ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

mama Africa

mama Africa

Παρατηρητήριο

Έχουμε δουλειές σύντροφοι. Η συλλογική ανάπτυξη δεν μπορεί παρά να είναι συνέπεια της ατομικής προόδου. Είμαστε ακόμα ελεύθεροι πολίτες σε μια ελεύθερη, δημοκρατική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πίσω μας η πλούσια ιστορία και γραμματεία. Δίπλα μας τα χιλιάδες δικά μας παιδιά που προοδεύουν στο εξωτερικό. Μπροστά μας η πρόκληση της απαλλαγής από το κοινωνικό άγος. Και έχουμε δύναμη, ατόφια ανθρώπινη έλλογη δύναμη. Μπορούμε να λέμε, να γράφουμε και να κάνουμε το σωστό. Είμαστε άτομα δεν είμαστε μάζα δεν είμαστε πολτός.

Και το 2018 που μπαίνει θα ξορκίζουμε το θάνατο και θα γελάμε με τους τιποτένιους. Καλή χρονιά.


ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Τουλάχιστον η μεταπολεμική μας ιστορία είναι μια αδιάκοπη πάλη ανάμεσα στην αριστεία και τη μετριοκρατία. Ανάμεσα στον εκλεκτισμό και την ισοπέδωση. Ανάμεσα στη δημοκρατία και τον ολοκληρωτισμό. Χωρίς όμως διακριτά ισχυρά στρατόπεδα και ιδεολογικά ρεύματα. Γι’ αυτό και είμαστε πάντοτε έρμαια του λαϊκισμού ο οποίος πλασάρεται ως το απόγειο της δημοκρατίας αλλά οδηγεί στον εκφασισμό της κοινωνίας. Γι’ αυτό και από την αποδοχή της χούντας των συνταγματαρχών μεταπηδήσαμε ταχύτατα στον έρωτα του σοσιαλισμού με τα λεφτά των άλλων. Γι’ αυτό ακροβατούμε συνεχώς ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση, στην παράδοση και τη νεωτερικότητα. Γι’ αυτό θέλουμε τα σπίτια μας και τα χωριά μας καθαρά και περιποιημένα και την πόλη, τον αστικό χώρο, βρώμικο και κατεστραμμένο.

Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2012

Ποιο είναι το δραστικό συστατικό των μεταρρυθμίσεων.



......... μια απάντηση στον Πλάτωνα Τήνιο

του Θεόδωρου Ν. Τσέκου* από το Public Policies Greece

Ο κ. Πλάτων Τήνιος , Επίκουρος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Πειραιώς, δημοσίευσε στο Protagon άρθρο περί της εν χρήσει «μεταρρυθμιστικής τεχνολογίας» .
Σ’ αυτό υποστηρίζει ότι το τρέχον μεταρρυθμιστικό μείγμα είναι αναποτελεσματικό διότι είναι παρωχημένο: Στηρίζεται σε «ρόλους και φιλοδοξίες του Κράτους» που αντιστοιχούν στην προ της κρίσης εποχή και που η προσπάθεια διατήρησης τους «οδηγεί με μαθηματική σιγουριά […]σε παραγκωνισμό του ιδιωτικού τομέα».
Άρα το μεταρρυθμιστικό κενό της χώρας μας συζητείται σε όρους αντιπαράθεσης ιδιωτικού – δημόσιου.
Πιστεύω ότι μια τέτοια αντίστιξη, αυτή καθ’ αυτή, συνιστά επίσης μια «προ κρίσης» εννοιολόγηση.
Δραστικό συστατικό της μεταβολής δεν είναι η ιδιωτική πρωτοβουλία. Είναι η καινοτόμος πρωτοβουλία.
Και τέτοια υπάρχει ασφαλώς στο πεδίο της ανταγωνιστικής οικονομίας, υπάρχει όμως –όσο και αν ακούγεται παράξενο- και στον δημόσιο χώρο και μπορεί να υπάρξει και στο έδαφος της κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας.
Παντού ωστόσο η καινοτόμος πρωτοβουλία παραμένει μειοψηφική, συνήθως συντριπτικά μειοψηφική. Μειοψηφική δε ούσα, εύκολα στραγγαλίζεται από τις εν αγαστή σύμπνοια συλλειτουργούσες, παρασιτικές ομάδες του ιδιωτικού και του δημόσιου χώρου.
Και αυτό ακριβώς συνιστά το αναπτυξιακό –κατ’ άλλους το πολιτισμικό- πρόβλημα της χώρας μας.
Το ζητούμενο λοιπόν είναι όχι να ενισχύεται αλλά να μην εξουδετερώνεται η καινοτόμος πρωτοβουλία, όπου και όταν αυτή «αναφύεται».
Αυτό δεν διασφαλίζεται με προσφυγή στην προστασία του πανίσχυρου κράτους (εδώ ο Π. Τήνιος έχει δίκιο) αλλά μέσα από την δικτύωσητων ιδίων των «πρωτοβουλιακώς καινοτομούντων» ανεξαρτήτως πεδίου εμφάνισης και «ιδιοκτησιακού καθεστώτος».
Χρειαζόμαστε καινούργιες success stories και νέους ήρωες. Κοινοί τους παρονομαστές: πρωτοβουλία και αυτενέργεια, φρέσκες ιδέες σε επαφή με το διεθνές περιβάλλον, μικρή κλίμακα και ποιότητα, και τέλος έμφαση στην κοινωνική ταυτότητα και όχι μόνο στο οικονομικό αποτέλεσμα.

* Ο Θ.Ν.Τσέκος είναι Επίκουρος Καθηγητής Δημόσιας Διοίκησης, Τμήμα Τοπικής Αυτοδιοίκησης, Σχολή Διοίκησης και Οικονομίας, Ανώτατο Τεχνολογικό Εκπαιδευτικό Ίδρυμα Καλαμάτας

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου