ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Λούλα Αναγνωστάκη

Λούλα Αναγνωστάκη
Η φωτό είναι του Σπύρου Στάβερη για τη LIFO

Παρατηρητήριο

Η Ελλάδα έχει ανάγκη από ένα σαφές μέτωπο ΝΔ και του κυοφορούμενου νέου σχήματος της κεντροαριστεράς. Μια γενναία και ρηξικέλευθη πολιτική συνεννόηση αρχών με συγκεκριμένα σημεία επαφής και καθαρές στοχεύσεις. Κι ας έχουν διαφορές που πρέπει να γίνουν σαφέστατες. Αυτό προϋποθέτει τη διατύπωση και διακίνηση τεκμηριωμένων πολιτικών θέσεων για τα μεγάλα επίδικα και κυρίως για τα δύο πιο σημαντικά. Αυτά της παραγωγής πλούτου και της διαχείρισης του κράτους. Με τρόπο όμως που θα αποδεικνύει και στον πλέον αδαή ότι η ελευθερία στην οικονομία από τη μια και η υποχώρηση του κράτους από την άλλη θα αποδειχθούν ωφέλιμα όχι μόνο για το κεφάλαιο αλλά και για τους πολίτες και δη τους ασθενέστερους. Αυτό σημαίνει υπεύθυνη λαϊκή πολιτική και όχι ελιτίστικη ή λαϊκίστικη.

Athens Voice

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Όσο θα πολλαπλασιάζονται οι δημόσιες τοποθετήσεις των υποψηφίων τόσο θα αποκαλύπτεται ο φυσικός αρχηγός του κέντρου και το βαρύ πολιτικό του φορτίο. Αλλά είναι εποχή του diet, οπότε....

Παρασκευή, 1 Φεβρουαρίου 2013

Μια φανταστική ιστορία με πραγματικούς αποδέκτες


Δεν ξέρω πόσο πραγματικός είναι ο συνάδελφος που περιγράφει ο φίλος μου ο Βασίλης. Αλλά δεν έχει καμιά σημασία. Σίγουρα τέτοιες περιπτώσεις υπάρχουν και μάλιστα πολλές. Η αναξιοκρατία είναι χαρακτηριστικό κάθε καθεστώτος κρατικιστικού και κομματοκρατικού. Και δεν είχε να κάνει μόνο με τα κόμματα της εξουσίας. Το συνδικαλιστικό κατεστημένο φρόντιζε να βολεύει όποιες και όποιους ήθελαν να συνεργαστούν μαζί του. Οι εξυπηρετήσεις παντός είδους είναι νόμος στη δημόσια διοίκηση. Είναι μια από τις πολλές αιτίες που μας έφεραν έως εδώ και δυστυχώς συνεχίζουν να μας πηγαίνουν. Ένας λόγος που η ΔΗΜΑΡ μπήκε στη συγκυβέρνηση είναι και αυτός. Να σταματήσει αυτές τις μεθοδεύσεις, να βοηθήσει ώστε να αναδειχθούν οι χρήσιμοι, οι ικανοί, αυτοί που ξέρουν και θέλουν να προσφέρουν. Μένει να αποδειχθεί.  Ωστόσο η αξιολόγηση πρέπει να προχωρήσει. Ακόμα και αν υπάρχουν τα φαινόμενα που αναφέρει ο Βασίλης, η όποια  αξιολόγηση είναι καλύτερη από την απουσία της.
Εδώ μπορείτε να δείτε ένα κραχτό αποτέλεσμα  των επιλογών αυτού του απίθανου κράτους.

του Βασίλη Παππά

Είναι ένας συνεπής δημόσιος υπάλληλος. Εκπαιδευτικός για την ακρίβεια. Με εικοσιπέντε και, χρόνια υπηρεσίας υπηρετώντας σε κάθε είδους σχολείο, συλλέγοντας πλούσια εκπαιδευτική εμπειρία από τα δυσπρόσιτα, και τα ορεινά σχολεία, μέχρι τα τεχνικά και γενικά λύκεια ανά την επικράτεια. Κάθε πρωΐ από τις οκτώ και πέντε στο σχολείο, συνεπής στη διδασκαλία όπως και στις γραφειοκρατικές υποχρεώσεις προς την υπηρεσία. Οι γονείς πάντοτε τον έβρισκαν στο σχολείο, αφού είχε την άποψη ότι πρέπει να δίνει πέρα από το ωρολόγιο πρόγραμμα και άλλες ώρες προς όφελος του κοινωνικού συνόλου (κατά την Unesco 21 διδακτικές ώρες αντιστοιχούν με 84 ώρες εργασίας) . Τις εκπαιδευτικές μεταρρυθμίσεις (για τις οποίες ποτέ δεν ρωτήθηκε) προσπαθούσε να τις εφαρμόσει στην εκπαιδευτική πραγματικότητα με όσο το δυνατόν μικρότερο κόστος για τους μαθητές του. Πέρα από την ρητορική του «νέου σχολείου», «πρώτα ο μαθητής» και άλλα ηχηρά παρόμοια, προσπαθούσε να βρει τα όποια θετικά, γιατί δεν ήθελε να κατηγορηθεί από τους προϊσταμένους του για μηδενισμό και αρνητική προδιάθεση στις επιλογές του υπουργείου. Πάντοτε με τα παιδιά χωρίς να είναι μαθητοπατέρας.
Αποφάσισε να υποβάλλει τα «χαρτιά» του στην επιτροπή αξιολόγησης για να διεκδικήσει θέση ευθύνης στην εκπαίδευση.
Συγκέντρωσε τους μεταπτυχιακούς τίτλους (περί των παιδαγωγικών και όχι για το πέταγμα της πεταλούδας στο Μπουρουμπούρου) και τα κατέθεσε στην επιτροπή. Ψυχρολουσία 1η. Τα μέλη της επιτροπής είχαν λιγότερα τυπικά προσόντα από τον αξιολογούμενο. ΄Ενας δε ήταν κάτοχος μεταπτυχιακού τίτλου, από βαλκανική χώρα, της οποίας δεν ήξερε να προφέρει ούτε το καλημέρα.
Κατέθεσε τίτλους σεμιναρίων που οργάνωσε ή συνεδρίων στα οποία ήταν εισηγητής. Ψυχρολουσία 2η. Τα μέλη της επιτροπής είχαν και αυτά πλούσια συμμετοχή σε συνέδρια όπως «γαλάζια γενιά και ημέτεροι, στην κατάληψη της εξουσίας» ή «οι πράσινες ντομάτες στην εποχή του Καντάφι».
Κατέθεσε εργασίες, επιμορφώσεις, παρουσιάσεις, έρευνες από την παράλληλη με την αίθουσα εκπαιδευτική του δραστηριότητα. Ψυχρολουσία 3η. ΄Όλα τα έγγραφα κατέπεσαν στην επιτροπή από τα μέλη , τα οποία ποτέ ή σχεδόν ποτέ δεν μπήκαν να διδάξουν στην αίθουσα περιφερόμενοι και αποσπασμένοι, από βουλευτικό (=βολευτικό) σε βουλευτικό γραφείο, και από διεύθυνση σε διεύθυνση, μη δυνάμενοι να κατανοήσουν έννοιες όπως κονστρουκτιβισμός, παράλληλη μάθηση, σύγχρονες εκπαιδευτικές πρακτικές.
Συνεπής με τα εκπαιδευτικά του πιστεύω παρουσίασε την κοινωνική του δράση, (λέσχες ανάγνωσης, παρουσίαση βιβλίων σε βιβλιοθήκες, κοινωνικά φροντιστήρια) γιατί πίστευε και πιστεύει για το άνοιγμα του σχολείου στην κοινωνία. Ψυχρολουσία 4η. Η επιτροπή τον απέπεμψε διότι ούτε μηνύματα στα social media παρουσίασε προτρέποντας συναδέλφους να τον ψηφίσουν στις εκλογές, ούτε είχε παρουσία σε κοπές πίτας και άλλων «φιλολογικών» τσαγιών μετά καλλίπυγων δεσποινίδων του συνδικαλιστικού του χώρου.
Παρουσίασε ο δυστυχής την υλοποίηση του προγράμματος της ενισχυτικής διδασκαλίας στο σχολείο του το οποίο παρακολουθούσε τα δύο τρία των μαθητών και πλέον, εγγράφοντας πραγματικές ώρες διδασκαλίας και με σπουδαία αποτελέσματα. Μέλη της επιτροπής κατέταξαν και αυτή του την προσπάθεια με τις αντίστοιχες «πέτσινες» ώρες διδασκαλίας κάποιων άλλων «συναδέλφων» προς μαθητές φαντάσματα.
Προβληματισμένος και γνωρίζοντας ότι οι περιφερειακοί διευθυντές εκπαίδευσης ακολούθησαν το μέτρο 7 -4 -2 (7 ΝΔ, 4 Πασόκ, 2 Δημάρ) έγραψε σε 7 χαρτάκια το όνομα ΔΑΚΕ, σε 4 χαρτάκια ΠΑΣΚ και σε 2 Δημάρ. Τα δίπλωσε προσεκτικά, τα ανακάτεψε αρκετά και ανέσυρε ένα χαρτάκι. Η αποκάλυψη του ονόματος θα τον οδηγούσε στον αντίστοιχο πολιτικό κομματικό μηχανισμό, ώστε «να αξιολογηθεί αξιοκρατικά» εν ευθέτω χρόνω!!!

Βασίλειος Παππάς – εκπαιδευτικός – Τρίκαλα



2 σχόλια:

  1. Λουκάς Καραογλάνης1 Φεβρουαρίου 2013 - 4:22 μ.μ.

    Αγαπητέ Λεωνίδα,Καλησπέρα

    Με αφορμή το σχόλιό σου πριν το άρθρο,και σε σχέση με την κατάληξη του άρθρου (περί ποσόστωσης...), ήθελα να σου επισημάνω ότι η μεγαλύτερη απογοήτευση, γενικότερα, της κυβέρνησης είναι η ΔΗΜΑΡ. Αντί να αρθρώνει και να προσπαθεί να επιβάλλει ένα μεταρρυθμιστικό λόγο στην διακυβέρνηση της χώρας αναλίσκεται σε τακτικισμούς, διακατέχεται από αναποφασιστικότητα και αναβλητικότητα ,είναι με το μισό πόδι μέσα και με το άλλο ενάμισι έξω. Αυτό άλλωστε αποτυπώνεται και στις δημοσκοπήσεις, με την καθήλωση στο 4,5-5%. Αν το μόνο που ενδιαφέρει τη ΔΗΜΑΡ είναι να είναι το μικρό κόμμα που θα συνεισφέρει τους βουλευτές του δεξιά και αριστερά , τότε δυστυχώς μάλλον ισχύει το "μακριά κι αγαπημένοι"....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητέ Λουκά
      ¨Οπως θα ξέρεις βγήκα πρώτος και μάλλον μοναδικός από το χώρο της ΔΗΜΑΡ και κατέκρινα το αλισβερίσι αυτού του είδους και τις ποσοστώσεις. Πράγματι η ΔΗΜΑΡ είναι διστακτική στις μεταρρυθμίσεις και αυτό επιτρέπει στη ΝΔ να χτίζει και πάλι ένα εν πολλοίς πελατειακό κράτος στα πλαίσια βέβαια της σημερινής οικονομικής ανέχειας του κράτους. Πράγματι έχει κάτσει στο ποσοστο που τις δίνουν οι δημοσκοπήσεις. Διαφωνώ. Η ΔΗΜΑΡ θα έπρεπε να πρωταγωνιστεί στην υπόθεση ανασύστασης της κεντροαριστεράς και να διαμορφώνει την πολιτική πρόταση της επόμενης μέρας. Φαντάζομαι να καταφέρω να γράψω τις επόμενες μέρες κάτι σχετικό. Δυστυχώς η πολιτική αυτή διασώζει το Βενιζέλο και βοηθά το Σαμαρά να ηγεμονεύσει.

      Διαγραφή