ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Μ' αυτούς θα προχωρήσουμε

Παρατηρητήριο

Lives matter.
Σήμερα το απόγευμα μόλις πρωτοακούστηκε η φρικτή είδηση από τη Βαρκελώνη, άρχισε το ίδιο πολύ κουραστικό, πολύ πληκτικό, πολύ εξοργιστικό γαϊτανάκι υπερεκτίμησης-απαξίωσης, απαξίωσης-υπερεκτίμησης της ανθρώπινης ζωής.
Ανάλογα με τα παραμορφωτικά γυαλιά που φοράμε, ανάλογα με τον ιδεολογικό στόκο των εγκεφάλων μας, ανάλογα με τη διαθλαστική ικανότητα των θρησκευτικών μας πεποιθήσεων οι ζωές "ζυγίζουν" λιγότερο ή περισσότερο.
Και προσπερνάμε αδιάφορα την πιθανότητα κάθε παιδάκι που πεθαίνει στην Ινδία να είναι ένας ακόμη Ραμανουτζάν.
Κάθε παιδάκι που σκοτώθηκε σήμερα στη Βαρκελώνη να ήταν ένας ακόμη Pablo Picasso.
Στο τέλος της ημέρας, του μήνα, του χρόνου στον απολογισμό μας θα μας λείπουν πέντε, δέκα, πενήντα, χίλιες ανθρώπινες ζωές. Όλες ισοβαρείς και ισότιμες.
Όταν θα μάθουμε να μετράμε το ίδιο κάθε ανθρώπινη ζωή, τότε θα έχουμε ανέβει στο επόμενο σκαλοπάτι της εξέλιξης του ανθρώπινου είδους.
Σάκης Παπαθεοδώρου

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Χτες ήταν οι καταλήψεις, σήμερα το «άσυλο» της βίας, αύριο η διάλυση των μεταπτυχιακών. Οι θλιβεροί φαιοί ή κόκκινοι κομισάριοι μισούν τους άριστους γιατί τους φοβούνται και πασχίζουν να τους σταματήσουν. Γιατί είναι αυτοί που θα χτίσουν την επόμενη ελεύθερη, δημοκρατική και δημιουργική Ελλάδα. Είναι αυτοί που θα τους αποστρατεύσουν, θα τους στείλουν επιτέλους στη λήθη της ιστορίας. Είναι αυτοί που με την αξιοσύνη τους θα αλλάξουν το παράδειγμα στην έρμη τούτη χώρα. Μην ανησυχείτε. Δεν έρχεται κανένα άλλο κόμμα, πράσινο, κόκκινο ή γαλάζιο. Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε.

Έρχονται οι άριστοι και να τους φοβάστε

Πέμπτη, 20 Φεβρουαρίου 2014

Εκτός από τον σταυρό, υπάρχει και η κοινωνία


του Μιχάλη Κυριακίδη από τη Μεταρρύθμιση

Η εμφάνιση της πρωτοβουλίας των 58, πριν από μερικούς μήνες, γέννησε πολλές ελπίδες σε εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες που βρίσκονται στο χώρο του φιλελεύθερου κέντρου, της Σοσιαλδημοκρατίας και της Αριστεράς. Ελπίδες για μια πραγματική εναλλακτική πρόταση στη δεξιά πολιτική της ΝΔ, και τον αριστερό λαϊκισμό του ΣΥΡΙΖΑ. Ελπίδες για την ανασυγκρότηση της Κεντροαριστεράς, του τρίτου πόλου.

Πολλοί από εμάς γνωρίζαμε πως η δημιουργία της ελληνικής Ελιάς, είναι μια δύσκολη υπόθεση και όσοι είχαν ψευδαισθήσεις, απογοητεύτηκαν. Ωστόσο, η κλεψύδρα του χρόνου αδειάζει. Και άλλη μια φορά, ένα τέτοιο εγχείρημα κινδυνεύει να πέσει θύμα των ελληνικών παθογενειών και ιδιαίτερα αυτων της Αριστεράς.

Η κοινωνία περιμένει εδώ και καιρό το επόμενο βήμα. Να περάσουμε, δηλαδή, από την γενική έκκληση προς τις δυνάμεις της Κεντροαριστεράς, στην οργανωτική συγκρότηση και στον σαφή προγραμματικό λόγο.

Αντʼ αυτού, όλο και περισσότερο ανακυκλώνεται μια παλαιού τύπου εσωστρέφεια, που έχει να κάνει με προσωπικές στρατηγικές και σχεδιασμούς, με εσωτερικές ισορροπίες και συσχετισμούς. Με εσωτερικές «κόντρες», αντιπαραθέσεις, ακόμη και με προσωπικές αιχμές και απαξιωτικές εκφράσεις. Μια υπόθεση που αφορά λίγους -πολύ λίγους- και όχι την κοινωνία. Που υπήρξε η μόνιμη «παιδική ασθένεια» του προοδευτικού και κυρίως του αριστερού χώρου, που μυρίζει μούχλα και δεν έχει καμιά σχέση με τις προσδοκίες των ανθρώπων του χώρου.

Αποκορύφωμα της λογικής αυτής ήταν πως την ημέρα που το Συντονιστικό όργανο συζητούσε τις προτάσεις των επιτροπών για τις θέσεις σχετικά με την οικονομία, τις θεσμικές αλλαγές, την κοινωνική προστασία και την Ευρώπη, ξέσπασε η υπόθεση του σταυρού προτίμησης στις ευρωεκλογές. Και ξάφνου, ξεχάστηκαν όλες οι προγραμματικές θέσεις. Το μείζον πρόβλημα είναι πλέον ο σταυρός. Με επιχειρήματα που ούτε συγκινούν, ούτε πείθουν την κοινωνία. Ενδεικτικά είναι τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων τόσο της «Μεταρρύθμισης» (58% υπέρ του σταυρού), όσο και άλλων ΜΜΕ (Τα Νεα 76,6 % υπέρ του σταυρού).

Η κοινωνία αδιαφορεί για τις προσωπικές ανησυχίες και στρατηγικές του καθένα. Αγωνιά και περιμένει να ακούσει ένα νέο αφήγημα. Θέλει να φύγει το μυστηριώδες πέπλο των 58+ και να δει συγκεκριμένα πρόσωπα, με ονοματεπώνυμο, που θα αφηγηθούν το νέο όραμα για την μεταμνημονιακή Ελλάδα, για την ανάπτυξη, την παραγωγική ανασυγκρότηση, την ασφάλεια και το κοινωνικό κράτος. Θέλει να δει νέα, φρέσκα πρόσωπα, με νέες ιδέες και όχι αναμασήματα παλαιών αποτυχημένων συνταγών.

Η κλεψύδρα αδειάζει… Αν συνεχιστεί αυτός ο πολιτικός «γεροντοκορισμός», εάν οι άνθρωποι που ανέλαβαν να φέρουν εις πέρας αυτό το εγχείρημα δεν θα καταφέρουν να σηκώσουν το βάρος αυτής της προσπάθειας, τότε η κοινωνία, ο κόσμος της Κεντροαριστεράς, θα τους γυρίσει την πλάτη. «Και όποιος δεν καταλαβαίνει, δεν ξέρει πού πατά και πού πηγαίνει…»
Ο Μιχάλης Κυριακίδης είναι δημοσιογράφος,Δ/ντής Σύνταξης της «Μεταρρύθμισης»

2 σχόλια:

  1. Συμφωνα με το αρθρο, οι 58 εχουν τουλαχιστον 4 επιτροπες για τις θεσεις τους. Δεν θα γραψει καμια δεκαρια σελιδες η καθε επιτροπη; Δεν θα βαλει και καμια δεκαρια σελιδες και το Συντονιστικο; Παμε στις 50. Τοτε, γιατι οχι 58; Οι θεσεις των 58 σε 58 σελιδες! Θα ακουγεται ωραια. Θα διαβαζεται;

    ΑπάντησηΔιαγραφή