ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Λούλα Αναγνωστάκη

Λούλα Αναγνωστάκη
Η φωτό είναι του Σπύρου Στάβερη για τη LIFO

Παρατηρητήριο

Η Ελλάδα έχει ανάγκη από ένα σαφές μέτωπο ΝΔ και του κυοφορούμενου νέου σχήματος της κεντροαριστεράς. Μια γενναία και ρηξικέλευθη πολιτική συνεννόηση αρχών με συγκεκριμένα σημεία επαφής και καθαρές στοχεύσεις. Κι ας έχουν διαφορές που πρέπει να γίνουν σαφέστατες. Αυτό προϋποθέτει τη διατύπωση και διακίνηση τεκμηριωμένων πολιτικών θέσεων για τα μεγάλα επίδικα και κυρίως για τα δύο πιο σημαντικά. Αυτά της παραγωγής πλούτου και της διαχείρισης του κράτους. Με τρόπο όμως που θα αποδεικνύει και στον πλέον αδαή ότι η ελευθερία στην οικονομία από τη μια και η υποχώρηση του κράτους από την άλλη θα αποδειχθούν ωφέλιμα όχι μόνο για το κεφάλαιο αλλά και για τους πολίτες και δη τους ασθενέστερους. Αυτό σημαίνει υπεύθυνη λαϊκή πολιτική και όχι ελιτίστικη ή λαϊκίστικη.

Athens Voice

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Όσο θα πολλαπλασιάζονται οι δημόσιες τοποθετήσεις των υποψηφίων τόσο θα αποκαλύπτεται ο φυσικός αρχηγός του κέντρου και το βαρύ πολιτικό του φορτίο. Αλλά είναι εποχή του diet, οπότε....

Δευτέρα, 4 Μαρτίου 2013

Ενισχυτική διδασκαλία, η ίδια καλά δοκιμασμένη και εντελώς αποτυχημένη συνταγή




Η ενισχυτική διδασκαλία είναι απαραίτητη διότι πολλά δεν γίνονται σωστά κατά τη διδασκαλία. Αφορά τα δημόσια αλλά και τα ΙΔΙΩΤΙΚΑ σχολεία. Τα λάθη είναι στο παράλογο αναλυτικό πρόγραμμα και στον τρόπο διδασκαλίας. Αυτό στοιχίζει στους πολίτες της χώρας σε χρόνο, σε κόπο και σε χρήμα. Χρειαζόμαστε μια συνολική εκπαιδευτική μεταρρύθμιση με γνώμονα μόνο την κοινή λογική. Τόσο δυσεύρετη στη χώρα αυτή.(Leo)

Γιάννης Μιχαλόπουλος (Παιδείας Θέματα)

Διάβασα κάπου, δεν θυμάμαι που και ποιος το είπε, αλλά πολύ μου άρεσε. Το νόημα της φράσης ήταν περίπου ως εξής. «Προσπάθησε! Αν αποτύχεις, προσπάθησε ξανά!» Διαβάζοντας όμως στις εφημερίδες την αναγγελία για την επανεκκίνηση των σχολικών προγραμμάτων ενισχυτικής διδασκαλίας, άλλαξα γνώμη. Το «προσπάθησε ξανά» μου φαίνεται κάπως, σαν κάτι να του λείπει. Να έλεγε δηλαδή «βρες που έκανες λάθος και προσπάθησε ξανά!». Μοιάζει αυτονόητη η προσθήκη και όντως έτσι είναι. Έτσι θα ήταν βεβαίως σε μια κανονική χώρα στην οποία οι θεσμοί λειτουργούν με την στοιχειώδη κοινή λογική. Με τα αυτονόητα δηλαδή. Στην δική μας όμως περίπτωση, τα αυτονόητα απουσιάζουν από την σκέψη των θεσμικών παραγόντων που λαμβάνουν σημαντικές αποφάσεις. Στην προκειμένη περίπτωση, πριν την εξαγγελία μια νέας εκδοχής για την ενισχυτική διδασκαλία θα έπρεπε να δοθεί μια απάντηση στο ερώτημα «γιατί απέτυχαν οι προηγούμενες προσπάθειες»;

Το νέο πρόγραμμα θα κοστίσει, ούτε λίγο ούτε πολύ, μια περιουσία. Πενήντα εκατομμύρια ευρώ. Τα παίρνουμε από τους «τοκογλύφους» της Ε.Ε. Μας τα χαρίζουν για να είμαστε ακριβείς, δεν τα δανείζουν. Είναι από το ΕΣΠΑ, το πρόγραμμα χρηματοδότησης της προσπάθειας ανάπτυξης στην χώρα. Ίσως το γεγονός ότι τα χρήματα αυτά δεν τα «κερδίσαμε με τον ιδρώτα μας» να εξηγεί και την ευκολία με την οποία τα ξοδεύουμε χωρίς πολύ πολύ σκέψη. Χωρίς δηλαδή να εξασφαλίσουμε ότι θα πιάσουν τόπο.

Στο νέο πρόγραμμα υπολογίζεται ότι θα απασχοληθούν περίπου 7.000 αδιόριστοι, αναπληρωτές εκπαιδευτικοί. Αυτό είναι όντως πολύ σημαντικό αλλά θα ήταν ακόμα πιο σημαντικό εάν:

-Όσοι απασχοληθούν είναι άνεργοι.
-Αυτοί που θα μπουν στις τάξεις μπορούν να κάνουν την δουλειά. Οι ακατάλληλοι να αποχωρούν και οι κατάλληλοι να κερδίζουν «πόντους» για μόνιμο διορισμό.
-Αυτό που θα γίνεται στις αίθουσες να κερδίσει την εμπιστοσύνη των μαθητών.

Από όλα αυτά, τίποτα δεν είχε επιτευχθεί στις προηγούμενες προσπάθειες. Τουλάχιστον όχι σε κάποιο ικανοποιητικό βαθμό. Το νέο πρόγραμμα ακολουθεί την ίδια δοκιμασμένη αλλά αποτυχημένη φιλοσοφία. Οι αλλαγές που έχουν γίνει στον τρόπο οργάνωσης, όχι μόνο δεν αντιμετωπίζουν τις αιτίες που παράγουν αποτυχία αλλά επιτείνουν το πρόβλημα. Η νέα δομή προβλέπει την ίδρυση Σχολικών Κέντρων Ενισχυτικής Διδασκαλίας τα οποία θα καλύπτουν μια ομάδα σχολείων. Αν σε κάποιους ακούγεται ως μια νέα, φρέσκια ιδέα θα τους υπενθυμίσουμε τα «Μεταλυκειακά Κέντρα», την ιδέα που υλοποιήθηκε στα πρώτα χρόνια της «Αλλαγής», στα χρόνια που ακολούθησαν δηλαδή το 1981 και την σοσιαλιστική εκδοχή του Ανδρέα Παπανδρέου.

Η απομάκρυνση της ενισχυτικής διδασκαλίας από την σχολική μονάδα με την υπαγωγή της στα «Κέντρα» είναι ακριβώς το αντίθετο από αυτό που χρειαζόμαστε. Τα «Κέντρα» εντείνουν το «απρόσωπο» , το «γραφειοκρατικό», το γκρίζο «δημοσιοϋπαλληλικό» και φυσικά το «πελατειακό».

Το «προϊόν» που θα βγάλουμε στην αγορά, έχει μόνο ένα προσόν, είναι δωρεάν. Αρκεί αυτό; Ίσως ποντάρουμε στην οικονομική κρίση και στην φτώχεια. Αλλά όπως λέγανε οι παλαιότεροι «το φτηνό κρέας το τρώνε οι σκύλοι»

ΥΓ.
Σε προηγούμενο σημείωμα,  «Οι καλές ιδέες πεθαίνουν νέες, στο δημόσιο σχολείο»
είχα γράψει:

Ας υποθέσουμε ότι το κράτος, μη εμπιστευόμενο τον δημόσιο τομέα, απευθύνει δημόσια πρόσκληση εκδήλωσης ενδιαφέροντος  για την ίδρυση κρατικών φροντιστηρίων με ιδιωτικό μάνατζμεντ. Οι όροι της σύμβασης είναι οι εξής.
           
1.      Οι μαθητές θα φοιτούν δωρεάν.
2.      Το κράτος θα καταβάλλει στον ιδιώτη μόνο τα δίδακτρα των μαθητών.
3.      Ο ιδιώτης θα οργανώσει το φροντιστήριο όπως θέλει αλλά με εκπαιδευτικούς που θα προσλαμβάνει κάθε χρόνο το κράτος
4.      Απολύσεις κατά την διάρκεια του σχολικού έτους δεν θα γίνονται.
5.      Κάθε χρόνο οι καθηγητές θα αλλάζουν γιατί όλοι πρέπει να δουλέψουν και να κολλήσουν ένσημα.

Υπάρχει έστω και μία πιθανότητα να βρεθεί ιδιώτης, έχων σώας τας φρένας, να ενδιαφερθεί για το project;

1 σχόλιο:

  1. Λέων, δεν είχα φθάσει ως εδώ όταν πληκτρολόγησα το σχόλιο μου στο δικό σου κείμενο. Και να η επαλήθευση! Να μην απολύεται λέει ο φίλος κανένας στη διάρκεια της χρονιάς και κάθε χρόνο να ανανεώνονται οι διδάσκοντες! Δηλαδή; Όλοι, κουτσοί στραβοί κι ανάπηροι στον Άγιο Παντελεήμονα; Κι αν κάποιος είναι άχρηστος;
    Χώρια ότι ως παμπόνηροι Έλληναράδες θα την κάνουμε (οι φροντιστές) και τότε να δείς εικονικά τμήματα - στο κάτω - κάτω έτσι δεν την κάναμε χρόνια τώρα τη δουλειά με τα λεφτά των κουτόφραγκων;
    Μπάμπης

    ΑπάντησηΔιαγραφή