασαν
    Τώρα παίρνουν χάπια και οινόπνευμα να κοιμηθούν
    Αλλά βλέπουν όνειρα και δεν κοιμούνται..."

    έλεγε η Κατερίνα.
    Ποιός ξέρει; ίσως να είχε τύπους σαν εμας στο νου της.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. οταν λεμε εργαζομενοι ....εργαζομενοι...ουτε χαφιεδες ουτε δημιοι....και εστω υψηλόβαθμοι ...οι μισθοί τους ομως ειναι ...πιλότος ...οδηγός για όλους τους μισθούς....και τελικά η αναγκαιότητα της επαναστασης και το γκρεμισμα του καπιταλησμού δεν ειναι το όριμι φρούτο....θελει δουλειά πολύ....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Φίλε καλώδιο. Επαγγελματίες επαναστάτες εμείς; Από που και πότε; Αν χρεοκόπησε κάτι είναι η επανάσταση των επαγγελματιών και σε αυτήν προφανώς αναφέρομαι. Βαρειά και πάλι η ήττα για όλη την Αριστερά που αισθάνεται τέτοια. Οι επαγγελματίες τρώνε το φτύσιμο, λένε ψιχαλίζει και στήνουν νέα σχήματα, μέτωπα, κλπ και φτου κι απ΄την αρχή, λάγνοι της ήττας, ανήμποροι στο όραμα της νίκης γιαυτό και μαξιμαλιστές.
    'Οσο για τις ιδέες φοβάμαι πως και αυτές μια μέρα πεθαίνουν, γίνονται αδιέξοδες, χρεοκοπούν. Είπα να γίνω ρεαλιστής και να ζητάω το εφικτό. Θα δούμε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Οδυσσέα μέχρι το γκρέμισμα, θέλω να παραδώσω στα παιδιά μου μια λίγοοοοοοο πιο δίκαιη κοινωνία, ένα περιβάλλον λιγοοοοοοοοοοο πιο ανθρώπινο και αυτός είναι ο λόγος που καταγίνομαι και πάλι, που αρθρώνω ένα πολιτικό blogoλόγο. Το γκρέμισμα δεν θα το προλάβω και έτσι δεν με απασχολεί.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. η αριστερα των δημοσιων υπαλληλων
    ρε αντε γαμηθειτε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. το να αγωνιζεσαι για το λιγο , το καθημερινό δεν ειναι κακό ...
    το να μην ονειρεύομαστε ,και τα ονειρά μας να τα συνδέουμε με την πραγματικότητα ...εκει ειναι το πρόβλημα...στο τελος τελος αν μεταμε τα παντα με την ανθρωπινη ζωή ισως να είχαμε μείνει πριν την ανακαλυψη της φωτιάς....(οσο για το ποσο λιγοοοοο.. ποσοοοοοο...... εριχνα μαγια στην θαλασσα αλλα που να γινει γιαουρτι...)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Oδυσσεύ
    έχω πάψει να ονειρεύομαι ξυπνητός. Κακό αλλά έτσι είναι δυστυχώς. Λατρεύω το αποτέλεσμα, το απτό, συμμαχώ με το διάολο, θέλω να κάνω τη δουλειά μου. Να τελειώνω με την απάτη, τη διαπλοκή, την άγρια εκμετάλλευση, την κυριαρχία της βλακείας, τη βία των ψυχανώμαλων, να ζήσω με ανθρώπινα μέτρα. Δηλαδή όνειρα, Πάλι τα όνειρα δεν μπορείς να τους ξεφύγεις ποτέ. Αλλά τα μισώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Καλημέρα Leo
    "Ποιητική αδεία" το επαγγελματίες επαναστάτες.
    Αν και , όπως το καταλαβαίνω εγώ τουλάχιστον, η Γώγου δεν εννοούσε σχέση "δούναι και λαβείν".

    Εν πάση περιπτώσει, συχνά καταφεύγω σε ποιητές για να εκφράσω ευκολότερα αυτό που θέλω, αλλά εκ του αποτελέσματος φαίνεται πως το κάνω χειρότερο.
    Ας μείνω λοιπόν στο: Οι ιδέες, άρα και η επανάσταση, δεν χρεοκοπούν, και στο : Εμείς χρεοκοπούμε, αλλάζουμε,και στο τέλος χανόμαστε, που είναι δικά μου.
    Εμείς καλά μα είμαστε, να τα λέμε -:)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Και βέβαια καλώδιε καλά να είμαστε, να τα γράφουμε και να τα λέμε ο καθένας με τις αφετηρίες του και τις άγνωστες ανιχνεύσιμες διαδρομές του. Όσο για τον προορισμό; Ποιος ξέρει;
    Εσύ με την ποίηση, άλλος με τη μουσική, άλλος φόρα παρτίδα. Παιχνίδι να γίνεται. Είμαστε ζωντανοί και όλα είναι δρόμος. Καλό ΣΚ

    ΑπάντησηΔιαγραφή