ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Ηiggs Boson

Ηiggs Boson

Παρατηρητήριο

Σχετικά με την αποστροφή Κυριάκου Μητσοτάκη περί ανισότητας:

Η μοναδική μορφή ισότητας που έχει νόημα για εμάς τους φιλελεύθερους,είναι η ισότητα ενώπιον του Νόμου (ισονομία)!
Κάθε άλλη μορφή,ειναι είτε ανέφικτη,είτε επιτυγχάνεται μέσω καταναγκασμού,άρα συντρίβει τον ανθρωπο,τα δικαιώματα και τη μοναδικοτητά του. Ο εξισωτισμος,υπήρξε ιστορικά πάντοτε βίαιος και αυθαίρετος,συνέτριψε τα άτομα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους στο όνομα ενός συλλογικού οράματος,το οποίο κάποιοι άλλοι σχεδίασαν και τους επέβαλλαν. Οδήγησε σε κοινωνίες στάσιμες,ομοιόμορφα βαρετές,πληκτικά ομοειδείς,οικονομικα αδιέξοδες,αισθητικά βάρβαρες,ηθικά αποτρόπαιες.
Ειναι τελείως διαφορετικό το να ζητάς ενα ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα για τον καθένα απο το να ζητάς ίδιο εισόδημα για ολους.
Αυτή ειναι η ειδοποιός διαφορά φιλελευθερισμού-σοσιαλισμού και το τεκμήριο ηθικής υπεροχής της ελευθερίας.

Βαγγέλης Πάλμος

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο αγράμματος πλην όμως πτυχιούχος και "αγωνιστής" νέος είναι θετικό πρότυπο για μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας. Ο αντίθετος είναι σπασίκλας, ούφο, φύτουλας, φυτό κλπ. Μια ερμηνεία της σύγχρονης δυναστείας των αγραμμάτων.

Πέμπτη, 1 Αυγούστου 2013

Ο εμφύλιος ως εκκρεμότητα;


To editorial του καινούργιου Books' Journal 34, Αύγουστος 2013

«Κάποτε, η γωνιά αυτή της γης που πατάμε και λέγεται Ελλάδα ήτανε δοξασμένη κι ευτυχισμένη κι είχε έναν πολιτισμό, που επί δυόμισι χιλιάδες χρόνια συνεχίζει να παραμένει και να θαυμάζεται απ’ όλο τον κόσμο. […] Στην εποχή της σκλαβιάς πέρασε σκληρά, μαύρα χρόνια και πολλοί “έξυπνοι”, ανάμεσα στους οποίους και κάποιος Φαλμεράγιερ, ισχυρίστηκαν πως η ελληνική φυλή έσβησε κι ότι αυτή διασταυρώθηκε μ’ άλλες φυλές, που δεν έχουν τίποτα το κοινό με την αρχαία ελληνική φυλή. Μα ό,τι κι αν πούνε, αυτό δεν έχει καμιά αξία. Την ελληνικότητά μας την αποδείξαμε. Γεγονός είναι ότι η χώρα μας ξεσηκώθηκε και ξαναγένηκε πάλι λεύτερη. Αυτό κανείς δεν το ’θελε. Ούτε οι ξένοι βασιλιάδες ούτε οι ντόπιοι κοτζαμπάσηδες. […] Ο Γιάννης Καποδίστριας, που μας τον παρουσιάζουν στα σχολειά σα μεγάλο και τρανό, με προτομές και πορτραίτα, είναι ο πρώτος καταστροφέας της Ελλάδας. Μα ό,τι έκανε, δεν το ’κανε σαν Καποδίστριας, μα σαν εκπρόσωπος όλης της ελληνικής αντίδρασης. […] Με την επικράτηση της επανάστασης αμέσως οι δικοί μας κοτζαμπάσηδες επιβληθήκαν επάνω στη χώρα μας. Η αντίδραση, ντόπια και ξένη, για να ευνουχίσει τον λαϊκό χαραχτήρα του κινήματος και να επιβάλει νέα σκλαβιά, χρησιμοποίησε όλα τα μέσα. Και στο τέλος το πέτυχε. Η αρχή έγινε κολλώντας στο σβέρκο της πατρίδας μας αυτόν που σας είπα πρωτύτερα: τον Καποδίστρια. Ο Γιάννης Καποδίστριας από την ανασύσταση του ελληνικού κράτους άρχισε την καταστροφή της χώρας μας κι ένας άλλος, ο Γιάννης ο Μεταξάς, έβαλε σ’ αυτή το καπάκι […] Έχουμε ντοκουμέντα στα χέρια μας, που μας αποδείχνουν, ότι οι άνθρωποι αυτοί είχανε σκοπό να ρίξουνε μόνο τρεις τουφεκιές στο Αλβανικό Μέτωπο κι ύστερα να μας παραδώσουν στους φασίστες. Υπάρχουν ντοκουμέντα που μας πείθουν ότι το Νοέμβρη προς το Δεκέμβρη του 1940 μπορούσαμε να πετάξουμε τους Ιταλούς στη θάλασσα. Μα αυτοί συγκρατούσανε το στρατό μέχρι που να λύσει το στρατιωτικό της πρόβλημα η Γερμανία στην Ευρώπη […]»
Άρης Βελουχιώτης, ομιλία στη Λαμία, 22 Οκτωβρίου 1944

Τι εννοούσε λοιπόν ο εθνολαϊκός Βελουχιώτης αναπαράγοντας την παροιμιώδη φράση «καλή αντάμωση στα γουναράδικα»; Θα σας γδάρουμε ή θα μας γδάρετε; Κι αν σήμερα ένας βουλευτής που δηλώνει αριστερός (στο παρελθόν έχει δηλώσει και αναρχικός) αντικαθιστά το «καλή αντάμωση» με το σύγχρονο συνώνυμό του, «ραντεβού», εκτός της ανάκλησης της βέβηλης διάθεσης όσων εκφράζονται δημοσίως με όπλο το χιούμορ (όπως ο Δημήτρης Χαντζόπουλος, που δημοσίευσε την παρατιθέμενη γελοιογραφία στα Νέα) τι άλλο κατορθώνει; Εκφράζει κατηγορηματικά την ιδεολογική και πολιτική ανωτερότητά του, λειτουργώντας ως άκρο, εξάπτοντας την αντίδραση των απέναντι άκρων; Ανακαλεί τον εμφύλιο, όχι ως ιστορική περίοδο - αντικείμενο μελέτης, αλλά ως μια εκκρεμότητα που ζητεί οριστική διευθέτηση; 

Πιθανόν όλα αυτά μαζί – έστω και αν, χωρίς συναίσθηση, ο βουλευτής δεν είχε τίποτα απ’ αυτά στο μυαλό του. Το θέμα, όμως, είναι ότι όσα λένε οι βουλευτές, και τα στελέχη των κομμάτων δεσμεύουν τα ίδια τα κόμματα. Άλλωστε, ακόμα κι αν ο συγκεκριμένος βουλευτής δεν είχε στο νου του έναν εμφυλιοπολεμικό συμβολισμό νίκης αλλά ήττας, ανάλογης του συμβολισμού τον οποίο λέγεται ότι ήθελε να ανακαλέσει ο Βελουχιώτης αναφερόμενος στα γουναράδικα, οι πολιτικές επιλογές του ΣΥΡΙΖΑ, συχνά εναρμονισμένες με ανάλογες επιλογές του αριστερισμού, ανακαλούν τον εμφύλιο. Ξεχνούν ότι το επίπεδο ελευθερίας που απολαμβάνουμε (και απολαμβάνουν και οι ίδιοι) δεν οφείλεται στη μεταπολιτευτική περιφορά του εικονίσματος του Βελουχιώτη αλλά στο «βάθεμα και στο πλάτεμα της δημοκρατίας», σύμφωνα με τη φρασεολογία ενός άλλου αριστερού ηγέτη, του Λεωνίδα Κύρκου. Κοινοβούλιο, πλουραλισμός, πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα ήταν τα αιτήματα της μεταπολίτευσης και, σε μεγάλο βαθμό, κερδήθηκαν – και χάρη στο ευρωπαϊκό περιβάλλον που κι αυτό κερδήθηκε, διευρύνθηκαν.

Αυτά τα αιτήματα, δυστυχώς, δεν υιοθετήθηκαν από την Αριστερά – ή, για να είμαστε περισσότερο ακριβείς, υιοθετήθηκαν μόνο από ένα τμήμα της ανανεωτικής πτέρυγάς της. Κατά τα άλλα, η ιδεολογία (και η αισθητική) της ελληνικής Αριστεράς κινήθηκε στο πλαίσιο που, εύστοχα, ο Άκης Γαβριηλίδης ονομάζει «αβάσταχτη νεκροφιλία». Σύμφωνα με το ερμηνευτικό αυτό σχήμα, υπάρχει κάτι κοινό σχεδόν σε όλο το ελληνικό πολιτικό φάσμα, από την άκρα Δεξιά έως την άκρα Αριστερά: η αναγόρευση της ήττας σε υπέρτατη θυσία. Οι ηττημένοι, λοιπόν, τα θύματα, οι νεκροί, σύμφωνα με το σχήμα αυτό, μετατρέπονται σε μάρτυρες της αλήθειας. Όπως, περίπου, συμβαίνει σήμερα στο φανατικό Ισλάμ – που διαθέτει πλήθος μάρτυρες.
Αν ψάχνεις μάρτυρες για να τους αναγορεύσεις σε ήρωες, όμως, χρειάζεσαι και ρήξεις, συγκρούσεις, πολέμους. Άλλωστε, τι άλλο είμαστε από «μια κοινότητα αίματος και θυσιών»;

Ο Άρης Βελουχιώτης πληροί όλες τις προϋποθέσεις του μάρτυρα. Πολέμησε για μια ιδεολογική φενάκη, αλλά ήταν ο ηττημένος – διπλά ηττημένος, μάλιστα, αποκηρυγμένος δηλαδή και από το κόμμα του, επέλεξε ο ίδιος τη θυσία. Η αναγόρευσή του στο απόλυτο σύμβολο του αγώνα για τον «λαό» οφείλεται όμως και στο ότι οι «άλλοι», αυτοί που νίκησαν, αντί να συμφιλιωθούν με τους ηττημένους, βάθυναν τη διαίρεση. 
***
Η ιστορία μας. Οι επίβουλοι ξένοι. Οι κοτζαμπάσηδες. Οι προδότες… Κάπου έχουν ξανακουσθεί όλα αυτά, και όχι υποχρεωτικά από χείλη αριστερών.
Αλλά ακριβώς γι’ αυτό, θα περίμενε κανείς μια Αριστερά, που δεν θα αντλεί από την ιδεολογική δεξαμενή από την οποία αντλούσε κι ο Χριστόδουλος. Αλλά μια σύγχρονη, ευρωπαϊκή Αριστερά θα όφειλε να συνομιλεί με αυτούς που, στον κόσμο, παράγουν σήμερα θεωρία και σκέψη. Και να επενδύει με τα δεδομένα του παρόντος στο μέλλον, όχι με τις μυθολογίες του παρελθόντος ούτε με τις εξουσιαστικές προβολές του μέλλοντος
.

8 σχόλια:

  1. Δυστυχώς, η ελληνική κοινωνία, για λόγους ιστορικούς, έμεινε έξω απο τον δυτικό πολιτισμό, ο οποίος εισάγοντας τη Λογική (Λόγο) επινοήσε μεθόδους και οικοδομήσε θεσμούς που επιτρέπουν θετική/δημιουργική σχέση με τον κόσμο.

    Οι Ελληνες δεν διαθέτουμε αυτό το μέσον. Αντιμετωπίζουμε τον κόσμο αρνητικά, ως απειλή εναντίον της οποίας μαχομαστε ηρωικά και πένθιμα. Εξ ου και νεκρολαγνεια!

    Αλικη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Οπως ακριβώς στο ακραίο Ισλάμ: Ακούγοντας Βελουχιώτη στη Λαμία ή τον Καστοριανό "γουναρά" του 2013, ή το εθνικολαϊκό ΠΑΣΟΚ του 1980 ή την εθνικολαϊκή δεξιά χθες και σήμερα, αυτό που μοιάζει προ-Διαφωτιστικό και "αρχαϊκό", είναι στην πραγματικότητα δύσμορφος Διαφωτισμός, μια σκοτεινή αλλά εντελώς κοινότοπη πλευρά της νεωτερικότητας.
    Είναι το "σύνδρομο του Ροβεσπιέρου" - όλη την Ευρώπη, Δυτική και Ανατολική, είχε δηλητηριάσει στο Μεσοπόλεμο.
    Η Ελλάδα συνεχίζει το δρόμο της, σαν να μην έχει γραφεί ακόμη "Η κοινοτοπία του κακού" της Χάννα Άρεντ...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. ...ούτε η "Διαλεκτική του Διαφωτισμού" (Αντόρνο-Χόρκχάιμερ)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Προς τι τόση φασαρία (και τόσες γενικεύσεις) για μια δήλωση ενός βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ; Οι δηλώσεις της Χριστίνας Σιδέρη είναι λιγότερο ακραίες; Γενικότερα Λεο μου φαίνεται ακατανόητη αυτή η εμμονή με το ΣΥΡΙΖΑ από όσους πιστεύουν στις αρχές της φιλελεύθερης δημοκρατίας. Σε όλες τις liberal democracies υπάρχει ένα συντηρητικό και ένα σοσιαλδημοκρατικό κόμμα που εναλάσσονται μέσω εκλογών. Ο ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται πιο ακραίος από τα ευρωπαϊκά σοσιαλδημοκρατικά κόμματα αλλά και η ΝΔ είναι ΕΠΙΣΗΣ ακραία, δεν σέβεται τις αρχές της φιλελεύθερης δημοκρατίας (π.χ. πρόσφατα ένας άνθρωπος κατηγορήθηκε για κακούργημα για καταγραφή συνομιλιών της αστυνομίας!) και ΕΠΙΣΗΣ επενδύει σε εμφυλιοπολεμική ρητορική. Προς τι λοιπόν η δαιμονοποίηση του ενός πόλου/άκρου και η αθώωση του άλλου από το liberal χώρο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Κώστα τι σχέση έχει με τη φιλελεύθερη δημοκρατία η παραπομπή στον Βελουχιωτη;

      Δεν τους δαιμονοποιει κανείς, μόνοι τους δαιμονοποιουνται. Ούτε η κριτική στον ΣΥΡΙΖΑ αθωωνει ακροδεξιες συμπεριφορές. Γιατί τα συμψηφιζεις;


      Αλικη


      ΥΓ: Κατα τη γνώμη μου, αυτογελοιοποιουνται κιόλας.

      Διαγραφή
    2. Πράγματι δεν δαιμονοποιείται κανένας. Απλά η δεξιά του Σαμαρά όσο ακραία και αν είναι πασχίζει εντός Ευρώπης, ενώ με το ΣΥΡΙΖΑ δεν είμαστε και τόσο σίγουροι, το αντίθετο θα έλεγα. Αυτό μας κάνει πιο νευρικούς απέναντί του, αυτό είναι αλήθεια. Καθήκον του αριστερού φιλελευθερισμού να ασκεί την κριτική του σε όλους και να διατυπώνει προτάσεις. Αλλά μη ξεχνάς ότι προερχόμαστε από την παραδοσιακή Αριστερά και είμαστε πιο ευαίσθητοι προς τις φίλιες δυνάμεις.

      Διαγραφή
  5. Παραμένει σε εκκρεμότητα και ο εμφύλιος,όπως και όλα όσα βιαστήκαμε να κρύψουμε κάτω απ'το χαλί.Μας τρομάζει το ενδεχόμενο να παραδεχτούμε τα λάθη μας,να ζητήσουμε συγνώμη,να αγκαλιάσουμε το χθεσινό μας αντίπαλο και να συναποφασίσουμε πως ποτέ πια οι διαφορές μας δε θα μας οδηγήσουν σε αλληλοσφαγή.
    Δεν το κάνουμε,γιατί είναι βολικότερο να οχυρωνόμαστε πίσω από βεβαιότητες.
    Γι'αυτό το παρελθόν μας είναι στοιχειωμένο.
    Γι'αυτό το καπηλεύονται οι σημερινοί βρυκόλακες κάθε παράταξης...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Τουλάχιστον πριν τον εμφύλιο να προλάβουμε να ψηφίσουμε τα τελευταία μέτρα και να πάρουμε τη δόση.
    dimitris t

    ΑπάντησηΔιαγραφή