ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Λούλα Αναγνωστάκη

Λούλα Αναγνωστάκη
Η φωτό είναι του Σπύρου Στάβερη για τη LIFO

Παρατηρητήριο

Η Ελλάδα έχει ανάγκη από ένα σαφές μέτωπο ΝΔ και του κυοφορούμενου νέου σχήματος της κεντροαριστεράς. Μια γενναία και ρηξικέλευθη πολιτική συνεννόηση αρχών με συγκεκριμένα σημεία επαφής και καθαρές στοχεύσεις. Κι ας έχουν διαφορές που πρέπει να γίνουν σαφέστατες. Αυτό προϋποθέτει τη διατύπωση και διακίνηση τεκμηριωμένων πολιτικών θέσεων για τα μεγάλα επίδικα και κυρίως για τα δύο πιο σημαντικά. Αυτά της παραγωγής πλούτου και της διαχείρισης του κράτους. Με τρόπο όμως που θα αποδεικνύει και στον πλέον αδαή ότι η ελευθερία στην οικονομία από τη μια και η υποχώρηση του κράτους από την άλλη θα αποδειχθούν ωφέλιμα όχι μόνο για το κεφάλαιο αλλά και για τους πολίτες και δη τους ασθενέστερους. Αυτό σημαίνει υπεύθυνη λαϊκή πολιτική και όχι ελιτίστικη ή λαϊκίστικη.

Athens Voice

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Όσο θα πολλαπλασιάζονται οι δημόσιες τοποθετήσεις των υποψηφίων τόσο θα αποκαλύπτεται ο φυσικός αρχηγός του κέντρου και το βαρύ πολιτικό του φορτίο. Αλλά είναι εποχή του diet, οπότε....

Πέμπτη, 20 Σεπτεμβρίου 2012

Στο γκουλάγκ των κλισέ



του Ηλία Κανέλλη από τα ΝΕΑ

Την επόμενη Δευτέρα όσοι εργαζόμαστε στα ΜΜΕ έχουμε απεργία. Για ποιον λόγο; Διότι, όπως σημειώνει η απόφαση του ΔΣ που την κήρυξε, «απαιτούμε, αξιώνουμε, αγωνιζόμαστε για την κατάργηση όλου του εκτρωματικού μνημονιακού αντεργατικού και αντικοινωνικού νομοθετικού πλαισίου που οδηγεί στην καταρράκωση των εργασιακών σχέσεων» κ.λπ. Ο κόσμος καίγεται και το ΔΣ της ΕΣΗΕΑ επαναλαμβάνει, με ελάχιστες παραλλαγές, το ποίημα που έλεγε ενάμιση χρόνο πριν. Τι κατάφερε στο διάστημα αυτό; Τίποτα. Τα ΜΜΕ συρρικνώθηκαν, θέσεις εργασίας χάθηκαν, τα ασφαλιστικά μας τα πήρε και τα σήκωσε... Τιμωρήθηκε όμως ο κακός δημοσιογράφος Μανδραβέλης. Επίσης, ο πρόεδρος πήγε παραστάτης στον Αλέξη Τσίπρα, όταν μερικές ημέρες, μεταξύ πρώτων και δεύτερων εκλογών, περιέφερε και έδειχνε στους φίλους του μια διερευνητική εντολή.
Α, έγραψε κι ένα άρθρο τις προάλλες, στην καλή εφημερίδα «Εποχή», για τη Χρυσή Αυγή, με το οποίο μαλώνει όσους διαφωνούν με την προσέγγισή του, κάνοντας λόγο για «φιλολογία περί "της βίας των δύο άκρων"». Συζητήσιμη η άποψή του, αλλά εξίσου συζητήσιμη κι η άποψη όσων ισχυρίζονται το αντίθετο - στο κάτω κάτω, φιλολογία ή μαθηματικά, δεν ήταν η βία της Χρυσής Αυγής που ρήμαξε το κέντρο της Αθήνας, που άφησε τρεις νεκρούς στη Μαρφίν, που πυρπόλησε σημαντικά νεότερα μνημεία της πόλης, ανάμεσα στα οποία ο κινηματογράφος Αττικόν.
Από πού κι ως πού, άραγε, ο Δημήτρης Τρίμης αντλεί το δικαίωμα να διεκδικεί τη μονοφωνία - προσάπτοντας μάλιστα υστεροβουλία σε όσους δεν συμφωνούν μαζί του, σε όσους δηλαδή αρνούνται να σπάνε πέτρες στο γκουλάγκ των κλισέ; Τι είδους πλουραλισμός είναι αυτός που υποτίθεται ότι υπερασπίζεται όταν παραπέμπει τους διαφωνούντες στο Πειθαρχικό ή, ακόμη χειρότερα, τους παραδίδει, βορά στην οργή του όχλου που θεωρεί ότι η δημοσιογραφία πρέπει να είναι η δέκατη τρίτη συνιστώσα του ΣΥΡΙΖΑ; Και τι αιθεροβάμων συνδικαλισμός είναι αυτός που περιφρονεί την πραγματικότητα, αρκούμενος στα αριστερά κλισέ και στις δασκαλίστικες νουθεσίες;
Αφίππευσον, πρόεδρε.

1 σχόλιο: