ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

πίσω στα 60s

πίσω στα 60s

Παρατηρητήριο

"Η κληρονομιά στον 21ο αιώνα των εγκλημάτων που διαπράχθηκαν από τα κομμουνιστικά καθεστώτα». Αυτος ειναι ο τιτλος του συνεδριου. Τεχνηέντως και παραπειστικώς η συζήτηση μεταφέρθηκε σε συγκρίσεις μεταξύ των ολοκληρωτισμών του 20 αιώνα γιατί έτσι βόλευε τους αμετανόητους οπαδούς τους, ειδικά τους φιλοσοβιετικούς που είναι και ιδεολογικά κυρίαρχοι στη χώρα αυτή. Εχουμε μέλλον ακόμα μέχρι να βγάλουμε τη γλίτσα αυτή από πάνω μας. Είναι ένα ακόμα δείγμα της αβελτηρίας μας.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Σάββατο, 1 Σεπτεμβρίου 2012

Αξιολόγηση των εκπαιδευτικών, αλλά όχι μόνο


του Λεωνίδα Καστανά από τη Μεταρρύθμιση 

Διαδικασίες αξιολόγησης στην πρωτοβάθμια και τη δευτεροβάθμια εκπαίδευση εξήγγειλε επιτέλους το Υπουργείο Παιδείας. Ήταν καιρός. Ελπίζουμε να προχωρήσουν και να οδηγήσουν σε αποτελέσματα.

Η κατάσταση, κυρίως στη Μέση εκπαίδευση, δεν ανταποκρίνεται στις μελλοντικές ανάγκες της χώρας. Έχουμε γράψει επανειλημμένα  για τις ασθένειες του δημόσιου σχολείου, έχουμε κάνει προτάσεις. Η επιμόρφωση και η αξιολόγηση των εκπαιδευτικών είναι διαδικασίες που θα έπρεπε να είναι ενταγμένες μέσα στην εκπαιδευτική διαδικασία, με στόχο τη συνεχή βελτίωση του εκπαιδευτικού αποτελέσματος. Προφανώς και η αξιολόγηση δεν είναι δυνατό να έχει χαρακτήρα τιμωρίας. Αυτό δεν σημαίνει ότι όλοι οι εκπαιδευτικοί κάνουν καλά τη δουλειά τους. ¨Ότι κάποιοι δεν πρέπει να βρεθούν άμεσα προ των ευθυνών τους. Αυτό όμως που μας ενδιαφέρει πρώτιστα είναι να αλλάξουν οι όροι λειτουργίας του δημόσιου σχολείου, να θεσμοποιηθούν μηχανισμοί συνεργασίας και αξιολόγησης μεταξύ των εκπαιδευτικών, να απογραφεί και να αυτοαξιολογηθεί η κάθε σχολική μονάδα. Με αυτόν τον τρόπο ακόμα και οι συνάδελφοι που αδυνατούν ή αδιαφορούν, θα αναγκαστούν να ενταχθούν στο σύνολο, να δουλέψουν και να βελτιωθούν, αφού θα υπόκεινται σε συνεχή έλεγχο.

Στη συνέχεια θα πρέπει να καταρτιστεί ένα αξιόπιστο θεσμικό πλαίσιο και να προχωρήσει και η εξωτερική αξιολόγηση από μια ανεξάρτητη αρχή, κάτι σαν την ΑΔΙΠ που υπάρχει στην ανώτατη εκπαίδευση. Έχουμε προτάσεις και θα τις καταθέσουμε εν καιρώ.

Να μην ξεχνάμε όμως ότι οι εκπαιδευτικοί αποτελούν τη βάση της πυραμίδας. Δουλεύουν κάτω από συγκεκριμένες συνθήκες, με ένα δεδομένο αναλυτικό πρόγραμμα και διδάσκουν κάποια συγκεκριμένα σχολικά βιβλία. Αυτά ποιος θα τα αξιολογήσει και πότε; Ο κος Αρβανιτόπουλος σε πρόσφατη συνέντευξή του στην Καθημερινή της Κυριακής υπονόησε ότι θα αξιολογηθούν όλα. Ελπίζουμε ότι κάτι τέτοιο θα γίνει με τη σοβαρότητα που του αρμόζει.

Ένα παράδειγμα, λίγο ειδικό, αλλά χαρακτηριστικό. Μια επιτροπή ειδημόνων (φαντάζομαι) αποφάσισε μετά από 30 χρόνια να ανακατανείμει  την ύλη της Φυσικής γενικής Παιδείας της Α και Β λυκείου. Δεν υπήρχε κανένας πραγματικός λόγος. Συμμάζεμα ήθελε. Η επιτροπή έδρασε την προηγούμενη χρονιά επί κυβέρνησης ΠαΣόκ ή Παπαδήμου, δεν το γνωρίζω. Τι έκανε; Ανακάτεψε τη μηχανική με τον ηλεκτρομαγνητισμό, τα μοίρασε και στις δύο τάξεις με έναν τρόπο ώστε να είναι αδύνατο να διδάξεις με στοιχειώδη σοβαρότητα τα αντικείμενα αυτά. Με λίγα λόγια, κατέστρεψε τη Φυσική του λυκείου. Μια παγκόσμια πρωτοτυπία. Σε έναν κόσμο που όλα θα κινούνται από μπαταρίες και γεννήτριες, ο έλληνας απόφοιτος του λυκείου θα αγνοεί τι κάνει μια μπαταρία μέσα σε ένα ηλεκτρικό κύκλωμα. Η επιτροπή αυτή περιμένει να αμειφθεί για το έργο της. Αυτούς ή αυτές ποιος τους αξιολογεί;

Τι θέλω να πω. Η αξιολόγηση πρέπει να περιλαμβάνει τα πάντα και όχι μόνο τους εκπαιδευτικούς. Θα έλεγα ότι πρέπει να γίνει, παράλληλα, σε κάθε επίπεδο. Οι μάχιμοι εκπαιδευτικοί πρέπει να λογοδοτούν αλλά και να έχουν λόγο για όσα συμβαίνουν πιο ψηλά από αυτούς. Προσοχή, οι εκπαιδευτικοί και όχι οι συνδικαλιστές τους. Η αξιολόγηση είναι απαραίτητη  για:
1. να έχουμε μια καθαρή και επίκαιρη εικόνα της κατάστασης του σχολείου μας,
2. να συζητάμε οργανωμένα και σε όλα τα επίπεδα πάνω στην εικόνα αυτή,
3. να επεξεργαζόμαστε και να εφαρμόζουμε αλλαγές, με στόχο τη συνεχή βελτίωση.

Συνεπώς:
Να αξιολογήσουμε το θεσμικό πλαίσιο λειτουργίας της κάθε βαθμίδας. Τις υποχρεώσεις των μαθητών, τα όρια και τη δικαιολόγηση των απουσιών, τον τρόπο εξέτασης και βαθμολόγησης.
Να αξιολογήσουμε τα αναλυτικά προγράμματα, που συνήθως δεν εκτελούνται γιατί είναι υπερβολικά μεγάλα καθώς και τα αντικείμενα που διδάσκονται.
Να αξιολογήσουμε τα σχολικά βιβλία, πολλά εκ των οποίων είναι είτε παρωχημένα, είτε ανεπαρκή, είτε πολύ εκτεταμένα.
Να αξιολογήσουμε την υλικοτεχνική υποδομή που σε πολλές περιπτώσεις γίνεται εμπόδιο για μια σύγχρονη διδασκαλία.
Να αξιολογήσουμε τους τρόπους διδασκαλίας ειδικά σε μια εποχή που η χρήση των πολυμέσων αλλάζει κατά πολύ το διδακτικό παιχνίδι μέσα στην τάξη.
Να αξιολογήσουμε τα διάφορα προγράμματα, πολιτιστικά, περιβαλλοντικά κλπ και να εξετάσουμε γιατί πολλά από αυτά εκφυλίστηκαν.
Να αξιολογήσουμε τα προγράμματα μη τυπικής εκπαίδευσης, (ΚΕΚ, ΙΕΚ κλπ)
Να αξιολογήσουμε τα προγράμματα επιμόρφωσης, στο βωμό των οποίων σπαταλήθηκαν στο παρελθόν χιλιάδες Ευρώ με μόνο αρνητικά αποτελέσματα.
Να αξιολογήσουμε τους σχολικούς συμβούλους και να δούμε μήπως ο θεσμός είναι πλέον ένα τούνελ προς μια άτυπη αργομισθία.
Να αξιολογήσουμε τους διευθυντές των σχολικών μονάδων και κυρίως τον αμφιλεγόμενο τρόπο με τον οποίο αυτοί επιλέγονται.
Να αξιολογήσουμε την περίφημη οργανικότητα και τα κριτήρια με τα οποία τοποθετούνται οι εκπαιδευτικοί στα διάφορα σχολεία.
Να αξιολογήσουμε όλο το σύστημα διοίκησης της εκπαίδευσης.

Δεν θα λύσουμε κανένα πρόβλημα αν μείνουμε μόνο στους εκπαιδευτικούς. Η Παιδεία κάθε χώρας διαπερνάται σε κάθε εποχή από ένα κοινό πολιτικο-ιδεολογικό νήμα, το οποίο στη δική μας περίπτωση έχει κοπεί σε πολλά σημεία και έχει συγκολληθεί πρόχειρα και με πατέντες. Στην ουσία δεν υπάρχει νήμα, η παιδεία μας κινείται στα τυφλά. Το σχολείο μας λειτουργεί με τα μοντέλα του 1960 και δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες της σύγχρονης Ελλάδας.
Θα πρέπει να απαντήσουμε πρώτα στα βασικά ερωτήματα:
Ποια είναι τα διεθνή και Ευρωπαϊκά δεδομένα; Θέλουμε κάθε χρόνο 80000 νέους επιστήμονες; Υπάρχει σχέδιο για τεχνολογική ανάπτυξη της χώρας και σε πιο επίπεδο; Μπορούμε να συντηρούμε 42 ΑΕΙ και ΤΕΙ, τα επόμενα 20 χρόνια με δεδομένη την οικονομική κατάσταση της χώρας;
Μετά πρέπει να απαντήσουμε στα ερωτήματα, τι θέλουμε να κάνει η κάθε βαθμίδα εκπαίδευσης; Τι ζητάμε από το Γυμνάσιο, από το Γενικό ή από το Τεχνολογικό Λύκειο; Πως πρέπει να συνδέονται οι τυπικές και οι άτυπες μορφές εκπαίδευσης; Και μετά να δούμε πως αναβαθμίζουμε την εκπαίδευση που παρέχεται στις διάφορες βαθμίδες, με ποιο τρόπο αξιολογούμε τους μαθητές, πως γίνεται η επιλογή για την Ανώτατη εκπαίδευση κλπ.

Οι νόμοι για τους δύο τύπους λυκείων, που ετοιμάζονται να έρθουν και πάλι στην επικαιρότητα, φτιάχτηκαν από την προηγούμενη κυβέρνηση χωρίς να απαντηθούν τα προηγούμενα ερωτήματα. Έχουν θετικά στοιχεία αλλά σύντομα θα οδηγήσουν την εκπαίδευση στα ίδια αδιέξοδα. Σήμερα έχουμε μια τελείως κατεστραμμένη δευτεροβάθμια επαγγελματική εκπαίδευση, πράγμα που μάλλον αγνοούν οι υπεύθυνοι. Αν φανταζόμαστε ότι η Ελλάδα πρέπει να αναβαθμίσει και να εκσυγχρονίσει τη γεωργία, το μεταποιητικό κλάδο, τον τομέα της πράσινης τεχνολογίας ή τις παροχές υπηρεσιών (πχ. τουρισμός, υγεία, διοίκηση) η παρούσα επαγγελματική εκπαίδευση είναι αδύνατο να υποστηρίξει μια τέτοια προσπάθεια. Ο νέος νόμος για το Τεχνολογικό λύκειο, πέρα από τις καλές προθέσεις του, δεν επαρκεί. Για παράδειγμα, σύμφωνα με το σχέδιο νόμου καταργούνται στο Τεχνολογικό λύκειο τα μαθήματα των Φυσικών επιστημών. Είναι αστείο αλλά είναι ελληνικό. Και αυτό για να ενισχυθούν τα μαθήματα ειδικότητας και να ικανοποιηθούν οι συντεχνίες των τεχνολόγων.
Δεν είναι δυνατόν να νομοθετήσουμε το νέο χωρίς να έχουμε στα σοβαρά αξιολογήσει το παλιό. Γι’ αυτό προτείνουμε μια καθολική αξιολόγηση και δίνουμε μεγαλύτερη σημασία στο συνολικό εκπαιδευτικό πλαίσιο.  Καταλαβαίνουμε ότι υπάρχει επικοινωνιακή πίεση για τις αξιολογήσεις των εκπαιδευτικών, αλλά αν δράσουμε αποσπασματικά θα αποτύχουμε και πάλι. Ένας νέος νόμος δεν θα εφαρμοστεί πάνω σε ένα άλλο, διαφορετικό σχολείο, αλλά στο υπάρχον. Η εμπειρία από προηγούμενες μεταρρυθμίσεις έχει δείξει ότι η εφαρμογή  αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα με αποτέλεσμα οι νόμοι να ακρωτηριάζονται, να φαλκιδεύεται το πνεύμα τους και να καταλήγουμε σε εκτρώματα που είναι βέβαια «λειτουργικά» αλλά όχι ωφέλιμα. Τα βιβλία που φτιάχνει το Παιδαγωγικό, για παράδειγμα, περιέχουν διπλάσια ύλη από αυτή που είναι δυνατό να διδαχθεί σε μια ελληνική σχολική χρονιά. Ή υπάρχουν μαθητές και μαθήτριες που εισέρχονται στα Χημικά τμήματα των ΑΕΙ χωρίς να έχουν διδαχθεί χημεία στη Γ λυκείου. Δυστυχώς οι «υπεύθυνοι» είχαν στο παρελθόν  στοιχειώδεις ανεπάρκειες.

 Έχουμε επανειλημμένως ψέξει τις ηγεσίες των εκπαιδευτικών συνδικάτων και το ρόλο τους. Εννοείτε ότι θα προσπαθήσουν και πάλι να σταθούν εμπόδιο σε κάθε μεταρρυθμιστική προσπάθεια. Θα προσπαθήσουν να εκμεταλλευτούν τη γενικότερη και δικαιολογημένη δυσαρέσκεια που υπάρχει στους εκπαιδευτικούς, λόγω των άδικων οριζόντιων μισθολογικών μέτρων. Αυτό όμως που πρέπει να γίνει κατανοητό είναι ότι η καθολική αξιολόγηση δεν είναι ένα πρόσθετο και επαχθές βάρος στις πλάτες των εργαζομένων αλλά μέρος της δουλειάς τους, το οποίο απλά δεν εκτελούνταν με ευθύνη της πολιτείας. 
Ο αρνητισμός των συνδικαλιστών είναι μια αιτία της παθολογίας της εκπαίδευσης, αλλά όχι η μόνη.  Πάνω απ’ όλους και όλα υπάρχει ένα Υπουργείο Παιδείας και ένα Παιδαγωγικό Ινστιτούτο, που νομοθετούν και έχουν την κύρια ευθύνη για τη σημερινή κατάσταση. Υπάρχει και η «συντεχνία της διοίκησης». Αναγνωρίζουμε στη νέα ηγεσία του Υπουργείου τις καλύτερες των προθέσεων. Αλλά όχι και στους διαδρόμους του Υπουργείου. Είναι απαραίτητο να φτιαχτεί μια επιτροπή, που θα αναλάβει, εν λευκώ, να διαμορφώσει το νέο χάρτη της στοιχειώδους και μέσης εκπαίδευσης. Το παράδειγμα της ΔΕΠΣ που δούλεψε πάνω στα πρότυπα και πειραματικά σχολεία είναι πολύ καλό. Δεν είναι απαραίτητο η επιτροπή αυτή να αποτελείται από κομματανθρώπους, συνδικαλιστές, ή τους συνήθεις διαδρομιστές. Ας καινοτομήσουμε μια φορά. Υπάρχουν πολλές και πολλοί, από όλους τους χώρους που ξέρουν τη δουλειά τους, που δεν έχουν πολιτικά δάνεια και θέλουν να βοηθήσουν.
Όλα πρέπει να κοιταχτούν από την αρχή, αφού όμως θα έχουμε  διαμορφώσει ένα μπούσουλα πολιτικής διαχείρισης της μεταρρύθμισης που θέλουμε να κάνουμε. Όλα πρέπει να γίνουν γρήγορα, αλλά όχι πρόχειρα. Και κυρίως όχι προσχηματικά.

Ο Λεωνίδας Καστανάς είναι εκπαιδευτικός στη ΜΕ και διαχειριστής του blog «μη μαδάς τη μαργαρίτα»

13 σχόλια:

  1. http://np-diari.blogspot.gr/
    Εδω η αυθεντική φωνή της αριστερας εντος Δημαρ.
    Οι Ποσαδιστες ( τροτσκιστές με εξωγαλαξιακες αναζητήσεις ) συμμετέχουν ενεργά
    Αυτο είναι ροκ .........

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Εκτός τόπου και χρόνου σε βρίσκω συνάδελφε. Η συγκεκριμένη "αξιολόγηση" δεν είναι τίποτα άλλο παρά η κατάργηση της μισθολογικής ωρίμανσης και προβλέπεται ήδη από το εναίο μισθολόγιο. Σίγα την ωρίμανση δηλαδή που από τα 900 ευρώ του νεοδιόριστου (προ-μνημονίου) έβγαινες στη σύνταξη με 1400. Με το ενιαίο μισθολόγιο ανεβαίνει μετά από αξιολόγηση σε μισθολογικό κλιμάκιο (το λεγόμενο μπόνους περισσότερα λεφτά) μόνο ένα ποσοστό του συνόλου των εκπαιδευτικών, μικρότερο στα μεγαλύτερα κλιμάκια. Εγώ ξέρω πώς το μπόνους το παίρνει όποιος το αξίζει ανεξαρτήτως ποσοστών. Εδώ δεν πρόκειται για μπόνους αλλα για ένα κόκκαλο που πετάνε στα πεινασμένα σκυλιά για να το φάει αυτό που θα βγεί κερδισμένο απ' το σκυλοκαβγά!Ας βάλουνε το μπόνους σε κλήρωση καλύτερα, πιο δίκαιο θα ήταν. Η αξιολόγηση δεν είναι μια ουδέτερη αντικειμενική διαδικασία για να νομιμοποιείσαι να λες "ας μπεί στο σχόλειο όπως να ναι και από όποιον να ναι αρκεί να γίνει μια αρχή". Μπορεί να είναι ένα χρήσιμο εργαλείο όταν βρίσκεται στα χέρια των εκπαιδευτικών άλλα όταν βρίσκεται στα χέρια μιας χρεοκοπημένης κυβέρνησης...είναι εύλογο να διατυπώνει κανείς επιφυλάξεις.

    Καλή μας χρονιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αλλά ακόμα και αυτό να ισχύει και να συνδεθεί η αξιολόγηση με το μισθό, δεν βλέπω που είναι το πρόβλημα. Γιατί θα πρέπει οι πολίτες να ακριβοπληρώνουν, τον τεμπέλη, ή τον άσχετο; Επειδή είναι και αυτός εργαζόμενος που χώθηκε στο δημόσιο με επετηρίδα ή προϋπηρεσία και από τότε πίστεψε ότι μπορεί να κάθεται και να τον πληρώνουν. Μακάρι αυτή η κυβέρνηση πουν εσύ θεωρείς χρεοκοπημένη να έχει τα κότσια να κάνει τη σύνδεση που υπονοείς. Αριστερά σημαίνει πρώτα από όλα δικαιοσύνη. Και αυτή είναι η διαφορά της δικής σου από τη δική μου Αριστερά.

      Διαγραφή
  3. Ανώνυμε δεν μπορώ να σε παρακολουθήσω, δυστυχώς μιλάμε άλλη γλώσσα. Εγώ μιλάω για εκπαίδευση και συ για μισθολογικά κλιμάκια.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Γι' αυτό σου λέω ότι είσαι εκτός τόπου καιχρόνου γιατί εσύ μιλάς για εκπαίδευση ενώ η κυβέρνηση για μισθολογικά κλιμάκια. Αγνοείς ότι το ενιαίο μισθολόγιο που εφάρμοσε η προϋγούμενη εκπαίδευση προβλέπει αξιολόγηση για την χορήγηση ανώτερου μισθολογικού κλιμακίου όταν συμπληρώνεται ο απαιτούμενος χρόνος υπηρεσίας ΜΟΝΟ για ένα ποσοστό του συνόλου των εκπαιδευτικών; Από εκεί ξεκινάει η όλη ιστορία με την υποτιθέμενη αξιολόγηση και προφανώς δεν έχει καμία σχέση με τη συνολική αξιολόγηση του εκπαιδευτικού συστήματος που περιγράφεις στο κείμενο σου. Μήπως δουλεύεις στη μέση εκπαίδευση άλλης χώρας;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Mαρέσουν οι θεωρίες συνωμοσίας. Μένει να αποδειχθούν

      Διαγραφή
  5. Συνωμοσία; Οκ. Το νομοσχέδιο για το ενιαίο μισθολόγιο ψηφισμένο από την προηγούμενη κυβέρνηση είναι γεγονός, αν σε ενδιαφέρει κάνε ένα κόπο να το διαβάσεις. Η δέσμευση εκ του μνημονίου για μείωση μισθών είναι επίσης γεγονός. Μου θυμίζεις τη γνωστή φράση από σκηνή της κρεβατοκάμαρας: "αγάπη μου, δεν είναι αυτο που νομίζεις"! Δεν επιμένω, ο καθένας βγάζει τα συμπεράσματά του.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Και φυσικά μαζί με τα αναλυτικά πρέπει να αξιολογηθεί και ο σχεδιασμός με τους στόχους της παιδείας. Και στην αξιολόγηση πρέπει επιτέλους να πάρει μέρος όλη η σχολική κοινότητα (μαθητλες και γονείς) με την τοπική αυτοδιοίκηση.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Δείμο την ΤΑ άστην απέξω. ΝΑ μαζέψει πρώτα τα σκουπίδια και να ποτίσει το πράσινο και μετά το συζητάμε. Σιγά σιγά γιατί θα τους πέσει βαρύ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. Ἐχουμε τρεις εργάτες. Πρέπει να σκάψουν μία τάφρο με μήκος 38 μέτρων, 2 μετρων βάθους και με άνοιγμα ενός μέτρου . Ο ένας(Α) έχει ξυλάκι απο παγωτό, ο δεύτερος (Β)πλαστικό κουτάλι μιας χρήσης και ο τρίτος (Γ) έχει κασμά αλλά είναι τυφλός. Ο (Α) αρχίζει να σκάβει αλλά λόγω του σκληρού του εδάφους καταφέρνει πριν σπάσει το ξυλάκι να σκάψει μια τρύπα 20cm x 20cm x 20cm ο (Β) αρχισε να σκάβει σε καλό έδαφος για μια ώρα και ανοιξε τρύπα 30 cm x 30cm x 30m και τέλος ο Γ ανοιξε τρύπα δουλεύοντας για μισή ώρα 50cm x 50cm x 50cm αλλά την ανοιξε σε λάθος μέρος..... Το ερώτημα είναι το εξής: ποιος ειναι ο καλύτερος εργάτης?

    Ασχετο αλλά μου γεννήθηκε ενα ερώτημα στις διακοπές? Τι θα γινόταν αραγε αν δεν συμμετείχει η ΔΗΜΑΡ στην Κυβέρνηση? πω πω δεν θέλω ούτε να το σκέφτομαι...... Είμαστε τυχεροί ως εργάτες....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. Δικαιοσύνη η "survival of the feetest"-αξιολόγηση; Όχι ,αυτό δεν είναι η διαφορά της μιας Αριστεράς από την άλλη. Είναι η διαφορά της Αριστεράς από τη Δεξιά.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. ΑΣΧΕΤΟ

    Μετά που κάθισε η σκόνη για τις εξετάσεις στα πειραματικά και την αξιολόγηση των μαθητών για την εισαγωγή τους στα λύκεια ή αντίστοιχα στα γυμνάσια, μήπως θα ήταν σωστό να σχολιάσετε τα ποσοστά επιτυχίας των μαθητών των πειραματικών στις εξετάσεις;

    ΑπάντησηΔιαγραφή