ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τάσος Μπουλμέτης

Τάσος Μπουλμέτης

Παρατηρητήριο

Το ελληνικό κράτος, όχι η ελληνική κοινωνία αλλά το κράτος, παρέταξε σε αυτά τα πολύ δύσκολα και κρίσιμα χρόνια της κρίσης τρεις σπουδαίους ανθρώπους που υπερασπίστηκαν με σθένος, σύνεση και θαυμαστή εργατικότητα τη χώρα, την κοινωνία και τη θέση μας στην Ευρωπαϊκή ένωση: τον Λουκά Παπαδήμο, τον Γιάννη Στουρνάρα και τον Παναγιώτη Πικραμμένο, ο καθένας τους υπόδειγμα homme d’ etat. Και τους τρεις αυτούς πατριώτες ο ΣΥΡΙΖΑ επιχείρησε να τους κηλιδώσει ηθικά, να τους εξοντώσει πολιτικά, να τους ρίξει βορά στους «αγανακτισμένους». Το ήθος του φθόνου, το ήθος του μίσους, το ήθος του διχασμού.

Ευθύμης Δημόπουλος

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Το αριστεροδέξιο και πάντα φοβικό προς τη Δύση συνεχές, παλλόμενο αδιαλείπτως, γραπώνεται τώρα από την εθνική ταυτότητα και μετατοπίζεται πολιτικά δεξιά. Τα όσα αποτυπώνουν οι δημοσκοπήσεις δεν είναι φενάκη. Το κίνημα των αγανακτισμένων εκδικείται. Επιστρέφει ηττημένο, αβέβαιο και light. Η εξαπάτησή του παράγει το αντίθετο πολιτικό αποτέλεσμα. Ποιος πολιτικός θα τολμήσει να του πάει κόντρα όταν δεν έχει χρήμα να μοιράσει;

Μήπως ήρθε ο καιρός της δεξιάς;

Κυριακή, 15 Απριλίου 2012

Μια μαργαρίτα σας εύχεται καλό Πάσχα



Kαλό Πάσχα.
Εύχομαι σε όλες και όλους Καλό Πάσχα.
Εύχομαι ερωτευμένη άνοιξη.
Για τα παιδιά, που σε ένα μήνα δίνουν τις βάρβαρες Πανελλαδικές Εξετάσεις, εύχομαι κάθε επιτυχία στους στόχους τους.

Φέτος όλες οι ευχές μιλούσαν για την ανάσταση της χώρας.
Θα έρθει, είμαι αισιόδοξος. Θα έρθει, αν όμως τη βοηθήσουμε και μεις.
Η ανάσταση μιας χώρας δεν είναι μεταφυσικό φαινόμενο, είναι αποτέλεσμα πολιτικών διεργασιών, κοινής βούλησης και συνεργασίας όλων των κατοίκων της.
Δεν μας φταίνε οι ξένοι, ο καπιταλισμός, η παγκοσμιοποίηση, η μετανάστευση. ¨Ολοι αυτοί έπαιξαν το ρόλο τους, αλλά δεν είναι αυτοί που μας γονάτισαν.
Είναι η δικιά μας άρρητη απόφαση να ζήσουμε πάνω από τις παραγωγικές μας δυνάμεις. Είναι η δική μας ρητή απόφαση, να έχουμε ένα φαύλο και ανίκανο πολιτικό σύστημα για να κυβερνά αυτή  μας τη ζωή.
Ελπίζω να μάθαμε.
Μας απομένει:
να αυτοργανωθούμε ως  κοινωνία στην πόλη, στη δουλειά, στο σχολείο, παντού
να δείξουμε αλληλεγγύη μεταξύ μας, να βοηθήσουμε τους πιο αδύναμους
να αναζητήσουμε τους πιο αποδοτικούς και φιλικούς προς τη φύση  τρόπους ανάπτυξης
να δουλέψουμε σκληρά, ο ένας δίπλα στον άλλο, πέρα από πολιτικές απόψεις ή αξιώματα

μπορούμε να τα κάνουμε όλα αυτά χωρίς να πάψουμε να ροκεντρολάρουμε αδιάκοπα στην πιο όμορφη γωνιά της γης; Νομίζω, ναι.
Lets rocking, λοιπόν, ακόμα και πάνω από τη σούβλα.

leo

2 σχόλια: