ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Σταύρος Τσακυράκης, ο δικός μας σούπερ ήρωας

Παρατηρητήριο

Εφυγε μια εμβληματική μορφή της Γενιάς του Πολυτεχνείου. Ο Σταύρος Τσακυράκης, Γραμματέας της νεολαίας του ΚΚΕ Εσωτερικού στα χρόνια του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος, συνταγματολόγος καθηγητής της Νομικής Αθηνών, αργότερα αφοσιωμένος στην υπόθεση των δικαιωμάτων και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Πολίτης με όλη τη σημασία της έννοιας, σε διαρκή εγρήγορση για την τύχη αυτού του τόπου και της Ευρώπης, για την ποιότητα της Δημοκρατίας, αντίπαλος της δημαγωγίας και των εύκολων λόγων.

Η δημόσια σφαίρα έχασε μια μαχητική φωνή στρατευμένη στην υπόθεση της ελευθερίας που στάθηκε η καθοδηγητική αξία της ζωής του.

Οι φίλοι του χάσαμε την ευθύτητα, την ανιδιοτέλεια, την ανατρεπτικά παιγνιώδη διάθεσή του.

Οι πολιτικά απανταχού ρηγάδες και ρηγίτισσες θα αναπολήσουν την ατομική και συλλογική τους διαδρομή, και τον σιωπηλό δεσμό που κρατάει ακόμα.

Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες θα θυμούνται έναν Δάσκαλο συμπαραστάτη.

Γιάννης Βούλγαρης

Καθηγητής Παντειου Πανεπιστημίου
Γραμματέας Ρήγα Φεραίου 1974-1976».

Πηγή: Ο Γιάννης Βούλγαρης αποχαιρετά τον Σταύρο Τσακυράκη | iefimerida.gr

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Οι ευρωπαϊκές αρχές αποφάσισαν να ασχοληθούν ξανά με το μεταναστευτικό όταν άρχισαν οι τσαμπουκάδες της Ιταλικής κυβέρνησης και η κρίση στον κυβερνητικό συνασπισμό της Γερμανίας. Από τις αποφάσεις που πήραν-δεν πήραν είναι φανερό ότι δεν έχουν λύση, αλλά έχουν λεφτά για πέταμα. Είπαν και κάτι υπαινικτικά και για τη δράση των ΜΚΟ στη Μεσόγειο και έδωσαν και του δικού μας παράταση στην αύξηση του ΦΠΑ. Απλά δεν υπάρχει καμιά λύση εκεί που δήθεν ψάχνουν. Πρόκειται περί εποικισμού της Ευρώπης από κατοίκους της Αφρικής και της Ασίας. Ζούμε μια φάση μετακίνησης λαών που θα ενταθεί λόγω υπερπληθυσμού, διάβρωσης των παραλίων και ερημοποίησης που προκαλεί η κλιματική αλλαγή. Αυτά συνδυάζονται με την πολιτική αστάθεια, την οικονομική καχεξία, τη βία αλλά και τη διακίνηση της πληροφορίας και την ευκολία των μετακινήσεων. Η Ευρώπη είναι πολύ πλούσια για το μέγεθος του πληθυσμού της και λογικά φαντάζει ως η γη της επαγγελίας. Κάποια στιγμή θα κλείσει σαν στρείδι αλλά αυτό θα σημάνει βία, ανείπωτη βία. Στα πλαίσια της κατάρρευσης της μεταπολεμικής ηθικής που έρχεται.

Πέμπτη, 25 Αυγούστου 2011

Back in the SY.RIZ.A



Η δήλωση του Γιάννη Αντωνίου για το νομοσχέδιο 

Το νομοσχέδιο για τα ΑΕΙ ψηφίστηκε επί της αρχής από τη πλειοψηφία των κομμάτων του κοινοβουλίου. Ο ελιγμός της Α. Διαμαντοπούλου στο ζήτημα της εκλογής του πρύτανη εξασφάλισε πρωτοφανέρωτο βαθμό συναίνεσης, 250 βουλευτές περίπου ψήφισαν ναι στο νομοσχέδιο. Σήμερα είναι μια ιστορική μέρα για τα πανεπιστήμια αλλά και το πολιτικό σύστημα που επέδειξε μια ασυνήθιστη ωριμότητα για τα ισχύοντα πολιτικά ήθη. Η ΔΗΜΑΡ δυστυχώς τα κατάφερε να είναι απούσα απ’ αυτή τη σπουδαία πολιτική συνεύρεση. 

Η καταψήφιση του σχεδίου νόμου από την κοινοβουλευτική ομάδα της ΔΗΜΑΡ:

· Εκπέμπει ένα μήνυμα με ισχυρή συμβολική σημασία αλλά έχει και πρακτικές συνέπειες που ισοδυναμούν με την εγκατάλειψη της μεταρρυθμιστικής προοπτικής που αποτέλεσε την αφετηρία και το λόγο ύπαρξης του κοινού πολιτικού μας εγχειρήματος.

· Ειδικότερα παρακάμπτει τις σοβαρές επεξεργασίες και τις ψηφισμένες αποφάσεις του Τομέα Παιδείας του κόμματος για τη μεταρρύθμιση της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης και πρακτικά ισοδυναμεί με την ακύρωση του ιδρυτικού συμβολαίου της συλλογικότητάς μας στο χώρο της παιδείας. Η παρακμή της πιο ζωντανής και πιο μαζικής οργάνωσης του κόμματος και η μετατροπή της σ’ έναν αποψιλωμένο κομματικό μηχανισμό είναι μία από τις παράπλευρες απώλειες αυτής της αντιμεταρρυθμιστικής στροφής.

· Η επιλογή αυτή προαποφασισμένη και προεξαγγελμένη από την ανακοίνωση του Τομέα την Πέμπτη 18/8, πριν καν να κατατεθεί το τελικό κείμενο του σχεδίου νόμου, εκτός από το ότι υποτάσσει την πολιτική του κόμματος στις συντεχνιακές επιδιώξεις των εκπροσώπων του βαθέος πανεπιστημίου, στο πολιτικό επίπεδο ουσιαστικά συντάσσει το κόμμα πίσω από το ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ. Πίσω δηλαδή από τις δυνάμεις της αντιμεταρρύθμισης, της πολιτικής ανευθυνότητας και του ακραίου συντηρητισμού. Είναι ένα ακόμη βήμα που οδηγεί στην οργανική ένταξη της ΔΗΜΑΡ στο αντιμνημονιακό στρατόπεδο μαζί με τους Δημαράδες και το Συνασπισμό, κάνοντας τα διαρρέοντα σενάρια των επωαζομένων πολιτικών συμμαχιών να μοιάζουν ως φυσική και αναγκαία κατάληξη.

Πολύ αμφιβάλλω πλέον εάν υπάρχουν οι δυνατότητες αλλά και η θέληση να διορθωθεί η πολιτική ζημιά που έγινε και να αλλάξει ο ισχύων πολιτικός προσανατολισμός. Πολλές φορές, με όρους αναχρονιστικούς είναι η αλήθεια, αναρωτιέμαι για το νόημα της αποχώρησης της Ανανεωτικής Πτέρυγας από το Συνασπισμό και της ίδρυσης της ΔΗΜΑΡ. Η απάντηση σ’ αυτό το ερώτημα, όσο περνάει ο καιρός, δυστυχώς γίνεται όλο και πιο δύσκολη.

Χάσαμε γι' άλλη μία φορά, ωστόσο οι υπεύθυνοι αυτής της ήττας έχουν ονοματεπώνυμο.
Ο Γιάννης Αντωνίου είναι εκπαιδευτικός στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση και μέλος της ΚΕ της ΔΗΜ.ΑΡ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου