ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Σταύρος Τσακυράκης, ο δικός μας σούπερ ήρωας

Παρατηρητήριο

Εφυγε μια εμβληματική μορφή της Γενιάς του Πολυτεχνείου. Ο Σταύρος Τσακυράκης, Γραμματέας της νεολαίας του ΚΚΕ Εσωτερικού στα χρόνια του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος, συνταγματολόγος καθηγητής της Νομικής Αθηνών, αργότερα αφοσιωμένος στην υπόθεση των δικαιωμάτων και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Πολίτης με όλη τη σημασία της έννοιας, σε διαρκή εγρήγορση για την τύχη αυτού του τόπου και της Ευρώπης, για την ποιότητα της Δημοκρατίας, αντίπαλος της δημαγωγίας και των εύκολων λόγων.

Η δημόσια σφαίρα έχασε μια μαχητική φωνή στρατευμένη στην υπόθεση της ελευθερίας που στάθηκε η καθοδηγητική αξία της ζωής του.

Οι φίλοι του χάσαμε την ευθύτητα, την ανιδιοτέλεια, την ανατρεπτικά παιγνιώδη διάθεσή του.

Οι πολιτικά απανταχού ρηγάδες και ρηγίτισσες θα αναπολήσουν την ατομική και συλλογική τους διαδρομή, και τον σιωπηλό δεσμό που κρατάει ακόμα.

Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες θα θυμούνται έναν Δάσκαλο συμπαραστάτη.

Γιάννης Βούλγαρης

Καθηγητής Παντειου Πανεπιστημίου
Γραμματέας Ρήγα Φεραίου 1974-1976».

Πηγή: Ο Γιάννης Βούλγαρης αποχαιρετά τον Σταύρο Τσακυράκη | iefimerida.gr

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Οι ευρωπαϊκές αρχές αποφάσισαν να ασχοληθούν ξανά με το μεταναστευτικό όταν άρχισαν οι τσαμπουκάδες της Ιταλικής κυβέρνησης και η κρίση στον κυβερνητικό συνασπισμό της Γερμανίας. Από τις αποφάσεις που πήραν-δεν πήραν είναι φανερό ότι δεν έχουν λύση, αλλά έχουν λεφτά για πέταμα. Είπαν και κάτι υπαινικτικά και για τη δράση των ΜΚΟ στη Μεσόγειο και έδωσαν και του δικού μας παράταση στην αύξηση του ΦΠΑ. Απλά δεν υπάρχει καμιά λύση εκεί που δήθεν ψάχνουν. Πρόκειται περί εποικισμού της Ευρώπης από κατοίκους της Αφρικής και της Ασίας. Ζούμε μια φάση μετακίνησης λαών που θα ενταθεί λόγω υπερπληθυσμού, διάβρωσης των παραλίων και ερημοποίησης που προκαλεί η κλιματική αλλαγή. Αυτά συνδυάζονται με την πολιτική αστάθεια, την οικονομική καχεξία, τη βία αλλά και τη διακίνηση της πληροφορίας και την ευκολία των μετακινήσεων. Η Ευρώπη είναι πολύ πλούσια για το μέγεθος του πληθυσμού της και λογικά φαντάζει ως η γη της επαγγελίας. Κάποια στιγμή θα κλείσει σαν στρείδι αλλά αυτό θα σημάνει βία, ανείπωτη βία. Στα πλαίσια της κατάρρευσης της μεταπολεμικής ηθικής που έρχεται.

Τρίτη, 8 Μαΐου 2012

O χρόνος τελειώνει του minority opinion



Ένα σχόλιο του φίλου μας minority opinion για τη μετεκλογική πολιτική συγκυρία, με ιδιαίτερα καίριες επισημάνσεις

Οι προχθεσινές εκλογές αποτύπωσαν με μεγαλύτερη ακρίβεια από το παρελθόν, την πραγματική εικόνα της ελληνικής κοινωνίας, όπως έχει διαμορφωθεί σήμερα σε συνθήκες κρίσης.
Η εικόνα αυτή αισθητικά, πολιτισμικά και πολιτικά είναι για κάποιους από μας αποκρουστική, αλλά αυτό είναι αναπόσπαστο μέρος της δημοκρατικής διαδικασίας και γι αυτό δεν δικαιολογούνται υπερβολικές και σπασμωδικές αντιδράσεις.
1,6 σε κάθε 10 έγκυρα ψηφοδέλτια, δηλαδή 1 στους 10 έλληνες περίπου επέλεξε Σύριζα. Όχι ακριβώς απόλυτη πλειοψηφία.
Γι αυτό τον λόγο, η επιμονή όλων να αναλάβει τις τύχες της χώρας ο Τσίπρας και ο Παπαδημούλης, φωτίζει περισσότερο το έλλειμμα πολιτικής ευθύνης και τόλμης όλων των υπολοίπων, παρά την αστεία πολιτική φούσκα του Σύριζα.
Είναι απολύτως κατανοητό ότι εάν ο Σύριζα μείνει εκτός πολιτικών ευθυνών, στις επόμενες εκλογές θα πάρει 50+ % από ένα εκλογικό σώμα που ψάχνει με αγωνία το θαύμα ανάμεσα στην αγία αθανασία και τα νεφελίμ. 
Η πολιτική και η χώρα όμως δεν μπορεί να περιμένει το ξεκαθάρισμα λογαριασμών με το νέο ΠΑΣΟΚ του Αλέξη. Ο πολιτικός χρόνος έχει ήδη εξαντληθεί. Χρειάζονται τολμηρές πρωτοβουλίες τώρα. Έστω και αν υπάρξει πολιτικό κόστος. Έστω και αν κερδοσκοπήσουν και θησαυρίσουν πολιτικά διάφοροι τυχάρπαστοι που θα κοσμούν τα βουλευτικά έδρανα απο δω και μπρος. Χωρίς πολιτικό ρίσκο η αποτυχία είναι δεδομένη.
Αλλιώς η όποια "νίκη" θα είναι Πύρρειος.

Η καθυστερημένη παραδοχή της πραγματικότητας το 2009 και η αποτυχία στην εφαρμογή των απαραίτητων μεταρρυθμίσεων από το 2009 μέχρι και προχθές την Κυριακή, οδήγησαν ένα πολύ μεγάλο μέρος των ψηφοφόρων να ταυτίσουν τις μεταρρυθμίσεις με την σφαγή των εκτός των τειχών και τις "διευκολύνσεις" του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ και ΛΑΟΣ στο τελευταίο διάστημα, προς τους πελάτες τους. 
Γι αυτό νομίζω ότι έχει πολύ σοβαρές ευθύνες.
Είναι γεγονός ότι το ΠΑΣΟΚ θα μπορούσε να αφήσει την χώρα να χρεοκοπήσει άτακτα και να βγει από το ευρώ και την ευρωζώνη και δεν το έκανε, με μεγάλη πολιτικό κόστος. Η άτακτη χρεοκοπία θα είχε όμως μεγαλύτερο πολιτικό κόστος και ίσως οδηγούσε και σε φυσική βία από τους "αγανακτισμένους". 
Σε κάθε περίπτωση, επειδή προσωπικά θεωρώ ότι ο χρόνος που διαθέτει η χώρα μας τελειώνει πολύ σύντομα, κομματικές τακτικές, ακόμα και επιτυχημένες, δεν πρόκειται να ωφελήσουν ούτε τα κόμματα που θα τις εφαρμόσουν, ούτε την χώρα.

Και κάτι ακόμα.
Όταν χωρίς κανένα καταναγκασμό, επιδιώκει κάποιος να ασκήσει εξουσία, πρέπει να λαμβάνει υπόψη του, ότι πέρα από τα λάφυρα που θα μοιράσει στον κομματικό στρατό, μπορεί κάποια στιγμή να χρειαστεί να γίνει δυσάρεστος και ίσως να μην ξαναπάρει την εξουσία.
Ε, δεν χάθηκε και ο κόσμος. 
Μετά από 30 χρόνια λεηλασίας το ΝΔΠΑΣΟΚ χρειάστηκε μια φορά να φερθεί υπεύθυνα και δεν τα κατάφερε. Ούτε αυτή τη μία φορά. Επιστράτευσαν έναν περαστικό για να κρυφτούν πίσω του και να μην υποστούν οι ίδιοι την φθορά.
Ως προς αυτό, το αποτέλεσμα των εκλογών, είναι ενθαρρυντικό.

3 σχόλια:

  1. Παρατηρώντας -έντρομη- τις εξελίξεις, όπως κλιμακώνονται ώρα με την ώρα πλέον, αρχίζω να πιστεύω ότι ίσως θα έπρεπε να γίνει αυτό που -αν καταλαβαίνω καλά- προτείνετε.

    Αναρωτιέμαι ποια ισχυρότερη νομιμοποίηση μιας κυβερνητικής συμμαχίας θα μπορούσε να υπάρξει από εκείνη που στηρίζεται στη διάσωση της παραμονής της χώρας στο ευρώ και την αποτροπή της απόλυτης καταστροφής που έρχεται καλπάζοντας;

    Η πλειοψηφία υπάρχει, αν τοποθετηθεί κανείς με βάση αυτό το διακύβευμα -το ζωτικότερο όλων αυτή τη στιγμή. Σε ποια βάση μπορεί να υπάρξει συνεννόηση ή ανοχή απέναντι σ' ένα κόμμα που συγκρούεται ευθέως με τους εταίρους;

    Δεν παραβλέπω καθόλου τη σημασία των κινήσεων τακτικής, όμως φοβάμαι ότι στην παρούσα συγκυρία υπάρχει ο κίνδυνος να οδηγήσουν στη ματαίωση του στρατηγικού στόχου που είναι η παραμονή της χώρας στο ευρώ, ίσως και στην ΕΕ ακόμη!

    Αλίκη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Συμφωνώ απολύτως.
      Δυστυχώς δεν προβλέπω ότι το πολιτικό σύστημα είναι διατεθειμένο να κάνει την υπέρβαση αυτή τη στιγμή. Θα περιμένουν όλοι τις εκλογές της 17ης Ιουνίου, για να ξαναμετρήσουν τις δυνάμεις τους.
      Οι εκλογές στις 17 Ιουνίου νομίζω ότι θα είναι και ο τελευταίος σταθμός στην πορεία των τελευταίων 3 χρόνων, γιατί η πολιτική δυναμική είναι πολύ δύσκολο να αλλάξει σε ένα μήνα. Κατά πάσα πιθανότητα η αντιευρωπαική, εθνικιστική και ρατσιτσική τάση θα ενισχυθεί ακόμα περισσότερο.
      Η ελληνική κοινωνία δεν πρόλαβε να δημιουργήσει ένα αντίστοιχο νέο φιλοευρωπαικό ρεύμα, που να μην είναι ταυτισμένο με τα αμαρτήματα του ΝΔΠΑΣΟΚ.
      Στο τέλος Ιουνίου πιστεύω ότι θα ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις για φιλική "προσωρινή" αποχώρηση απο την Ευρωζώνη και επαναδιαπραγμάτευση για κούρεμα του υπολοίπου χρέους προς τις χώρες της ΕΕ και την ΕΚΤ.

      Διαγραφή
  2. παραπέμπω στα σχόλιά μου υπέρ δικομματισμού και πασοκ στην ανάρτηση του κ.σοφούλη

    ΑπάντησηΔιαγραφή