ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Σταύρος Τσακυράκης, ο δικός μας σούπερ ήρωας

Παρατηρητήριο

Εφυγε μια εμβληματική μορφή της Γενιάς του Πολυτεχνείου. Ο Σταύρος Τσακυράκης, Γραμματέας της νεολαίας του ΚΚΕ Εσωτερικού στα χρόνια του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος, συνταγματολόγος καθηγητής της Νομικής Αθηνών, αργότερα αφοσιωμένος στην υπόθεση των δικαιωμάτων και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Πολίτης με όλη τη σημασία της έννοιας, σε διαρκή εγρήγορση για την τύχη αυτού του τόπου και της Ευρώπης, για την ποιότητα της Δημοκρατίας, αντίπαλος της δημαγωγίας και των εύκολων λόγων.

Η δημόσια σφαίρα έχασε μια μαχητική φωνή στρατευμένη στην υπόθεση της ελευθερίας που στάθηκε η καθοδηγητική αξία της ζωής του.

Οι φίλοι του χάσαμε την ευθύτητα, την ανιδιοτέλεια, την ανατρεπτικά παιγνιώδη διάθεσή του.

Οι πολιτικά απανταχού ρηγάδες και ρηγίτισσες θα αναπολήσουν την ατομική και συλλογική τους διαδρομή, και τον σιωπηλό δεσμό που κρατάει ακόμα.

Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες θα θυμούνται έναν Δάσκαλο συμπαραστάτη.

Γιάννης Βούλγαρης

Καθηγητής Παντειου Πανεπιστημίου
Γραμματέας Ρήγα Φεραίου 1974-1976».

Πηγή: Ο Γιάννης Βούλγαρης αποχαιρετά τον Σταύρο Τσακυράκη | iefimerida.gr

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Οι ευρωπαϊκές αρχές αποφάσισαν να ασχοληθούν ξανά με το μεταναστευτικό όταν άρχισαν οι τσαμπουκάδες της Ιταλικής κυβέρνησης και η κρίση στον κυβερνητικό συνασπισμό της Γερμανίας. Από τις αποφάσεις που πήραν-δεν πήραν είναι φανερό ότι δεν έχουν λύση, αλλά έχουν λεφτά για πέταμα. Είπαν και κάτι υπαινικτικά και για τη δράση των ΜΚΟ στη Μεσόγειο και έδωσαν και του δικού μας παράταση στην αύξηση του ΦΠΑ. Απλά δεν υπάρχει καμιά λύση εκεί που δήθεν ψάχνουν. Πρόκειται περί εποικισμού της Ευρώπης από κατοίκους της Αφρικής και της Ασίας. Ζούμε μια φάση μετακίνησης λαών που θα ενταθεί λόγω υπερπληθυσμού, διάβρωσης των παραλίων και ερημοποίησης που προκαλεί η κλιματική αλλαγή. Αυτά συνδυάζονται με την πολιτική αστάθεια, την οικονομική καχεξία, τη βία αλλά και τη διακίνηση της πληροφορίας και την ευκολία των μετακινήσεων. Η Ευρώπη είναι πολύ πλούσια για το μέγεθος του πληθυσμού της και λογικά φαντάζει ως η γη της επαγγελίας. Κάποια στιγμή θα κλείσει σαν στρείδι αλλά αυτό θα σημάνει βία, ανείπωτη βία. Στα πλαίσια της κατάρρευσης της μεταπολεμικής ηθικής που έρχεται.

Τρίτη, 8 Ιανουαρίου 2013

(Πολιτική) αιθαλομίχλη…

Λιγνιτική μονάδα στη ΒΔ Μακεδονία.
Τα παλιά σπίτια, που είναι συνήθως τα σπίτια των φτωχών, θα μπορούσαν πολύ εύκολα και με χαμηλό κόστος να μονωθούν ώστε να αντέχουν τόσο στο κρύο όσο και στη ζέστη. Υπάρχουν σήμερα υλικά υψηλής τεχνολογίας που κάνουν θαύματα. Αυτό θα σήμαινε οικονομία σε Ευρώ αλλά και σε ενέργεια και φυσικά λιγότερη ρύπανση. Αυτά γράφει ο ΔΙ και έχει δίκιο. Αλλά ποιος δίνει βάση; "Δώστε λεφτά" μονάχα φωνάζουν, "δώστε επιδόματα" για να πάρουν και όσοι δεν δικαιούνται. Αλλά και η αύξηση της τιμής του πετρελαίου με στόχο να παταχθεί η λαθρεμπορία είναι μια λύση τελείως σχιζοφρενική. Ένα βενζινά στην τύχη να ρωτήσεις θα σου πει πως και ποιοι κάνουν το λαθρεμπόριο. Μόνο το κράτος δεν μπορεί να τους βρει. Φαίνεται ότι υπάρχουν δύο τομείς που έχουν άβατο. Ο ένας είναι τα καύσιμα. Ο άλλος; Ε καλά πανευκολούρα. Τα διπλώματα οδήγησης. Παντός καιρού άβατα. Πως τα καταφέρνουν;

Δημήτρης Ιμπραήμ από το site oikolopaidia
Συναντήθηκαν επιτέλους στο ΥΠΕΚΑ όλοι οι αρμόδιοι για την καταπολέμηση της ρύπανσης από αιωρούμενα σωματίδια, δύο μήνες μετά την έξαρση του φαινομένου της αιθαλομίχλης.  Αν κρίνει κανείς από τη σχετική ανακοίνωση, δεν πρέπει να πήγε και πολύ καλά η συνάντηση. Και αυτό γιατί ο κάθε αρμόδιος πήγε στην συνάντηση χωρίς ιδέες και λύσεις, αλλά με μία κρυφή ευχή: να εμφανιστεί κάποιος με ένα γιγάντιο αποσμητικό χώρου που θα έκανε την αιθαλομίχλη άοσμη και αόρατη.
Γιατί αυτό είναι το βασικό πρόβλημα με την αιθαλομίχλη. Είναι σαν το Soupline: τη βλέπεις, τη μυρίζεις, την αισθάνεσαι, δεν μπορείς να την κρύψεις για να γλιτώσεις και να προχωρήσεις με την -κατά τα άλλα καταστροφική για το περιβάλλον και τη δημόσια υγεία- ατζέντα σου.
Δεν εξηγείται αλλιώς πώς οι ίδιοι άνθρωποι δεν έχουν κάνει ποτέ τίποτα για την καταπολέμηση του φωτοχημικού νέφους σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη. 

Αριθμός ημερών που οι συγκεντρώσεις όζοντος ξεπερνούν το όριο ενημέρωσης. Πηγή: Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος
Ούτε κάτι για να προστατεύσουν τους πληθυσμούς στα μεγάλα λιγνιτικά κέντρα της χώρας, όπως στην Πτολεμαΐδα και τη Μεγαλόπολη, όπου οι εκπομπές μικροσωματιδίων επί δεκαετίες κυριολεκτικά σκοτώνουν κόσμο.
Ο κόσμος κρυώνει…
…πρώτον γιατί το σπίτι όπου ζει είναι τελείως ακατάλληλο από άποψη μόνωσης και δεύτερον γιατί δεν έχει λεφτά να ζεσταθεί λόγω κρίσης και υψηλής φορολόγησης των καυσίμων. Και θα κάνει οτιδήποτε για να ζεσταθεί. Από το να κάψει σκουπίδια και ελαστικά, μέχρι να ξυλεύσει το διπλανό του δάσος ή πάρκο (κάπως έτσι ‘ξυρίστηκε’ ο Υμηττός στην Κατοχή). Αυτό είναι το πρόβλημα.
Άρα τι κάνουμε με την αιθαλομίχλη;
Σε αντίθεση με αυτό που συμβαίνει σε κάθε ανεπτυγμένη χώρα του πλανήτη, η φορολόγηση των καυσίμων (όπως κάθε φορολόγηση) στην Ελλάδα δεν συνδέεται με αναπτυξιακές και κοινωνικές πολιτικές, αλλά στοχεύει στην μείωση του δημοσιονομικού ελλείμματος αφενός και δευτερευόντως στην πάταξη του λαθρεμπορίου .
Αν και δεν υπάρχουν ακόμα διαθέσιμα στοιχεία, είναι προφανές ότι η αύξηση της φορολόγησης του πετρελαίου θέρμανσης, απέτυχε να παράγει περισσότερα δημόσια έσοδα, αφού ήδη η κατανάλωση πετρελαίου θέρμανσης έχει μειωθεί κατά 70%.
Δυστυχώς όμως η συζήτηση έχει περιοριστεί στη μείωση της φορολόγησης του πετρελαίου θέρμανσης ή ακόμα και στην επαναφορά του στα πρότερα επίπεδα. Φτάσαμε δηλαδή στο παράδοξο, ένα μεγάλο  μέρος της Αριστεράς (όπως και πολλών άλλων) να υποστηρίζει ένα μέτρο που θα ευνοήσει το λόμπι του πετρελαίου, αλλά όχι τους πλέον αδύναμους ακόμα και αν το πετρέλαιο θέρμανσης μειωθεί σε επίπεδα χαμηλότερα από το 1 ευρώ ανά λίτρο, αφού ο κόσμος θα συνεχίσει να μην μπορεί να το αγοράσει. Αυτή η συζήτηση ενδείκνυται για λαϊκισμό και ψηφοθηρία, δεν υπηρετεί την κοινωνία.
Εδώ είναι η ευκαιρία.
Αντί να συζητούμε κάθε χειμώνα πώς θα ζεστάνουμε τον κόσμο (πχ επίδομα θέρμανσης, δηλαδή χρήματα σε μία μαύρη τρύπα), ίσως φέτος είναι η ώρα να συζητήσουμε πώς ο κόσμος δεν θα ξανακρυώσει ποτέ.
Η ερώτηση λοιπόν δεν είναι ‘πόση φορολόγηση χρειάζεται’, αλλά τι κάνουμε τα χρήματα από τη φορολόγηση αυτή. Ένα πρόγραμμα μαζικής ενεργειακής αναβάθμισης των κτιρίων ξεκινώντας τώρα από τους πλέον αδύναμους, με ειδικά προσωρινά επιδόματα για όσους ζουν στις περιοχές με το ψυχρότερο κλίμα:
  • Λύνει οριστικά το πρόβλημα θέρμανσης και κλιματισμού για  τα πιο ευάλωτα κοινωνικά στρώματα και ενισχύει τα εισοδήματά τους.
  • Δημιουργεί νέες επενδύσεις, εκ των πραγμάτων στην επικράτεια, σε ολόκληρη την περιφέρεια (όχι μόνο στα μεγάλα αστικά κέντρα).
  • Τονώνει τον κατασκευαστικό κλάδο που έχει καταρρεύσει (δεν χρειαζόμαστε περισσότερες οικοδομές, καλύτερες χρειαζόμαστε).
  • Δημιουργεί νέα κεφάλαια για την οικονομία από την φορολόγηση και την τόνωση της απασχόλησης.
  • Είναι κοινωνικά δίκαιη και περιβαλλοντικά ορθή.
Για να εφαρμοστεί όμως χρειάζεται πολιτικούς με ισχυρή πολιτική βούληση και όραμα. Που δεν σκέφτονται προβλήματα σε κάθε λύση, αλλά ευκαιρίες σε κάθε πρόκληση.
Και αν δεν εφαρμοστεί κάποια αποτελεσματική λύση αυτόν τον χειμώνα, όπου τον βρείτε, μαζέψτε ήλιο.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου