ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Thelonious monk - Allen ginsberg

Thelonious monk - Allen ginsberg
Δυο γίγαντες στην εποχή των γιγάντων.

Παρατηρητήριο

Όσοι βιάζεστε να του δώσετε εύσημα συμβολής στην αποδόμηση του αντιαμερικανισμού λάβετε υπόψη σας ότι:
1. Στην Ελλάδα δεν υπάρχει πλέον αντιαμερικανισμός. Υπάρχει όμως έντονος αντιευρωπαϊσμός σαφώς πιο ισχυρός και επικίνδυνος. Ο αντιαμερικανισμός αναπτύχθηκε μεταπολεμικά ως φιλοσοβιετισμός και έσβησε μαζί με το τέλος της σοβιετίας. Το ΠΑΣΟΚ συνέβαλε τα μέγιστα στη γιγάντωσή του κατά την περίοδο της πρώιμης μεταπολίτευσης και τα κινήματα των αδεσμεύτων. Μέχρι που η δανεική ευδαιμονία τα σκούπισε όλα.
2. Δεν τόχει σε τίποτε όταν επιστρέψει να γυρίσει το χαρτί και να ξαναγίνει αντιαμερικανός ή αντιτραμπ ή οτιδήποτε άλλο. Διαβάζει άριστα το ακροατήριό του, ξέρει σε ποιους απευθύνεται, τους κλείνει το μάτι και πλασάρει ότι τα βρήκε με τον τέως δαίμονα για να την πει στους σημερινούς δαίμονες της ΕΕ. Το αύριο είναι άλλη μέρα.
3. Η Αριστερά μπορεί να συγχωρήσει όλες τις ιδεολογικές ή πολιτικές αποκλίσεις, ανίερες συμμαχίες κλπ , προκειμένου να παραμείνει στην εξουσία. Θα τις βγάλει όμως σαν μαχαίρια μετά την ήττα, για να δικάσει τους χτεσινούς ηγέτες. Έχουμε δρόμο ακόμα.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Για το μεγαλύτερο μέρος των ψηφοφόρων τους η Επιτυχία είναι το κλείσιμο της ΒSH Hellas, (πρώην Πίτσος),. Ουδόλως τους απασχολεί η επίσκεψη στις ΗΠΑ. Όταν η αξιωματική αντιπολίτευση καταλάβει τι ακριβώς παίζεται μέσα στα ελληνικά λαϊκά στρώματα ελπίζω να είμαστε ζωντανοί. Ως τότε αφήστε τους ήσυχους να σας φτιάχνουν την ατζέντα.

Σάββατο, 18 Ιανουαρίου 2014

Οι 58 και το μεγάλο ναι της ΔΗΜΑΡ (θα το πει;)


Φοβάμαι, φίλε μου Αντρέα, ότι η ΔΗΜΑΡ έχει ήδη διαψεύσει τις προσδοκίες όλων μας, αλλά ποτέ δεν είναι αργά, να αντιληφθεί με τον ένα ή το άλλο τρόπο ότι παγιδεύεται στο βυθό χωρίς κανένα λόγο. Τόση μοναξιά πια πως την αντέχει; Εμείς την περιμένουμε σαν φίλη που πήγε ταξίδι για δουλειές. Αλλά ο δρόμος προς το ΣΥΡΙΖΑ έχει μόνο αποδοκιμασίες. Και οι δικές μας αν υπάρξουν θα είναι υποτονικές και θλιμμένες. Τις αποδοκιμασίες και τους χλευασμούς αυτών που τρέχουν να συναντήσουν οι φίλοι μας, τις σκέφτηκαν; Γιατί θα επιστρέψουν σαν επαίτες. Ούτε ψύλλος στον κόρφο τους. (leo) 

του Αντρέα Παπαδόπουλου

Η χώρα βρίσκεται σε ένα κρίσιμο σταυροδρόμι, όπου, κατʼ ουσίαν, καλείται να αποφασίσει πώς θα πορευτεί από εδώ και πέρα. Τι θα γράφουν οι ράγες πάνω στις οποίες θα βαδίσει.

Ουσιαστικά αναζητείται το «νέο εθνικό πρόταγμα» και ταυτόχρονα οι δυνάμεις εκείνες που θα μπορούν να το υλοποιήσουν. Τα πράγματα είναι πλέον δεδομένα: από τη μία έχεις μια παλαιοκομματική ΝΔ, η οποία ακολουθεί πλήρως την πολιτική που κατήγγελλε, ακυρώνοντας τα αλήστου μνήμης Ζάππεια (1, 2, 3 κ.ο.κ.). Μια ΝΔ που τοποθετεί σε κρίσιμα πόστα παιδιά του κομματικού σωλήνα προκειμένου να τηρηθούν οι εσωκομματικές ισορροπίες. Πλην λίγων εξαιρέσεων, επιλέγει υπουργούς επιρρεπείς στο ρουσφέτι και στις συντεχνίες και πρόσωπα από τον πάγκο της Πολιτικής Ανοιξης ή του ερεβώδους Δικτύου 21. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η απίστευτη επιλογή για το Ελληνικό Ιδρυμα Πολιτισμού.

Από την άλλη έχεις έναν ΣΥΡΙΖΑ που δεν ξέρει πού πατά και πού βρίσκεται. «Ετσι, χωρίς πρόγραμμα», που έλεγε και η Μαρία Ρεζάν. Εναν ΣΥΡΙΖΑ που ακόμα ταλαντεύεται αν ο Κουφοντίνας είναι δολοφόνος ή κοινωνικός αγωνιστής. Αν το ευρώ είναι φετίχ ή όχι. Εναν ΣΥΡΙΖΑ που στο δίλημμα Τατσόπουλος ή... γουναράδικα επιλέγει το δεύτερο.

Αυτό, λοιπόν, είναι το δυστύχημα της χώρας. Οτι δηλαδή την ώρα που αχνοφέγγει η μεταμνημονιακή περίοδος το προσωπικό που διαχειρίζεται τις τύχες της είναι πολύ κατώτερο των περιστάσεων, ενώ αυτό που - κατά την ποδοσφαιρική αργκό - «ζεσταίνεται» είναι ακόμα χειρότερο.

Ακριβώς γιʼ αυτόν τον λόγο αποκτά ξεχωριστή αξία η κίνηση των 58. Διότι σε πολιτικό, κοινωνικό, ακαδημαϊκό και τεχνοκρατικό επίπεδο συγκεντρώνει ή απευθύνεται σε ό,τι καλύτερο έχει ο χώρος της Κεντροαριστεράς και της προοδευτικής μεταρρύθμισης. Αυτή η μεγάλη προοδευτική (συμ)παράταξη είναι η μόνη που μπορεί να προχωρήσει την αναγκαία ανασυγκρότηση της Ελλάδας εντός του ευρώ και να καταθέσει ένα ρεαλιστικό πολιτικό σχέδιο που θα λαμβάνει υπόψη τις ανάγκες της χώρας, αλλά και της κοινωνίας.

Προϋπόθεση για να προχωρήσει το εγχείρημα είναι να ανταποκριθούν στο κάλεσμα όσο το δυνατόν περισσότερες δυνάμεις, φορείς, πρόσωπα. Αφήνοντας στην άκρη τις αντιπαραθέσεις του παρελθόντος, τις αγκυλώσεις των πολιτικών χώρων, τα συμπλέγματα των προσώπων, αλλά και την επετηρίδα! Παντρεύοντας την εμπειρία με τη φρεσκάδα, μέσα από την ώσμωση των ανθρώπων που αποδεδειγμένα στήριξαν τις μεταρρυθμίσεις και έκλεισαν τα αυτιά τους στις σειρήνες του λαϊκισμού με μια νέα γενιά που έχει εξαιρετικές σπουδές, κοσμοπολιτισμό, έχει μοχθήσει για τα προς το ζην και θέλει και μπορεί να προσφέρει στον τόπο, χωρίς να αναζητεί την κάρτα μέλους του κόμματος για να μπει στο δημόσιο.

Προσωπικά θεωρώ πολύ σημαντική την παρουσία της ΔΗΜΑΡ. Εύχομαι, έστω και την ύστατη ώρα, η ηγεσία της να ακούσει την κοινωνία, να αλλάξει στάση και να συμμετάσχει στο εγχείρημα. Η ΔΗΜΑΡ από την ίδρυσή της και για μεγάλο διάστημα δημιούργησε υψηλές προσδοκίες. Δεν πρέπει να τις διαψεύσει την πιο κρίσιμη στιγμή.


Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου