ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Λούλα Αναγνωστάκη

Λούλα Αναγνωστάκη
Η φωτό είναι του Σπύρου Στάβερη για τη LIFO

Παρατηρητήριο

Η Ελλάδα έχει ανάγκη από ένα σαφές μέτωπο ΝΔ και του κυοφορούμενου νέου σχήματος της κεντροαριστεράς. Μια γενναία και ρηξικέλευθη πολιτική συνεννόηση αρχών με συγκεκριμένα σημεία επαφής και καθαρές στοχεύσεις. Κι ας έχουν διαφορές που πρέπει να γίνουν σαφέστατες. Αυτό προϋποθέτει τη διατύπωση και διακίνηση τεκμηριωμένων πολιτικών θέσεων για τα μεγάλα επίδικα και κυρίως για τα δύο πιο σημαντικά. Αυτά της παραγωγής πλούτου και της διαχείρισης του κράτους. Με τρόπο όμως που θα αποδεικνύει και στον πλέον αδαή ότι η ελευθερία στην οικονομία από τη μια και η υποχώρηση του κράτους από την άλλη θα αποδειχθούν ωφέλιμα όχι μόνο για το κεφάλαιο αλλά και για τους πολίτες και δη τους ασθενέστερους. Αυτό σημαίνει υπεύθυνη λαϊκή πολιτική και όχι ελιτίστικη ή λαϊκίστικη.

Athens Voice

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Όσο θα πολλαπλασιάζονται οι δημόσιες τοποθετήσεις των υποψηφίων τόσο θα αποκαλύπτεται ο φυσικός αρχηγός του κέντρου και το βαρύ πολιτικό του φορτίο. Αλλά είναι εποχή του diet, οπότε....

Τετάρτη, 13 Ιουνίου 2012

Γιατί να ψηφίσω ΔΗΜΑΡ;



Κίμων Χατζημπίρος από τη Μεταρρύθμιση

Παλιός φίλος, προοδευτικός και προβληματισμένος, διατύπωσε τις εξής σκέψεις για τις εκλογές: «Ήταν φυσικό να μην προκύψει κυβέρνηση μετά την 6η Μαϊου. Κατά τη γνώμη μου, οι εκλογές έγιναν με υπερβολική βιασύνη. Προτιμότερο να είχαν καθυστερήσει μερικούς μήνες και να συνέχιζε η κυβέρνηση Παπαδήμου το έργο της στην οικονομία. Πάντως το αποτέλεσμά τους ήταν τραγικό, δύσκολα μπορεί να δεχτεί κανείς πως το 20% ψήφισε ακροδεξιά και το 26% ακροαριστερά. Η ελληνική κοινωνία, παρασυρμένη από έναν τυφλό θυμό, έδειξε να χάνει το μέτρο, να πατάει γκάζι προς το γκρεμό. Ήταν λοιπόν συνετή η αποφυγή επισφαλών συμπράξεων που θα έφτιαχναν μιαν ετοιμόρροπη κυβέρνηση. Καλύτερα να δοθεί στην κοινωνία μια δεύτερη ευκαιρία για να συλλογιστεί, για να προκύψει ενδεχομένως μια πιο λογική πολιτική εικόνα.
»Πάντως, δύσκολα θα υπάρξει τρίτη ευκαιρία. Η επόμενη Κυριακή είναι κρίσιμη, αφού η οικονομία και η κοινωνική ψυχολογία, αλλά και η υπομονή των ευρωπαϊκών κοινωνιών, φτάνουν σε έσχατα όρια αντοχής. Θεωρώ καθήκον μου, ως νουνεχής πολίτης, να συμβάλω ώστε να αποφευχθούν τα χειρότερα. Οι επιλογές μου περιορίζονται στο δημοκρατικό τόξο, δηλαδή αποκλείω εκείνα τα κόμματα που δεν στηρίζουν τον κοινοβουλευτισμό και θέτουν σε κίνδυνο, άμεσα ή έμμεσα, την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας. Μια συνετή πρόταση, που την επιλέγουν πολλοί ομοϊδεάτες μου, είναι να ψηφίσω Νέα Δημοκρατία. Να βοηθήσω να έρθει πρώτη, να κερδίσει το δώρο των 50 εδρών, αποκλείοντας ουσιαστικά το ενδεχόμενο μιας ετερόκλητης αντιευρωπαϊκής πλειοψηφίας στη νέα Βουλή. Ωστόσο, πώς να κάνω μια τόσο μεγάλη έκπτωση στις αρχές μου; Το κόμμα αυτό συμπεριλαμβάνει πρόσωπα που υπηρετούν μια σκοταδιστική πολιτική.
»Ανάμεσα στα υπόλοιπα φιλοευρωπαϊκά κόμματα, ξεχωρίζει η Δημοκρατική Αριστερά. Διαθέτει σοβαρότητα και εντιμότητα, αναλαμβάνει την ευθύνη να αρνηθεί τη μονομερή καταγγελία του μνημονίου, απαιτεί δίχτυ προστασίας για άνεργους και φτωχούς, έχει την τόλμη να ζητά εφαρμογή των νόμων για πάταξη της λαθρομετανάστευσης. Είναι όμως διατεθειμένη να αποκλείσει μια συνεργασία με τον ΣΥΡΙΖΑ; Κάθε κυβέρνηση με συμμετοχή του ΣΥΡΙΖΑ θα οδηγούσε σύντομα σε καταστροφικό αδιέξοδο μέσα από διαμάχες μεταξύ αγεφύρωτων θέσεων. Ιδιαίτερα αν ο ΣΥΡΙΖΑ έρθει πρώτο κόμμα και πριμοδοτηθεί με 50 έδρες, πώς θα αποφευχθεί η εφιαλτική προοπτική μιας κυβέρνησης της Αριστεράς, που στην παρούσα συγκυρία θα έσπρωχνε πάραυτα τη χώρα στον Τρίτο Κόσμο; Θα μπορέσει όμως η ΔΗΜΑΡ να αρνηθεί με σθένος την κοινοβουλευτική της στήριξη, θα μπορέσει να αντισταθεί στην πίεση όσων ονειρεύονται αναχρονιστικές ΕΑΜικές καταστάσεις και κοινωνικές ανατροπές; Τελικά, επιλέγω μεν τη ΔΗΜΑΡ, αλλά θα με βαρύνουν ανυπόφορες τύψεις αν μου προκύψει κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ».
Πράγματι, μια δημοκρατική κυβερνώσα Αριστερά έχει σημαντικότατο ρόλο να παίξει στη σημερινή δύσκολη συγκυρία. Έχει τη δυνατότητα να συμβάλει με γνώση και κοινωνική ευαισθησία στην προσπάθεια των λοιπών φιλοευρωπαϊκών δυνάμεων, για παραμονή και εξέλιξη της χώρας μέσα στον ανεπτυγμένο κόσμο. Η πραγμάτωση όμως του οράματος, απαιτεί μηδενική ανοχή προς αντιδημοκρατικές δυνάμεις, απαιτεί σκληρή ολομέτωπη σύγκρουση, ανεξάρτητα από το φαιό ή κόκκινο χρώμα τους.
Ο Κίμων Χατζημπίρος είναι καθηγητής στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο

1 σχόλιο:

  1. Μου κάνει εντύπωση η μη κατανόηση ορισμένων ανθρώπων της διαφοροποίησης ανάμεσα στην επικοινωνιακή πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ, η οποία αντικατοπτρίζεται στις κραυγές των Τσίπρα, Σκουρλέτη, Στρατούλη, και την ουσία της πολιτικής του, η οποία αποτυπώνεται με σαφήνεια στο οικονομικό πρόγραμμα του Δραγασάκη (τριαντασέλιδο) και εκφράζεται μέσω του ιδίου, του Σταθάκη και του Παπαδημούλη. Η ΔΗΜΑΡ έχει πολλά κοινά, και οφείλει να βρει ακόμα περισσότερα, με την ομάδα των δεύτερων, παρά με την τριτοκοσμική ΝΔ (που θυμίζει ΕΡΕ της δεκαετίας του 50) και του αποτυχημένου και διεφθαρμένου ΠΑΣΟΚ. Συμφωνώ 100% με την κριτική της ΔΗΜΑΡ απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ. Δεν μπορώ να συμφωνήσω με προσωπικές εμμονές απέναντι στον ΣΥΡΙΖΑ, που τελικά καταλήγουν σε υποστήριξη του σάπιου (ΠΑΣΟΚ), του ακροδεξιού (ΝΔ,ε πιο δεξιά για κυβερνητικό σχήμα δεν πάει!!!), και του πραγματικά ταξικού νεοφιλελεύθερου (Παπαδήμος)!
    CM

    ΑπάντησηΔιαγραφή