ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Παρατηρητήριο

Lives matter.
Σήμερα το απόγευμα μόλις πρωτοακούστηκε η φρικτή είδηση από τη Βαρκελώνη, άρχισε το ίδιο πολύ κουραστικό, πολύ πληκτικό, πολύ εξοργιστικό γαϊτανάκι υπερεκτίμησης-απαξίωσης, απαξίωσης-υπερεκτίμησης της ανθρώπινης ζωής.
Ανάλογα με τα παραμορφωτικά γυαλιά που φοράμε, ανάλογα με τον ιδεολογικό στόκο των εγκεφάλων μας, ανάλογα με τη διαθλαστική ικανότητα των θρησκευτικών μας πεποιθήσεων οι ζωές "ζυγίζουν" λιγότερο ή περισσότερο.
Και προσπερνάμε αδιάφορα την πιθανότητα κάθε παιδάκι που πεθαίνει στην Ινδία να είναι ένας ακόμη Ραμανουτζάν.
Κάθε παιδάκι που σκοτώθηκε σήμερα στη Βαρκελώνη να ήταν ένας ακόμη Pablo Picasso.
Στο τέλος της ημέρας, του μήνα, του χρόνου στον απολογισμό μας θα μας λείπουν πέντε, δέκα, πενήντα, χίλιες ανθρώπινες ζωές. Όλες ισοβαρείς και ισότιμες.
Όταν θα μάθουμε να μετράμε το ίδιο κάθε ανθρώπινη ζωή, τότε θα έχουμε ανέβει στο επόμενο σκαλοπάτι της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους.
Σάκης Παπαθεοδώρου

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2012

Στο γκουλάγκ των κλισέ



του Ηλία Κανέλλη από τα ΝΕΑ

Την επόμενη Δευτέρα όσοι εργαζόμαστε στα ΜΜΕ έχουμε απεργία. Για ποιον λόγο; Διότι, όπως σημειώνει η απόφαση του ΔΣ που την κήρυξε, «απαιτούμε, αξιώνουμε, αγωνιζόμαστε για την κατάργηση όλου του εκτρωματικού μνημονιακού αντεργατικού και αντικοινωνικού νομοθετικού πλαισίου που οδηγεί στην καταρράκωση των εργασιακών σχέσεων» κ.λπ. Ο κόσμος καίγεται και το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ επαναλαμβάνει, με ελάχιστες παραλλαγές, το ποίημα που έλεγε ενάμιση χρόνο πριν. Τι κατάφερε στο διάστημα αυτό; Τίποτα. Τα ΜΜΕ συρρικνώθηκαν, θέσεις εργασίας χάθηκαν, τα ασφαλιστικά μας τα πήρε και τα σήκωσε... Τιμωρήθηκε όμως ο κακός δημοσιογράφος Μανδραβέλης. Επίσης, ο πρόεδρος πήγε παραστάτης στον Αλέξη Τσίπρα, όταν μερικές ημέρες, μεταξύ πρώτων και δεύτερων εκλογών, περιέφερε και έδειχνε στους φίλους του μια διερευνητική εντολή.
Α, έγραψε κι ένα άρθρο τις προάλλες, στην καλή εφημερίδα «Εποχή», για τη Χρυσή Αυγή, με το οποίο μαλώνει όσους διαφωνούν με την προσέγγισή του, κάνοντας λόγο για «φιλολογία περί "της βίας των δύο άκρων"». Συζητήσιμη η άποψή του, αλλά εξίσου συζητήσιμη κι η άποψη όσων ισχυρίζονται το αντίθετο - στο κάτω κάτω, φιλολογία ή μαθηματικά, δεν ήταν η βία της Χρυσής Αυγής που ρήμαξε το κέντρο της Αθήνας, που άφησε τρεις νεκρούς στη Μαρφίν, που πυρπόλησε σημαντικά νεότερα μνημεία της πόλης, ανάμεσα στα οποία ο κινηματογράφος Αττικόν.
Από πού κι ως πού, άραγε, ο Δημήτρης Τρίμης αντλεί το δικαίωμα να διεκδικεί τη μονοφωνία - προσάπτοντας μάλιστα υστεροβουλία σε όσους δεν συμφωνούν μαζί του, σε όσους δηλαδή αρνούνται να σπάνε πέτρες στο γκουλάγκ των κλισέ; Τι είδους πλουραλισμός είναι αυτός που υποτίθεται ότι υπερασπίζεται όταν παραπέμπει τους διαφωνούντες στο Πειθαρχικό ή, ακόμη χειρότερα, τους παραδίδει, βορά στην οργή του όχλου που θεωρεί ότι η δημοσιογραφία πρέπει να είναι η δέκατη τρίτη συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ; Και τι αιθεροβάμων συνδικαλισμός είναι αυτός που περιφρονεί την πραγματικότητα, αρκούμενος στα αριστερά κλισέ και στις δασκαλίστικες νουθεσίες;
Αφίππευσον, πρόεδρε.

1 σχόλιο: