ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Σταύρος Τσακυράκης, ο δικός μας σούπερ ήρωας

Παρατηρητήριο

Εφυγε μια εμβληματική μορφή της Γενιάς του Πολυτεχνείου. Ο Σταύρος Τσακυράκης, Γραμματέας της νεολαίας του ΚΚΕ Εσωτερικού στα χρόνια του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος, συνταγματολόγος καθηγητής της Νομικής Αθηνών, αργότερα αφοσιωμένος στην υπόθεση των δικαιωμάτων και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Πολίτης με όλη τη σημασία της έννοιας, σε διαρκή εγρήγορση για την τύχη αυτού του τόπου και της Ευρώπης, για την ποιότητα της Δημοκρατίας, αντίπαλος της δημαγωγίας και των εύκολων λόγων.

Η δημόσια σφαίρα έχασε μια μαχητική φωνή στρατευμένη στην υπόθεση της ελευθερίας που στάθηκε η καθοδηγητική αξία της ζωής του.

Οι φίλοι του χάσαμε την ευθύτητα, την ανιδιοτέλεια, την ανατρεπτικά παιγνιώδη διάθεσή του.

Οι πολιτικά απανταχού ρηγάδες και ρηγίτισσες θα αναπολήσουν την ατομική και συλλογική τους διαδρομή, και τον σιωπηλό δεσμό που κρατάει ακόμα.

Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες θα θυμούνται έναν Δάσκαλο συμπαραστάτη.

Γιάννης Βούλγαρης

Καθηγητής Παντειου Πανεπιστημίου
Γραμματέας Ρήγα Φεραίου 1974-1976».

Πηγή: Ο Γιάννης Βούλγαρης αποχαιρετά τον Σταύρο Τσακυράκη | iefimerida.gr

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Οι ευρωπαϊκές αρχές αποφάσισαν να ασχοληθούν ξανά με το μεταναστευτικό όταν άρχισαν οι τσαμπουκάδες της Ιταλικής κυβέρνησης και η κρίση στον κυβερνητικό συνασπισμό της Γερμανίας. Από τις αποφάσεις που πήραν-δεν πήραν είναι φανερό ότι δεν έχουν λύση, αλλά έχουν λεφτά για πέταμα. Είπαν και κάτι υπαινικτικά και για τη δράση των ΜΚΟ στη Μεσόγειο και έδωσαν και του δικού μας παράταση στην αύξηση του ΦΠΑ. Απλά δεν υπάρχει καμιά λύση εκεί που δήθεν ψάχνουν. Πρόκειται περί εποικισμού της Ευρώπης από κατοίκους της Αφρικής και της Ασίας. Ζούμε μια φάση μετακίνησης λαών που θα ενταθεί λόγω υπερπληθυσμού, διάβρωσης των παραλίων και ερημοποίησης που προκαλεί η κλιματική αλλαγή. Αυτά συνδυάζονται με την πολιτική αστάθεια, την οικονομική καχεξία, τη βία αλλά και τη διακίνηση της πληροφορίας και την ευκολία των μετακινήσεων. Η Ευρώπη είναι πολύ πλούσια για το μέγεθος του πληθυσμού της και λογικά φαντάζει ως η γη της επαγγελίας. Κάποια στιγμή θα κλείσει σαν στρείδι αλλά αυτό θα σημάνει βία, ανείπωτη βία. Στα πλαίσια της κατάρρευσης της μεταπολεμικής ηθικής που έρχεται.

Κυριακή, 15 Ιουλίου 2012

Τι σχέση έχουμε εμείς μ’ αυτούς;



Με τη βοήθεια του Δημήτρη Τριανταφυλλίδη βρήκα αυτό το κειμενάκι στο blog derlandstreicher και το μοιράζομαι μαζί σας. Είχε τον τίτλο "Μια χούφτα Άγιοι Έλληνες" και ας με συγχωρέσει ο(η) δημιουργός του που τον άλλαξα με την πρώτη πρόταση του κειμένου. 

Μια χούφτα άγιοι Έλληνες

- Τι σχέση έχουμε εμείς μ’ αυτούς;
- Τι σχέση έχουμε μ’ αυτή την ασφυξία που μας περιβάλλει;
- Ποτέ δεν μπήκαμε και ποτέ δεν ανήκαμε. Πάντα έτσι δεν ήταν; Τι άλλαξε τώρα; Τι άλλαξε για εμάς; Τίποτα. Δεν γουστάραμε και δεν μας γούσταραν.
- Υπάρχει μια παράλληλη Ελλάδα μέσα στην Ελλάδα της διαφθοράς, της παρακμής, του νεοέλληνα, του Καμμένου, του Βαρουφάκη, του Τράγκα, του Άνθιμου και του Μίκη. Ολόφωτη παρά το σκοτάδι, υπερήφανη παρά την υποχώρησή της, διαχρονική παρά την επικράτηση του εύκολου, του φλύαρου και του εφήμερου.
- Τι σημαίνει για εμάς Ελλάδα; Τίποτε εθνικά ή ιδεολογικά φορτισμένο. Ένα κομμάτι γης είναι που μυρίσαμε, αγαπήσαμε και μισήσαμε. Ένα κομμάτι γης που βρήκαμε μερικούς φίλους και συνοδοιπόρους. Στήσαμε ένα μικρόκοσμο και θέλουμε να μας αφήσουν να ζήσουμε. Διεκδικούμε το ζωτικό μας χώρο.
- Αυτοί εδώ είναι μια χούφτα Άγιοι Έλληνες. Ζήσαν, ζουν στα ίδια χώματα. Βράχηκαν από την ίδια βροχή, αγαπήσαν κάτω από το ίδιο δέντρο, σκόνταψαν στην ίδια πέτρα, έκλαψαν στην ίδια αγκαλιά, ονειρεύτηκαν στην ίδια ακροθαλασσιά. Διαφορετικοί, εξαιρετικά λίγοι. Άλλοι σεμνοί, άλλοι καταραμένοι, άλλοι του δρόμου και του περιθωρίου. Μεγαλοφυείς. Όλοι Όμορφοι, Αξιοπρεπείς, Ορθομέτωποι. Στο δρόμο θα βρεις ακόμη τις πατημασιές τους, ακολούθησέ τους:
Ο Καραγάτσης, ο Τερζάκης, ο Καρυωτάκης.
Η Έλλη Λαμπέτη.
Ο Πλωτίνος Ροδοκανάτης, ο Χρηστάκης, ο Ξενάκης.
Ο Παπαγιαννάκης, ο Τρίτσης, η Μερκούρη.
Ο Γ. Παπανικολάου.
Ο Αλεξανδράκης, η Καρέζη.
Ο Λογοθετίδης. Ο Θανάσης Βέγγος.
Ο Νίκος Γούναρης, η Κ. Μένδρη, η Δανάη.
Ο Χατζηδάκης, ο Ελία Καζάν. Ο Βασιλικός.
Ο Παπαναστασίου, ο Αλ. Σβώλος.
Η Κατερίνα Γώγου, ο Νικολαΐδης.
Ο Γ. Μακρής.
Ο Σκαλκώτας, ο Μητρόπουλος.
Ο Γύζης, ο Βολανάκης, ο Π. Πανταζής.
Ο Τσιτσάνης, ο Βαμβακάρης, ο Παπαϊωάννου.
Ο Σάντας. Ο Μπελογιάννης. Ο Λαμπράκης. Ο Κύρκος. Ο Ηλιού.
Οι Last Drive.
Ο Σιδηρόπουλος.
Ο Θ. Αγγελόπουλος.
Ο Καζαντζάκης.
Ο Βάρναλης, ο Λουντέμης, ο Λειβαδίτης.
Ο Γεώργιος Δοξόπουλος. Ο Αλφόνς Χόχαουζερ. ΄
Η Ελένη Κόλλια.
Οι Ανδριανόπουλοι, ο Γκάλης, ο Χατζηπαναγής.
Ο Θεοδ. Τάσιος.
Ο πατήρ Φιλόθεος Φάρος.
Ο Μπουτάρης.
- Ο ορεσίβιος τσοπάνης στο Μέτσοβο στο ασπρόμαυρο κάδρο στο γραφείο του πατέρα.  
- Ο πλανόδιος κιθαρίστας στη Δεξαμενή.
- ο Αγησίλαος και η Κασσιανή στη Λευκάδα.
- Ο ”μουγγός” με τα σπόρια στην παραλία του Βόλου.
- Ο Φώτης της Γορίτσας.
- Ο καλλιτέχνης του δρόμου.
- Ο Ζορμπάς. Ο Γιώργος Θαλάσσης. Ο πολυτεχνίτης και ερημοσπίτης “Θανάσης”, χαρακτήρες που συμπυκνώνουν όλες τις αντιφάσεις, τα καλά και τα δεινά που κουβαλάει στο ταραγμένο και πολύβουο και παρδαλό αρβανίτικο, σλάβικο, βλάχικο, σαρακένικο, ρωμέικο, οθωμανικό, ενετικό κ.ο.κ αίμα του ο Έλληνας.  
Όταν λέμε Ελλάδα, εννοούμε τους Αγίους μας. Εμείς λοιπόν είμαστε απ’ αυτή την πλευρά του δρόμου. Live and let live.

3 σχόλια:

  1. καλά για τη Μελίνα κράτα και μια πισινή, δυστυχώς τα βλέπαν πολλοί "διανοούμενοι" από κοντά και δε μιλήσαν

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ο μπουτάρης ο κύρκος ο παύλος οι last drive....κάπου τα έχασε ο ποιητής. Ισως η συντηρητικοποίηση του επελαύνοντα χρόνου προσπαθεί να γεφυρώσει το χθές με το no future.....δεν μας αφορά

    ΑπάντησηΔιαγραφή