ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τάσος Μπουλμέτης

Τάσος Μπουλμέτης

Παρατηρητήριο

Καλά θα κάνεις, πατερούλη, να μην ανακατεύεσαι στις ζωές των άλλων και δη των παιδιών. Δεν είναι τα δικά σου. Το κράτος ας φροντίζει μόνο να υπάρχουν πραγματικά σχολεία και αληθινοί δάσκαλοι. Και να καταργήσει το ένα και μοναδικό βιβλίο. Εξάλλου τα περισσότερα κρατικά είναι άστοχα. Να είναι ελεύθεροι οι άνθρωποι να μάθουν ό,τι και όπως θέλουν, ελεύθεροι να επιχειρούν. Τίποτε άλλο. Αν ο Στέλιος είχε την ευκαιρία να μάθει την τέχνη, αν τον άφηνες να ανοίξει αύριο μια δική του δουλειά, να βρει το δρόμο του, δεν θα σε είχε ανάγκη. Όπως σίγουρα δεν θα σε έχει η Ματίνα που θα ψηλώσει πολύ και δεν θα την φτάνεις. Δεν θα μπορείς να τους χειραγωγείς. Αν στέκει όμως σκυφτός πάντα θα κοιτάζει προς εσένα.

Athens Voice 3τσάντες έξω από ένα σχολείο κάπου στην Αθήνα

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Το αριστεροδέξιο και πάντα φοβικό προς τη Δύση συνεχές, παλλόμενο αδιαλείπτως, γραπώνεται τώρα από την εθνική ταυτότητα και μετατοπίζεται πολιτικά δεξιά. Τα όσα αποτυπώνουν οι δημοσκοπήσεις δεν είναι φενάκη. Το κίνημα των αγανακτισμένων εκδικείται. Επιστρέφει ηττημένο, αβέβαιο και light. Η εξαπάτησή του παράγει το αντίθετο πολιτικό αποτέλεσμα. Ποιος πολιτικός θα τολμήσει να του πάει κόντρα όταν δεν έχει χρήμα να μοιράσει;

Μήπως ήρθε ο καιρός της δεξιάς;

Κυριακή, 16 Δεκεμβρίου 2012

Στη φρίκη του Κονέκτικατ



Η διευθύντρια του σχολείου

Για τη φρίκη του Κονέκτικατ δεν έχεις τίποτα να ψελλίσεις, δεν έχεις να ποστάρεις, να αναλύσεις.
Τι να πεις για παιδιά μόνα, για οικογένειες δύσκολες, για όπλα που είναι εύκολα, για ανθρώπους που έφυγαν χωρίς κανένα λόγο;
Μονάχα να κλάψεις μπορείς και μετά να βουβαθείς για πάντα.
Να πας μέσα στο δωμάτιο να δεις αν τα δικά σου είναι καλά, να τα φιλήσεις καθώς κοιμούνται αμέριμνα και μετά να ξεχαστείς.
Ν’ ανάψεις ένα τσιγάρο, να πιεις κάτι, για να ξορκίσεις το κακό.

Όταν ξεσπά η φρίκη, άλλοι τρέχουν να κρυφτούν και άλλοι γίνονται με μιας ήρωες, βάζουν τα στήθια τους μπροστά, υπερασπίζονται τους συνανθρώπους τους, πεθαίνουν με αιτία. (Leo)

Διάβασα στην Αthens Voice


Η 27χρονη δασκάλα Βικτώρια Σότο (φωτο πάνω) έδωσε τη ζωή της για να προστατέψει τους μαθητές της από το μένος του δολοφόνου που εισέβαλε στο σχολείο της πόλης Νιουτάουν στο Κονέκτικατ των ΗΠΑ. Σύμφωνα με όσα μεταδίδουν τα αμερικανικά μέσα, η δασκάλα έβαλε το σώμα της μπροστά στα παιδιά όταν ο δολοφόνος άρχισε να τα πυροβολεί πέφτοντας νεκρή από τις σφαίρες του.
Αντίθετα από άλλους δασκάλους που έσπευσαν να καλυφθούν όταν άρχισαν οι πυροβολισμοί, η Βικτώρια Σότο μαζί με τη διευθύντρια του σχολείου Ντον Χόχσπρανγκ 47 ετών και την 56χρονη ψυχολόγο του σχολείου Μέρι Σέρλαχ, αντιμετώπισαν τον δολοφόνο κατά πρόσωπο, βρίσκοντας τραγικό θάνατο.
Οι τρεις γυναίκες είναι τα τρία από τα έξι ενήλικα άτομα που σκοτώθηκαν στην τραγωδία της Παρασκευής.
   

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου