ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Παρατηρητήριο

Lives matter.
Σήμερα το απόγευμα μόλις πρωτοακούστηκε η φρικτή είδηση από τη Βαρκελώνη, άρχισε το ίδιο πολύ κουραστικό, πολύ πληκτικό, πολύ εξοργιστικό γαϊτανάκι υπερεκτίμησης-απαξίωσης, απαξίωσης-υπερεκτίμησης της ανθρώπινης ζωής.
Ανάλογα με τα παραμορφωτικά γυαλιά που φοράμε, ανάλογα με τον ιδεολογικό στόκο των εγκεφάλων μας, ανάλογα με τη διαθλαστική ικανότητα των θρησκευτικών μας πεποιθήσεων οι ζωές "ζυγίζουν" λιγότερο ή περισσότερο.
Και προσπερνάμε αδιάφορα την πιθανότητα κάθε παιδάκι που πεθαίνει στην Ινδία να είναι ένας ακόμη Ραμανουτζάν.
Κάθε παιδάκι που σκοτώθηκε σήμερα στη Βαρκελώνη να ήταν ένας ακόμη Pablo Picasso.
Στο τέλος της ημέρας, του μήνα, του χρόνου στον απολογισμό μας θα μας λείπουν πέντε, δέκα, πενήντα, χίλιες ανθρώπινες ζωές. Όλες ισοβαρείς και ισότιμες.
Όταν θα μάθουμε να μετράμε το ίδιο κάθε ανθρώπινη ζωή, τότε θα έχουμε ανέβει στο επόμενο σκαλοπάτι της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους.
Σάκης Παπαθεοδώρου

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Παρασκευή, 21 Οκτωβρίου 2011

Γελοίοι ως Έλληνες




Ανταπόκριση από το μέτωπο: Ένα ταξί κατεβαίνει κορνάροντας τη Σόλωνος με μια τεράστια ελληνική σημαία να κυματίζει από το τζάμι και το σύνθημα «Κάτω η χούντα» κακογραμμένο με μαρκαδόρο σε όλες τις πλευρές του ταξί. Πιο κάτω, στην Ακαδημίας, η διαδήλωση των ταξιτζήδων πλησιάζει το Σύνταγμα και φωνάζει «Ψωμί, παιδεία, ελευθερία, η χούντα δεν τελείωσε το ‘73». Η αναπόληση της πτώσης της χούντας από τη συμπαθή συντεχνία με την αδιαμφισβήτητη αντιδικτατορική δράση συνδέεται με το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων. Στον ομιχλώδη συνειρμό περί της μεταπολίτευσης προσκολλάται το συντεχνιακό συμφέρον. Η χούντα είναι αυτό που μας χαλάει τη βόλεψη, που θίγει τα μικροσυμφέροντά μας. Η ιστορία ξαναγράφεται. Ή μάλλον η ιστορία έτσι γράφτηκε, απλώς δεν το ξέραμε. Η χούντα έπεσε το ’73 και όχι το ’74, μάλλον επειδή κι αυτή τόλμησε να τα βάλει με τους ταξιτζήδες. Το όποιο κοινωνικό συμβόλαιο συγκροτήθηκε έκτοτε βασίστηκε στη χυδαία συναλλαγή. Την κοινωνική ειρήνη την εγγυάτο ένα κράτος-νταντά των κακομαθημένων παιδιών.

Ο λαός αυτός δεν έχει καταλάβει τι του συμβαίνει. Σαν τα σκυλιά του Παβλόφ δεν μπορεί να αναγνωρίσει τίποτα πέρα από το μικροσυμφέρον του. Όταν η πραγματικότητα εισέβαλε στη νιρβάνα του καναπέ του, εξεγέρθηκε για να ζητήσει πίσω τις παλιές του ανέσεις, τα παλιά προνόμια. Όταν τα ανακτήσει ή όταν βαρεθεί θα γυρίσει στη φυσική του θέση. Η «σκέψη» της διαδήλωσης έχει κοντά ποδάρια. Θέλουμε πίσω τους παλιούς μας μισθούς, τις παλιές μας δουλειές, τις καταναλωτικές μας ανέσεις, το ελληνικό όνειρο. Ποιος θα σας το δώσει; Η κότα που κάνει τα χρυσά αυγά. Η κότα ψόφησε, το πτώμα βρόμισε. Δεν υπάρχει πια κρατικός δανεισμός για να μπουκώνει ευρώ τα ανοιγμένα στόματα. Θα πει κανείς, υπάρχουν άνθρωποι που υποφέρουν πραγματικά από τις περικοπές, που τα βγάζουν δύσκολα πέρα. Είναι αλήθεια. Φυσικά, δεν είναι αλήθεια για την πλειοψηφία όσων φωνάζουν. Εκεί βασιλεύει ο λαϊκισμός του κακομαθημένου παιδιού. «Τα θέλω όλα και τα θέλω τώρα», «να ζητάτε το αδύνατο». Ο σιτεμένος «ρομαντισμός» του Μάη του ’68. Μπούρδες. Ούτε κουβέντα για ένα δίχτυ κοινωνικής προστασίας όσων το έχουν πραγματικά ανάγκη.

Η κοινωνία αυτή γαλουχήθηκε με τις αξίες του ατομικισμού και της ιδιώτευσης. Δείτε τα βουνά των σκουπιδιών στους δρόμους αυτής της κατεστραμμένης πόλης. Μάθαμε να νοιαζόμαστε για την καθαριότητα των μπαλκονιών μας, όχι για την καθαριότητα της πόλης μας. Είμαστε ένα γενικευμένο Not In My Backyard. Οι σωροί των σκουπιδιών διανθίζονται από πεταμένα έπιπλα, κλαδιά και μπάζα που προφανώς δε μπορούσαν να περιμένουν ούτε αυτά τη λήξη της απεργίας για να πεταχτούν στους δρόμους. Από το ’81 κι έπειτα φτιάξαμε σπίτια, εξοχικά, αγοράσαμε αυτοκίνητα, κατασκευάσαμε μια ευημερούσα μεσαία τάξη που ζούσε με δανεικά. Ταυτόχρονα, διαλύσαμε την κοινή μας ζωή, καταστρέψαμε τη φύση, χτίσαμε σε κάθε βουνοκορφή και σε κάθε δάσος, μολύναμε τις θάλασσες με σκουπίδια και απόβλητα, δηλητηριάσαμε τον αέρα που αναπνέουμε. Κλέβαμε απ’ όπου μπορούσαμε. Δημιουργήσαμε μια επίπλαστη οικογενειακή ευτυχία σε βάρος της κοινότητας. Νομίζαμε ότι μπορούμε να ζούμε στο μικρόκοσμό μας. Να διορίζουμε τα παιδιά μας, να δημιουργούμε περιουσίες χωρίς να δίνουμε φόρους. Ξεχάσαμε πως ζούμε σε μια κοινωνία, πως κάθε πράξη μας έχει επίπτωση στους διπλανούς μας, στις μελλοντικές γενιές. Χάσαμε κάθε ισορροπία. Η δημόσια σφαίρα καταστράφηκε, έγινε βορά των ατομικιστικών συμφερόντων. Οι πολιτικοί διόριζαν, εμείς του ψηφίζαμε. Οι δήμαρχοι έσβηναν κλήσεις, εμείς τους ψηφίζαμε. Οι δημόσιοι υπάλληλοι μας «εξυπηρετούσαν», εμείς τους λαδώναμε. Λησμονήσαμε τον τρόπο να ζούμε μαζί, κρύψαμε κάτω από το χαλί της καταναλωτικής μας μανίας το γεγονός πως η κοινή ζωή, η ύπαρξη μιας οργανωμένης πολιτείας αποτελεί αναγκαιότητα. Ονομάσαμε την οργανωμένη πολιτεία κακό και μοχθηρό κράτος και γίναμε αναρχίζοντες μικροαστοί που δε σέβονται κανέναν νόμο παρά μόνο αυτόν που τους εξυπηρετεί. Η διαφθορά, ο χρηματισμός και οι πελατειακές σχέσεις υποκατέστησαν προκλητικά την αξιοκρατία, το κράτος δικαίου, την αλληλεγγύη. Λέγοντας δημόσιο συμφέρον φτάσαμε  να εννοούμε το άθροισμα των ιδιωτικών και συντεχνιακών μας συμφερόντων. Μάθαμε να πατάμε πάνω στα κεφάλια των άλλων, των πιο αδύναμων, για να επιβιώσουμε. Τώρα που γίναμε εμείς οι πιο αδύναμοι δεν υπάρχει κανείς για να μας σώσει· ήρθε η ώρα να ζήσουμε με τα σκουπίδια μας.

10 σχόλια:

  1. Συγχαρητηρια!!!

    Σπανια το κανω.

    Αφωτιστος Φιλελλην

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εκτος απο τον αναλγητο καπιταλισμο συνυπαρχει και η ψυχοπαθεια.

    Ο ελληνικος καπιταλισμος
    1. Η εξελιξη αυτου το χωρου (συγκρουσιακων/μπαχαλων/ινδιανων πολης/ελευθεριακων,..) ως αποτελεσμα της βαθμιαιας καπιταλιστικης ολοκληρωσης ειναι παγκοσμιο φαινομενο απο την Χιλη, την Βρεττανια , την Γαλλια,...(συγκεντρωση και συγκεντροποιηση κεφαλαιου, ανεργια νεολαιας, βαθμιαια ελλειψη οραματων, νεανικη ανεργια/ανια/ελλειψη ενδιαφεροντων,...και των κοινωνικων συμπεριφορων/συνεπειων της απο το 1978 έως σημερα: Κινημα punk, ηρωινη, χαπια,χουλιγκανς, αναρχικοι, καταληψεις σπιτιων, ελευθεριακοι, μπαχαλοι, κ.λ.π.
    Οι συνεπειες στην νεολαια της χωρας μας ερχονται απο την δεκαετια του 70 και μεγενθυνονται απο τον επαρχιωτικης νοοτροπιας μικρομεγαλισμο μας (80% των αποφοιτων λυκειων να σπουδαζει σε απιθανα ΑΕΙ και ΤΕΙ με αβεβαιο μελλον, εγκαταλειψη πρωτογενους παραγωγης, ενω οι μεταναστες Αλβανοι του 90 ειναι ηδη εργολαβοι, νοικοκυρηδες η μικροεπιχειρηματιες στην χωρα τους,....),τα εργα υποδομης λ.χ. τα φαραωνικα Ολυμπιακα εργα, την Εγνατια (οπου κινουνται σχεδον μονον τουρκικες νταλικες και στους αξονες προς Σκοπια και Βουλγαρια γαι φθηνα ψωνια και βενζινη) την αφασικη 5ετια της κυβερνησης Κ.Καραμανλη, την ακομη πιο ατελεσφορη διακυβερνση ΓΑΠ, απο την απληστια των κρατικοδιαιτων ομιλων επιχειρησεων αλλα και απο την ελληνικη ανωριμοτητα ( κοινωνικη (βλ. Στελιο Ραμφο) και προσωπικη που πλεον χρηζει θεραπειας) την ποιοτητα της αριστερας και γενικοτερα του πολιτικου συστηματος.
    Οι συνεπειες μεγενθυνθηκαν απο το 2008 εως σημερα, δηλ. απο τοτε που ξεκινησε η οικονομικη κριση στην χωρα μας, ασχετα αν πολλοι το καταλαβαν καθυστερημενα.

    Η ψυχοπαθεια.
    Οι δραστες και οι ΜΑΤαζτηδες αν και ενηλικοι, συμεριφερονται ως ανωριμα 10χρονα παιδια παιζοντας πετροπολεμο.
    Τι να πεις για τους εμπρηστες της Marfin με νεκρους ;
    Ti να πεις για τους ΜΑΤαζτηδες που αφηνουν διαδηλωτες ημιθανεις κτυπωντας τους με τα γκομπς;
    Τι να πεις για τα εκατονταδες τεταγωνικων μετρων μαρμαρων που ξηλωθηκαν και χρησιμοποιηθηκαν ενατιον των διαδηλωτων απο τους κουκουλοφορους, μερικοι μαλιστα με αντιασφυξιογονες μασκες;
    Απ' οτι γνωριζω, ακομη κι αν οι ψυχοπαθεις ΜΑΤαζτηδες, κουκουλοφοροι , μπαχαλοι,... επιθυμουσαν ψυχιατρικη θεραπεια, λογω της περιστολης κονδυλιων στο Υπ. Υγειας δεν υπαρχει πλεον σχεδον καμμια δυνατοτητα δημοσιας ψυχολογικης εξετασης /υποστηριξης τετοιων αντικοινωνικων ανθρωπων.

    Αρα το συμπερασμα του Θαναση με συμπληρωνει πληρως.

    "Συμπέρασμα: το κομμάτι της νεολαίας που συγκροτεί το μπλακ μπλοκ είναι ένα υπαρκτό κομμάτι της κοινωνίας, δε μπορούμε να το κρύψουμε κάτω από το χαλί του "παρακρατικού". Μπορούμε να διαβάσουμε το ιντιμίντια, να κοιτάξουμε στα Εξάρχεια για να δούμε τι λένε, ποια είναι η ταυτότητά τους. Ας τελειώνει όμως η κουκουεδίστικη καραμέλα με τους "παρακρατικούς", μήπως και μπορέσουμε να αναρωτηθούμε πώς και γιατί αυτό το κομμάτι της νεολαίας που μεγεθύνεται από το Δεκέμβρη του '08 και έπειτα κάνει αυτά που κάνει, δε διστάζει να σκοτώσει κ.λπ.


    Και το συμπερασμα του ΑΦ

    12. Δεν είναι τυχαίο ότι ορισμένα τέκνα στελεχών της αριστεράς, αντιλαμβανόμενα το αδιέξοδο της “αριστερής” μεσοαστικής τάξης, στην δημιουργία της oποιας είχαν συμμετάσχει και ανήκαν –τελικά- οι γονείς τους, προσχώρησαν σε αριστερίστικες και –λίγα- σε επαναστατικές ιδέες και πρακτικές της νεανικής εποχής του Στάλιν (ληστείες τραπεζών, τυφλά κτυπήματα,…).

    Αφωτιστος Φιλελλην

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ΚΑΙ ΜΙΑ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΗ

    Ο χαζος ειναι δυσπιστος. Ο χαζος δεν ξερει οτι ειναι χαζος. Αφου δεν εχει ατομικοτητα συναγελαζεται με τους ομοιους του. Αποτελει αντικειμενο εκμεταλλευσης απο τους επιτηδειους, ξεκινωντας απο περιστασιακες δουλειες. Και επειδη δεν εχει συνειδητοποιησει το μεγεθος της ανεπαρκειας του, ειναι ευκολο να απογοητευθει (διπολο: χαμηλες δυνατοτητες- υπερβολικες ματαιωμενες απαιτησεις).
    Ευρισκομενος λοιπον στον χουλιγκανικο/μικροπαραραβατικο χωρο μοιραια θα βρεθει σε αντιστοιχους χωρους οπου ανθει το ειδος του ελευθεριακου/αναρχοαυτονομου/συγκρουσιακου/ινδανιου πολης/μηδενιστη/...
    Η οσμωση λοιπον μπορει να δημιουργησει το οτιδηποτε. Μπορει καλλιστα να βρεθει σε νεοφασιστικο περιβαλλον και να κυνηγα μεταναστες, αναρχικους, αριστερους φοιτητες,...
    Ομως χρειαζονται 2 ακομη συνθηκες:
    Την πρωτη (τις επικρατουντες κοινωνικο οικονομικες συνθηκες) τις ανεπτυξε ο αρθρογραφος Θανάσης Πολλάτος και εγω αρκετα.
    Απλως ζουμε την αρχη της περιοδου της Βαϊμαρης, (1919), τηρουμενων των αναλογιων.Φανταστειτε το 2015 πως θα ειναι η ελληνικη κοινωνια!!!

    Η δευτερη ειναι το καταλληλο ψυχολογικο υποβαθρο(συναισθηματικη διαταραχη :κληρονομικη η απο το οικογενειακο περιβαλλον), πλεον η ροπη προς την παραβατικοτητα που ειναι δεομενη στην εφηβικη και την μακρα μετεφηβικη ηλικα των ελληνων. Εδω σταματω. Ας ζητησουμε μια εγκυρη γνωμη απο εναν ειλικρινη κοινωνιολογο και εναν ψυχιατρο.

    Αφωτιστος Φιλελλην

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Στις 26/9/11 στην ιστοσελίδα μου ανήρτησα ένα κείμενο με τον τίτλο «Η ναρκισσιστική κοινωνία στις τρικυμιώδεις θάλασσες της παράνοιας.» http://panayotiskoutsopinis.blogspot.com/2011/09/blog-post_27.html
    Μεταξύ άλλων έγραφα: «…Η έλλειψη κοινωνικής παιδείας και κοινωνικής συνείδησης πολίτη, η ανεπάρκεια «πολιτικής αγωγής», είχε ως συνέπεια την μη δημιουργία και τη μη ύπαρξη του αισθήματος «εμείς» στην ελληνική κοινωνία…Η ελληνική κοινωνία δεν κατόρθωσε στην νεοελληνική της ιστορική διαδρομή να δημιουργήσει και να αποδεχτεί μια ορθολογισμένη σχέση κράτους-πολίτη, και μια ισορροπία δικαιώματος-υποχρέωσης…Αυτά, μαζί με πολλά άλλα, και σε συνδυασμό με τις πολιτικές προσωπικότητες που κυριάρχησαν στις δεδομένες συνθήκες, ήταν οι υπάρχουσες προϋποθέσεις για την προδιαγεγραμμένη πορεία της χώρας με πλέον, απτό αποτέλεσμα μια οδυνηρή ολική οικονομικο-πολιτικο-κοινωνική χρεοκοπία… Και δυστυχώς έχω την αίσθηση ότι, η κοινωνία ως σύνολο δεν έχει αντιληφθεί ακόμη σε όλο το εύρος, το πόσο απέχει η «αυτοεικόνα της μεγαλειότητάς της » από τη πραγματικότητα, και συνεχίζει να κακοποιεί την αλήθεια και συνοδοιπορεί με τον άκρατο λαϊκισμό … Μια κατάσταση όπου το συναίσθημα έχει εντελώς επικυριαρχήσει της λογικής σκέψης και διαφαίνεται ότι η ελληνική κοινωνία κολυμπά πλέον στις τρικυμιώδεις θάλασσες της παράνοιας…»
    Στις 8/6/11 ανήρτησα το κείμενο με τίτλο «Θα γίνουμε μάρτυρες μιας περαιτέρω σπειροειδούς αυτοκαταστροφικής πορείας της ναρκισσιστικής μας κοινωνίας ???» http://panayotiskoutsopinis.blogspot.com/2011/06/blog-post_08.html
    Ήταν μια ακόμη προσπάθεια να προσεγγίσω, με μια στοιχειώδη επιστημοσύνη και τις όποιες γνώσεις είχα την τύχη να αποκτήσω, και με όρους ιατροψυχοκοινωνικής ανάλυσης την ελληνική κοινωνική πραγματικότητα. Θεωρώντας σημαντική παράμετρο, την οποία πρέπει να λάβουμε υπόψη αναλύοντας το παρόν. Έχω την πεποίθηση ότι «…η ελληνική κοινωνία είναι μία κοινωνία ναρκισσιστική…».

    Έγραφα ότι: «Η Ελλάδα κινδυνεύει να χάσει τη μάχη απέναντι στη νοσούσα νοοτροπία του λαού της. Επειδή πολύ απλά, η ελληνική κοινωνία είναι μία κοινωνία ναρκισσιστική, με την έννοια ότι ακολουθεί κατά γράμμα τα μοτίβα συμπεριφορών ατόμου, το οποίο πάσχει από ναρκισσιστική διαταραχή προσωπικότητας…
    … Από όλες τις κατηγορίες ναρκίσσων μάλιστα, η κοινωνία μας ανήκει στην πιο επικίνδυνη. Σε αυτή των αποτυχημένων ναρκίσσων... Ενώ ένας επιτυχημένος νάρκισσος μπορεί να είναι λίγο πολύ σταθερή προσωπικότητα, καθώς το “Χάσμα Μεγαλειότητάς” του (βαθμός απόκλισης της φανταστικά μεγαλειώδους αυτοαντίληψής του, από το πραγματικό μέγεθος των προσωπικών του επιτευγμάτων) διατηρείται σε σχετικά χαμηλά επίπεδα, οι αποτυχημένοι νάρκισσοι μπορούν να αποδειχτούν αρκετά προβληματικές προσωπικότητες.
    Στερημένοι της αναγνώρισης και του θαυμασμού που τόσο λαχταρούν – και πιστεύουν ότι αξίζουν, περνούν το μεγαλύτερο μέρος της ζωής τους υπό συνθήκες κατάθλιψης και αυτοτυρράνιας, αδυνατώντας παράλληλα να αναγνωρίσουν την ευθύνη των πράξεών τους.
    Αντί να αναγνωρίσουν την ευθύνη των πράξεών τους, επιλέγουν κατά κανόνα μία στάση θύματος – «ταλαίπωρου Έλληνα».

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Έτσι ο μέσος Έλληνας μπροστά στο πρόσωπο της αποτυχίας, δεν αναγνωρίζει ότι και αυτός έκανε λάθη, δεν παραδέχεται ότι και αυτός υπήρξε υπεύθυνος.
    Αντί αυτού, επιλέγει να κατευθύνει αυτές τις κατηγορίες αποκλειστικά προς άλλους.
    …Καταπιάνεται παθιασμένα με την κατασκευή αναρίθμητων θεωριών συνομωσίας, τοποθετώντας την κάθε δύναμη και παράγοντα που μπορεί να σκεφτεί, σε ένα φαντασιακό σκοτεινό παιχνίδι που ως υπέρτατο στόχο του δεν έχει τίποτα άλλο παρά την καταστροφή του…
    “Το Χάσμα Μεγαλειότητας (του αποτυχημένου ναρκίσσου) μεγαλώνει. Το ολοένα και αυξανόμενο μέγεθός του αρχίζει να απειλεί τον προσεκτικά στημένο πύργο από τραπουλόχαρτα πού συνθέτει την ναρκισσιστική προσωπικότητα. Τότε ο νάρκισσος καταφεύγει στην αυταπάτη. Αδυνατώντας να αγνοήσει, απολύτως, δεδομένα και απόψεις που αμφισβητούν το «μεγαλείο» του, τα παρακάμπτει. Ανίκανος να αντιμετωπίσει το γεγονός της αποτυχίας του, αρχίζει να αποσύρεται σταδιακά από την πραγματικότητα. Για να απαλύνει τον πόνο της απομυθοποίησης του ιδίου του εαυτού, χορηγεί στην πάσχουσα ψυχή του ένα μίγμα ψεμάτων, διαστρεβλώσεων, ημι-αληθειών και εξωπραγματικών ερμηνειών των γεγονότων γύρω του.”

    Αυτά είχα πεί, μεταξύ άλλων, και στις 27 Ιουνίου 2010, στην παρέμβασή μου στην πανελλαδική συνδιάσκεψη για την δημιουργία της ΔΗΜ.ΑΡ. (http://www.earistera.gr/content/view/698/36/lang,el/)

    Η κατάρρευση της οικονομικής ζωής είναι πλέον γεγονός, με την μεσαία τάξη να εξαφανίζεται. Η κοινωνική συνοχή δέχεται ισχυρά και πολύπλευρα κτυπήματα. Το πολιτικό προσωπικό οδηγείται, πολλές φορές ιδία ευθύνη, σε πλήρη απαξίωση και με τα κυρίαρχα ΜΜΕ να παίζουν ένα τουλάχιστον δυσνόητο, αν όχι ύποπτο ρόλο..
    Το νεοελληνικό μοντέλο «ανάπτυξης» κατέρρευσε μέσα σε μια καθολική κρίση μόλις έκλεισαν οι κρουνοί του χρήματος των προγραμμάτων από την Ε.Ε και των δανειστών.

    Η αποτυχημένη ναρκισσιστική ελληνική κοινωνία αντικρίζει ξανά την πραγματική της εικόνα μέσα από την θρυμματισμένη μεγαλοπρεπή αυτοεικόνα της. Η αναγνώριση και ο θαυμασμός, που τόσο έχει ανάγκη και νομίζει ότι δικαιωματικά της αξίζει, την έκαναν να πιστεύει ότι της αξίζει, αντικαταστάθηκε από την διεθνή απαξίωση και χλεύη.
    Φοβούνται ότι δεν θα ξαναζήσουν τη ζωή που έμαθαν να ζουν. Αυτό το «νεοελληνικό μοντέλο ζωής» που η «Μεγαλοπρέπειά τους» θεωρούσε ότι δικαιούνται, τουλάχιστον στο όνομα των προγόνων και της συνεισφοράς αυτών στον δυτικό πολιτισμό, και έτσι πιστεύουν ότι έπρεπε να είναι, και όλοι οι ευρωπαίοι όφειλαν όχι μόνον να τους το αναγνωρίσουν αλλά και να τους προσφέρουν.

    Και ο νάρκισσος έλληνας αισθάνεται αδικημένος που οι ευρωπαίοι επέβαλαν το μνημόνιο, το οποίο εμπεριέχει επώδυνες αλλαγές στο μοντέλο ζωής της χώρας, (άσχετα αν θα μπορούσε να είναι καλλίτερο αν η κυβέρνηση το είχε διαπραγματευτεί διαφορετικά) για να συνεχίσουν να χρηματοδοτούν την λειτουργία αυτής της χώρας.

    Και το άγνωστο φοβίζει την πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας. Είναι φυσιολογικό και ανθρώπινο. Όμως ο φόβος επιτείνει την σύγχυση του «αποτυχημένου νάρκισσου» και αυξάνει τον κίνδυνο να γίνει άκρως επικίνδυνος και αυτοκαταστροφικός.
    Λαμβάνοντας υπ΄όψιν τα ποιοτικά στοιχεία της κυρίαρχης πολιτικής ελίτ, το σύστημα Παπανδρέου/Βενιζέλος-Σαμαράς/Καρατζαφέρης – Παπαρήγα/Τσίπρας, η επικινδυνότητα της ναρκισσιστικής ελληνικής κοινωνίας πολύ φοβάμαι ότι σύντομα θα γίνει αμιγώς αυτοκαταστροφική. Με ότι μπορεί να συνεπάγεται και τι θα επιφέρει αυτό…
    Τα γεγονότα 18 - 19/10/11, εντός και εκτός βουλής, φοβάμαι ότι είναι το πρώτο μέρος στη «σπειροειδή αυτοκαταστροφική συμπεριφορά του αποτυχημένου ναρκίσσου» όταν η πραγματικότητα τον βάζει στην δοκιμασία αναθεώρησης της αυτοεικόνας του. (Τα γεγονότα με τους νεκρούς της Marfin ήταν το preludium)

    Μακάρι να έχω λάθος!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Ζητώ συγνώμη για το "σεντόνι", αλλά αισθάνθηκα την ανάγκη να τα γράψω, μόλις διάβασα το εξαιρετικό αυτό άρθρο του Θ. Πολλάτου.Ευχαριστώ για την υπομονή σας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. @drpkouts

    Συγχαρητηρια!!!
    Και λιγα γραψατε!!!
    Η εξουσιομανια των πολιτικων (της αριστερας συμπεριλαμβανομενης)ειναι προφανης.
    Που ειναι κρυμμενοι οι ψυχιατροι και οι κοινωνιολογοι (και ιδιαιτερα της αριστερας) ;
    Γιατι τετοιες αναλυσεις αποσιωπουνται;(ρητορικη ερωτηση)
    Τι μπορει να κανουμε με τετοια στελεχη και τετοιους οπαδους;
    Παραπανω εγραψα και συνοψιζω:
    "Οι συνεπειες στην νεολαια της χωρας μας ερχονται απο την δεκαετια του 70 και μεγενθυνονται απο τον επαρχιωτικης νοοτροπιας μικρομεγαλισμο μας ....,τα εργα υποδομης λ.χ. τα φαραωνικα Ολυμπιακα εργα, την Εγνατια .... την αφασικη 5ετια της κυβερνησης Κ.Καραμανλη, την ακομη πιο ατελεσφορη διακυβερνση ΓΑΠ, απο την απληστια των κρατικοδιαιτων ομιλων επιχειρησεων αλλα και απο την ελληνικη ανωριμοτητα ( κοινωνικη (βλ. Στελιο Ραμφο) και προσωπικη που πλεον χρηζει θεραπειας) την ποιοτητα της αριστερας και γενικοτερα του πολιτικου συστηματος."
    Αμεση θεραπεια, λοιπον της προσωπικης και κοινωνικης ανωριμτητας και καταστροφη ολων των υφισταμενων πολιτικων σχηματισμων γιατι ειναι "μολυσμενοι" με ψυχικα προβλημτα/ ασθενειες που περιγραψατε στην παρεμβαση σας και η τυχον διατηρηση τους θα επιμολυνει τους αργα αυτο-θεραπευομενους συνελληνες, λογω της οικονομικης και προσωπικης κρισης.
    Βεβαια, θα πρεπει να μην επαναλαβουμε αυτο που συνεβη στην Ιταλια: μετα τον Κραξι και τον Προντι ηλθε ο Μπερλουσκονι και η Λιγκα του βορρα.


    Αφωτιστος Φιλελλην
    Αφωτιστςο Φιλλελην
    Αφωτιστος Φιλελλην

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Έλληνες αεί παίδές εστε, γέρων δε Έλλην ουκ έστιν.

    (Αιγύπτιοι ιερείς προς τον Σόλωνα)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. @ Αφωτιστος Φιλελλην
    Ευχαριστώ για τα συγχαρητήρια. Παρακολουθώ τα μεστά και ενδιαφέροντα που γράφετε.Θα χαιρόμουν κάποια στιγμή να γνωριστούμε από κοντά και να πιούμε ένα κρασί.
    Πολύ φοβάμαι ότι η "ιταλοποίηση" θα έρθει λόγω σήψης του συστήματος. Και ίσως πάρει χειρότερη μορφή...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. @drpkouts

    Παρακαλω, ετσι δεν αισθανομαι ...μονος και ιδιορρυθμος.
    Πραγματικα ειμαι απαραδεκττος :Δεν ψαχνω να κανω συμμαχιες στην ευρυτερη αριστερα(;), δεν υποδεικνω τα μελη της κυβερνησης εθνικης σωτηριας,...
    Οι σκεπτομενοι στα 2 blogs καλο ειναι να αποβαλλουν τις προκαταληψεις για τις ψυχικες διαταραχες και ασθενειες, διαφορης φυσης και εντασης που συνυπαρχουν μαζι με την ανωριμοτητα και τον ναρκισσισμο μας.

    Η ψυχιατρικη προσεγγιση των πολιτικων ενεργειων τοσο των προσωπων (ιδιαιτερα των δημοσιων)οσο και των ομαδων ειναι πολυτιμο ερμηνευτικο εργαλειο.

    Αν υπαρχει δυνατοτητα παρακινηστε εστω και εναν εντιμο ψυχιατρο να μας αναλυσει λ.χ. την ψυχικη ιδιοσυγκρασια του μεσου μετοικου επαρχιωτη που ηλθε απο το 1968 και επεκεινα στην πρωτευουσα, συνηθως για να σπουδασει και πως κατεληξε.
    Περιπτωσεις
    α. Κομματικο στελεχος
    β. Δημοσιος υπαλληλος
    γ. Ελευθερος επαγγελματιας
    δ.....

    Αφωτιστος Φιλελλην

    ΥΓ Δεκτη η προσκληση

    ΑπάντησηΔιαγραφή