ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Σταύρος Τσακυράκης, ο δικός μας σούπερ ήρωας

Παρατηρητήριο

Εφυγε μια εμβληματική μορφή της Γενιάς του Πολυτεχνείου. Ο Σταύρος Τσακυράκης, Γραμματέας της νεολαίας του ΚΚΕ Εσωτερικού στα χρόνια του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος, συνταγματολόγος καθηγητής της Νομικής Αθηνών, αργότερα αφοσιωμένος στην υπόθεση των δικαιωμάτων και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Πολίτης με όλη τη σημασία της έννοιας, σε διαρκή εγρήγορση για την τύχη αυτού του τόπου και της Ευρώπης, για την ποιότητα της Δημοκρατίας, αντίπαλος της δημαγωγίας και των εύκολων λόγων.

Η δημόσια σφαίρα έχασε μια μαχητική φωνή στρατευμένη στην υπόθεση της ελευθερίας που στάθηκε η καθοδηγητική αξία της ζωής του.

Οι φίλοι του χάσαμε την ευθύτητα, την ανιδιοτέλεια, την ανατρεπτικά παιγνιώδη διάθεσή του.

Οι πολιτικά απανταχού ρηγάδες και ρηγίτισσες θα αναπολήσουν την ατομική και συλλογική τους διαδρομή, και τον σιωπηλό δεσμό που κρατάει ακόμα.

Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες θα θυμούνται έναν Δάσκαλο συμπαραστάτη.

Γιάννης Βούλγαρης

Καθηγητής Παντειου Πανεπιστημίου
Γραμματέας Ρήγα Φεραίου 1974-1976».

Πηγή: Ο Γιάννης Βούλγαρης αποχαιρετά τον Σταύρο Τσακυράκη | iefimerida.gr

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Οι ευρωπαϊκές αρχές αποφάσισαν να ασχοληθούν ξανά με το μεταναστευτικό όταν άρχισαν οι τσαμπουκάδες της Ιταλικής κυβέρνησης και η κρίση στον κυβερνητικό συνασπισμό της Γερμανίας. Από τις αποφάσεις που πήραν-δεν πήραν είναι φανερό ότι δεν έχουν λύση, αλλά έχουν λεφτά για πέταμα. Είπαν και κάτι υπαινικτικά και για τη δράση των ΜΚΟ στη Μεσόγειο και έδωσαν και του δικού μας παράταση στην αύξηση του ΦΠΑ. Απλά δεν υπάρχει καμιά λύση εκεί που δήθεν ψάχνουν. Πρόκειται περί εποικισμού της Ευρώπης από κατοίκους της Αφρικής και της Ασίας. Ζούμε μια φάση μετακίνησης λαών που θα ενταθεί λόγω υπερπληθυσμού, διάβρωσης των παραλίων και ερημοποίησης που προκαλεί η κλιματική αλλαγή. Αυτά συνδυάζονται με την πολιτική αστάθεια, την οικονομική καχεξία, τη βία αλλά και τη διακίνηση της πληροφορίας και την ευκολία των μετακινήσεων. Η Ευρώπη είναι πολύ πλούσια για το μέγεθος του πληθυσμού της και λογικά φαντάζει ως η γη της επαγγελίας. Κάποια στιγμή θα κλείσει σαν στρείδι αλλά αυτό θα σημάνει βία, ανείπωτη βία. Στα πλαίσια της κατάρρευσης της μεταπολεμικής ηθικής που έρχεται.

Κυριακή, 8 Απριλίου 2012

Είναι η πόλη, Εσύ


Η πόλη είναι:

ο καφές κι ένα βιβλίο στο πατάρι του Ιανού
ένα φιλί στην πλατεία Καρίτση
το σούρσιμο των ποδιών, απομεσήμερο στην Βαρβάκειο αγορά
το αγκομαχητό, στα σκαλοπάτια, ψηλά στη Βουλγαροκτόνου
το χαρτόκουτο που σκεπάζει τον ξεπεσμό, βράδυ, στην πλατεία Κλαυθμώνος
το νταλαβέρι, μέρα μεσημέρι, στην Ομόνοια
ένα διπλό με μπάλα πλαστική, βράδυ, στο Σύνταγμα
μια καλοζωισμένη κουκλάρα στη Βουκουρεστίου
μια παρέα μεθυσμένων στη Μαβίλη
μια σύριγγα καρφωμένη στο παγωμένο μπράτσο στην Τοσίτσα
ο Παύλος Σιδηρόπουλος που λείπει από τη  Δεξαμενή
το παλιό ζαντάδικο του γεροΒούρβαχη στη Λεπενιώτου
οι φυλές που σπρώχνουν την πραμάτεια τους στην πλατεία Θεάτρου
το ραντεβού έξω από το σταθμό, στο Μοναστηράκι
η οσμή από κάτουρα στην 3η Σεπτεμβρίου
οι νεανικές φωνές στου Ψυρρή
τα κορίτσια που κρυώνουν, αργά το βράδυ, στη Σόλωνος
ο Τάκης,ο Δούρειος που δεν φτιάχνει πια επιτραπέζια παιχνίδια στο Μουσείο
οι καρεκλοκένταυροι στο Κολωνάκι
το «Αν» στα Εξάρχεια
ο κύριος με  την καινούργια γραβάτα στην Ακαδημίας
αυτοί που κυνηγούν το μεροκάματο  στην Ακαδημία Πλάτωνος
οι μνήμες στο Μεταξουργείο
η ασφυξία από καρέκλες στο Θησείο
οι παλιές μηχανές που περιμένουν άπραγες στο Νέο Κόσμο
το βάρος της Ακρόπολης
η Σπαθάρη στου Γκύζη
μια μπύρα στο πεζούλι, στον Κεραμικό
ένα αεράκι που κατεβαίνει από τα Άνω Πετράλωνα
το νεκρό γήπεδο στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας
οι γυναίκες που χαζεύουν στην Ερμού
τα χιλιάδες παπάκια με βενζίνα στην άσφαλτο
τ' αγόρια και τα κορίτσια που βγαίνουν από την Εμπορική, στην Πατησίων
το ψωνιστήρι στη πλατεία Βικτωρίας
οι γέροι που λιάζουν τ’ αχαμνά τους στο Ζάππειο
η θλίψη της Αχαρνών
τα τσολιαδάκια που κρέμονται στην  Πλάκα
το Χημείο που περιμένει να αναστηθεί  στη Σκουφά
ο φόβος και η φτώχεια στον Άγιο Παντελεήμονα
τα σκούρα χρώματα στην Κυψέλη
η φραπεδιά που στεγνώνει στα Κάτω Πατήσια
τα αποκαΐδια στην πρόσοψη του Αττικόν
μια πορεία κι ένα σύνθημα στα Προπύλαια
οι παλιές πολυκατοικίες στα Σεπόλια
η αγωνία έξω από τον Ευαγγελισμό
οι φάτσες που τρομάζουν, χαμηλά, στην Αγίου Κωνσταντίνου
ένα σύνθημα στο βρώμικο τοίχο της Νομικής
ο Άσιμος που λείπει από την Καλλιδρομίου

οι σχέσεις των ανθρώπων, η ιστορία των ζώντων, ανάμεσα από αγάλματα, παλιές θύμησες, γέλια και εξαθλίωση.
δεν είναι οι ταγοί, οι άρχοντες, οι κύριοι Τίποτα, οι πολεοδόμοι, οι σωτήρες, οι σπεκουλαδόροι,

είναι η ζωή και ο θάνατος

είναι το χέρι που  «σου μετρά της πόλης το ρυθμό μ’ αγκαλιές»
είναι ο λόγος που «σου γεμίζει το μυαλό με χίλιες και μια νύχτα γλυκιές».
Είναι η πόλη, Εσύ.

15 σχόλια:

  1. Ειναι η ανθρωπινη συνθηκη, η αληθινη ζωη, ετσι οπως προχωρει μερα με τη μερα. Πως θα ηταν η ζωη στην Αθηνα εαν ολα ηταν καθως πρεπει σ΄εναν κοσμο "ηθικο, αγγελικα πλασμενο";

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Γειά σου Κώστα γεια σου Δείμο.
    Κώστα ακριβώς αυτό, εστιάζω στον άνθρωπο, στο πρόσωπο, στην κατάσταση, στην αυξημένη εντροπία. Να επιβιώνουμε ζώντας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Ο παλιός μου φίλος ο Τάκης έφτιαχνε χρόνια τα παιχνίδια Δούρειος, στο Μουσείο, στη Ρεθύμνου και αργότερα στα κάτω Πατήσια. Μου ζήτησε να βγάλω το κύριος Τάκης και να βάλω Τάκης( Δούρειος), γιατί όλοι τον ήξεραν τα χρόνια εκείνα έτσι. Το άλλαξα, γιατί τον αγαπώ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. εξαιρετικο! αφου υπάρχουν άνθρωποι που σκέπτονται και γράφουν
    έτσι, άρα υπάρχει ελπίδα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Ενταξει ειναι, για την Αθηνα , αλλα το παραγεμισες.
    Νομιζω οτι ξεχασες τον καλυτερο πεζοδομο της Αποστολου Παυλου

    Να σας πω – κατα την γνωμη μου- τι εχει χαθει η αλλαξει απο την πολη μας
    Η αθωοτητα και η συντροφικοτητα
    Αρκετα η ευγενεια
    Η κοινη λογικη
    Το καφενεδακι της δεξαμενης.
    Η ταβερνα του μπαρμπαγιαννη
    Η περιοχη κατω απο την Αριστοτελους
    Η καταναλωση καυσιμων σε μολοτωφ
    Η καταναλωση δακρυγονων
    Το συχνο κλεισιμο της Ηρωδου Αττικου
    ……………..
    Αν θελετε προσθεστε.

    Αφωτιστος Φιλελλην

    ΥΓ και η ....ειλικρινια, απο το δευτερο συνθετικο της κεντρο-αριστερας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. ΦΙΛΕ, δεν με πειραξε το ΤΑΚΗΣ το ΚΥΡΙΟΣ με πειραξε και μαλιστα να λεγεται απο σενα...Ευχαριστω παντως για την διορθωση. Κατι αλλο που ισως δεν ενδιαφερει κανενα,η βιοτεχνια ΔΟΥΡΕΙΟΣ,τα τελευταια χρονια ηταν στα ΑΝΩ ΠΑΤΗΣΙΑ στη ΡΙΖΟΥΠΟΛΗ και οχι στα ΚΑΤΩ.
    Τωρα θα γραψω κατι λιγο συγκινητικο, λιγο νοσταλγικο, λιγο μηνυματικο και λιγο αισιοδοξο. Λεωνιδα,εγω σ αγαπουσα παντα και σενα και τον αλλο της μικρης ομαδας του ΣΑΠΟΥΝΑΜΠΛ και ΑΝ ειμαστε ακομα εστω και λιγο ΑΛΗΘΙΝΟΙ ΡΟΚΑΔΕΣ ειναι πολυ πιθανο οτι μπορουμε να ξαναγραψουμε ΜΙΚΡΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ακομα και μεσα απο την ΠΟΛΙΤΙΚΗ και ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ;
    Υ.Γ.Δεκαπεντε μερες εχω που ασχολουμαι με το ΙΝΤΕΡΝΕΤ. Αυτο ειναι το πρωτο μηνυμα που στελνω.Με την ευκαιρια και μια που τα πραγματα ηρθαν ετσι, θα υπογραφω, ΤΑΚΗΣ(ΔΟΥΡΕΙΟΣ). ΓΙΑΤΙ ΟΧΙ;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Σε βρήκα ξάδελφε. Πάντα σκεφτόμουν πως εισαι ξεχωριστός και ιδιαίτερος. Τώρα το διεπίστωσα

      Διαγραφή
  7. Τάκη Δούρειε μας φέρνεις πίσω πριν πολλά πολλά χρόνια, όταν πράγματι ήμασταν ροκάδες, γιατί οι ροκάδες είναι πάντα οι νέοι. Τώρα λοιπόν που κατάφερες να γράφεις μηνύματα θα σ' έχουμε κοντά μας πιο συχνά. Νάσαι καλά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Τι να πω, μακάρι να μπορούσα να πάω σε όλα αυτά τα μέρη μέσα σε μια μέρα.

    Πάρα πολύ όμορφο κείμενο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Τι να πω, μακάρι να μπορούσα να πάω σε όλα αυτά τα μέρη μέσα σε μια μέρα.

    Πάρα πολύ όμορφο κείμενο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή