ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Charles Mingus

Charles Mingus

Παρατηρητήριο

Παρακολουθώ με ενδιαφέρον διάφορές αριστεροπερίεργες μούρες με οικολογικές, μεταναστευτικές και άλλες πολιτικά ορθές γνώσεις και ευαισθησίες. Οι περισσότερες παρεπιδημούσαν στη ΔΗΜΑΡ ως think tank του αριστερού Φώτη τρομάρα τους και μας κουνούσαν δάχτυλο σε κάθε ευκαιρία. Άνοιγαν την Αμυγδαλέζα, φρικάρανε με το Φαρμακονήσι σκίζανε καλτσόν και καλτσοδέτες αν πέταγες κανένα χαρτί στο δρόμο και λοιπά. Φυσικά ήταν λάβρες κατά της κυβέρνησης των Σαμαροβενιζέλων.
Τώρα επί ΣΥΡΙΖΑ είναι χαμένες κάπου αρακτές και δε λένε κουβέντα για την ξεφτίλα της Μόρια, για το Σαρωνικό, τη Μάνδρα και λοιπά. Για όλα φταίνε οι Αμερικάνοι, ο καπιταλισμός, η περιστροφή της γης και γενικώς.
Αυτές οι μούρες μόλις πέσει ο ΣΥΡΙΖΑ θα βγούν πάλι στους δρόμους και θα ανακαλύψουν και πάλι τον ακτιβισμό. Για μια άλλη αριστερά με λογικούς του ΣΥΡΙΖΑ και παράλογους του Κ. Αλλαγής και άγαμους θυτες και ξέρω γω. Τις ξέρω χρόνια τις μούρες αυτές και τις παρακολουθώ γιατί είναι η εμμονή μου, η αρρώστια μου. Θάχουμε γλέντια.
Ούτε οικολόγοι είναι ούτε ευαίσθητοι με τους μετανάστες ή το τρίτο φύλλο κλπ. Απλά ο καθένας έχει ένα επάγγελμα, παίκτες μου. Σπουδάζεται και αυτό. "Αριστεροπρασινοκάπως Ευαισθησία" λέγεται. Σε ΙΕΚ. Κρατικό που λέει και η φίλη μου η Άννα.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Σε μια χώρα όπου η πολιτική γίνεται σε πρωινάδικα ανθρώπων που παριστάνουν τους δημοσιογράφους, είναι φυσιολογικό η υψηλή διπλωματία να ασκείται στην τηλεόραση από τύπους που παριστάνουν τους πολιτικούς. Μια ντεμέκ ευρωπαίκή χώρα με μια ντεμέκ πολιτική ηγεσία.
ΥΓ Και ζορισμένους σουλτάνους ξαλαφρωνουμε και μπρίκια κολλάμε και βεντουζες κόβουμε

Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2012

Στο γκουλάγκ των κλισέ



του Ηλία Κανέλλη από τα ΝΕΑ

Την επόμενη Δευτέρα όσοι εργαζόμαστε στα ΜΜΕ έχουμε απεργία. Για ποιον λόγο; Διότι, όπως σημειώνει η απόφαση του ΔΣ που την κήρυξε, «απαιτούμε, αξιώνουμε, αγωνιζόμαστε για την κατάργηση όλου του εκτρωματικού μνημονιακού αντεργατικού και αντικοινωνικού νομοθετικού πλαισίου που οδηγεί στην καταρράκωση των εργασιακών σχέσεων» κ.λπ. Ο κόσμος καίγεται και το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ επαναλαμβάνει, με ελάχιστες παραλλαγές, το ποίημα που έλεγε ενάμιση χρόνο πριν. Τι κατάφερε στο διάστημα αυτό; Τίποτα. Τα ΜΜΕ συρρικνώθηκαν, θέσεις εργασίας χάθηκαν, τα ασφαλιστικά μας τα πήρε και τα σήκωσε... Τιμωρήθηκε όμως ο κακός δημοσιογράφος Μανδραβέλης. Επίσης, ο πρόεδρος πήγε παραστάτης στον Αλέξη Τσίπρα, όταν μερικές ημέρες, μεταξύ πρώτων και δεύτερων εκλογών, περιέφερε και έδειχνε στους φίλους του μια διερευνητική εντολή.
Α, έγραψε κι ένα άρθρο τις προάλλες, στην καλή εφημερίδα «Εποχή», για τη Χρυσή Αυγή, με το οποίο μαλώνει όσους διαφωνούν με την προσέγγισή του, κάνοντας λόγο για «φιλολογία περί "της βίας των δύο άκρων"». Συζητήσιμη η άποψή του, αλλά εξίσου συζητήσιμη κι η άποψη όσων ισχυρίζονται το αντίθετο - στο κάτω κάτω, φιλολογία ή μαθηματικά, δεν ήταν η βία της Χρυσής Αυγής που ρήμαξε το κέντρο της Αθήνας, που άφησε τρεις νεκρούς στη Μαρφίν, που πυρπόλησε σημαντικά νεότερα μνημεία της πόλης, ανάμεσα στα οποία ο κινηματογράφος Αττικόν.
Από πού κι ως πού, άραγε, ο Δημήτρης Τρίμης αντλεί το δικαίωμα να διεκδικεί τη μονοφωνία - προσάπτοντας μάλιστα υστεροβουλία σε όσους δεν συμφωνούν μαζί του, σε όσους δηλαδή αρνούνται να σπάνε πέτρες στο γκουλάγκ των κλισέ; Τι είδους πλουραλισμός είναι αυτός που υποτίθεται ότι υπερασπίζεται όταν παραπέμπει τους διαφωνούντες στο Πειθαρχικό ή, ακόμη χειρότερα, τους παραδίδει, βορά στην οργή του όχλου που θεωρεί ότι η δημοσιογραφία πρέπει να είναι η δέκατη τρίτη συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ; Και τι αιθεροβάμων συνδικαλισμός είναι αυτός που περιφρονεί την πραγματικότητα, αρκούμενος στα αριστερά κλισέ και στις δασκαλίστικες νουθεσίες;
Αφίππευσον, πρόεδρε.

1 σχόλιο: