ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Παρατηρητήριο

Lives matter.
Σήμερα το απόγευμα μόλις πρωτοακούστηκε η φρικτή είδηση από τη Βαρκελώνη, άρχισε το ίδιο πολύ κουραστικό, πολύ πληκτικό, πολύ εξοργιστικό γαϊτανάκι υπερεκτίμησης-απαξίωσης, απαξίωσης-υπερεκτίμησης της ανθρώπινης ζωής.
Ανάλογα με τα παραμορφωτικά γυαλιά που φοράμε, ανάλογα με τον ιδεολογικό στόκο των εγκεφάλων μας, ανάλογα με τη διαθλαστική ικανότητα των θρησκευτικών μας πεποιθήσεων οι ζωές "ζυγίζουν" λιγότερο ή περισσότερο.
Και προσπερνάμε αδιάφορα την πιθανότητα κάθε παιδάκι που πεθαίνει στην Ινδία να είναι ένας ακόμη Ραμανουτζάν.
Κάθε παιδάκι που σκοτώθηκε σήμερα στη Βαρκελώνη να ήταν ένας ακόμη Pablo Picasso.
Στο τέλος της ημέρας, του μήνα, του χρόνου στον απολογισμό μας θα μας λείπουν πέντε, δέκα, πενήντα, χίλιες ανθρώπινες ζωές. Όλες ισοβαρείς και ισότιμες.
Όταν θα μάθουμε να μετράμε το ίδιο κάθε ανθρώπινη ζωή, τότε θα έχουμε ανέβει στο επόμενο σκαλοπάτι της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους.
Σάκης Παπαθεοδώρου

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Τετάρτη, 7 Δεκεμβρίου 2011

"This was their finest hour"

1208995156mq4fwm

Τελικά φαίνεται ότι τα κατάφεραν! Η εντατική προσπάθεια  των πολιτικών, των δημοσιογράφων, των τηλεσχολιαστών, των ποικιλώνυμων “ειδικών”, των κάθε είδους διαμορφωτών της κοινής γνώμης αποδίδει καρπούς.
Η σύγχυση είναι πλήρης, ο αποπροσανατολισμός το ίδιο. Το ηθικό των πολιτών βρίσκεται στο χαμηλότερο δυνατό σημείο. Η έλλειψη εμπιστοσύνης όλων προς όλους σπάει καθημερινά αρνητικά ρεκόρ. Α! ναι! Οι “εργολάβοι της δραχμής” και τα παπαγαλάκια  τους κορυφώνουν την προσπάθεια με τη διασπορά δήθεν αντικειμενικών σεναρίων που οδηγούν με σιγουριά από την Ελλάδα της Ευρώπης στην Ελλάδα της δεκάρας.
Η συνωμοτική σκέψη ανατινάζει κάθε επιχειρηματολογία. Η σεναριολογία και οι ατέρμονες αναλύσεις έχουν υποκαταστήσει τις ελάχιστες απόπειρες συγκροτημένης πορείας. Paralysis by analysisπου λένε οι αγγλοσάξωνες. Ο λαϊκισμός καλά κρατεί και οι ρεαλιστικές φωνές λοιδορούνται ως πράκτορες του ΔΝΤ, των εβραίων και των πολυεθνικών.
Οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις κινούνται με ταχύτητες κουτσής χελώνας. Η task force της Ευρωπαϊκής Ένωσης προσπαθεί να κατανοήσει τα ακατανόητα της ελληνικής δημόσιας διοίκησης. Οι επιχειρήσεις –όσες έχουν απομείνει– αγωνίζονται να παραμείνουν ζωντανές εξαντλώντας τις εφεδρείες τους στην τελματωμένη οικονομία. Η αγωνία για το μέλλον που βιώνουν οι πολίτες μετατρέπεται σε απελπισία. Ο καθένας κοιτάζει την πάρτη του κι ας πάνε να πνιγούν οι άλλοι. Όλοι προσμένουν κάποιο θαύμα, που δεν έρχεται όμως. Η μάχη για την Ελλάδα ξεμένει από μαχητές…
Με δεδομένο ότι θαύματα δεν γίνονται, ο φαύλος κύκλος της εσωστρέφειας και της αδράνειας πρέπει να σπάσει. Κάθε μέρα που περνάει είναι πολύτιμη. Ο καθένας μας αλλά και όλοι μαζί –όσοι τουλάχιστον μοιραζόμαστε τις ίδιες σκέψεις– πρέπει να επανατοποθετηθούμε στο νέο περιβάλλον από μηδενική βάση, γρήγορα και αποφασιστικά. Προσδιορίζοντας εξαρχής το όραμα, τις αξίες, τις δεσμεύσεις και τους σκοπούς μας και ορίζοντας ένα αυστηρό χρονοδιάγραμμα κινήσεων. Αναδεικνύοντας τα ισχυρά μας σημεία και βελτιώνοντας τα αδύνατα. Ξανακτίζοντας συστηματικά τις σχέσεις μας με όλους. Δημιουργώντας ξανά τις άυλες αξίες που κατέρρευσαν: σκληρή δουλειά, αξιοπιστία και νέες σχέσεις εμπιστοσύνης.
“Μα είμαστε λίγοι και σκόρπιοι, δεν έχουμε τη δύναμη” θα πούνε κάποιοι. Δεν είναι αλήθεια! Είναι χιλιάδες οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα που μοχθούν να είναι ανταγωνιστικοί και θέλουν με τη δουλειά τους να κερδίζουν ευημερία και προοπτική. Είναι χιλιάδες οι επιχειρηματίες με ιδέες και όρεξη που δεν πτοούνται από τις δυσκολίες. Είναι χιλιάδες οι δημόσιοι λειτουργοί που θέλουν να προσφέρουν και αγωνίζονται φιλότιμα ενάντια στην ισοπέδωση και στον παρασιτισμό. Είναι χιλιάδες οι επιστήμονες που με όπλο τη γνώση και τη μόρφωση τους μπορούν να κάνουν σπουδαία πράγματα. Είναι χιλιάδες οι νοικοκυραίοι που “απ’ τον πηλό βγάζουν λουλούδι”.[1]  Είναι χιλιάδες οι γονείς που αγωνιούν σε ποια χώρα θα μεγαλώσουν τα παιδιά τους. Είναι χιλιάδες οι σκεπτόμενοι Έλληνες που αντιστέκονται στην ισοπέδωση, στις γενικεύσεις, στους αφορισμούς, στη μνησικακία. 
Εμείς είμαστε το μήνυμα! Και ο καθένας από όλους τους παραπάνω, ο καθένας από εμάς πρέπει να δώσει τη μάχη στην καθημερινότητα του, στη δουλειά του, στον κύκλο του, σε αυτούς που επηρεάζει, στηριγμένος στη δύναμη των ιδεών του, στο δίκαιο της προσπάθειας, στην ισχύ της εργαζόμενης πλειοψηφίας, στο χρέος προς τα παιδιά μας.
Αν το κάνουμε ίσως να πουν μεθαύριο ότι αυτή ήταν η καλύτερή τους στιγμή”.[2]

[1] Το τραγούδι “Στα χέρια σου μεγάλωσαν” σε στίχους του Λευτέρη Παπαδόπουλου και μουσική του Σταύρου Ξαρχάκου ακούστηκε στην ταινία "Τα Κόκκινα Φανάρια" το 1963
[2] Let us therefore brace ourselves to our duties, and so bear ourselves that if the British Empire and its Commonwealth last for a thousand years, men will still say, 'This was their finest hour.' (: «ας δεσμευθούμε, λοιπόν, στην εκτέλεση του καθήκοντός μας και ας δεχθούμε ότι, αν η βρετανική αυτοκρατορία και η κοινοπολιτεία ζήσουν για χίλια χρόνια, ο κόσμος θα λέει “αυτή ήταν η καλύτερή τους στιγμή”» 
Ομιλία του βρετανού πρωθυπουργού Winston Churchill, Τhe House of Commons, June 18th 1940 http://bit.ly/w4uosw           http://bit.ly/rrJE2l 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου