ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τεχνικής μηχανικής εγκώμιον

Τεχνικής μηχανικής εγκώμιον

Παρατηρητήριο

Βγαίνεις στο σχολείο στα διαλείμματα για να κάνεις τη λεγόμενη εφημερία στο προαύλιο. Μην πέσουν και χτυπήσουν, μη τσακωθούν, μην μπει ο εξωσχολικός και τα πειράξει. Και πέφτει το μάτι σου στην άκρη της αυλής σένα παιδί που περπατάει μόνο του. Φαινομενικά δεν έχει κανένα λόγο να είναι μόνο του. Ούτε στο τηλέφωνο μιλάει, ούτε διαβάζει το μάθημα της επόμενης ώρας. Απλά κάνει διάλειμμα μόνο του ενώ λίγο παρακάτω η αυλή δονείται από τα γέλια, τα χάΒγαίνεις στο σχολείο στα διαλείμματα για να κάνεις τη λεγόμενη εφημερία στο προαύλιο. Μην πέσουν και χτυπήσουν, μη τσακωθούν, μην μπει ο εξωσχολικός και τα πειράξει. Και πέφτει το μάτι σου στην άκρη της αυλής σένα παιδί που περπατάει μόνο του. Φαινομενικά δεν έχει κανένα λόγο να είναι μόνο του. Ούτε στο τηλέφωνο μιλάει, ούτε διαβάζει το μάθημα της επόμενης ώρας. Απλά κάνει διάλειμμα μόνο του ενώ λίγο παρακάτω η αυλή δονείται από τα γέλια, τα χάχανα, τα τρεχαλητά. Γιατί αυτό το παιδί είναι μόνο του; Ποιο σκοτεινό σπήλαιο έχει ρουφήξει αυτό το βλασταράκι στα έγκατα της ανείπωτης φρίκης;να, τα τρεχαλητά. Γιατί αυτό το παιδί είναι μόνο του; Ποιο σκοτεινό σπήλαιο έχει ρουφήξει αυτό το βλασταράκι στα έγκατα της ανείπωτης φρίκης;ρκτο.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Οι ευρωπαϊκές αρχές αποφάσισαν να ασχοληθούν ξανά με το μεταναστευτικό όταν άρχισαν οι τσαμπουκάδες της Ιταλικής κυβέρνησης και η κρίση στον κυβερνητικό συνασπισμό της Γερμανίας. Από τις αποφάσεις που πήραν-δεν πήραν είναι φανερό ότι δεν έχουν λύση, αλλά έχουν λεφτά για πέταμα. Είπαν και κάτι υπαινικτικά και για τη δράση των ΜΚΟ στη Μεσόγειο και έδωσαν και του δικού μας παράταση στην αύξηση του ΦΠΑ. Απλά δεν υπάρχει καμιά λύση εκεί που δήθεν ψάχνουν. Πρόκειται περί εποικισμού της Ευρώπης από κατοίκους της Αφρικής και της Ασίας. Ζούμε μια φάση μετακίνησης λαών που θα ενταθεί λόγω υπερπληθυσμού, διάβρωσης των παραλίων και ερημοποίησης που προκαλεί η κλιματική αλλαγή. Αυτά συνδυάζονται με την πολιτική αστάθεια, την οικονομική καχεξία, τη βία αλλά και τη διακίνηση της πληροφορίας και την ευκολία των μετακινήσεων. Η Ευρώπη είναι πολύ πλούσια για το μέγεθος του πληθυσμού της και λογικά φαντάζει ως η γη της επαγγελίας. Κάποια στιγμή θα κλείσει σαν στρείδι αλλά αυτό θα σημάνει βία, ανείπωτη βία. Στα πλαίσια της κατάρρευσης της μεταπολεμικής ηθικής που έρχεται.

Τετάρτη, 14 Μαρτίου 2012

Μεταρρυθμίσεις και αληθινά διλήμματα, του Γ. Γεωργάτου



Γεράσιμος Γεωργάτος, Μεταρρύθμιση, 14/3/2012

Οι πολιτικές δυνάμεις, ενόψει και των εκλογών, δεν μπορεί παρά να τοποθετούνται απέναντι στους όρους της δανειακής σύμβασης, του νέου Μνημονίου, αφού αυτοί καθορίζουν ένα ορισμένο πλαίσιο άσκησης πολιτικής για τα επόμενα χρόνια.
Το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ δηλώνουν ότι οι όροι της σύμβασης θα τηρηθούν κατά γράμμα. Στο ίδιο πνεύμα κινείται και η ΔΗ.ΣΥ. Δηλαδή, θα συνεχίσουν την ίδια πολιτική των οριζόντιων περικοπών και της άδικης κατανομής των βαρών, που προβλέπεται να ενταθεί και με νέα μέτρα από τον προσεχή Ιούνιο. Είναι ο δρόμος της συντηρητικής προσαρμογής των δυνάμεων του λεγόμενου μνημονιακού τόξου.

Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ, από την πλευρά τους, έχουν κατ` επανάληψη διακηρύξει την ανυπακοή απέναντι στο Μνημόνιο και τη στάση πληρωμών απέναντι σε εταίρους και πιστωτές. Δηλαδή, επιλέγουν το δρόμο της εξόδου από την ευρωζώνη, το δρόμο που οδηγεί στην άβυσσο της ανεξέλεγκτης υποτίμησης και χρεωκοπίας, στην τριτοκοσμικοποίηση της χώρας. Είναι ο δρόμος της αδιέξοδης επαναστατικής ανατροπής των δυνάμεων του λεγόμενου αντιμνημονιακού μετώπου. Κυκλοφορεί και σε υπερπατριωτική εκδοχή, όπως φαίνεται από το νεοπαγές κόμμα του κ. Καμμένου και τις κορώνες του ΛΑΟΣ.

Η ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ έχει επιλέξει μια πιο περίπλοκη προσέγγιση που ανταποκρίνεται σε μια σύνθετη πραγματικότητα.  Έχει δηλώσει ότι η χώρα μας οφείλει να σεβαστεί τις δεσμεύσεις που έχει αναλάβει με την υπογραφή  της σε μια διεθνή σύμβαση. Αρνείται όμως και ασκεί κριτική στο Μνημόνιο για τους ανέφικτους οικονομικούς στόχους σε συνθήκες ύφεσης και για τα σκληρά, άδικα και αντικοινωνικά μέτρα, ενώ ταυτόχρονα αφήνει ανοιχτή τη δυνατότητα επαναδιαπραγμάτευσης. Μια δυνατότητα που ενισχύεται από τη διαφαινόμενη αλλαγή πολιτικού κλίματος στην Ευρώπη και από το γεγονός ότι το χρέος, κατά μεγάλο μέρος, έχει φύγει από τις ανώνυμες αγορές και έχει μετατραπεί σε διακρατικό.
Ταυτόχρονα η ΔΗΜ.ΑΡ, στον παρόντα χρόνο, αναζητεί, επεξεργάζεται και προτείνει ισοδύναμα μέτρα και ρεαλιστικές αντισταθμιστικές μεταρρυθμίσεις, απέναντι στην ισοπεδωτική λογική των οριζόντιων περικοπών που πλήττουν τους πιο αδύναμους. Και αυτό χωρίς δογματισμούς και αγκυλώσεις. Επ` αυτού, είναι χαρακτηριστική η υπερψήφιση εκ μέρους της στη Βουλή των άρθρων για τα φαρμακεία και τα γενόσημα φάρμακα, παρόλο που ως μέτρα περιλαμβάνονται στο Μνημόνιο. 

Συνεπώς, με το μάτι στραμμένο στην Ευρώπη,  το κέντρο βάρους των μεταρρυθμιστικών πολιτικών οφείλει να επικεντρώνεται στο εσωτερικό μέτωπο, αναδιαμορφώνοντας το παρόν και προετοιμάζοντας το μέλλον. Γι` αυτό, το ερώτημα «με το μνημόνιο ή ενάντια στο μνημόνιο»  συσκοτίζει πλέον τα πράγματα. Το επί της ουσίας ερώτημα είναι «με τις μεταρρυθμίσεις ή ενάντια στις μεταρρυθμίσεις», «με τις μεταρρυθμίσεις ή με τη στασιμότητα».

Και επειδή όντως οι μεταρρυθμίσεις δεν είναι ένα ουδέτερο τεχνοκρατικό ζήτημα, εξάλλου δεν υπάρχουν τέτοια, το πρόσημο και ο προσανατολισμός τους είναι ιδιαίτερης σημασίας. Ως προς αυτό, δύο μπορεί να είναι τα κριτήρια. Το οριζόντιο κομματικό και το κάθετο κοινωνικό. Το πρώτο, το κομματικό, έχει τυπικό φορμαλιστικό χαρακτήρα και ως εκ τούτου είναι  επισφαλές. Μια προτεινόμενη μεταρρύθμιση ή ένας νόμος που την θεσμοθετεί δεν έχει ευθύγραμμα και εξ ορισμού προοδευτικό ή συντηρητικό πρόσημο, ανάλογα με το φορέα που την υποστηρίζει. Επί παραδείγματι, το ΚΚΕ καταψήφισε τις ρυθμίσεις για τα ναρκωτικά που υπερψήφισαν η ΔΗΜ.ΑΡ, η ΔΗ.ΣΥ και το ΠΑΣΟΚ.  Ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ καταψήφισαν τις ρυθμίσεις για τα «γενόσημα» φάρμακα και τη λειτουργία των φαρμακείων που υπερψήφισαν η ΔΗΜ.ΑΡ, η ΔΗ.ΣΥ, το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ. Είναι προφανές εδώ ποιος είναι με τις υπέρ των πολλών και των πιο αδύναμων πολιτών μεταρρυθμίσεις και ποιος με τη στασιμότητα. Δεν ισχύει πως ό,τι δηλώσεις είσαι και με αυτόματη συνεπαγωγή πως ό,τι υποστηρίζεις είναι προοδευτικό.
Γι` αυτό και το δεύτερο κριτήριο, το κοινωνικό, δηλαδή ποιοι και πόσοι ευνοούνται και ποιοι και πόσοι κάθε φορά βλάπτονται, είναι πολύ πιο ασφαλές. Αν λοιπόν ο φορολογικός έλεγχος προσώπων υψηλού πλούτου και ελεύθερων επαγγελματιών, η δημοσίευση στο διαδίκτυο της απόδοσης των εφοριών, ο ετήσιος έλεγχος των περιουσιακών στοιχείων των εφοριακών, η δημιουργία ηλεκτρονικής πλατφόρμας δημοσίων προμηθειών, η ενοποίηση όλων των υφιστάμενων ταμείων, η μείωση του περιθωρίου κέρδους των φαρμακείων κάτω από το 15% και των χονδρεμπόρων φαρμάκων κάτω από το 5% και άλλα, είναι μέτρα που τα υποστηρίζει ο κος Μάνος και η ΔΡΑΣΗ ή προβλέπονται από το Μνημόνιο, μικρή σημασία έχει. Δεν είναι αυτό που τα χαρακτηρίζει ως νεοφιλελεύθερα ή σοσιαλιστικά. Πολύ σημαντικότερο είναι το κοινωνικό τους πρόσημο. Γι` αυτό, μετά και την υπερψήφιση της δανειακής σύμβασης, είναι απολύτως παραπλανητικό το ερώτημα «με το Μνημόνιο ή ενάντια στο Μνημόνιο». Όποιος θέλει να έχει πρόσημο, απαντά στο ερώτημα «με τις Μεταρρυθμίσεις ή με τη Στασιμότητα» και πάντοτε με κριτήριο το κοινωνικό. Με αυτό το κριτήριο πρέπει να κάνουμε και τις επιλογές μας στις επικείμενες εκλογές, για να ενισχύσουμε το μεταρρυθμιστικό πνεύμα, γιατί αυτό έχει ανάγκη η χώρα και οι πολίτες και όχι τις στείρες και ανούσιες υπερεπαναστατικές ή υπερπατριωτικές κορώνες. Με το ίδιο πνεύμα εξάλλου πρέπει να κριθούν και οι όποιες μετεκλογικές συμπολιτευτικές ή αντιπολιτευτικές συμπράξεις. 

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου