ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Thelonious monk - Allen ginsberg

Thelonious monk - Allen ginsberg
Δυο γίγαντες στην εποχή των γιγάντων.

Παρατηρητήριο

Όσοι βιάζεστε να του δώσετε εύσημα συμβολής στην αποδόμηση του αντιαμερικανισμού λάβετε υπόψη σας ότι:
1. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει πλέον αντιαμερικανισμός. Υπάρχει όμως έντονος αντιευρωπαϊσμός σαφώς πιο ισχυρός και επικίνδυνος. Ο αντιαμερικανισμός αναπτύχθηκε μεταπολεμικά ως φιλοσοβιετισμός και έσβησε μαζί με το τέλος της σοβιετίας. Το ΠΑΣΟΚ συνέβαλε τα μέγιστα στη γιγάντωσή του κατά την περίοδο της πρώιμης μεταπολίτευσης και τα κινήματα των αδεσμεύτων. Μέχρι που η δανεική ευδαιμονία τα σκούπισε όλα.
2. Δεν τόχει σε τίποτε όταν επιστρέψει να γυρίσει το χαρτί και να ξαναγίνει αντιαμερικανός ή αντιτραμπ ή οτιδήποτε άλλο. Διαβάζει άριστα το ακροατήριό του, ξέρει σε ποιους απευθύνεται, τους κλείνει το μάτι και πλασάρει ότι τα βρήκε με τον τέως δαίμονα για να την πει στους σημερινούς δαίμονες της ΕΕ. Το αύριο είναι άλλη μέρα.
3. Η Αριστερά μπορεί να συγχωρήσει όλες τις ιδεολογικές ή πολιτικές αποκλίσεις, ανίερες συμμαχίες κλπ , προκειμένου να παραμείνει στην εξουσία. Θα τις βγάλει όμως σαν μαχαίρια μετά την ήττα, για να δικάσει τους χτεσινούς ηγέτες. Έχουμε δρόμο ακόμα.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Για το μεγαλύτερο μέρος των ψηφοφόρων τους η Επιτυχία είναι το κλείσιμο της ΒSH Hellas, (πρώην Πίτσος),. Ουδόλως τους απασχολεί η επίσκεψη στις ΗΠΑ. Όταν η αξιωματική αντιπολίτευση καταλάβει τι ακριβώς παίζεται μέσα στα ελληνικά λαϊκά στρώματα ελπίζω να είμαστε ζωντανοί. Ως τότε αφήστε τους ήσυχους να σας φτιάχνουν την ατζέντα.

Δευτέρα, 14 Μαΐου 2012

Ο αδυσώπητος διμέτωπος της ΔΗΜΑΡ, του Νίκου Μπίστη



Τόσο εγώ όσο και η Αστριντ χαιρόμαστε που συμφωνούμε με το Νίκο Μπίστη. Στο πρόσφατο άρθρο μας στη Μαργαρίτα με τίτλο κάθε μήνα εκλογές;στις 13/05/12 προσεγγίσαμε μια ανάλογη λύση.


του Νίκου Μπίστη από τη Μεταρρύθμιση 14/05/2012


Αποδείχθηκε λοιπόν ότι για την χώρα και την κεντροαριστερά ακόμα και αν δεν υπήρχε η ΔΗΜΑΡ θα έπρεπε να εφευρεθεί. Όποιοι μετά και το εκλογικό αποτέλεσμα δεν φτάνουν σε αυτό το συμπέρασμα τότε δεν κατάλαβαν τίποτε. Όπως δεν καταλάβαιναν κατά την διάρκεια του εκλογικού αγώνα όταν παρέμεναν με το όπλο παρά πόδα για να στηλιτεύσουν με ύφος κήνσορα υπαρκτές αδυναμίες της ΔΗΜΑΡ και να επιτεθούν με πάθος φαρμακερό κατά του Φώτη Κουβέλη, ενίοτε με χαρακτηρισμούς ανοίκειους. Και η ΔΗΜΑΡ και ο Κουβέλης έκαναν λάθη στην διάρκεια του εκλογικού αγώνα, αλλά το κύριο είναι ότι στάθηκαν όρθιοι στο τσουνάμι του λαϊκισμού και αυτό πρέπει να τους πιστωθεί. Ποια τα αποτελέσματα της γραμμής «ορκίζομαι πίστη και αφοσίωση στο μνημόνιο»; Πρώτον δεν διέσωσαν το ΠΑΣΟΚ από την συντριβή παρά το γεγονός ότι επέλεξαν – πολλοί, όχι όλοι – να το ψηφίσουν. Δεύτερον «έστειλαν» ένα κομμάτι δυνητικών ψηφοφόρων της ΔΗΜΑΡ στην «Δράση». Στέρησαν έτσι ένα μικρό αλλά και αριθμητικά και ποιοτικά πολύτιμο κομμάτι από την ΔΗΜΑΡ. Το γεγονός ότι η ζημιά ήταν μικρή οφείλεται και στην σκληρή – και με κόστος σε επίπεδο ανθρωπίνων σχέσεων – αντίδραση που προβάλλαμε όσοι μείναμε σταθεροί στην επιλογή στήριξης της ΔΗΜΑΡ. Η «Μεταρρύθμιση» ήταν ένα από τα πεδία διεξαγωγής αυτής της πολιτικοϊδεολογικής σύγκρουσης. Κυρίως όμως οι απώλειες εξανεμίστηκαν από την στάση ευθύνης πολλών αριστερών που παρά την κριτική τους τοποθέτηση απέναντι στην ΔΗΜΑΡ ξεχώρισαν το κύριο από το δευτερεύον. Τα άρθρα της Μαριλένας Πολιτοπούλου στην «Μεταρρύθμιση» αποτελούν υπόδειγμα και καθρέφτη για τον τρόπο που αντέδρασαν αυτοί οι αριστεροί που κατέληξαν στην κάλπη της ΔΗΜΑΡ.

Όλοι αυτοί πρέπει να είναι εξαιρετικά ικανοποιημένοι από τον τρόπο που κινήθηκε η ΔΗΜΑΡ κατά την διάρκεια των διερευνητικών εντολών. Η πρόταση της για οικουμενική κυβέρνηση με αποστολή την αγκύρωση της χώρας στην ΕΕ και το ευρώ και την σταδιακή απαγκίστρωση από το μνημόνιο συνάντησε ευρύτερη συναίνεση. Σήκωσε πολύ μεγαλύτερο βάρος από όσο επέτρεπε η εκλογική της επίδοση. Ξέρω ότι πολλοί παρ’ ότι αντιλαμβάνονται τις δυσκολίες του εγχειρήματος θα ήθελαν να σηκώσει ο Κουβέλης την εντολή που πέταξε ο Τσίπρας, να φτιάξει μια ολιγομελή κυβέρνηση από άφθαρτα πρόσωπα, να κρατήσει αυτή η κυβέρνηση μέχρι τις ευρωεκλογές του 2014 και να αναλάβει δέσμευση η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ να την στηρίζουν χωρίς δεύτερη συζήτηση. Και οι ίδιοι αντιλαμβάνονται ότι οι προυποθέσεις είναι και πολλές και ανέφικτες. Και αν για εσωκομματικούς λόγους ο κ. Βενιζέλος θα έδινε χρόνο για τους ίδιους ακριβώς λόγους ο κ. Σαμαράς θέλει εκλογές. Χρειάζεται έστω μια οριακή βελτίωση του αποτελέσματος για να παραμείνει στην ηγεσία της συντηρητικής παράταξης.

Εκτός λοιπόν συγκλονιστικού απροόπτου (το οποίο κάθε λογικός άνθρωπος ελπίζει ότι θα επισυμβεί) πηγαίνουμε για εκλογές. Για το γεγονός ότι ενώ η χώρα βρίσκεται στην δίνη μιας πρωτοφανούς κρίσης και διακυβεύεται η θέση της στην ΕΕ πηγαίνει σε εκλογές που είναι βέβαιο ότι θα αναπαράγουν το μετεκλογικό αδιέξοδο, την αποκλειστική ευθύνη φέρει ο ΣΥΡΙΖΑ. Δεν είμαι καθόλου βέβαιος ότι θα πληρώσει ακριβά την ανεύθυνη στάση του, αλλά για το καλό του τόπου και της Αριστεράς πρέπει να κάνουμε τα αδύνατα δυνατά προς αυτή την κατεύθυνση. Και εδώ θα αναδειχθεί ο ρόλος της ΔΗΜΑΡ και αυτήν την φορά δεν επιτρέπονται λάθη και ασάφειες . Δηλαδή δεν θα ψηφίσει κάποιος ΔΗΜΑΡ αν δεν είναι σαφή τα μέτωπα και σαφέστατη η μετεκλογική της στάση. Αν αυτά ξεκαθαρίσουν έγκαιρα και υποστηριχθούν με μια φωνή τότε όχι μόνο θα αντέξει, αλλά θα ανεβάσει τις δυνάμεις της. Στις εκλογές που πέρασαν το κόμμα που πρώτο μίλησε για «κυβερνώσα αριστερά» είδε τον ΣΥΡΙΖΑ να κακοποιεί με εκλογική όμως επιτυχία το σύνθημα αυτό μετατρέποντας το στην ανέφικτη αριθμητικά και προγραμματικά «κυβέρνηση της Αριστεράς». Το σύνθημα πέρασε τις τελευταίες ημέρες και γιατί η ΔΗΜΑΡ πρόβαλε καθυστερημένα και αισχυντηλά την πρόταση της «προς όλες τις προοδευτικές δυνάμεις» για την αγκύρωση στο ευρώ και την σταδιακή απαγκίστρωση από το μνημόνιο. Και όσο υπήρχε δισταγμός και γλωσσοδέτης ως προς την καθαρή συμπερίληψη του ΠΑΣΟΚ στις προοδευτικές δυνάμεις, ο ψευτοανδρεοπαπανδρεϊσμός του Τσίπρα εύρισκε ευήκοα ώτα.

Στις εκλογές που έρχονται τα πράγματα ως προς την κυβέρνηση είναι πλέον απλά. Η ΔΗΜΑΡ πρέπει από τώρα να δηλώσει ότι ζητάει την ενίσχυση των πολιτών για να δώσει κυβερνητική λύση με όσες δυνάμεις δέχονται να δεσμευτούν σε ένα πρόγραμμα σαν αυτό που εισηγήθηκε τώρα παράλληλα με την πρόταση για οικουμενική κυβέρνηση. Η πρόταση θα αφορά και τον ΣΥΡΙΖΑ με την απαραίτητη διευκρίνιση ότι αν δεν θέλει και εμμένει στην άκαμπτη στάση του, η ΔΗΜΑΡ θα προχωρήσει με όσους θέλουν. Η χώρα δεν θα μείνει ακυβέρνητη ούτε θα υποχρεωθεί σε τρίτες κατά σειρά εκλογές επειδή ο ΣΥΡΙΖΑ θα αποδειχθεί κατ’ εξακολούθηση ανεύθυνος. Όσο πιο ισχυρή βγεί η ΔΗΜΑΡ απο την κάλπη τόσο πιο προοδευτική θα είναι η κυβέρνηση ευρείας λαικής και κοινοβουλευτικής βάσης που θα συγκροτηθεί. Σε κάθε περίπτωση στις 18 Ιουνίου η χώρα θα έχει κυβέρνηση.

Για να ισχυροποιηθεί η ΔΗΜΑΡ και να παίξει αυτόν τον ρόλο πρέπει να διεξάγει ένα σκληρό διμέτωπο αγώνα. Από την μια απέναντι στον συντηρητική πόλο που προσπαθεί να συμπτύξει η ΝΔ. Πρόκειται για συντηρητική ευρωπαική επιλογή στην γραμμή Μέρκελ και – αλήστου πολιτικής μνήμης – Σαρκοζί που με την εμμονή τους στην ατέρμονη λιτότητα οδήγησαν την Ευρώπη σε αδιέξοδο, τις χώρες του νότου σε πρωτοφανή ύφεση και πολιτικά ενίσχυσαν τον αντιευρωπαϊσμό και την ακροδεξιά. Όσο και να προσπαθεί ο κ. Σαμαράς να αποστασιοποιηθεί από αυτήν τη πολιτική συνδέθηκε στενά μαζί της τους τελευταίους μήνες. Ισοδύναμα ισχυρό πρέπει να είναι το μέτωπο απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ. Η ΔΗΜΑΡ πρέπει να κάνει φύλλο και φτερό την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για κυβέρνηση της Αριστεράς και να μην ξαναπιάσει τον όρο στο στόμα της γιατί άθελα της τροφοδοτεί τον τυχοδιωκτισμό του ΣΥΡΙΖΑ. Ακόμα και αν – πράγμα απίθανο – αρθεί η αριθμητική αδυναμία για την συγκρότηση «κυβέρνησης της Αριστεράς» παραμένει αγεφύρωτο το στρατηγικό και προγραμματικό χάσμα. Και η επισήμανση αυτή δεν περιορίζεται στο ΚΚΕ, αλλά συμπεριλαμβάνει και τον ΣΥΡΙΖΑ. Συμφωνώ απολύτως με την παρατήρηση του Γιώργου Φλωρίδη (Βήμα Κυριακής 13 Μαίου) ότι ο ΣΥΡΙΖΑ « δεν ανήκει στο φιλοευρωπαικό τόξο». Μια δύναμη , λοιπόν, της ευρωπαϊκής αριστεράς όπως η ΔΗΜΑΡ πρέπει να κόψει οριστικά τον ομφάλιο λώρο με αυτήν την αριστερά. Και ταυτόχρονα να αντιπαρατεθεί με όλες της τις δυνάμεις στην καρικατούρα του νέου δικομματισμού που πάει να στηθεί: από την μια μια συντηρητική παράταξη του δεξιού ευρωπαϊσμού και από την άλλη μια ανερμάτιστη, ανεύθυνη και αντιευρωπαϊκή αριστερά. Ε, όχι υπάρχει ζωή και αλλού, υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν στις μεταρρυθμίσεις , υπάρχουν προοδευτικοί πολίτες που κινούνται στον χώρο του δημοκρατικού σοσιαλισμού, της σοσιαλδημοκρατίας και της κεντροαριστεράς. Τον κόσμο αυτό δεν μπορεί να τον εκφράσει, όπως στο παρελθόν το ΠΑΣΟΚ. Και αυτό γιατί η εκλογική συντριβή του δεν συμπύκνωνε μόνο την αποδοκιμασία για την οικονομική πολιτική αλλά και για τις ευθύνες του για ένα πολιτικό σύστημα που έφτασε στα όριά του και καταρρέει. Το τι θα κάνει στο μέλλον το ΠΑΣΟΚ ή τμήματα του είναι μια άλλη συζήτηση, που βεβαίως μας αφορά. Όμως δεν είναι μια συζήτηση που μπορεί να διεξαχθεί μέσα σε ένα εκλογικό μήνα κατά την διάρκεια του οποίου θα «πέφτουν κορμιά». Η ΔΗΜΑΡ πρέπει να εκπροσωπήσει τον χώρο του δημοκρατικού σοσιαλισμού, της σοσιαλδημοκρατίας, τον χώρο της ευρύτερης κεντροαριστεράς. Να μην φοβηθεί τις λέξεις, να πει τα πράγματα με το όνομα τους, να πάρει χωρίς δισταγμό θέση στον κεντροαριστερό χώρο, κόβοντας οριστικά τον ομφάλιο λώρο με την παλαιοκομμουνιστική αλλά και την νεοκομμουνιστική Αριστερά. Αλλιώς δεν έχει ζωτικό χώρο, ούτε λόγο ύπαρξης. Αν το κάνει αυτό έχει λαμπρό μέλλον και θα συσπειρώσει ευρύτατες δυνάμεις. Μια τέτοια καθαρή πολιτική και στόχευση μπορούμε να την υπηρετήσουμε με κέφι και να στρατευτούμε όπως τον παλιό καιρό.

11 σχόλια:

  1. Egrapse ena arthro o Mpistis pou to diavazoune 5-6 sti Metarirtmisi (graftikan ke kati sxolia is diploun apo dio tris), to anadimosiefsan 5-6 bloggers san to Leo, ke arxise i epanastasi tis Metarithmisis stin Elada. Ala "the average person on street knows shit about metarithmisi".
    Ke den tha mathi pote oso kapii pasxoun akoma apo to sindromo tou "anatheoritismou".

    Leo, an den kataleves ti enousa me ta ""penalti: Ena apo ta sout pou prepi na ginoun ine px i istoselida tis DIMAR na vali pano me kefalea: "Midis Fotopoulos isito". Ke na arxizi me afto o Kouvelis se kathe sinentefski. Ke meta na lei: "Exoume idi pethani. I anastasi tha gini mono me metarithmisis." "Kivernisi enotitas meta tis nees ekloges me opion motherfucker (vale esi tin Eliniki metafrasi) pou tha ipograpsi mia lista metarithmiseon". Ola mporoun na lexthoun se 1-2 lepta. Oxi stin tenia mikrou mikous me Mpezous ke Kouvelides (se glosa Kouveliki) pou vtiaksane gia to festival tis Venetias.

    Yours, always

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Makis Μεταρρυθμίσεις και μόμο μεταρρυθμίσεις. Αλλά εκεί έξω τα πράγματα είναι διαφορετικά. Αριστεροί και δεξιοί και αδιάφοροι ψήφισαν Τσίπρα για να μη γίνουν μεταρρυθμίσεις. Απλά νάρθουν τα λεφτά χωρίς τις υποχρεώσεις. Η να φύγουμε από το Ευρώ, αρκεί να μην αλλάξει τίποτα ούτε προς το καλύτερο. Το πελατεικαό σύτημα έχει διαμορφώσει τη συνείδηση του Ελληνα τόσο βαθιά. Προτιμά να λαδώνει και να ταλαιπωρείται παρά να αλλάξει τις συνήθειές του. Μια κοινωνία βαθιά Ανατολίτικη και συντηρητική, που της αρέσει η ΕΕ μόνο όταν χαρίζει χρήμα. Αλλά μαυτούς θα πάμε. Σάμπως και μεις που τα λέμε μέρος του ίδιου όλου είμαστε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εντάξει από το ΣΥΡΙΖΑ δεν περιμένω υπευθυνότητα,αλλά δεν μπορώ να καταλάβω τους υπόλοιπους.Σώνει και καλά κολλεγιά με το ΣΥΡΙΖΑ?
    Με το ζόρι παντρειά?
    Οι μεν ΝΔ/ΠΑΣΟΚ επειδή δεν αντέχουν τη ΣΥΡΙΖΙΚΗ αντιπολίτευση,ο δε Κουβέλης για να μην τον πει ο ΣΥΡΙΖΑ "δεξιό"?
    Μα εάν προτάσσουμε το συμφέρον της χώρας εντός ευρώ,είναι δυνατόν να μας φοβίζει η σπέκουλα του ΣΥΡΙΖΑ?
    Δυστυχώς,οι στιγμές απαιτούν θάρρος και υπερβάσεις και δε βλέπω τίποτε απ'αυτά να υπάρχει.
    Ωραίες οι θεωρίες Μπίστη,αλλά προέχει η επιβίωση της χώρας.Αλλά αν ο ΣΥΡΙΖΑ τρομοκρατεί ως παρουσία και μόνο τους υπόλοιπους,καμία ευοίωνη προοπτική δε βλέπω...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Ο Φώτης μόλις έχασε μια ιστορική ευκαιρία. Να ξεπεράσει τον κομματικό εαυτό του. Να βγει από το πετσί του πολιτικού της αιώνιας Ψωροκώσταινας και να παίξει το ρόλο του statesman, δημιουργώντας ένα νέο παράδειγμα. Κρίμα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αυτό το σχόλιο αφαιρέθηκε από τον συντάκτη.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Συμφωνώ με τον Βαγγέλη, τον ανωτέρω ανώνυμο, καθώς και σχόλια της Αλίκης των τελευταίων ημερών.
    Μπροστά στον φόβο του αντιπολιτευόμενου Αλέξη, εποίησαν όλοι την νήσσαν. Και όταν λέμε όλοι,... εννοούμε όλοι.

    Ο κύριος Κουβέλης, που δέχθηκε φαντάζομαι σημαντικές πιέσεις κάθε είδους, και εσωκομματικές, έχασε μια τεράστια ευκαιρία να αποδειχθεί ηγέτης εθνικού διαμετρήματος. Με κάθε σεβασμό προς το πρόσωπο του, αποδεικνύεται, ότι μάλλον δεν έχει ούτε τα κότσια, ούτε το στομάχι, ούτε τη στόφα που απαίτησαν οι περιστάσεις. Ξέρω ότι η κριτική αυτή φαντάζει εύκολη και άδικη, στην πραγματικότητα όμως, δεν είναι. Τα περί διμέτωπου αγώνα του κυρίου Μπίστη είναι είναι για εσωτερική κατανάλωση. Οι μισοί πλέον θα θεωρούν τη ΔΗΜΑΡ φοβική ουρά του Αλέξη και οι άλλοι μισοί κάτι σαν ΜΚΟ θεωρητικών της μεταρρύθμισης.

    Οι δε προσεγγίσεις, των, κατά τα άλλα αξιόλογων φιλελεύθερων διανοητών, όπως ο Δοξιάδης, που μας λένε, ότι πρέπει με κάθε κόστος να κυβερνήσει ο Τσίπρας και ας καταστραφούμε, γιατί μόνο έτσι θα καταλάβει η ελληνική κοινωνία, ακούγονται ενδεχομένως λογικοφανείς, αλλά είναι παντελώς ασπόνδυλες ηθικά και πολιτικά. Κρύβουν δε και μια βαθιά ελιτίστικη περιφρόνηση για την κοινωνία και τους πολίτες: «αφού δεν μας ακούγατε (εμάς τους φωτεινούς εγκεφάλους), ας προσέχατε».

    Οι επόμενες εκλογές, που η ΔΗΜΑΡ μπορούσε και όφειλε να αποτρέψει (αυτή είναι η αλήθεια), θα γίνουν σε συνθήκες ακραίας και δικαιολογημένης εν τέλει πόλωσης, με τον Αλέξη σημαιοφόρο των αντιμνημονιακών και τον Σαμαρά να εμφανίζεται, ως υπερασπιστής του ευρωπαϊκού προσανατολισμού της χώρας. Οι ενδιάμεσες φωνές λογικής και προώθησης μιας κοινωνικά δίκαιης μεταρρυθμιστικής αντζέντας δεν θα ακούγονται και ενδέχεται να συνθλιβούν εκλογικά.
    Το εκλογικό και πολιτικό κόστος που φοβήθηκε ο κύριος Κουβέλης, το πιθανότερο είναι να το πληρώσει στο πολλαπλάσιο.

    Οδεύουμε προς μια διχαστική σύγκρουση με πιθανότερο (αυτή τη στιγμή) νικητή τον Τσίπρα, η χώρα κάποια στιγμή θα του μείνει στα χέρια και μετά την ενδεχόμενη καταστροφή θα έρθει η ώρα της ακροδεξιάς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Τώρα λένε ανέκδοτα και στα δελτία ειδήσεων...

    Γιατί εξαφανίσθηκαν οι δεινόσαυροι;

    Γιατί, όταν ο Νώε είπε σε ένα ζευγάρι δεινοσαύρων να μπουν στην Κιβωτό, αυτοί απάντησαν: Δεν ερχόμαστε, αν δεν έρθει και ....ο Τσίπρας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Αγαπητοί φίλοι Στάμο και Βαγγέλη. Δεν ξέρω πραγματικά τι θα ήταν το καλύτερο. Υποστηρίζω τη στάση του Φώτη και την καταλαβαίνω, φοβάμαι για τη χώρα και ελπίζω. Σύγκρουση. Ο ΦΚ δέχθηκε τεράστιες πιέσεις, αλλά δεν έπεσε. Δεν είναι απλό πολιτικό κόστος που το βλέπω θεμιτό για ένα μικρό και νέο κόμμα. Είναι γιατί νομίζει ότι θα έκανε κακό στη χώρα. Θα την έκαιγε. Η κυβέρνηση δεν θα στεκόταν. Η πλειοψήφία των πολιτών περίμενε να δεχτεί για να τον κατασπαράξει. Είναι μια φρικτή άδικη κοινωνία που θέλει να σωθεί χωρίς αυτή να κάνει τίποτα. Απεναντίας θέλει να δαγκώσει το χέρι που την έσωσε. Έχω διαφωνήσει πολλές φορές με την πολιτική του ΦΚ, αλλά εδώ νιώθω ότι έπραξε σωστά. Θα δείξει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Λεό, καλημέρα. Η πλειοψηφία των πολιτών???????

      Αλίκη

      Διαγραφή
  10. Politikoi me pira pote den strimoxnonte sti gonia me axriastes dilosis prin tin ora tous ke pote ma pote "on the spot" (spot paparodimosiografon). Anigoun ta xartia tous mono otan ine mesa ola ta lefta ke afou i xontri kiria (opos lene s'ala meri) exi tragoudisi. Sta idia ta meri iparxoun panepistimiaka mathimata me thema "Politics 101" (VERY introductory). Kalinixta.

    ΑπάντησηΔιαγραφή