ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Charles Mingus

Charles Mingus

Παρατηρητήριο

Δηλαδή την Ελλάδα, τη μόνη χώρα που δεν έχει βγει ούτε και πρόκειται να βγει από την κρίση του 2009 έως ότου κατακτήσει τη γη της επαγγελίας, δηλαδή τον «κομμουνισμό με φτώχεια».

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Σε μια χώρα όπου η πολιτική γίνεται σε πρωινάδικα ανθρώπων που παριστάνουν τους δημοσιογράφους, είναι φυσιολογικό η υψηλή διπλωματία να ασκείται στην τηλεόραση από τύπους που παριστάνουν τους πολιτικούς. Μια ντεμέκ ευρωπαίκή χώρα με μια ντεμέκ πολιτική ηγεσία.
ΥΓ Και ζορισμένους σουλτάνους ξαλαφρωνουμε και μπρίκια κολλάμε και βεντουζες κόβουμε

Παρασκευή, 17 Φεβρουαρίου 2012

Σφίξανε τα πράγματα, του Λεωνίδα Καστανά



Αυτό που ξεκάθαρα προκύπτει είναι ότι, το ελληνικό πολιτικό σύστημα, θέτοντας σε απόλυτη προτεραιότητα την δική του επιβίωση, -με την προσπάθεια διατήρησης ερεισμάτων στο εσωτερικό μέτωπο και την μεθοδική προετοιμασία των εχθρών, στους οποίους θα επιχειρήσει να επιρρίψει την ευθύνη μετά την πτώση της χώρας-, υπονόμευσε καταλυτικά την όποια αποτελεσματικότητα των προσπαθειών σωτηρίας. Και, ακυρώνοντας τα όποια θετικά στοιχεία του περίφημου μνημονίου, άφησε διαθέσιμα στον συγχυτικό δημόσιο διάλογο μόνο τα σημεία εκείνα που είχε φροντίσει η ίδια έγκαιρα να δαιμονοποιήσει.
                                                                        Ερμιππος
 του Λεωνίδα Καστανά
  
Τώρα που σφίξανε τα πράγματα και καταλάβαμε όλοι πως οι δανειστές δεν μας εμπιστεύονται, άρχισαν τα "δράματα". Σιβυλλικά ερωτήματα του style «μας σπρώχνουν στη χρεοκοπία;» οργισμένες διαπιστώσεις του style Ταλιμπάν ο κύριος Σόιμπλε ή μοιρολατρικές αιχμές για καψώνια . Τώρα συνειδητοποιούμε ότι τα κόλπα τέλειωσαν;
Το πολιτικό σύστημα και οι συνεργάτες του θα πρέπει να βάλουν βαθιά το μαχαίρι στις σάρκες τους και να αρχίσουν να κόβουν, αν θέλουν να βλέπουν το χρώμα του δανεικού χρήματος. Μπορούμε να βάζουμε φωτιά στο κέντρο της πόλης και να την αφήνουμε να καίει μέχρι να εμπεδώσουν οι ξένοι ότι δεν αντέχουμε άλλο, ότι ο λαός ξεσηκώθηκε κλπ, αλλά τα «καθάρματα» οι Γερμανοί δεν μασάνε.
Όσοι νόμιζαν ότι στην ψηφοφορία της 12ης Φλεβάρη παίζονταν όλα, γελάστηκαν. Μια απόφαση της ελληνικής βουλής με οποιοδήποτε σκορ δεν έχει και πολύ σημασία. Έχουμε τόσες και με ισχυρότερες ψηφοφορίες. Και τι έγινε; Ο εκάστοτε κυβερνητικός μηχανισμός που θα αναλάβει να υλοποιήσει τις συμφωνίες  εκλέγεται, οι εκλογές πλησιάζουν και το κράτος των πελατών έχει βγάλει νύχια και δόντια. Ποιος τολμάει να ανοίξει το κλειστό γκέτο των μεταφορών μπας και πέσει το κόστος τους, ενισχυθεί ο ανταγωνισμός και τη γλιτώσουν έτσι οι κατώτατοι μισθοί; Το ένα σημαίνει ότι χάνω ψηφοφόρους και το άλλο ότι τα θετικά του ανοίγματος θα αργήσουν να φανούν. Και που θα πάνε οι ψήφοι; Μα υπάρχουν αριστερά κόμματα που κρυμμένα πίσω από την κρίση στηρίζουν όλα αυτά που μας γκρεμίζουν και είναι πρόθυμα να πάρουν στις αγκάλες τους τον κάθε δυσαρεστημένο πελάτη που έχει δίκιο ή άδικο. Γι αυτά ο πελάτης έχει πάντα δίκιο.

Η μείωση των κατώτατων μισθών ήταν σκληρό φάουλ με αυτογκόλ. Η αξία τους στην αύξηση του ανταγωνισμού αμφισβητείται από  ανθρώπους της αγοράς. Αλλά και αυτό να μην ισχύει, είναι μέτρο άδικο γιατί καταδικάζει σε λιμοκτονία φτωχούς ανθρώπους, άνεργους και κυρίως νέους outsiders. Οι μισθοί πέφτουν, αλλά οι τιμές είναι ακόμα πολύ υψηλές. Αν το κράτος αναλάμβανε να τους δίνει τη διαφορά θα ήταν αλλιώς. Αν αύξανε τη διάρκεια του επιδόματος ανεργίας θα ήταν κάτι. Αν πρέπει να ενισχυθεί η ανταγωνιστικότητα, μειώστε το ΦΠΑ, τους φορολογικούς συντελεστές, τα δημοτικά τέλη, τα κόστη των μεταφορών κλπ. Χαμηλώστε τους insiders, αφήστε να ζήσουν οι outsiders.

Το άδικο μέτρο, ενίσχυσε τη ρητορική των αντιμνημονιακών, οι περισσότεροι εκ των οποίων φυσικά και δεν νοιάζονται για το μεροκάματο των εκτός, αλλά για τα επιδόματα των εντός. Για τα συμφέροντα των στρωμάτων που εκπροσωπούν, αλλά και των στελεχών τους που ανήκουν στον σκληρό πυρήνα των insiders. Μείωσε όμως και την πολιτική δυναμική του μεταρρυθμιστικού ρεύματος. Σήμερα κανένα κόμμα πια δεν μιλάει για συγκεκριμένες μεταρρυθμίσεις. Ούτε αυτό που ιδρύθηκε με αρχικό σκοπό να αγωνιστεί γι’ αυτές. Κανείς μεγάλος παίκτης δεν πρότεινε ισοδύναμα. Το γιατί, είναι προφανές. Οι περισσότερες από τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις είναι μέσα στο μνημόνιο 2. Και αυτό περιλαμβάνει και άδικα μέτρα. Συνεπώς, απορρίπτεται συλλήβδην γιατί στη χώρα αυτή ποιος τολμά να φέρει αντιρρήσεις στον εξαγριωμένο όχλο, να αναδείξει τις λεπτομέρειες, τα συν και τα πλην. Ποιος τολμά να προτείνει πολιτικές περικοπών του σπάταλου κράτους ή φορολόγησης των ελεύθερων επαγγελματιών και της εκκλησίας, ή έλεγχο της κρατικοδίαιτης και διεφθαρμένης επιχειρηματικότητας; Το ένα θα ενοχλεί την ΑΔΕΔΥ, το άλλο τον ΣΥΡΙΖΑ, το τρίτο τους καναλάρχες ή το ΣΕΒ. 

Οι δανειστές κατάλαβαν πλέον ότι σκοπεύουν να δώσουν τα λεφτά τους σε αφερέγγυους πολιτικούς και σε άρρωστους μηχανισμούς. Σε ένα σύστημα που στην πλειοψηφία του δεν θέλει να διασωθεί κάνοντας τις αναγκαίες θυσίες με δίκαια κριτήρια. Αλλά ακόμα και αν θέλει δεν μπορεί, λόγω ανικανότητας των ηγετικών του ομάδων . Αντίθετα, η Ευρώπη δείχνει ανυποχώρητη ( προς το παρόν) διάθεση να βοηθήσει την ανάταξη της ελληνικής οικονομίας υπό δύο όρους: Πρώτον, να έχει τον πλήρη έλεγχο της διάθεσης και αξιοποίησης των κοινοτικών πόρων. Δεύτερον, να προχωρήσει η χώρα στις 63 μεταρρυθμίσεις που επιβάλει το νέο μνημόνιο 2.  Και πράττει ορθά και είναι προς το συμφέρον μας. Ευτυχώς που δεν είναι προς το συμφέρον του πολιτικού συστήματος που διαφεντεύει τον τόπο.

Μετά τον Α. Σαμαρά και ο Φ. Κουβέλης μιλά για επαναδιαπραγμάτευση. Τα δύο πρώτα στις δημοσκοπήσεις κόμματα φαίνονται ότι δεν συμφωνούν με τα συμφωνηθέντα. Ο ΛΑΟΣ έφυγε από την κυβέρνηση μήπως και δει τα ποσοστά του να αυξάνονται.  Το ΠΑΣΟΚ δεν υπάρχει και η σταλινική Αριστερά σαλπίζει για την έξοδο από την ΕΖ και την είσοδο στο χάος.  Η ρητορεία της επαναδιαπραγμάτευσης μπορεί να δίνει φρούδες ελπίδες στο λαό, αλλά επιτείνει το κλίμα αβεβαιότητας και αναβάλει την έναρξη των προσπαθειών που θα βγάλουν τη χώρα από το αδιέξοδο. Κανείς δεν ξέρει τι ακριβώς θα  ισχύσει. Μέτρα ανακοινώνονται και μετά αναβάλλονται, οχυρά της αμαρτίας, όπως η ΕΡΤ, διασώζονται, ενισχύοντας τον αγώνα και των άλλων προς την εξαίρεση. Αλλά και τα όσα δρομολογούνται με υπουργικές αποφάσεις, ποιος σας είπε ότι είναι δυνατό να υλοποιηθούν, όταν ο δαιδαλώδης κρατικός μηχανισμός είναι απρόθυμος και ο έλεγχος ανύπαρκτος.

Αντιθέτως, αν η χώρα έδειχνε ότι είχε την πολιτική βούληση να αλλάξει πραγματικά και έκανε βήματα τολμηρά, θα μπορούσε να διαπραγματευθεί τις αδικίες και τις αστοχίες του μνημονίου και να αλλάξει κάποιες παραμέτρους,  καθοδόν. Αλήθεια, αν όλα είναι ανοικτά και υπό διαπραγμάτευση, ποιος ιδιώτης θα αποφασίσει να επενδύσει στη χώρα μας; Με ποιο σχέδιο θα γίνουν οι δημόσιες επενδύσεις και που θα καταλήξουν τα κονδύλια; Όσα δις και αν πέσουν τώρα στην αγορά, με αυτό το κλίμα, θα εξαφανιστούν χωρίς μακροπρόθεσμο αποτέλεσμα. Και στο φινάλε, δεν μας είπαν, σε ποιες από τις 63 μεταρρυθμίσεις, που επιβάλει το μνημόνιο 2, συμφωνούν και σε ποιες διαφωνούν, όσοι είναι υπεύθυνοι και νοιάζονται πραγματικά για την τύχη της χώρας.

Το παρόν κλίμα δεν βοηθά στην εκκίνηση μιας νέας συλλογικής προσπάθειας. Βοηθά όμως 100 λουλούδια της χρεοκοπίας ν’ ανθήσουν. Τους δραχμολάγνους κάθε κατηγορίας να εντείνουν τις προσπάθειές εξόδου από την ΕΖ, τους αντιμεταρρυθμιστές και οιονεί μεταρρυθμιστές να σπεκουλάρουν πάνω στην αδικία, ώστε να μην αλλάξει τίποτα και την «φιλοπόλεμη αριστερά» να  χαλάει την πόλη σκορπίζοντας λίγη από την άπειρη θανατίλα που έχει βαθιά στα φυλλοκάρδια της.
Μάλλον δεν πάμε πουθενά. Τα ασθενή δείγματα ελπίδας γρήγορα καλύπτονται από σύννεφα απελπισίας και αντιστρόφως. Ταλαντευόμαστε μεταξύ μια χρεοκοπίας εντός ή εκτός του Ευρώ. Αλλά χρεοκοπίας. Η Ελλάδα δεν θέλει να αλλάξει. Θέλει να πεθάνει έτσι. Θα συνεχίσουμε τη μάχη διάσωσης και που ξέρεις; Κάποτε νικούν και τα outsiders.

7 σχόλια:

  1. Εύστοχες παρατηρήσεις και κυρίως σκληρά αλλά ορθολογικά ερωτήματα με τα οποία καμία πολιτική δύναμη και κανένας από όλους τους κοινωνικούς φορείς και τα μμε δεν θέλει να ασχοληθεί. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να παρασύρουν το μεγαλύτερο μέρος της κοινωνίας στην παραπληροφόρηση και στις ψεύτικες ελπίδες του "κάτι θα γίνει θα δεις".
    Dimef

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εξαιρετική ανάλυση! Προσυπογράφω.

    Αλίκη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. αγαπητέ φίλε Λεωνίδα...
      ποιοι θα κάνουν τα τολμηρά βηματα?
      ποιοι θα δώσουν ελπίδα στο λαό??
      - οι ίδιοι πολιτικοί που για να διατηρήσουν την καρέκλα τους έδιναν γή και ύδωρ στα όποια συμφέροντα - μικρα και μεγάλα- και σήμερα προσπαθούν άλλοι να "μας σώσουν"... άλλοι να "μας χαντακώσουν"?
      ή
      - οι κάθε λογής βολεμένοι κρατικοί υπάλληλοι του συστήματος?

      δυστυχώς η απογοήτευση μας είναι τόσο μεγάλη που σιγα σιγα χάνουμε κάθε ελπίδα ότι θα δούμε αλλαγές, μεταρρυθμίσεις και ανάπτυξη σε αυτή τη χώρρα...
      ez

      Διαγραφή
  3. Πολύ καλή ανάρτηση. Μοιάζει κανείς να μην θέλει να ΚΑΝΕΙ τίποτα. Λες και το προβλημα λύθηκε δια της ψηφοφορίας. Κάποιοι θεωρούν πως τον ΧΡΟΝΟ που κερδισαμε μπορούμε να τον σπαταλήσουμε περιμένοντας να αλλάξουν τα πράγματα στην Ευρώπη. Ισως το πολιτικό σύστημα , προιόν - όπως κι εμείς - δεκαετιών χαλαρότητας δεν ξέρει, δεν μπορεί.Εχει συνηθίσει στο ότι τα πάντα είναι θέμα "διεκδίκησης", "συσχετισμού δυνάμεων", "πολιτικού παιγνίου"και στην πλειοψηφία του δεν καταλαβαίνει ή δεν τολμά να υπερασπισθεί την ρεαλιστικότατη άποψη που λες, πως το να κάνεις κάποια τολμηρά βήματα είναι απαραίτητη προύπόθεση για να διαπραγματευθείς (άρα περιθώρια επαναδιαπραγμέτευσης υπάρχουν)
    Μετά απ όλα αυτά μου δημιουργείται η απορία: Γιατί συνεχίζω να είμαι αισιόδοξος;;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. File Leo, den ksero an ime kala edo opos egrapses tis proales. Ksero ena prama: ime tixeros giati den plirono pola lefta gia farmaka (piesi, xolisterini, aipnia). Perno genosima! Xolisterini apo 300 exi katevi sta 160, piesi apo 150/100 sto 120/75.

    Molis ida stin SAT TV tis idisis tis NET. Vgalane ston aera ena tipo (i lezanda kato stin othoni elege proedros i gramateas, den thimame kala, ton farmakopion). Ipe stous theates oti ta genosima ine epikindina farmaka. Prepi na exi dikio ke na kseri ti lei. Ine epikefalis epistimonikou sindikatou me sevasti thesi sti kinonia. Prepi na ine kati sto nero i ston aera tis Elladas pou kani ta genosima toxika, epikindina. Ime tixeros edo. To nero ke o aeras ine diaforetika.

    Meta to girisa se alo kanali. Ida ton idio tipo na lei ta idia. Amesos meta egine paremvasi apo ena ekprosopo kapiou "proodevtikou" komatos. Ta ipe poli diaforetika: ta legomena tou farmakotipou ine sketes malakies, sintexniakes paparies, kamia sxesi me epistimi ke paragmatikotita!!! Opa leo, mipos akouo Daneziko stathmo? Mipos to oniro tou Giorgaki na kani tin Elada Dania exine pragmatikotita? ... Ke ksipnao voutigmenos ston idrota. Me zosane ta fidia: Les na ine to genosimo gia tin aipnia? Les o farmakotipos ne exi dikio "after all"?

    Ante na kimithis meta. To girisa sto CNN International. Pefto se "Breaking News": "I Ellada molis kirikse stasi pliromon. I kivernisi paretithike. Neos prothipourgos o k. Fotopolos (den mporoun na to proferoun to rimadi to pou), gnostos gia tous iroikous agones tou, san proedros megalou sindikatou, enantia sti troika ton Merkozy ke DNT. Ena ekatomirio Athinei exoun idi mazevti sto Goudi opou ke tha tous milisi. I proedri tis Sirias ke Vorias Koreas exoun idi stili sigxaritiria tilegrafimata..."

    Kalo Savatokiriako.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Φίλοι ευχαριστώ για την συμμετοχή στο διάλογο αλλά θα επέμβω το απόγευμα/ Makis είσαι ο ανταποκριτής της Μαργαρίτας από το Αμέρικα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Κατω τα αστοργα αφεντικα.
    Δεξια και (πρωην) αριστερα.

    Οχι στο παρτυ των ακριβων αναθεσεων υπηρεσιων παροχης συμβουλων και ορισμου επιτροπων με πανακριβες αμοιβες απο την διοικηση της χρεωκοπημενης χωρας μας που συνεχιζεται αμειωτο.
    Και συμπληρωνω στο παρτυ συμμετεχουν καθηγητες και επιστημονες απο ολο το πολιτικο φασμα, συμπεριλμβανομενης της "αριστερας".

    Αφώτιστος Φιλέλλην

    ΑπάντησηΔιαγραφή