ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τεχνικής μηχανικής εγκώμιον

Τεχνικής μηχανικής εγκώμιον

Παρατηρητήριο

Βγαίνεις στο σχολείο στα διαλείμματα για να κάνεις τη λεγόμενη εφημερία στο προαύλιο. Μην πέσουν και χτυπήσουν, μη τσακωθούν, μην μπει ο εξωσχολικός και τα πειράξει. Και πέφτει το μάτι σου στην άκρη της αυλής σένα παιδί που περπατάει μόνο του. Φαινομενικά δεν έχει κανένα λόγο να είναι μόνο του. Ούτε στο τηλέφωνο μιλάει, ούτε διαβάζει το μάθημα της επόμενης ώρας. Απλά κάνει διάλειμμα μόνο του ενώ λίγο παρακάτω η αυλή δονείται από τα γέλια, τα χάΒγαίνεις στο σχολείο στα διαλείμματα για να κάνεις τη λεγόμενη εφημερία στο προαύλιο. Μην πέσουν και χτυπήσουν, μη τσακωθούν, μην μπει ο εξωσχολικός και τα πειράξει. Και πέφτει το μάτι σου στην άκρη της αυλής σένα παιδί που περπατάει μόνο του. Φαινομενικά δεν έχει κανένα λόγο να είναι μόνο του. Ούτε στο τηλέφωνο μιλάει, ούτε διαβάζει το μάθημα της επόμενης ώρας. Απλά κάνει διάλειμμα μόνο του ενώ λίγο παρακάτω η αυλή δονείται από τα γέλια, τα χάχανα, τα τρεχαλητά. Γιατί αυτό το παιδί είναι μόνο του; Ποιο σκοτεινό σπήλαιο έχει ρουφήξει αυτό το βλασταράκι στα έγκατα της ανείπωτης φρίκης;να, τα τρεχαλητά. Γιατί αυτό το παιδί είναι μόνο του; Ποιο σκοτεινό σπήλαιο έχει ρουφήξει αυτό το βλασταράκι στα έγκατα της ανείπωτης φρίκης;ρκτο.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Οι ευρωπαϊκές αρχές αποφάσισαν να ασχοληθούν ξανά με το μεταναστευτικό όταν άρχισαν οι τσαμπουκάδες της Ιταλικής κυβέρνησης και η κρίση στον κυβερνητικό συνασπισμό της Γερμανίας. Από τις αποφάσεις που πήραν-δεν πήραν είναι φανερό ότι δεν έχουν λύση, αλλά έχουν λεφτά για πέταμα. Είπαν και κάτι υπαινικτικά και για τη δράση των ΜΚΟ στη Μεσόγειο και έδωσαν και του δικού μας παράταση στην αύξηση του ΦΠΑ. Απλά δεν υπάρχει καμιά λύση εκεί που δήθεν ψάχνουν. Πρόκειται περί εποικισμού της Ευρώπης από κατοίκους της Αφρικής και της Ασίας. Ζούμε μια φάση μετακίνησης λαών που θα ενταθεί λόγω υπερπληθυσμού, διάβρωσης των παραλίων και ερημοποίησης που προκαλεί η κλιματική αλλαγή. Αυτά συνδυάζονται με την πολιτική αστάθεια, την οικονομική καχεξία, τη βία αλλά και τη διακίνηση της πληροφορίας και την ευκολία των μετακινήσεων. Η Ευρώπη είναι πολύ πλούσια για το μέγεθος του πληθυσμού της και λογικά φαντάζει ως η γη της επαγγελίας. Κάποια στιγμή θα κλείσει σαν στρείδι αλλά αυτό θα σημάνει βία, ανείπωτη βία. Στα πλαίσια της κατάρρευσης της μεταπολεμικής ηθικής που έρχεται.

Δευτέρα, 17 Δεκεμβρίου 2012

Αντίσταση στη βαρβαρότητα




Μιχάλης Σαμπατακάκης

Τα νεανικά μας χρόνια και η σχέση μας με την πολιτική και τον πολιτισμό τον καιρό της δικτατορίας και της Μεταπολίτευσης καθορίστηκαν βαθιά από την εμφάνιση στην Ελλάδα και την Ευρώπη του ρεύματος της Ανανεωτικής Αριστεράς.
Ζώντας τότε αρκετοί από εμάς την πιο ακραία μορφή του καπιταλισμού και του ατλαντισμού, τη δικτατορία, και αγωνιζόμενοι εναντίον της, μάθαμε ταυτόχρονα να αγωνιζόμαστε κατά του σταλινισμού και του δογματισμού. Νιώσαμε βαθιά τη διάσπαση σε ανανεωτές και δογματικούς του ΚΚΕ, τον Γαλλικό Μάη, την Ανοιξη της Πράγας. Οργανωθήκαμε στον Ρήγα Φεραίο, τη Νεολαία του ΚΚΕ εσωτερικού. Αγαπάμε την πολιτική μας ιστορία.
Μάθαμε να διαβάζουμε έλληνες ποιητές. Μάθαμε, σχεδόν ανακαλύψαμε, να ταυτίζουμε την έννοια του σοσιαλισμού με την έννοια της δημοκρατίας, να σεβόμαστε τα ανθρώπινα δικαιώματα, να είμαστε Ευρωπαίοι ενώ ήμασταν ταυτόχρονα αριστεροί. Ζήσαμε μια μικρή - όχι τη μόνη - πολιτιστική νησίδα στη χώρα μας, μια μικρή - όχι τη μόνη - αντίσταση στη βαρβαρότητα. Και νομίζουμε πως αφήσαμε ίχνη.

Ο Μιχάλης Σαμπατακάκης είναι γιατρός του ΕΣΥ, στέλεχος της ΔΗΜΑΡ. Υπήρξε στέλεχος του Ρήγα Φεραίου από την εποχή της δικτατορίας, έχει διατελέσει γραμματέας της οργάνωσης

2 σχόλια:

  1. Χαμενος στα αστρα18 Δεκεμβρίου 2012 - 5:51 μ.μ.

    Μιχαλη, τα ιχνη δεν φαινονται πια. Τα εχει ξεθωριασει ο χρονος και σκεπασει ο λαικισμος. Η νησιδα σου βουλιαξε, οι ποιητες στερευουν, ξεραιλα παντου. Και ο οριζοντας χαθηκε και αυτος. Χαθηκαν και αυτοι οι λιγοι που ξερανε να διαβαζουνε τις πυξιδες. Τα αστρα πανω μας φευγουν για αλλους γαλαξιες, δεν αντεχουν να κοιτανε κατω. Και ολα αυτα σε μια γενια. Πως τρεχει ο χρονος τελικα, γρηγορα η αργα?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Πράγματι τα ίχνη ξεθώριασαν φίλε χαμένε στα άστρα. Αλλά υπήρξαμε και μεις ωραίοι κάποτε. Δεν μου αρέσουν τα μνημόσυνα, αλλά ο ΡΦ ήταν κάτι διαφορετικό. Αντίσταση στην δεξιά και αριστερή βαρβαρότητα. Γιαυτό το μεγαλύτερο κακό που έκανε αυτός ο χώρος είναι που πήγε και συγχρωτίστηκε με τον εγχώριο σταλινισμό στο ΣΥΝ και μετά στο ΣΥΡΙΖΑ. Πολλά χαμένα χρόνια που πήγαν πίσω τις ιδέες του δημοκρατικού σοσιαλισμού και ανέδειξαν τη μπαχαλοειδή βία σε πολιτική αρετή. Κάπως αλλιώς έπρεπε να γίνει.

    ΑπάντησηΔιαγραφή