ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

mama Africa

mama Africa

Παρατηρητήριο

Έχουμε δουλειές σύντροφοι. Η συλλογική ανάπτυξη δεν μπορεί παρά να είναι συνέπεια της ατομικής προόδου. Είμαστε ακόμα ελεύθεροι πολίτες σε μια ελεύθερη, δημοκρατική χώρα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Πίσω μας η πλούσια ιστορία και γραμματεία. Δίπλα μας τα χιλιάδες δικά μας παιδιά που προοδεύουν στο εξωτερικό. Μπροστά μας η πρόκληση της απαλλαγής από το κοινωνικό άγος. Και έχουμε δύναμη, ατόφια ανθρώπινη έλλογη δύναμη. Μπορούμε να λέμε, να γράφουμε και να κάνουμε το σωστό. Είμαστε άτομα δεν είμαστε μάζα δεν είμαστε πολτός.

Και το 2018 που μπαίνει θα ξορκίζουμε το θάνατο και θα γελάμε με τους τιποτένιους. Καλή χρονιά.


ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Τουλάχιστον η μεταπολεμική μας ιστορία είναι μια αδιάκοπη πάλη ανάμεσα στην αριστεία και τη μετριοκρατία. Ανάμεσα στον εκλεκτισμό και την ισοπέδωση. Ανάμεσα στη δημοκρατία και τον ολοκληρωτισμό. Χωρίς όμως διακριτά ισχυρά στρατόπεδα και ιδεολογικά ρεύματα. Γι’ αυτό και είμαστε πάντοτε έρμαια του λαϊκισμού ο οποίος πλασάρεται ως το απόγειο της δημοκρατίας αλλά οδηγεί στον εκφασισμό της κοινωνίας. Γι’ αυτό και από την αποδοχή της χούντας των συνταγματαρχών μεταπηδήσαμε ταχύτατα στον έρωτα του σοσιαλισμού με τα λεφτά των άλλων. Γι’ αυτό ακροβατούμε συνεχώς ανάμεσα στην Ανατολή και τη Δύση, στην παράδοση και τη νεωτερικότητα. Γι’ αυτό θέλουμε τα σπίτια μας και τα χωριά μας καθαρά και περιποιημένα και την πόλη, τον αστικό χώρο, βρώμικο και κατεστραμμένο.

Σάββατο, 29 Σεπτεμβρίου 2012

Η βρισιά ως επιχείρημα


Δεν καταλαβαίνω την έκπληξη για τα μπινελίκια που εκτοξεύθηκαν από Συριζαίικο μπλοκ. Αυτό είναι μέσες-άκρες ο ΣΥΡΙΖΑ και σε αυτό ακριβώς οφείλει και την αύξηση επιρροής του στην ελληνική κοινωνία, που διψάει για μαγκιά αρκεί να είναι γιαλαντζί. Μη μου πείτε ότι τώρα το ανακαλύψατε.


του Ηλία Κανέλλη από τα ΝΕΑ

Το 1983, ο Μάνος Χατζιδάκις, δεξιός κατά δήλωσή του, επέλεξε να εμφανιστεί στο Φεστιβάλ Αυγής - Θούριου, το φεστιβάλ της νεολαίας της τότε ανανεωτικής Αριστεράς, έγραψε μάλιστα ένα τραγούδι ειδικά για εκείνη τη γιορτή, βασισμένο στο ποίημα του Νίκου Εγγονόπουλου «Μπολιβάρ». Το μελοποιημένο απόσπασμα μάλιστα έκανε αναφορά σε πρόσωπα που συμβολίζουν τη θυσία για τις ιδέες της χειραφέτησης και της αδελφοσύνης, τον Ρήγα Φεραίο και τον Αντώνιο Οικονόμου...
Η επιλογή του Χατζιδάκι είχε συμβολικό χαρακτήρα: επέλεξε να συμπαραταχθεί με έναν νεολαιίστικο πολιτικό χώρο στον οποίο, πλάι στη χειραφέτηση από τον κοινωνικό συντηρητισμό και την επιθυμία των «ρηγάδων» να αλλάξουν τον κόσμο, καλλιεργούνταν η νηφαλιότητα, η διεκδίκηση της γνώσης, ο διάλογος και οι τεχνικές της πειθούς.
Με τα χρόνια, το πολιτικό εκείνο ρεύμα ηττήθηκε. Οι ιδέες έπαψαν να παίζουν ρόλο στη ζωή, η νηφαλιότητα στις συζητήσεις αντικαταστάθηκε από τον φανατισμό, η αντίθετη άποψη ενοχοποιήθηκε. Σε μια κοινωνία, λοιπόν, που σε γενικές γραμμές η γνώση ταυτίζεται απλώς με ένα εργαλείο όπως το πτυχίο, χρήσιμο απλώς για να βρει κανείς δουλειά, ήταν μοιραίο να θρονιαστεί στην καθημερινότητά μας το λούμπεν.

Πολλοί από τους επιγόνους της παλαιάς ανανεωτικής Αριστεράς, που είχε τιμήσει το 1983 ο Χατζιδάκις, βρίσκονται σήμερα στεγασμένοι σε δυο κόμματα της ευρύτερης Αριστεράς, τον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΔΗΜΑΡ. Προέκυψαν από τη διάσπαση ενός ενιαίου κομματικού μορφώματος, έπειτα από μια θεμιτή, βαθύτατη διαφωνία ή, πιο σωστά, από ένα ιδεολογικό χάσμα. Εκ των πραγμάτων, το χάσμα βάθυνε στην πορεία. Σήμερα, ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα κόμμα που συλλέγει την πολυσυλλεκτική διαμαρτυρία, η ΔΗΜΑΡ, συμμέτοχος στη συγκυβέρνηση, έχει βάλει το κεφάλι της στον ντορβά.
Ο ΣΥΡΙΖΑ ασκεί οξεία κριτική στις επιλογές της. Θεμιτό, έτσι παίζεται το δημοκρατικό παιχνίδι. Αθέμιτο είναι ότι δεν γίνεται διάλογος, ίσα ίσα, έχει γίνει δίκη και οι αντίπαλοι έχουν καταδικαστεί. Και η «καταδίκη» αυτή απαγγέλλεται με τα υλικά της κυρίαρχης λούμπεν κουλτούρας. Μόλις προχθές, στη συγκέντρωση της γενικής απεργίας, νεολαίοι του ΣΥΡΙΖΑ φώναζαν το σύνθημα: «Τα δικαιώματά μας τα έκανες κουρέλι, / άντε και γ… σύντροφε Κουβέλη». Είναι αυτό πολιτική κουλτούρα;
Ο Μάνος Χατζιδάκις υποστήριζε ότι «η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι η παιδεία... που [...] πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα και την ανασφάλεια. Ομως μια τέτοια παιδεία δεν ευνοείται από τις πολιτικές παρατάξεις και από όλες τις κυβερνήσεις, διότι κατασκευάζει ελεύθερους και ανυπότακτους πολίτες».
Πόσο μακριά από αυτή την επιδίωξη είναι, ακόμα και για αυτούς που επαγγέλλονται έναν καλύτερο κόσμο, το κυρίαρχο μοντέλο, το αντλημένο από τα γήπεδα και την πιάτσα, το χουλιγκανικό...

3 σχόλια:

  1. "... Ο Μάνος Χατζιδάκις υποστήριζε ότι «η μόνη αντιβίωση για την καταπολέμηση του κτήνους που περιέχουμε είναι η παιδεία... που [...] πολλαπλασιάζει τα ερωτήματα και την ανασφάλεια. Ομως μια τέτοια παιδεία δεν ευνοείται από τις πολιτικές παρατάξεις και από όλες τις κυβερνήσεις, διότι κατασκευάζει ελεύθερους και ανυπότακτους πολίτες»."

    ΜΙΚΡΟΑΣΤΟΙ ΕΓΩΙΣΤΕΣ, ΑΥΤΑΡΧΙΚΟΙ ΕΡΓΑΤΕΣ
    Η ΜΟΙΡΑ ΣΑΣ ΑΕΝΑΟΣ ΚΥΚΛΟΣ
    ( ΚΑΠΟΙΟΣ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΠΗΡΕ ΨΗΛΗ ΓΥΝΑΙΚΑ)

    Ντίβα η ψηλή ξανθιά γαλανομάτα
    Κόρη γιατρού από την Πάτρα
    Σπουδάζει οικονομικά στης Σόλωνος το μαγαζί
    Και κολλητά μεταπτυχιακά στο LSE
    MSci. της Θάτσερ την εποχή
    Carnaby street, Oxford εγω και σύ
    Γυρνάει Ελλάδα ΥΠΕΘΟ Δημόσιος Υπάλληλος
    βόλτες για ψώνια στην Ερμού, κύκλος επάλληλος
    και από κουλτούρα γυναικεία περιοδικά
    Cosmopolitan-Γυναίκα : ρούχα -καλλυντικά
    Μια ζωή κοίταζε τους πάντες από ψηλά, η ψηλή.
    Φυσική-σχεδόν- ξανθιά, εξάλλου δεν φταίει αυτή .

    Τα βράδια : βασίλισσα της ντίσκο και το ξέρει.
    Αχ και τον πρίγκηπα σύντομα η τύχη να της φέρει
    Ο πατέρας της την έχει καλομαθημένη.
    Εκτός των άλλων είναι και σπουδαγμένη
    Της είπε να βρει ένα τόσο καλό/εργατικό άντρα
    όσο κι αυτός, πάντα για δουλειές να τρεχει
    παντού και πάντα πριγκίπισσα να την έχει
    Στη ζωή της ψάχνει κάποιον συγκεκριμένο:
    ψηλό, ωραίο και αποκατεστημένο
    να της παίρνει μοντελάκια
    και οι δούλες θ’ αναθρέφουν κανά δυο παιδάκια
    Ανασφαλής, παντρεύεται μικρή, γόη της δουλειάς
    Χωρίζει χωρίς παιδί σχεδόν μεμιάς
    ……………………………………………………………………
    Μητέρα από Ρούμελη, τ΄αλλο μισό από του Μωριά τα μέρη
    ψηλότερη του ήτανε η μάνα απ’ τον πατέρα
    ψηλές γυναίκες γύρευε (φροϋιδικό γιατρε μου ;)
    μα πήγαινε και με κοντές,
    πρώτιστος στόχος : «το τυρί»(το γυναικείο φύλο)
    (όλο απαντήσεις) σοφός το υποκοριστικό,
    μέτριου αναστήματος, αγόρι μαοϊκό
    κρίση καλή, το σίγουρο, το στιβαρό
    ξεχώριζε μεμιάς τον ταξικό εχθρό
    και ‘γω …σερνόμουνα, ψαχνόμουνα
    «τι κάνω τώρα εγώ;» αναριωτόμουνα.

    Με αντιφάσεις έζησε (φαντάρος στο κέντρο της Αθήνας)
    Έβρο και Διδυμότειχο σε cart-postal τα είδε
    μα χαρτοπαίκτης ήτανε, ω Ρώσε συγγραφέα
    σαν σπιτωμένος ήτανε με την ψηλή παρέα.
    ……………………………………………………………………

    Αφώτιστος Φιλέλλην

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Για τους ...πολυασχολους ηθελα να τονισω το:

    "....(όλο απαντήσεις) σοφός το υποκοριστικό,
    μέτριου αναστήματος, αγόρι μαοϊκό
    κρίση καλή, το σίγουρο, το στιβαρό
    ξεχώριζε μεμιάς τον ταξικό εχθρό
    και ‘γω …σερνόμουνα, ψαχνόμουνα
    «τι κάνω τώρα εγώ;» αναριωτόμουνα....."

    Αφώτιστος Φιλέλλην

    ΥΓ Αφιερωμενο σε ολους/ες τους "στιβαρους" και ...σιγουρους για τις αποψεις τους , εικοσαρηδες της δεκαετιας του 70, της Πανσπουδαστικης, ΑΑΣΠ, ΠΠΣΠ, και μερικους πονηρουληδες του... Δημοκρατικου Αγωνα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Αν ο Χατζηδάκις δήλωσε δεξιός εγώ δηλώνω αστροναύτης... Πόσο βολικό είναι αλλάζουμε στο πόδι ρήσεις για να προσανατολίσουμε το άρθρο μας εκεί που θέλουμε...

    ΑπάντησηΔιαγραφή