ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Ηiggs Boson

Ηiggs Boson

Παρατηρητήριο

Σχετικά με την αποστροφή Κυριάκου Μητσοτάκη περί ανισότητας:

Η μοναδική μορφή ισότητας που έχει νόημα για εμάς τους φιλελεύθερους,είναι η ισότητα ενώπιον του Νόμου (ισονομία)!
Κάθε άλλη μορφή,ειναι είτε ανέφικτη,είτε επιτυγχάνεται μέσω καταναγκασμού,άρα συντρίβει τον ανθρωπο,τα δικαιώματα και τη μοναδικοτητά του. Ο εξισωτισμος,υπήρξε ιστορικά πάντοτε βίαιος και αυθαίρετος,συνέτριψε τα άτομα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους στο όνομα ενός συλλογικού οράματος,το οποίο κάποιοι άλλοι σχεδίασαν και τους επέβαλλαν. Οδήγησε σε κοινωνίες στάσιμες,ομοιόμορφα βαρετές,πληκτικά ομοειδείς,οικονομικα αδιέξοδες,αισθητικά βάρβαρες,ηθικά αποτρόπαιες.
Ειναι τελείως διαφορετικό το να ζητάς ενα ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα για τον καθένα απο το να ζητάς ίδιο εισόδημα για ολους.
Αυτή ειναι η ειδοποιός διαφορά φιλελευθερισμού-σοσιαλισμού και το τεκμήριο ηθικής υπεροχής της ελευθερίας.

Βαγγέλης Πάλμος

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ο αγράμματος πλην όμως πτυχιούχος και "αγωνιστής" νέος είναι θετικό πρότυπο για μεγάλο μέρος της ελληνικής κοινωνίας. Ο αντίθετος είναι σπασίκλας, ούφο, φύτουλας, φυτό κλπ. Μια ερμηνεία της σύγχρονης δυναστείας των αγραμμάτων.

Σάββατο, 14 Δεκεμβρίου 2013

Η ΔΗΜΑΡ και οι 58


H ομιλία του Ευθύμη Δημόπουλου στο 2ο συνέδριο της ΔΗΜΑΡ

Αγαπητοί σύνεδροι
Η κρίση στη χώρα παρήγαγε, εκτός από την παλαιοκομματική κεκτημένη, νέες κοινωνικοπολιτικές συμπεριφορές και τάσεις.
Η πρώτη είναι μια τάση μηδενιστική, καταστροφική. Είναι αυτή που εκμεταλλευόμενη το θυμό και την εξαλλοσύνη  υποστήριξε τη σύνθλιψη του κοινοβουλίου, τις κρεμάλες και εκφράστηκε με το φασιστικό σύνθημα «να καεί να καεί το μπουρδέλο η Βουλή». Είναι αυτή που έφερε τους ΑΝΕΛ, τη Χρυσή Αυγή, τους «Δεν χρωστάω, δεν πληρώνω» αλλά και τους «διαγράφω τα χρέη μου μονομερώς συνεχίζοντας το παλιό μου τροπάρι» στο κοινοβούλιο. Η πολιτική αυτή κατεύθυνση σήμερα υπερεκπροσωπείται στο κοινοβούλιο.
Η δεύτερη είναι μια τάση δημιουργική η οποία αναζητώντας μια νέα συλλογική αυτογνωσία πασχίζει για την κοινωνική και εθνική ανασυγκρότηση. Η πολιτική αυτή συμπεριφορά μειονεκτεί δραματικά σε επίπεδο κοινοβουλευτικής εκπροσώπησης. Σε πρώτη φάση την εκπροσώπησε με ταλαντεύσεις και αμφισημίες η ΔΗΜΑΡ. Κορυφαία στιγμή της η συμμετοχή στην κυβέρνηση. Με την αποχώρησή της όμως αυτοαναιρέθηκε, διάλεξε τον πολιτικό κομφορμισμό  της ελληνικής αντιπολίτευσης και  στένεψε τον πολιτικό της ορίζοντα. Σε δεύτερη φάση, και ειδικά μετά την αποχώρηση της ΔΗΜΑΡ από την κυβέρνηση, ένα μεγάλο μέρος πολιτών και ψηφοφόρων που πιστεύουν στην ενωτική δράση, στο ρεαλισμό και στο σχεδιασμό έμεινε ουσιαστικά χωρίς εκπροσώπηση Τους πολίτες αυτούς επιχειρεί να εκφράσει σήμερα η κίνηση των 58.
Βιαστικά, άτσαλα και με αρκετή δόση εκνευρισμού η ΔΗΜΑΡ έσπευσε να διαχωρίσει τη θέση της από το όλο εγχείρημα φτάνοντας μάλιστα και σε μια μικρόψυχη ανακοίνωση μετά τη μεγάλη συγκέντρωση των 58 στο ΑΚΡΟΠΟΛ τη Δευτέρα, την ώρε που στελέχη, αρκετά μέλη της και ένας βουλευτής παρευρίσκονταν εκεί. Τη στιγμή που ο Γραμματέας του κόμματος υποστήριξε το εγχείρημα
Ας δούμε λίγο και ας προσπαθήσουμε να συζητήσουμε στο συνέδριο την επιχειρηματολογία της επίσημης ΔΗΜΑΡ απέναντι στην κίνηση των 58. Τι υποστηρίζει:

·         ΠΡΩΤΟ : Η επίσημη ΔΗΜΑΡ λέει «Εμείς δεν πάμε με τους 58, γιατί έχουμε το δικό μας σχέδιο για συγκρότηση του τρίτου πόλου με άξονα τη ΔΗΜΑΡ.»  Με άξονα τη ΔΗΜΑΡ, μάλιστα, και γύρω της φαντάζομαι να περιστρέφονται οι άλλοι ;; Λίγο αλαζονικό και αρκετά ναρκισσιστικό δε σας ακούγεται αυτό αγαπητοί σύνεδροι ;; Τόση επάρκεια και τόση αυτάρκεια διαθέτουμε;; Τόσο καταρτισμένα στελέχη και τέτοιο πλούτο προγραμματικών επεξεργασιών κουβαλάμε στις γραμμές μας ;; Αυτό μας έδειξε η συμμετοχή μας στην κυβέρνηση και στη δημόσια διοίκηση ; Ότι είμαστε τόσο ικανοί και έτοιμοι ;;
Δεν είναι ένα από τα διδάγματα της ελληνικής πολιτικής κρίσης πως μόνο του κανένα κόμμα δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα ; Δεν κατανοούμε ότι το σχέδιο εθνικής ανασυγκρότησης δεν μπορεί να περιοριστεί στα γραφεία του κομματικού μικρόκοσμου; Και κάτι τελευταίο και να με συγχωρέσετε για την ειρωνεία του ύφους αλλά δεν μπορώ  να μην το καυτηριάσω. Το σχέδιο με άξονα τη  ΔΗΜΑΡ στο πεδίο εφαρμοσμένης πολιτικής εξελίχθηκε απολύτως σε μια μικροπολιτική πρακτική αποτυχημένων μεταγραφών χωρίς κανένα ορίζοντα πέρα από τη συλλογή λίγων χιλιάδων ψήφων. Μαλέλης, Βουδούρης, Μουτσινάς και ο κ.γιατρός που έλεγε πως το μνημόνιο μας γέμισε ομοφυλόφιλους. Και τώρα Λομβέρδος.


·         ΔΕΥΤΕΡΟ:  Η ηγετική ομάδα της ΔΗΜΑΡ λέει : «Οι 58 δεν έχουν διακριτό στίγμα.» Και παρακάτω όπως είπε χθες ο πρόεδρος: «Ο  προοδευτικός πόλος ή θα είναι πραγματικά προοδευτικός ή δεν θα υπάρξει.» Τι σημαίνουν αυτά ; Ειλικρινά δυσκολεύομαι να τα καταλάβω. Υποθέτω πως η ηγεσία της ΔΗΜΑΡ εννοεί ότι οι 58 δεν έχουν ένα σαφή προοδευτικό χαρακτήρα. Τον οποίο αντιθέτως διαθέτει μόνο η ΔΗΜΑΡ. Πώς σας ακούγεται αλήθεια αυτό αγαπητοί σύνεδροι ; Προσωπικά το αντιλαμβάνομαι ως μονοπώλιο προοδευτισμού. Και μάλιστα όταν η πολιτική παιδεία της ανανεωτικής αριστεράς μας δίδαξε ότι αριστερά και προοδευτισμός είναι πληθυντικές έννοιες.  Και μάλιστα όταν έχουμε κατάχρηση αυτών των εννοιών αφού ακόμη και ο ΣΥΡΙΖΑ, το ΚΚΕ, ο Φωτόπουλος και ο Μπαλασόπουλος αριστεροί και προοδευτικοί δηλώνουν.
Τι άλλο αλήθεια εννοεί η ηγεσία της ΔΗΜΑΡ λέγοντας ότι οι 58 δεν έχουν διακριτό στίγμα ; Ότι δεν έχουν σαφή κομματική ταυτότητα. Ότι δεν είναι Βενιζελικοί, ότι δεν είναι Κουβελικοί, ότι δεν είναι με τον Τσίπρα ; Μα αυτό δεν είναι μειονέκτημα. Ένα μεγάλο τμήμα πολιτών με ανησυχία για τη χώρα και διάθεση προσφοράς αρνείται να αυτοπροσδιοριστεί με κάποιο κομματικό επίθετο. Η απόπειρα για μια κεντροαριστερά που θα έχει κρίσιμο ρόλο στην εθνική ανασυγκρότηση δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι ούτε μονοκομματική ούτε μόνο κομματική. (Γι’ αυτό η κίνηση των 58 είναι σε μια πρώτη φάση κίνηση προσωπικοτήτων αλλά και απλών πολιτών). Οφείλει να ξεπερνά κατά πολύ το άθροισμα κάποιων κομμάτων. Η αξία του αθροίσματος πρέπει να είναι μεγαλύτερη της αξίας των όρων του, ώστε να παράγει μια διαφορετική πολιτική ποιότητα που δε θα παγιδευτεί στο παιχνίδι της παραδοσιακής κομματικής αντιπαλότητας. Ωραία το είπε ο Βούλγαρης. «Μαζί με τα κόμματα και πέρα από αυτά».
Έτσι μόνο θα υπερβεί τον κομματικό πατερναλισμό δηλαδή μια βασική αιτία της χρεωκοπίας, τον κύριο υπεύθυνο για το τέρας της διαπλοκής ανάμεσα στους πολιτικούς και την επαγγελματική φατρία, αλλά και για το στραγγαλισμό της έννοιας και της ευθύνης του πολίτη. Το γεγονός ότι στην Ελλάδα τα κόμματα έχουν άποψη και ανάμιξη από το πως πρέπει να λειτουργούν τα σχολεία και τα νοσοκομεία μας μέχρι το πως πρέπει να διαχειριζόμαστε τα σκουπίδια και να κτίζουμε τις πόλεις μας αποτελεί ένα μεγάλο δομικό μας μειονέκτημα σε σχέση με τη Δυτική Ευρώπη. Έτσι καταντήσαμε μια κοινωνία κομματικών δικτύων και όχι μια κοινωνία θεσμών.

·         ΤΡΙΤΟ: Η ΔΗΜΑΡ διά στόματος Κουβέλη υποστηρίζει « Η κίνηση των 58 γίνεται ερήμην της κοινωνίας. Αγνοεί την ασκούμενη πολιτική ή αδιαφορεί για αυτήν». Εδώ δε θα πω τίποτα παρά μόνο ότι αυτό είναι ένα μεγάλο ψέμα και λυπάμαι που η ΔΗΜΑΡ το διακινεί. Όποιος στοιχειωδώς παρακολουθεί την κίνηση των 58 ξέρει ότι δεν είναι έτσι.. Το λένε οι δημοσκοπήσεις, το λέει η πρόσκληση – έκκληση, το φωνάζουν οι επιτροπές πολιτών που στήνονται σε όλη τη χώρα. Ήδη 4.000 πολίτες διαθέτουν τις δυνάμεις τους για να πλαισιώσουν το εγχείρημα. Μη μου πείτε πως ο αριθμός μελών της ΔΗΜΑΡ είναι μεγαλύτερος.

·         ΤΕΤΑΡΤΟ και τελευταίο: Η ΔΗΜΑΡ επισήμως ισχυρίζεται : «Οι 58 είναι η προβιά του ΠΑΣΟΚ και εμείς με  το ΠΑΣΟΚ δε συνεργαζόμαστε όσο συγκατοικεί προγραμματικά με τη Ν.Δ». Για να το σκεφτούμε λίγο νηφάλια. Ακόμη και αν το επιχείρημα αυτό επισημαίνει κάποιους υπαρκτούς κινδύνους, ειδικότερα τις δόλιες προθέσεις αρκετών παλαιοκομματικών στο ΠΑΣΟΚ υποτιμά το γεγονός πως σε αυτή την προσπάθεια τα κόμματα δεν μπορεί να είναι αυτό που ήταν. Ο δρόμος της ανασυγκρότησης και της δημιουργίας στη χώρα, και αυτό δε θα συμβεί για πρώτη φορά στην ιστορία του τόπου, θα περάσει οπωσδήποτε μέσα από την ανασύνθεση της πολιτικής ζωής, την κάθαρση, την ανανέωση, τον εκσυγχρονισμό των κομμάτων και των δικτύων τους.
Από την άλλη ας σκεφτούμε ορισμένα πράγματα. Το ΠΑΣΟΚ έχει ήδη τιμωρηθεί, αυτό όμως δε σημαίνει πως πρέπει να εξαφανιστεί. Η μπερλουσκονική εμπειρία της Ιταλίας μετά την κατάρρευση του πολιτικού της συστήματος κάτι μας διδάσκει. Επίσης, το ΠΑΣΟΚ περιέχει τους παλαιοκομματικούς της διαπλοκής αλλά και τους ηττημένους εκσυγχρονιστές όπως το Γιαννίτση, τον Αυγερινό, το Ροζάκη αλλά και το Σημίτη, που μια αριστερή αλλά ανερμάτιστη προσέγγιση τον έχει ταυτίσει κακώς με ότι χειρότερο υπάρχει στη μεταπολιτευτική πορεία της χώρας. Ακόμη χάρη στην κυβερνητική παρουσία του ΠΑΣΟΚ η χώρα παραμένει έξω από τον κύκλο του χάους. Τέλος, σε καμία δυτικοευρωπαϊκή χώρα οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις δεν έγιναν με όρους κομματικού μονοπωλίου.
  
·         Κλείνω την ομιλία μου ζητώντας απ’ όλους σας να αναλογιστούμε το εξής : Το 1979 ένα μικρό κομμουνιστικό, ευρωκομμουνιστικό για την ακρίβεια, κόμμα που μια πενταετία πριν είχε βγει από την παρανομία, τίναξε από πάνω του όλες τις αριστερές αγκυλώσεις, πάλεψε σθεναρά με όλη τη λαϊκίστικη καταστροφολογία της εποχής και συναντήθηκε μαζί με τις δυνάμεις του ελληνικού αστικού εκσυγχρονισμού για την επίτευξη ενός εθνικού στόχου που ήταν η ένταξη της χώρας στην ΕΟΚ. Την παρακαταθήκη αυτή του όχι και τόσο μακρινού πολιτικού μας προγόνου ας την έχουμε στο νου μας πριν καταλήξουμε όχι ως ηγεσία αλλά ως μέλη – πολίτες για τη σχέση μας με τους 58.


Δημόπουλος Ευθύμης, μέλος της οργάνωσης Παιδείας της ΔΗΜΑΡ

1 σχόλιο:

  1. Ο τύπος αυτός δεν επιχειρηματολογεί.Πυγμαχεί. Ο Κουβέλης είναι στοκαναβάτσο.
    Κώστας Λιάνης

    ΑπάντησηΔιαγραφή