ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Σταύρος Τσακυράκης, ο δικός μας σούπερ ήρωας

Παρατηρητήριο

Εφυγε μια εμβληματική μορφή της Γενιάς του Πολυτεχνείου. Ο Σταύρος Τσακυράκης, Γραμματέας της νεολαίας του ΚΚΕ Εσωτερικού στα χρόνια του αντιδικτατορικού φοιτητικού κινήματος, συνταγματολόγος καθηγητής της Νομικής Αθηνών, αργότερα αφοσιωμένος στην υπόθεση των δικαιωμάτων και της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Πολίτης με όλη τη σημασία της έννοιας, σε διαρκή εγρήγορση για την τύχη αυτού του τόπου και της Ευρώπης, για την ποιότητα της Δημοκρατίας, αντίπαλος της δημαγωγίας και των εύκολων λόγων.

Η δημόσια σφαίρα έχασε μια μαχητική φωνή στρατευμένη στην υπόθεση της ελευθερίας που στάθηκε η καθοδηγητική αξία της ζωής του.

Οι φίλοι του χάσαμε την ευθύτητα, την ανιδιοτέλεια, την ανατρεπτικά παιγνιώδη διάθεσή του.

Οι πολιτικά απανταχού ρηγάδες και ρηγίτισσες θα αναπολήσουν την ατομική και συλλογική τους διαδρομή, και τον σιωπηλό δεσμό που κρατάει ακόμα.

Οι φοιτητές και οι φοιτήτριες θα θυμούνται έναν Δάσκαλο συμπαραστάτη.

Γιάννης Βούλγαρης

Καθηγητής Παντειου Πανεπιστημίου
Γραμματέας Ρήγα Φεραίου 1974-1976».

Πηγή: Ο Γιάννης Βούλγαρης αποχαιρετά τον Σταύρο Τσακυράκη | iefimerida.gr

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Οι ευρωπαϊκές αρχές αποφάσισαν να ασχοληθούν ξανά με το μεταναστευτικό όταν άρχισαν οι τσαμπουκάδες της Ιταλικής κυβέρνησης και η κρίση στον κυβερνητικό συνασπισμό της Γερμανίας. Από τις αποφάσεις που πήραν-δεν πήραν είναι φανερό ότι δεν έχουν λύση, αλλά έχουν λεφτά για πέταμα. Είπαν και κάτι υπαινικτικά και για τη δράση των ΜΚΟ στη Μεσόγειο και έδωσαν και του δικού μας παράταση στην αύξηση του ΦΠΑ. Απλά δεν υπάρχει καμιά λύση εκεί που δήθεν ψάχνουν. Πρόκειται περί εποικισμού της Ευρώπης από κατοίκους της Αφρικής και της Ασίας. Ζούμε μια φάση μετακίνησης λαών που θα ενταθεί λόγω υπερπληθυσμού, διάβρωσης των παραλίων και ερημοποίησης που προκαλεί η κλιματική αλλαγή. Αυτά συνδυάζονται με την πολιτική αστάθεια, την οικονομική καχεξία, τη βία αλλά και τη διακίνηση της πληροφορίας και την ευκολία των μετακινήσεων. Η Ευρώπη είναι πολύ πλούσια για το μέγεθος του πληθυσμού της και λογικά φαντάζει ως η γη της επαγγελίας. Κάποια στιγμή θα κλείσει σαν στρείδι αλλά αυτό θα σημάνει βία, ανείπωτη βία. Στα πλαίσια της κατάρρευσης της μεταπολεμικής ηθικής που έρχεται.

Τετάρτη, 8 Μαΐου 2013

Η " δύσκολη " Κάρλα Ντέλ Πόντε



του Νίκου Μπίστη

Η πρώην Γενική Εισαγγελέας του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου για την Γιουγκοσλαβία είναι από τους ανθρώπους που δεν καταλαβαίνουν από σκοπιμότητες. Μισητή στους Έλληνες εθνικιστές της δεξιάς και της αριστεράς που είχαν αναλάβει την υπεράσπιση κάθε Σέρβου εγκληματία πολέμου. Και αγαπητή σε πρώτη φάση σε όσους στην Δύση έβλεπαν μόνο τα Σέρβικα εγκλήματα. Αλλά αυτή δεν σταμάτησε στους Σέρβους, προχώρησε και στους Κροάτες. Και μια μέρα μετά την ανακήρυξη του Κοσσόβου σε ανεξάρτητο κράτος αποκάλυψε στο βιβλίο της ότι Αλβανοί Κοσσοβάροι πολέμαρχοι έκαναν εμπόριο οργάνων από Σέρβους αιχμαλώτους που μετέφεραν και κατακρεουργούσαν στην Αλβανία. Δεν την συμπαθούσαν πλέον στη Δύση όσο πριν. 

Αλλά ως διεθνής και με αδιαμφισβήτητο πλέον κύρος προσωπικότητα μια θέση σε επιτροπή του ΟΗΕ για την Συρία την έχει. Και από εκεί εξαπέλυσε την βόμβα της αποκαλύπτοντας ότι υπάρχουν ενδείξεις ότι οι αντάρτες ( και όχι το καθεστώς , όπως τόνισε για όσους δεν ήθελαν να καταλάβουν) έκαναν χρήση του αερίου Σαρίν. Η μισοδιάψευση του ΟΗΕ, ότι " δεν υπάρχουν αποδείξεις για χρήση από οποιοδήποτε από τα εμπλεκόμενα μέρη" αντικειμενικά αποδυναμώνει όσους επείγονται με "αποδείξεις" τύπου Ιράκ να προχωρήσουν η σε στρατιωτική επέμβαση η σε μαζικό εξοπλισμό των λεγόμενων ανταρτών , δηλαδή μεταξύ άλλων και παρακλαδιών της Αλ Κάιντα. Και αντικειμενικά ενισχύει όσους , όπως μέχρι στιγμής ο Ομπάμα, αντιστέκονται σε αυτήν την προοπτική και αναζητούν πολιτική λύση , ζητώντας την συνδρομή της Ρωσίας και άλλων. 

Το καθεστώς Άσσαντ είναι χωρίς αμφιβολία αποκρουστικό. Αυτό που θα προκύψει από βίαιη ανατροπή του , χωρίς να υπάρχει η παραμικρή εγγύηση ότι δεν θα είναι αποκρουστικότερο, θα αποτελεί εκ των πραγμάτων εστία μεγαλύτερης αποσταθεροποίησης σε μια Μέση Ανατολή που θυμίζει ηφαίστειο πριν εκραγεί. Η Συρία δεν είναι ούτε Ιράκ ούτε Λιβύη και θα ήταν πέραν κάθε λογικής οι ΗΠΑ την στιγμή που ετοιμάζονται να αποδεσμευτούν από Ιράκ και Αφγανιστάν να εμπλακούν στην Συρία. Η να επαναλάβουν το σφάλμα του εξοπλισμού ισλαμιστών φονταμενταλιστών. Προξενεί δε αλγεινή εντύπωση η υποκρισία κάποιων ευρωπαίων που επικαλούνται την δημοκρατία σαν να είναι εξαγώγιμο είδος. Δεν πιστεύω ότι η πεισματάρα Ελβετίδα άνοιξε τυχαία το στόμα της. Αυτοί οι ξεροκέφαλοι, δύσκολοι άνθρωποι είναι πολύτιμοι στις μέρες μας.

1 σχόλιο:

  1. Κύριε Μπίστη συγχαρητήρια για το άρθρο σας. Λυπάμαι όσους δεξιούς και αριστερούς δεν καταλαβαίνουν την αξία της αντικειμενικότητας.

    ΑπάντησηΔιαγραφή