ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Charles Mingus

Charles Mingus

Παρατηρητήριο

Δηλαδή την Ελλάδα, τη μόνη χώρα που δεν έχει βγει ούτε και πρόκειται να βγει από την κρίση του 2009 έως ότου κατακτήσει τη γη της επαγγελίας, δηλαδή τον «κομμουνισμό με φτώχεια».

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Σε μια χώρα όπου η πολιτική γίνεται σε πρωινάδικα ανθρώπων που παριστάνουν τους δημοσιογράφους, είναι φυσιολογικό η υψηλή διπλωματία να ασκείται στην τηλεόραση από τύπους που παριστάνουν τους πολιτικούς. Μια ντεμέκ ευρωπαίκή χώρα με μια ντεμέκ πολιτική ηγεσία.
ΥΓ Και ζορισμένους σουλτάνους ξαλαφρωνουμε και μπρίκια κολλάμε και βεντουζες κόβουμε

Σάββατο, 14 Απριλίου 2012

Πάει καιρός, του Δήμου Αθανασόπουλου



Πάει καιρός. Το Δήμο τον Αθανασόπουλο τον άφησα στα τέλη του 70 στο Ρήγα Φεραίο. Εγώ έφυγα για τη Β Πανελλαδική και μετά από λίγο, για κείνο κει το bar που ξενυχτάει.
Τον ξαναβρήκα στο facebook πριν ένα χρόνο, καθηγητή σε Πανεπιστήμιο της Αμερικής. Γνωριστήκαμε φυσικά από τα ονόματα γιατί από φάτσες, πάει καιρός, πολύ καιρός. Μας έστειλε ένα μήνυμα σε μπουκάλι, το μάζεψα στα ξέβαθα της αγαπημένης μας Αριστεράς και σας το διαβάζω.
Δήμο, όταν συναντηθούμε, είμαι σίγουρος ότι θα σφιχταγκαλιαστούμε. (leo)

Του Δήμου Αθανασόπουλου
Πάει ο καιρός, πάει ο καιρός…
Που μας φαινόταν ο κόσμος διαφορετικός, πεδίο αναζήτησης των ονείρων μας η έστω και των ονειρώξεων μας. Τώρα πια στις πολιτικές μας διαδρομές εφιάλτες ξορκίζουμε. Όποια επικεφαλίδα και να έχει το ψηφοδέλτιο που θα ρίξουμε μας σφίγγει σα μέγγενη. Ότι και να πούμε ακούμε μέσα μας μια φωνή να μας εγκαλεί: στην κατάθεση μου, να θυμάμαι τι είπα στην κατάθεση μου. Οι πιο στενοί μεταξύ μας στους διαδικτυακούς διαύλους κάναμε την ιστορία ανάγκη, την ονομάσαμε μνημόνιο και ενώ μας βρίζουν ως ανάλγητους, εμείς και πάλι παλεύουμε να αποτρέψουμε την βαρβαρότητα. Χάθηκαν πια οι φιλικοί εναγκαλισμοί, και στραπατσαρισμένοι ψάχνουμε να βρούμε την μάννα που χρόνια τώρα πετροβολούσαμε παρά τις συστάσεις αυτού που ποτέ δεν κατάφερε να είναι ποιητής και αριστερός συγχρόνως.

Ακόμα όμως υπάρχει ελπίδα στα πρόσωπα. Αν η επώδυνη επιλογή σου είναι ΔΗΜΑΡ, ψάξε τον Μιχάλη τον Τριανταφυλλίδη στη Σαλονίκη, που έτσι και κάνεις τραμπάλα μαζί του θα σε εκτινάξει στα άστρα με το βάρος της σκέψης του, του ήθους του (και όχι μόνο)! Η στις γειτονιές της Β’ Αθήνας βρες τον Ψαριανό που έχει αναδείξει σε αρετή την επιβίωση σε τοξικά πολιτικά περιβάλλοντα και με την μεταμοντέρνα λαϊκότητα του αναδεικνύει συνεχώς ζητήματα στην ελληνική κοινωνία που σε άλλες συνθήκες θα πέρναγαν στο ντούκου. Η τον Γεωργάτο που το πάει το σκάνδαλο και γι αυτό τον πάω κι εγώ… Κι ακόμα την Μυρσίνη την Λιοναράκη κι άλλους που μου διαφεύγουν.
Να μη ξεχάσουμε τον Γιώργο τον Προκοπάκη στο Φιλελεύθερο χώρο, που θαυμάζω για την επίμονη και συστηματική παρέμβαση του για την αντιμετώπιση και διαχείριση της κρίσης. Που επίσης συγχαίρω για τις υπερβάσεις του και την αποφασιστικότητα του να υπηρετήσει αυτό που πιστεύει ξεπερνώντας μύθους και αγκυλώσεις.
Κι αν πάλι ψηφίσετε ΠΑΣΟΚ, ψάξτε τον Θανάση τον Χειμωνά και τιμήσετε την αποκοτιά ενός νέου με χαρισματικό λόγο να επωμιστεί μια αποκρουστική παράδοση στηρίζοντας μια νέα αρχή. Σίγουρα υπάρχουν κι άλλοι. 
Σ’ όσους ανάφερα και σ’ αυτούς που παράλειψα αλλά το αξίζουν: Καλή Δύναμη και Καλή Επιτυχία.

4 σχόλια:

  1. leo, Καλή Ανάσταση και ...καλή φώτιση!


    Τα λέμε

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ....και ευτυχισμένος ο καινούργιος Πάσχας leftG700. Υγεία και ομορφιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. http://exomatiakaivlepo.blogspot.com/2012/04/blog-post_5681.html

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ο καθηγητής Σεισμολογίας του Πανεπιστημίου Πατρών Άκης Τσελέντης με μία ολιγόλογη δήλωσή του, ανακοίνωσε ότι συντάσσεται με τους ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ.
    Και ήμασταν και συμφοιτητές. Δεν ξέρω ποιος έστειλε το link αλλά σίγουρα κάποιος που ξέρει πολλά από την εποχή εκείνη. Φιλιά

    ΑπάντησηΔιαγραφή