ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

πίσω στα 60s

πίσω στα 60s

Παρατηρητήριο

"Η κληρονομιά στον 21ο αιώνα των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν από τα κομμουνιστικά καθεστώτα». Αυτος ειναι ο τιτλος του συνεδριου. Τεχνηέντως και παραπειστικώς η συζήτηση μεταφέρθηκε σε συγκρίσεις μεταξύ των ολοκληρωτισμών του 20 αιώνα γιατί έτσι βόλευε τους αμετανόητους οπαδούς τους, ειδικά τους φιλοσοβιετικούς που είναι και ιδεολογικά κυρίαρχοι στη χώρα αυτή. Εχουμε μέλλον ακόμα μέχρι να βγάλουμε τη γλίτσα αυτή από πάνω μας. Είναι ένα ακόμα δείγμα της αβελτηρίας μας.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Τρίτη, 7 Αυγούστου 2012

Η "τράπεζα των κουμπάρων" και οι "εξαφανισμένες" σύζυγοι




Όπως έγραφε και ο Προκοπάκης: «Το σκάνδαλο με την Αγροτική δεν είναι ότι "δόθηκε" προχθές στην Πειραιώς. Το σκάνδαλο είναι ότι δεν την ξεφορτώθηκε το δημόσιο από το καλοκαίρι του 2010 που είχε την ευκαιρία και που συνέχιζε να την ενισχύει, φορτώνοντας με δανεικά την κοινωνία» (leo)

του Θανάση Μαυρίδη από το  www.capital.gr 

Μέχρι σήμερα δεν έχω βρει ένα πειστικό επιχείρημα που θα με έπειθε ότι η Αγροτική θα μπορούσε να συνεχίσει την λειτουργία της ως κρατική τράπεζα. Θα μπορούσαν να έχουν εμφανιστεί οι συνεταιριστές και να την διεκδικήσουν. Δεν τους είδαμε. Θα μπορούσαν οι εργαζόμενοι να μας κάνουν μία άλλη πρόταση για την λειτουργία της Αγροτικής. Δεν το είδαμε. Εκείνο που είδαμε ήταν μία αγωνία να συνεχίσουμε να πληρώνουμε εμείς από το υστέρημά μας για να ζήσει η «τράπεζα των κουμπάρων».

Ένα από τα μεγαλύτερα  πολιτικά σκάνδαλα στην σύγχρονη ιστορία της χώρας ήταν εκείνο της τοποθέτησης εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ από τα κεφάλαια της Αγροτικής σε δομημένα προϊόντα από την διοίκηση Μηλιάκου. Είναι η αρχή που ξετυλίγει το κουβάρι των δανείων της Αγροτικής προς τα κόμματα.

Να θυμίσουμε για άλλη μία φορά την εκπληκτική αυτή ιστορία, μοναδικό δείγμα γραφής της λειτουργίας της κρατικής Αγροτικής Τράπεζας. Η Αγροτική λοιπόν είχε προχωρήσει σε μια γιγαντιαία αύξηση κεφαλαίου, της τάξης των 850 εκατ. ευρώ,  προκειμένου να αποκτήσει κεφάλαια που ήσαν απαραίτητα για την συνέχιση της λειτουργίας της.

Αυτά τα κεφάλαια, βεβαίως – βεβαίως, τα έβαλε το ελληνικό δημόσιο, δηλαδή εμείς κι εσείς. Η τότε διοίκηση Μηλιάκου, κουμπάρου του τότε Πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή, αποφάσισε να τοποθετήσει τα περισσότερα από αυτά τα χρήματα σε δομημένα προϊόντα.  Τα χρήματά μας τα έβαλαν στην ρουλέτα. Δεν τα χρησιμοποίησαν για την ανάπτυξη της αγροτικής παραγωγής. Δεν τα έδωσαν για να αναπτυχτεί μία νέα καλλιέργεια ή να αυξηθεί η παραγωγή κρέατος στην χώρα. Τα έβαλαν στο Καζίνο.

Κι εκεί που η τότε αντιπολίτευση υπό την Βάσω Παπανδρέου εξαπέλυε κεραυνούς κατά των κουμπάρων, μας προέκυψε η σημαντική αύξηση της δανειοδότησης των κομμάτων από την Αγροτική Τράπεζα. Λες και τα κόμματα έχουν σχέση με την αγροτική γη...

Για όλα αυτά που συνέβησαν δεν είδαμε έναν από τους υπερασπιστές  του κρατισμού να λένε το παραμικρό.  Η μόνη πρόταση που είδαμε ήταν ένα γενικόλογο αίτημα να συνεχίσει η Αγροτική να είναι κρατική τράπεζα. Ωραία! Να συμφωνήσουμε, για χάρη της συζήτησης. Και η επόμενη ερώτηση είναι,  με ποιους κανόνες; Με εκείνους που επέτρεψαν στην διοίκηση Μηλιάκου το αδιανόητο;

Ή με εκείνους τους κανόνες  που επέτρεψαν σε παλιότερες εποχές την λεηλασία της περιουσίας του ελληνικού λαού από τους ηγέτες των αγροτικών συνεταιρισμών; Με τα δικά μας λεφτά έκαναν πάρτι στο όνομα της αγροτιάς. Εμείς είμαστε οι πραγματικοί ιδιοκτήτες των Μερσεντές και των Καγιέν των αγροτικών δρόμων, επειδή με δικά μας λεφτά αγοράστηκαν. 

Που είναι ο αγροτικός κόσμος να κάνει την δική του πρόταση για την Αγροτική; Η Credit Agricole, για παράδειγμα, ανήκει στους συνεταιρισμούς και όχι στο κράτος. Δεν είναι απαραίτητο να είναι κρατική μία εξειδικευμένη τράπεζα με την αγροτική παραγωγή. Θα μπορούσε να είναι και ιδιωτική. Θα μπορούσε να είναι και συνεταιριστική. Αλλά στην Ελλάδα έχουμε μόνο κράτος. Οι ιδιώτες έχουν βγάλει τα εκατομμύριά τους στο εξωτερικό και οι συνεταιριστές είναι είδος που έχει εξαφανιστεί πριν πολλά – πολλά χρόνια.

Και φτάνουμε σε ένα άλλο επίμαχο σημείο. Ας μας δώσουν εκείνοι που γνωρίζουν μία πληροφορία: Πόσες και ποιες σύζυγοι πολιτικών εργάζονται στην Αγροτική και πόσες ημέρες έχουν παρουσιαστεί στην εργασία τους τα τελευταία δύο ή τρία χρόνια. Έτσι για να καταλάβουμε όλοι τι ακριβώς σήμαινε η κρατική Αγροτική για ένα σωρό κόσμο. Εντάξει, θα έχει η κάθε μία από αυτές τις κυρίες της καλής κοινωνίας μια δικαιολογία στο τσεπάκι. Ή μπορεί να «εργαζότανε» σε κάποιο από εκείνα τα δωμάτια με θέα που διαθέτει η Αγροτική στο Καστρί. Η ουσία, όμως, παραμένει: Κάπως έτσι λειτουργεί εδώ και χρόνια η κρατική ΑΤΕ. Σαν να πρόκειται για φέουδο ενός πολιτικού συστήματος. Κι όταν λέμε συστήματος εννοούμε όλο το σύστημα και όχι μόνο ένα ή δύο από τα πολιτικά κόμματα που το απαρτίζουν.

Αδιαφανείς προσλήψεις, εικονική εργασία, αμφισβητούμενες και τζογαδόρικες επενδύσεις, δάνεια με κομματικό κριτήριο. Αυτό το πάρτι έχει κρατήσει πολλά χρόνια και εμείς οι φορολογούμενοι ήμασταν οι ευγενείς χορηγοί. Όχι ευχαριστώ, δεν θα πάρω άλλο!

Θανάσης Μαυρίδης


Πηγή:www.capital.gr

4 σχόλια:

  1. Αν θυμάμαι καλά η Credit Agricole διαχειρίζεται από συνεταιριστές, αλλά είναι κρατική ή τελεί υπό την προστασία του κράτους.
    Η Αγροτική Τράπεζα πέρα από σκάνδαλα ήταν ο μόνος φορέας που στήριζε έμπρακτα τον αγροτικό κόσμο. Η περισσότερη αγροτική γη είναι υποθηκευμένη στην τράπεζα. Η αποδοχή της ιδιωτικοποίσηης σημαίνει πολύ απλά ότι δεχόμαστε την πιθανή μεταφορά της αγροτικής γης σε ιδιώτες. Δηλαδή, σιωπηλά συμφωνούμε με την διάλυση της μικρής αγροτικής οικονομίας και τη μεταφορά της σε χέρια ιδιωτών, σε λιγότερους ιδιώτες ή ουσιαστικά στη λεγόμενη (μεγαλο)επιχειρηματική αγροτική οικονομία.

    σσΙ. Το να επικαλείσαι τον Προκοπάκη ορισμένους μας κάνει να στεκόμαστε με μιας απέναντι στο υπόλοιπο κείμενο. Είναι σα να θες να μας πείσεις ότι ο Δένδιας γνωρίζει ιστορία.

    σσΙΙ. τον όρο κρατικιστές δεν τον αντιλαμβάνομαι. Αδυνατώ σημαντικά να τον συλλάβω. Δεν ξέρω αν εννοείς τους φιλελεύθερους σοσιαλδημοκράτες και δεξιούς που έφτιαξαν το κράτος αυτό ή αν εννοείς αριστερούς που δε συμμετείχαν στη δημιουργία του κράτους και απλά θέλουν το κράτος ως ισχυρό οικονομικό πυλώνα. Αν ισχύει το τελευταίο, τότε η επιλογή της λέξης είναι άκρως παραπλανητική γιατί ταυτίζει το γραφειοκρατικό συνδικαλιστικό/συντεχνιακό κίνημα της ΠΑΣΚΕ και ΔΑΚΕ και τις ΝΔΣΟΚ κυβερνήσεις με τους αριστερούς (όχι τους κομμουνιστές) και τη θέση τους για ένα ισχυρό κράτος προστασίας, ένα κράτος ως οικονομικό φορέα και ελέγχου της ασυδοσίας της επιχειρηματικότητας. Γιατί οι αριστεροί είναι πρώτοι που θέλουν να μεταρρυθμίσουν το γραφειοκρατικό τέρας που άλλοι έφτιαξαν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Από τη Lela Papagiannopoulou που γνωρίζει πρόσωπα και πράγματα:
    Οχι μονο οι συζυγοι αλλα και πολλοι μα παρα πολλοι β(ο)λευτες ειναι ή ηταν υπάλληλοι της ΑΤΕ. Και μαλιστα περνουσαν απο την διαδικασια κρισης και επαιρναν βαθμους όντας βουλευτες, αρα μη εργαζομενοι στην τραπεζα. Τι σημαινει πρακτικα αυτο; Αλλο να παρεις εφαπαξ και συνταξη με τον βαθμο του εισηγητη και αλλο με τον βαθμο του διευθυντη. Να σημειωθει οτι αυτο απαγορευεται απο την νομοθεσια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εχω την αισθηση οτι το αρθρο ειναι ισοπεδωτικο και αδικο, τουλαχιστον για τους εργαζομενους της ΑΤΕ,που μπορει να ειναι συντροφοι μας,φιλοι μας,συγγενεις μας,ανθρωποι σαν και μας που συζηταμε εδω...Αναγει το ειδικο σε γενικο και εξαφανιζει (σκοπιμα?Γιατι?)καθε ιχνος διαφοροποιησης που δημιουργηθηκε ολα αυτα τα χρονια εντος της ΑΤΕ ,και,φυσικα,αποσιωπα τις διωξεις που υπεστησαν εργαζομενοι συνδικαλιστες του χωρου μας,επειδη αντισταθηκαν στην Πασοκικη ληστρικη λαιλαπα και παλεψαν τις δικες τους προτασεις για την εξυγιανση και τη σωτηρια της ΑΤΕ,οταν καποιοι αλλοι εδω ησαν μελη του ΠΑΣΟΚ και εκπροσωπουσαν τις Πασοκικες πολιτικες που διελυσαν τον αγροτικο τομεα. Καποιος ασχετος,διαβαζοντας το αρθρο, δημιουργει μια εντελως εσφαλμενη εικονα για τις θεσεις και τους αγωνες των εργαζομενων και μαλιστα του χωρου μας,καθως και για τις προτασεις τους, που ειναι και υπαρκτες και γνωστες και τις οποιες το αρθρο εχει εξαφανισει...
    Να σημειωσω οτι εγω δεν εχω καμια σχεση με την ΑΤΕ.Επειδη ομως,παρακολουθουσα για χρονια,λογω της συνδικαλιστικης μου δρασης σε αλλον τομεα,τα συμβαινοντα στους εργασιακους χωρους,ξερω οτι το αρθρο παραλειπει πολλα και παραμορφωνει την πραγματικοτητα.Ας συνεχισει καποιος απ'το χωρο των εργαζομενων στην ΑΤΕ,που μπορει να γινει και πιο συγκεκριμενος.Ειναι κριμα κι αδικο να κλεισει ετσι η ιστορια της ΑΤΕ απο εμας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. “Ζούγκλα με τις συντάξεις-μαϊμού
    Τα Ταμεία δεν ήξεραν ότι έπρεπε να στέλνουν στον εισαγγελέα τους φακέλους της απάτης, με αποτέλεσμα να έχουν φτάσει στη Δικαιοσύνη μόλις 13 από τις 20.000 υποθέσεις….”

    http://www.tanea.gr/ellada/article/?aid=4743639

    Αφώτιστος Φιλέλλην

    ΥΓ Ναι καλα διαβασατε: έχουν φτάσει στη Δικαιοσύνη μόλις 13 από τις 20.000 υποθέσεις!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή