ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Thelonious monk - Allen ginsberg

Thelonious monk - Allen ginsberg
Δυο γίγαντες στην εποχή των γιγάντων.

Παρατηρητήριο

Όσοι βιάζεστε να του δώσετε εύσημα συμβολής στην αποδόμηση του αντιαμερικανισμού λάβετε υπόψη σας ότι:
1. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει πλέον αντιαμερικανισμός. Υπάρχει όμως έντονος αντιευρωπαϊσμός σαφώς πιο ισχυρός και επικίνδυνος. Ο αντιαμερικανισμός αναπτύχθηκε μεταπολεμικά ως φιλοσοβιετισμός και έσβησε μαζί με το τέλος της σοβιετίας. Το ΠΑΣΟΚ συνέβαλε τα μέγιστα στη γιγάντωσή του κατά την περίοδο της πρώιμης μεταπολίτευσης και τα κινήματα των αδεσμεύτων. Μέχρι που η δανεική ευδαιμονία τα σκούπισε όλα.
2. Δεν τόχει σε τίποτε όταν επιστρέψει να γυρίσει το χαρτί και να ξαναγίνει αντιαμερικανός ή αντιτραμπ ή οτιδήποτε άλλο. Διαβάζει άριστα το ακροατήριό του, ξέρει σε ποιους απευθύνεται, τους κλείνει το μάτι και πλασάρει ότι τα βρήκε με τον τέως δαίμονα για να την πει στους σημερινούς δαίμονες της ΕΕ. Το αύριο είναι άλλη μέρα.
3. Η Αριστερά μπορεί να συγχωρήσει όλες τις ιδεολογικές ή πολιτικές αποκλίσεις, ανίερες συμμαχίες κλπ , προκειμένου να παραμείνει στην εξουσία. Θα τις βγάλει όμως σαν μαχαίρια μετά την ήττα, για να δικάσει τους χτεσινούς ηγέτες. Έχουμε δρόμο ακόμα.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Για το μεγαλύτερο μέρος των ψηφοφόρων τους η Επιτυχία είναι το κλείσιμο της ΒSH Hellas, (πρώην Πίτσος),. Ουδόλως τους απασχολεί η επίσκεψη στις ΗΠΑ. Όταν η αξιωματική αντιπολίτευση καταλάβει τι ακριβώς παίζεται μέσα στα ελληνικά λαϊκά στρώματα ελπίζω να είμαστε ζωντανοί. Ως τότε αφήστε τους ήσυχους να σας φτιάχνουν την ατζέντα.

Δευτέρα, 17 Δεκεμβρίου 2012

Αντίσταση στη βαρβαρότητα




Μιχάλης Σαμπατακάκης

Τα νεανικά μας χρόνια και η σχέση μας με την πολιτική και τον πολιτισμό τον καιρό της δικτατορίας και της Μεταπολίτευσης καθορίστηκαν βαθιά από την εμφάνιση στην Ελλάδα και την Ευρώπη του ρεύματος της Ανανεωτικής Αριστεράς.
Ζώντας τότε αρκετοί από εμάς την πιο ακραία μορφή του καπιταλισμού και του ατλαντισμού, τη δικτατορία, και αγωνιζόμενοι εναντίον της, μάθαμε ταυτόχρονα να αγωνιζόμαστε κατά του σταλινισμού και του δογματισμού. Νιώσαμε βαθιά τη διάσπαση σε ανανεωτές και δογματικούς του ΚΚΕ, τον Γαλλικό Μάη, την Ανοιξη της Πράγας. Οργανωθήκαμε στον Ρήγα Φεραίο, τη Νεολαία του ΚΚΕ εσωτερικού. Αγαπάμε την πολιτική μας ιστορία.
Μάθαμε να διαβάζουμε έλληνες ποιητές. Μάθαμε, σχεδόν ανακαλύψαμε, να ταυτίζουμε την έννοια του σοσιαλισμού με την έννοια της δημοκρατίας, να σεβόμαστε τα ανθρώπινα δικαιώματα, να είμαστε Ευρωπαίοι ενώ ήμασταν ταυτόχρονα αριστεροί. Ζήσαμε μια μικρή - όχι τη μόνη - πολιτιστική νησίδα στη χώρα μας, μια μικρή - όχι τη μόνη - αντίσταση στη βαρβαρότητα. Και νομίζουμε πως αφήσαμε ίχνη.

Ο Μιχάλης Σαμπατακάκης είναι γιατρός του ΕΣΥ, στέλεχος της ΔΗΜΑΡ. Υπήρξε στέλεχος του Ρήγα Φεραίου από την εποχή της δικτατορίας, έχει διατελέσει γραμματέας της οργάνωσης

2 σχόλια:

  1. Χαμενος στα αστρα18 Δεκεμβρίου 2012 - 5:51 μ.μ.

    Μιχαλη, τα ιχνη δεν φαινονται πια. Τα εχει ξεθωριασει ο χρονος και σκεπασει ο λαικισμος. Η νησιδα σου βουλιαξε, οι ποιητες στερευουν, ξεραιλα παντου. Και ο οριζοντας χαθηκε και αυτος. Χαθηκαν και αυτοι οι λιγοι που ξερανε να διαβαζουνε τις πυξιδες. Τα αστρα πανω μας φευγουν για αλλους γαλαξιες, δεν αντεχουν να κοιτανε κατω. Και ολα αυτα σε μια γενια. Πως τρεχει ο χρονος τελικα, γρηγορα η αργα?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πράγματι τα ίχνη ξεθώριασαν φίλε χαμένε στα άστρα. Αλλά υπήρξαμε και μεις ωραίοι κάποτε. Δεν μου αρέσουν τα μνημόσυνα, αλλά ο ΡΦ ήταν κάτι διαφορετικό. Αντίσταση στην δεξιά και αριστερή βαρβαρότητα. Γιαυτό το μεγαλύτερο κακό που έκανε αυτός ο χώρος είναι που πήγε και συγχρωτίστηκε με τον εγχώριο σταλινισμό στο ΣΥΝ και μετά στο ΣΥΡΙΖΑ. Πολλά χαμένα χρόνια που πήγαν πίσω τις ιδέες του δημοκρατικού σοσιαλισμού και ανέδειξαν τη μπαχαλοειδή βία σε πολιτική αρετή. Κάπως αλλιώς έπρεπε να γίνει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή