ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Charles Mingus

Charles Mingus

Παρατηρητήριο

Παρακολουθώ με ενδιαφέρον διάφορές αριστεροπερίεργες μούρες με οικολογικές, μεταναστευτικές και άλλες πολιτικά ορθές γνώσεις και ευαισθησίες. Οι περισσότερες παρεπιδημούσαν στη ΔΗΜΑΡ ως think tank του αριστερού Φώτη τρομάρα τους και μας κουνούσαν δάχτυλο σε κάθε ευκαιρία. Άνοιγαν την Αμυγδαλέζα, φρικάρανε με το Φαρμακονήσι σκίζανε καλτσόν και καλτσοδέτες αν πέταγες κανένα χαρτί στο δρόμο και λοιπά. Φυσικά ήταν λάβρες κατά της κυβέρνησης των Σαμαροβενιζέλων.
Τώρα επί ΣΥΡΙΖΑ είναι χαμένες κάπου αρακτές και δε λένε κουβέντα για την ξεφτίλα της Μόρια, για το Σαρωνικό, τη Μάνδρα και λοιπά. Για όλα φταίνε οι Αμερικάνοι, ο καπιταλισμός, η περιστροφή της γης και γενικώς.
Αυτές οι μούρες μόλις πέσει ο ΣΥΡΙΖΑ θα βγούν πάλι στους δρόμους και θα ανακαλύψουν και πάλι τον ακτιβισμό. Για μια άλλη αριστερά με λογικούς του ΣΥΡΙΖΑ και παράλογους του Κ. Αλλαγής και άγαμους θυτες και ξέρω γω. Τις ξέρω χρόνια τις μούρες αυτές και τις παρακολουθώ γιατί είναι η εμμονή μου, η αρρώστια μου. Θάχουμε γλέντια.
Ούτε οικολόγοι είναι ούτε ευαίσθητοι με τους μετανάστες ή το τρίτο φύλλο κλπ. Απλά ο καθένας έχει ένα επάγγελμα, παίκτες μου. Σπουδάζεται και αυτό. "Αριστεροπρασινοκάπως Ευαισθησία" λέγεται. Σε ΙΕΚ. Κρατικό που λέει και η φίλη μου η Άννα.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Σε μια χώρα όπου η πολιτική γίνεται σε πρωινάδικα ανθρώπων που παριστάνουν τους δημοσιογράφους, είναι φυσιολογικό η υψηλή διπλωματία να ασκείται στην τηλεόραση από τύπους που παριστάνουν τους πολιτικούς. Μια ντεμέκ ευρωπαίκή χώρα με μια ντεμέκ πολιτική ηγεσία.
ΥΓ Και ζορισμένους σουλτάνους ξαλαφρωνουμε και μπρίκια κολλάμε και βεντουζες κόβουμε

Τετάρτη, 31 Αυγούστου 2011

Οι εποχές


Ούτε το χώμα είναι άνυδρο, ούτε οι εποχές είναι ξερές. Με το σπόρο υπάρχει κάποιο πρόβλημα, σύντροφοι. Άμα είναι να συνεχίσουμε, κάπως πρέπει να το ψάξουμε.

3 σχόλια:

  1. Σχόλια φίλων από το fb

    Σκεφτόμουν σήμερα στην κηδεία, "υπάρχουν άραγε, εδώ μέσα, άνθρωποι που ανακουφίστηκαν, απ'αυτόν τον ενοχλητικό "παλιμπαίδα" της τελευταίας περιόδου"; Φοβάμαι ότι υπήρχαν. Κωστής

    Ας δεχτούμε το αυτονόητο. Άνθρωποι σαν τον Λεωνίδα και τον Μιχάλη ενοχλούν πολύ τα κατεστημένα όσο ζουν. Είναι μια ανακούφιση για μερικούς η απουσία τους. Γιατί με το βάρος του λόγου τους δημιουργούν αμηχανία -το λιγότερ-ο όταν εκφράζουν μια άποψη ρηξικέλευθη. Το ζήσαμε. Οι μετριότητες που κάνουν σήμερα τους αρχηγούς ούτε απόψεις έχουν ούτε προτάσεις - εκπέμπουν μιζέρια και συντηρητισμό. Κάπου μέσα τους ανακουφίστηκαν που έφυγε ένας ακόμα ενοχλητικός. Γιώργος

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Leo, όχι μόνο ο/οι σπόρος/οι, αλλά και η εντατική μονοκαλλιέργεια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. γρηγόρη
    η μονοκαλλιέργεια. Αυτή ξέρουμε αυτή εμπιστευόμαστε. Ένα κουπί αέναο, που σε γυρίζει σβούρα. Ποτέ δύο για να προχωρήσεις τη βάρκα. Μονάχα ένα, πάντα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή