ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Thelonious monk - Allen ginsberg

Thelonious monk - Allen ginsberg
Δυο γίγαντες στην εποχή των γιγάντων.

Παρατηρητήριο

Όσοι βιάζεστε να του δώσετε εύσημα συμβολής στην αποδόμηση του αντιαμερικανισμού λάβετε υπόψη σας ότι:
1. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει πλέον αντιαμερικανισμός. Υπάρχει όμως έντονος αντιευρωπαϊσμός σαφώς πιο ισχυρός και επικίνδυνος. Ο αντιαμερικανισμός αναπτύχθηκε μεταπολεμικά ως φιλοσοβιετισμός και έσβησε μαζί με το τέλος της σοβιετίας. Το ΠΑΣΟΚ συνέβαλε τα μέγιστα στη γιγάντωσή του κατά την περίοδο της πρώιμης μεταπολίτευσης και τα κινήματα των αδεσμεύτων. Μέχρι που η δανεική ευδαιμονία τα σκούπισε όλα.
2. Δεν τόχει σε τίποτε όταν επιστρέψει να γυρίσει το χαρτί και να ξαναγίνει αντιαμερικανός ή αντιτραμπ ή οτιδήποτε άλλο. Διαβάζει άριστα το ακροατήριό του, ξέρει σε ποιους απευθύνεται, τους κλείνει το μάτι και πλασάρει ότι τα βρήκε με τον τέως δαίμονα για να την πει στους σημερινούς δαίμονες της ΕΕ. Το αύριο είναι άλλη μέρα.
3. Η Αριστερά μπορεί να συγχωρήσει όλες τις ιδεολογικές ή πολιτικές αποκλίσεις, ανίερες συμμαχίες κλπ , προκειμένου να παραμείνει στην εξουσία. Θα τις βγάλει όμως σαν μαχαίρια μετά την ήττα, για να δικάσει τους χτεσινούς ηγέτες. Έχουμε δρόμο ακόμα.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Για το μεγαλύτερο μέρος των ψηφοφόρων τους η Επιτυχία είναι το κλείσιμο της ΒSH Hellas, (πρώην Πίτσος),. Ουδόλως τους απασχολεί η επίσκεψη στις ΗΠΑ. Όταν η αξιωματική αντιπολίτευση καταλάβει τι ακριβώς παίζεται μέσα στα ελληνικά λαϊκά στρώματα ελπίζω να είμαστε ζωντανοί. Ως τότε αφήστε τους ήσυχους να σας φτιάχνουν την ατζέντα.

Σάββατο, 20 Ιουλίου 2013

Τα δίκια και τα άδικα του Βόλφγκανγκ Σόιμπλε

του Γεράσιμου Γεωργάτου από το TVXS 
Με δεδομένο το παραπάνω πλαίσιο, η δημιουργία του Ελληνικού Επενδυτικού Ταμείου προικοδοτημένου με 450 εκ ευρώ για την ενίσχυση της ρευστότητας μικρομεσαίων επιχειρήσεων, θα είναι μια ουσιαστική βαθιά ανάσα που θα κατευθύνεται επιτέλους άμεσα στον ιδιωτικό τομέα, χωρίς τη μεσολάβηση κυβερνητικών παραγόντων, φορέων της αυτοδιοίκησης και άλλων πελατειακών μεσολαβητών. Μένει να επιβεβαιωθεί, γιατί σ' αυτή τη χώρα έχει φοβηθεί το μάτι μας ακόμα και τις «προοδευτικές δυνάμεις»…
Αρνήθηκε κατηγορηματικά την πιθανότητα νέου κουρέματος του ελληνικού χρέους. Εν όψει γερμανικών εκλογών, τον προσεχή Σεπτέμβριο, τα χρήματα των γερμανών φορολογουμένων δεν μπορεί να φαίνεται ότι ξοδεύονται για τα ελλείμματα άλλων χωρών, τη στιγμή μάλιστα που το θέμα κυριαρχεί στον προεκλογικό αγώνα στην πατρίδα του. Επιπλέον, ένα νέο κούρεμα, καθώς αφορά ομόλογα, θα κλόνιζε περαιτέρω την εμπιστοσύνη των αγορών όχι μόνο στην ελληνική, αλλά γενικότερα στην ευρωπαϊκή οικονομία.
Άφησε όμως ανοιχτό το ενδεχόμενο βοήθειας, μετά το τέλος του προγράμματος, το 2014, για κάλυψη του χρηματοδοτικού κενού, που μπορεί να λάβει, επί παραδείγματι, τη μορφή επιμήκυνσης και μείωσης του επιτοκίου. Και αυτό είναι ενθαρρυντικό.
Επιχείρησε, και ορθώς, να θέσει τέλος τις φρούδες ελπίδες του εμφανούς και υφέρποντος ελληνικού εθνικισμού περί γερμανικών αποζημιώσεων και τυχόν συμψηφισμού τους με το χρέος. Αντιθέτως τόνισε τη σημασία της δημοσιονομικής προσαρμογής και των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, ζητήματα στα οποία μονίμως καθυστερούμε, με συνέπεια να καταβάλουμε βαρύτερο και πιο άδικο -  οριζόντιο τίμημα κάθε φορά, ώστε να καταστεί η χώρα μας πιο ανταγωνιστική στο δεδομένο ευρωπαϊκό και διεθνές περιβάλλον.
Και εδώ, ο συντηρητικός λόγος φθάνει στα όριά του. Γιατί τα παραπάνω διεκδικούν πανευρωπαϊκή και παγκόσμια καθολικότητα. Όπως ο ίδιος ο κος Σόιμπλε τόνισε: «… η δημοσιονομική προσαρμογή και οι διαρθρωτικές αλλαγές είναι ο μόνος δρόμος για να γίνουν όλες οι χώρες πιο ανταγωνιστικές. Αν δεν είσαι ανταγωνιστικός, σ` αυτόν τον κόσμο της παγκοσμιοποίησης, τότε μπαίνεις σ` ένα διαρκές καθοδικό σπιράλ …».
Όμως με το κέντρο βάρους κυρίως, αν όχι αποκλειστικά, στην ανταγωνιστικότητα, αυτό που απουσιάζει από τον λόγο και την πολιτική των συντηρητικών είναι το στοιχείο της αλληλεγγύης τόσο για την Ευρώπη, αλλά και για το σύνολο του πλανήτη, ως όραμα και ως δυνητική πραγματικότητα. Απουσιάζει το εναλλακτικό σχέδιο για την Ευρώπη, το εναλλακτικό σχέδιο για την παγκοσμιοποίηση, με κέντρο βάρους την κοινωνική δικαιοσύνη και την αλληλεγγύη.
Ένα τέτοιο σχέδιο επιχειρούν να διαμορφώσουν σήμερα οι Σοσιαλιστές και Δημοκράτες στην Ευρώπη και γι` αυτό, παρά τις επιμέρους διαφορές τους, θέτουν ζητήματα ευρωομολόγων, αμοιβαιοποίησης του χρέους, ευρωπαϊκού αναπτυξιακού σχεδίου, κλπ, και οι πιο προωθημένοι, από όλες τις πλευρές του πολιτικού φάσματος, ζήτημα ευρωπαϊκής ομοσπονδίας. Ζητήματα δηλαδή που αποτελούν έμπρακτη εφαρμογή των αρχών της αλληλεγγύης και της κοινωνικής δικαιοσύνης.
Σε καμιά περίπτωση κάτι τέτοιο δεν πρέπει να χρησιμεύει ως άλλοθι για τις ελληνικές πολιτικές δυνάμεις, και ιδίως της αριστεράς, ότι η κρίση απαιτεί συνολική πανευρωπαϊκή αντιμετώπιση και επομένως οι εγχώριες μεταρρυθμίσεις είναι δευτερεύον ζήτημα. Ασφαλώς απαιτεί και πανευρωπαϊκή αντιμετώπιση, όμως, χωρίς τις αναγκαίες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις, θα είμαστε και πάλι η μαύρη τρύπα του χρέους, των πελατειακών σχέσεων και των ανισοτήτων.
Ένα τέτοιο σχέδιο από τους Σοσιαλιστές και Δημοκράτες είναι σημαντικό να αρθρωθεί και να γίνει πειστικό εν όψει των ευρωεκλογών, τον προσεχή Μάιο του 2014, ως όραμα και ως προοπτική απέναντι σε έναν αυξανόμενο ευρωσκεπτικισμό και μια αυξανόμενη ακροδεξιά εθνικιστική ρητορική. Στη χώρα μας, όλες οι πολιτικές δυνάμεις, από τους προοδευτικούς φιλελεύθερους μέχρι τους μεταρρυθμιστές αριστερούς, πρέπει να βρουν το θάρρος να υπερβούν αγκυλώσεις και κομματικές περιχαρακώσεις, υψώνοντας ένα τείχος συνεργασίας απέναντι στο ακροδεξιό εθνικισμό και τον δεξιό και αριστερό λαϊκισμό. Οι ευρωεκλογές είναι η κρίσιμη και κατάλληλη ευκαιρία.  

* Ο Γεράσιμος Γεωργάτος είναι υπεύθυνος Ευρωπαϊκής Πολιτικής της ΔΗΜΑΡ

2 σχόλια:

  1. Αξιζει να μπει κανεις για πλακα και να δει τα σχολια του tvxs. Αναγνωστες-φυτα, που ασχολουνται περισσοτερο με το ποιος γραφει κατι, παρα το περιεχομενο του γραπτου.
    Mycroft.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αρρωστοι άνθρωποι φίλε, που κρύβονται στην ανωνυμία για να βρίσουν. Ίδιοι με αυτούς που πάνε στο γήπεδο για να βρίσουν το διαιτητή. Η Ελλάδα της καθυστέρησης, της Ραχήλ, του Γουναρά της ΧΑ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή