ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Marsalis - Davis

Marsalis - Davis
Δυο ακόμα γίγαντες στην εποχή των γιγάντων.

Παρατηρητήριο

ΔΗΜΑΡ, 58, ΠΟΤΆΜΙ, ΕΚΛΟΓΕΣ ΝΦ. Πόσες ακόμα ήττες θέλετε για να πιστέψετε ότι το ΚΚΕ ΕΣ. τέλειωσε για πάντα. Με αγάπη πάντα .

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Πολλοί φίλοι νόμιζαν πως μαζική ψηφοφορία σήμαινε πως θα έρχονταν ορδές πασόκων να παραδώσουν το κόμμα τους στον Καμίνη ή στο Θεοδωράκη ή και στους δύο. Γιαυτό και βιάστηκαν να πανηγυρίσουν. Αν ήταν παιδιά να το διαλύσουν το κομμα το έκαναν και μόνοι τους. Δεν είχαν ανάγκη μοίρα εναλλακτικών αλεξιπτωτιστών. Σοφά ποιούντες παρέδωσαν τα κλειδιά σε πολιτικούς. Αυτούς που είχαν. Για να συνεχισει το κόμμα να υπάρχει. Τώρα όποιος βρίσκει μπανάλ τη Φώφη ή το Νίκο δεν μπλέκει με το ΠΑΣΟΚ κάνει δικό του μαγαζί. Δημαρ Ποτάμι κλπ επιτυχημένα σχήματα.

Τρίτη, 17 Σεπτεμβρίου 2013

Ο νόμος του Lynch σε μετάφραση


του Λεωνίδα Καστανά

H κυρία που κλωτσάει το κορίτσι  εκπροσωπεί ένα σημαντικό μέρος των πολιτών αυτής της χώρας.
Εξάλλου και μόνο το γεγονός ότι το κάνει σε ένα από τους πιο διάσημους, πολυσύχναστους και ακριβότερους δρόμους της πρωτεύουσας είναι ενδεικτικό.
Το σουλούπι, τα ρούχα, τα παπούτσια και το περιοδικό μόδας που κρατάει υποδηλώνουν με το πιο εμφατικό τρόπο ότι  ένα τμήμα της μεσαίας τάξης «υποφέρει» για την Αλεξάνδρεια που έχασε και μαζί μ’ αυτή  χάνει και  τη ψυχραιμία του.
Ξεσπάει όπου βρει και γιατί όχι στη μικρή που επαιτεί παίζοντας ακορντεόν.
Γιατί νομίζει ότι της χαλάει την πιάτσα, της διώχνει τους πελάτες, της λερώνει τη γειτονιά.  
Ο φασισμός πλέον δεν έρπει στα σκοτεινά με ενοχικά σύνδρομα.
Βγαίνει μέρα μεσημέρι, κάτω από την Ακρόπολη και δηλώνει ότι είναι εδώ.
Δεν είναι ντυμένος με στολή παραλλαγής, δεν κρατάει καδρόνι, δεν έχει ξυρισμένο κεφάλι. Είναι καλοζωισμένος, καλοντυμένος, μοδάτος είναι κάποιος από μας.
Κλωτσάει για να στιγματίσει, να εξευτελίσει, να απομακρύνει τους διαφορετικούς, τους άλλους, τους «ενοχλητικούς», τους «ξένους».
Η σκηνή σοκάρει μόνο τους αδαείς.
Αυτούς που νομίζουν ότι ο φασισμός είναι προνόμιο κάποιων ιδιαίτερων βίαιων και ιδεόληπτων τύπων ή ανθρώπων της νύχτας, νταβατζήδων, παραβατικών.
Δεν είναι η κρίση που παράγει φασισμό. Η κρίση απλώς τον αποενοχοποιεί.
Δεν είναι ο απομονωτικός εθνικισμός που παράγει αυτόματα φασισμό. Τον προετοιμάζει.
Ο επιτελικός παραγωγός του φασισμού είναι ο κατακερματισμός, η αποθέωση της κλειστής κοινωνίας των ποικίλων αλληλοσυγκρουόμενων συμφερόντων.  
Η μετάφραση του «εμείς ή αυτοί» στον καθημερινό λόγο και στην καθημερινή πρακτική.
Η πεποίθηση ότι η λύση είναι στη διαίρεση, στην απομάκρυνση, στην απαλλαγή, στη βία.
Στο νόμο του Λυντς.


Τη μοναδική φωτογραφία τράβηξε ο Δημήτρης Μεσίνης για το Associated Press

16 σχόλια:

  1. Παντελής Σταυρουλάκης17 Σεπτεμβρίου 2013 - 11:43 μ.μ.

    Είναι καλοζωισμένος, καλοντυμένος με αυξημένη χοληστερίνη και τα τριγλυκερίδια.

    Εμείς εδώ, μάλλον το είχαμε αντιληφθεί Λεωνίδα, αλλού όντως χρειάζεται να βούηξει η διαπίστωσή σου.

    Τι νεότερα αλήθεια?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Νεότερα; Δεν υπάρχουν νεότερα. Ξέρεις όλα του γάμου δύσκολα. Ποιος ποια, με ποιους κλπ. Αλλά κάτι θα γίνει, αυτό είναι σίγουρο. Μακάρι να προχωρήσει.

      Διαγραφή
  2. Η μόδα, μόδα (εμφανές το περιοδικό), αλλά είναι ισχυρότερα άλλα πράγματα - εξ ού η αυξημένη χοληστερίνη με τα τριγλυκερίδια.
    Βλέπετε, στα "γουρουνάδικα" δεν έπεφτε ουτε καρφίτσα στον Αύγουστο.
    Μήπως έχουμε ακόμη πολύ δρόμο για να κάψει η "μεσαία τάξη" το συσσωρευμένο λίπος της; Ή να υποπτευθώ ότι μερικές "συνιστώσες" της ακόμη συσσωρεύουν;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Εχουμε πολύ δρόμο. Αλλά είναι προς την καταστροφή

      Διαγραφή
  3. Ο φασισμός είναι πλέον τόσο γύρω μας και με τόσες διαφορετικές εκφάνσεις, που γίνεται όλο και πιο δύσκολη, όλο και πιο απίθανη η περίπτωση της πτώσης του. Αλίμονο στους λογικούς και διαλλακτικούς. Καλό κουράγιο σε όλους μας...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Καλη νεα πορεια Λεωνιδα ! Αν μη τι αλλο , διατηρεις aθικτη τη δυναμη να παιρνεις αποφασεις...Δυσευρετο ..Και ναι , κατι θα γινει...Γιατι το θελουμε , γιατι ειναι αναγκαιο , γιατι ονειρευομαστε πατωντας γερα στη γη...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ορέστη: Αυτό ακριβώς σκεφτόμουν επί μία μέρα πριν πάρω την απόφαση. Αυτή τη δυνατότητα να παίρνω αποφάσεις, να μην ετεροκαθορίζομαι. Κάτι θα γίνει. Νάσαι καλά

      Διαγραφή
  5. Όταν όμως κάποιοι μας προειδοποιούσαν γιά την κατάληξη που θα είχε η στάση των προοδευτικών οργανώσεων γιά το μεταναστευτικό ζήτημα, εμείς τους κατηγορούσαμε γιά ρατσιστές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Λεο καλημέρα, για το κείμενο τι να πω -έτσι και χειρότερα!

    Η αποχώρηση σου αυτονόητη πλέον και αναμενόμενη. Αναρωτιέμαι μόνον αν υπήρξε κάποια αντίδραση η θεωρήθηκε κατι απολύτως φυσικό. Αλλωστε, τι να τον κανεις τον Κάστανα, όταν έχεις ολοκληρο Καστανιδη!

    Αλικη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Και τι να με κάνουν εμένα ρε Αλίκη; Ανακουφίστηκαν προφανώς. Στη δουλειά μου πάω κάθε μέρα, εξαρτήσεις δεν έχω, τη σύντροφό μου άνεργη την έχω δεν τους ζήτησα να τη διορίσουν, τσιριμόνιες δεν έκανα σε κανένα, και έγραφα και έλεγα πάντα αυτό που πίστευα. Με τέτοια χαρακτηριστικά μάλλον δεν ήμουν χρήσιμος. Εφυγα, ησύχασα εγώ και αυτοί.

      Διαγραφή
  7. "...Δεν είναι η κρίση που παράγει φασισμό. Η κρίση απλώς τον αποενοχοποιεί..."

    Πικρές αλήθειες Leo! Και κάτι ακόμη: πίσω απ'την κλωτσιά που φαίνεται,κρύβεται και μια άλλη που δε φαίνεται.Είναι αυτή που έχει βγάλει το παιδάκι στο δρόμο,να της φέρει μεροκάματο.Αποτρόπαιες κι οι δυο...

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Ε ναι είναι οι αλήθειες όλων μας που απαγορεύονται να γραφούν.

      Διαγραφή
  8. To συγκεκριμένο κοριτσάκι είναι Ρομά και παίζει ακορντεόν είτε εκεί είτε στην Βύρωνος. Η καταστηματάρχισα του δεύτερου μαγαζιού στη Βύρωνος μετά την Διον. Αρεοπαγίτου και ο καταστηματάρχης του μαγαζιού με τα κεντήματα πιο κάτω μπροστά στα μάτια μου πριν δυο τρία χρόνια έδιωχναν το ίδιο κοριτσάκι με βρισιές για το ίδιο και τους γονείς του και απειλές διότι έπαιζε μπροστά στο μαγαζί τους και τους χάλαγε τη μόστρα. Διαμαρτυρήθηκα και εισέπραξα το αναμενόμενο υβρεολόγιο και μετά απευθύνθηκα στην αστυνομία που ήταν στην βάση της Δ. Αρεοπαγίτου. Τυχερή ήμουν που δεν μου φορέσανε ζουρλομανδύα. Αλλά και το κοριτσάκι με κοίταγε σα να ήμουν τρελλή. Ποιος ξέρει, μπορεί και να ήμουν.

    Δεν θα υπογράψω για να μην θεωρηθεί ότι με αυτό λιβανίζω τον εαυτό μου. Δεν το κάνω κάθε μέρα, εκείνη την ημέρα μου την έδωσε και το έκανα. Δεν είναι πάντως η κρίση που έθεσε σε κίνηση τον πόδα της κυρίας. Ίδιοι είμασταν και πριν μας συμβεί η κρίση. Αυτό ήθελα να πω.

    ΑπάντησηΔιαγραφή