ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Marsalis - Davis

Marsalis - Davis
Δυο ακόμα γίγαντες στην εποχή των γιγάντων.

Παρατηρητήριο

ΔΗΜΑΡ, 58, ΠΟΤΆΜΙ, ΕΚΛΟΓΕΣ ΝΦ. Πόσες ακόμα ήττες θέλετε για να πιστέψετε ότι το ΚΚΕ ΕΣ. τέλειωσε για πάντα. Με αγάπη πάντα .

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Πολλοί φίλοι νόμιζαν πως μαζική ψηφοφορία σήμαινε πως θα έρχονταν ορδές πασόκων να παραδώσουν το κόμμα τους στον Καμίνη ή στο Θεοδωράκη ή και στους δύο. Γιαυτό και βιάστηκαν να πανηγυρίσουν. Αν ήταν παιδιά να το διαλύσουν το κομμα το έκαναν και μόνοι τους. Δεν είχαν ανάγκη μοίρα εναλλακτικών αλεξιπτωτιστών. Σοφά ποιούντες παρέδωσαν τα κλειδιά σε πολιτικούς. Αυτούς που είχαν. Για να συνεχισει το κόμμα να υπάρχει. Τώρα όποιος βρίσκει μπανάλ τη Φώφη ή το Νίκο δεν μπλέκει με το ΠΑΣΟΚ κάνει δικό του μαγαζί. Δημαρ Ποτάμι κλπ επιτυχημένα σχήματα.

Παρασκευή, 20 Σεπτεμβρίου 2013

Πέντε στα όρθια ( 20/09/13)




1. Όλοι έχουμε ευθύνες για το φόνο του Παύλου Φύσσα. H κυβέρνηση πρωτίστως και δευτερευόντως σύσσωμο το πολιτικό σύστημα. Δεν έδειξαν απλώς ολιγωρία ή εγκληματική αμέλεια. Άφησαν σκοπίμως ελεύθερη τη ναζιστική συμμορία αναλογιζόμενοι, τι άλλο, το πολιτικό κόστος. Τους ψηφοφόρους, που είναι παράδοξα πολλοί και κάποια στιγμή θα άλλαζαν στρατόπεδο. Ούτε τα χαστούκια στην Κανέλη και στη Δούρου τους αφύπνησαν, ούτε οι επιθέσεις στους μετανάστες, ούτε τα κηρύγματα μίσους, ούτε τα «show» μέσα στο κοινοβούλιο. Ας γίνει ο άδικος και παράλογος θάνατος ενός νέου ανθρώπου η αφορμή για αλλαγή πορείας, που δεν μπορεί να είναι άλλη. Διάλυση, έκπτωση από το βουλευτικό αξίωμα, απαγόρευση λειτουργίας και εκτός νόμου. Διαφορετικά τα ποσοστά τους θα εκτοξευθούν. Πολλοί συμπολίτες μας περίμεναν ένα φόνο για να πεισθούν ότι είναι «πατριώτες» και ότι «το λέει η ψυχή τους». Γιατί το 13% που τους ψηφίζει τους επιλέγει γι αυτό ακριβώς. Γιατί μπορούν να γίνουν και φονιάδες. Απέναντι σε αυτήν την Ελλάδα δεν υπάρχουν νουθεσίες ή πολιτικές. Υπάρχουν άμεσες και ριζοσπαστικές αποφάσεις.

2. Και νάσου πάλι η θεωρία των δύο άκρων. Είτε θετικά, είτε αρνητικά ο καθένας τη χρησιμοποιεί για τα δικά του μικροκομματικά  συμφέροντα. Και βέβαια υπάρχουν μαύρες και κόκκινες αντιδημοκρατικές, ολοκληρωτικές, φασιστικές ιδεολογίες και πρακτικές. Δεν έχουν όμως την ίδια πολιτική βαρύτητα, τον ίδιο τρόπο δράσης, δεν φέρνουν τα ίδια αποτελέσματα. Δε μένουν αναλλοίωτες στο χρόνο. Όλες τρέφονται από την ίδια διχαστική λογική και την κουλτούρα βίας που προωθεί το πολιτικό σύστημα μέσα στην κοινωνία. Όλες είναι αποκρουστικές, επικίνδυνες και καταδικαστέες. Κάθε φορά, ωστόσο, το μέτωπο είναι διαφορετικό.

3.   Η απεργία των καθηγητών ΜΕ ακολούθησε την προδιαγεγραμμένη φθίνουσα πορεία της. Οι δάσκαλοι και οι ιδιωτικοί δεν ενθουσιάστηκαν, δεν τους αφορούσε. Δεν έγινε θέμα, δεν είχε σημαντικό πολιτικό αντίκτυπο και βέβαια δεν έριξε την κυβέρνηση. Η κοινωνία δεν ασχολείται με κάτι που δεν υπάρχει και η μέση δημόσια εκπαίδευση πρακτικά δεν υπάρχει. Οι μαξιμαλιστές πάλι μέτρησαν λάθος. Όμως υπήρχε συμμετοχή, δείγμα του γεγονότος ότι η ανασφάλεια περισσεύει στο χώρο. Το Υπουργείο Παιδείας δείχνει ανέτοιμο να εφαρμόσει τις αλλαγές που ψήφισε, ανίκανο να διαχειριστεί ορθολογικά το προσωπικό του. Οι μέρες που έρχονται για τη δημόσια εκπαίδευση θα είναι συνολικά χειρότερες.

4. Και όμως χιλιάδες παιδιά σκύβουν ακόμα πάνω από τα βιβλία, ψάχνουν σε οθόνες υπολογιστών, ακούνε με προσοχή τους δασκάλους, γράφουν και σβήνουν, αγχώνονται και τα καταφέρνουν.Χιλιάδες παιδιά, έξω και μακριά από κόμματα, πολιτική, καταλήψεις, τσαμπουκάδες, λούφα και "δίκαιους αγώνες". Γι αυτά τα παιδιά κανείς δε λέει τίποτα. Γιατί δουλεύουν αθόρυβα και δημιουργούν. Γιατί χαλάνε την πιάτσα. Γιατί είναι φύτουλες.


5. Αποχώρησα από τη Δημοκρατική Αριστερά. Βαρέθηκα. Την πίστεψα, δούλεψα γι αυτήν αλλά δεν είχε πια ενδιαφέρον. Οι περισσότεροι εκεί  μέσα δείχνουν σα να περιμένουν να συμβεί κάτι, αλλά αυτό δεν συμβαίνει και κείνοι στέκονται και περιμένουν άπραγοι. Κανείς δεν παράγει πολιτική. Σα να έχουν παραιτηθεί όλοι. Σα να περιμένουν να βγουν στη σύνταξη. Η γνωστή μιζέρια της Αριστεράς μετά από ένα ακόμα αυτογκόλ. Στο βάθος συνέδριο που θα…….. Ξέρω, ξέρω, αλλά δεν θα πάρω. 

by Leo

3 σχόλια:

  1. απεργία έκανες? δεν μας είπες?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. ΄Εκανα δυο μέρες γιαυτούς που έχασαν τη δουλειά τους άδικα αν και μερικοί θα την ξαναπάρουν. Γράψε μου το mail σου να σου στείλω το εκκαθαριστικό μου. Απ ότι βλέπεις είχα δίκιο, απλώς η οΛΜΕ και οι αριστεριστές ξεφτυλίστηκαν λίγο ακόμα. Καλό αυτό, αν και αναμενόμενο. Λυπήθηκα που τα σχέδια του Τσίπρα δε βγήκαν. Μια άλλη φορά. Πόνταρε σε λάθος άλογο. Δημόσια μέση εκπαίδευση δεν υπάρχει οπότε τι σεισμό να προκαλέσει. Βλέπεις η ΟΛΜΕ φρόντισε να απαξιώσει τόσο τη ΜΕ που τώρα που θέλει δεν μπορεί να τη χρησιμοποιήσει πολιτικά. Καληνύχτα. ΚΑι να διαβάζεις μαργαρίτα για να μαθαίνεις αυτά που θα συμβούν.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αυτό που έκανε η πλειοψηφία του κλάδου!
      Δυστυχώς μας πλάκωσαν οι καταλήψεις των παιδιών (όπου η ευθύνη των καθηγητών δεν είναι αμελητέα) και θόλωσε η εικόνα...
      Το αποτέλεσμα, ωστόσο, εξακολουθεί να είναι προδιαγεγραμμένο!!!

      Διαγραφή