ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Λούλα Αναγνωστάκη

Λούλα Αναγνωστάκη
Η φωτό είναι του Σπύρου Στάβερη για τη LIFO

Παρατηρητήριο

Η Ελλάδα έχει ανάγκη από ένα σαφές μέτωπο ΝΔ και του κυοφορούμενου νέου σχήματος της κεντροαριστεράς. Μια γενναία και ρηξικέλευθη πολιτική συνεννόηση αρχών με συγκεκριμένα σημεία επαφής και καθαρές στοχεύσεις. Κι ας έχουν διαφορές που πρέπει να γίνουν σαφέστατες. Αυτό προϋποθέτει τη διατύπωση και διακίνηση τεκμηριωμένων πολιτικών θέσεων για τα μεγάλα επίδικα και κυρίως για τα δύο πιο σημαντικά. Αυτά της παραγωγής πλούτου και της διαχείρισης του κράτους. Με τρόπο όμως που θα αποδεικνύει και στον πλέον αδαή ότι η ελευθερία στην οικονομία από τη μια και η υποχώρηση του κράτους από την άλλη θα αποδειχθούν ωφέλιμα όχι μόνο για το κεφάλαιο αλλά και για τους πολίτες και δη τους ασθενέστερους. Αυτό σημαίνει υπεύθυνη λαϊκή πολιτική και όχι ελιτίστικη ή λαϊκίστικη.

Athens Voice

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Όσο θα πολλαπλασιάζονται οι δημόσιες τοποθετήσεις των υποψηφίων τόσο θα αποκαλύπτεται ο φυσικός αρχηγός του κέντρου και το βαρύ πολιτικό του φορτίο. Αλλά είναι εποχή του diet, οπότε....

Παρασκευή, 21 Φεβρουαρίου 2014

Οι θέσεις της "Μαργαρίτας" για το Πολιτικό Σύστημα και τη Δημόσια Διοίκηση



Αρχίζουμε τη δημοσίευση των θέσεων του blog «μη μαδάς τη μαργαρίτα». Σε μια φάση που όλοι κάνουν κριτική και ανακυκλώνουν μια αφόρητη μιζέρια εμείς τολμάμε και διατυπώνουμε συγκεκριμένες προτάσεις για τη μεταρρύθμιση της χώρας. Τα μισά να γίνονταν από όσα προτείνουμε θα μιλούσαμε για μια άλλη Ελλάδα. Δυστυχώς ο δημόσιος λόγος ασχολείται με το κέλυφος και όχι με την ουσία της πολιτικής. Ασχολείται με την επικοινωνία, τα πρόσωπα, τα καπρίτσια, τις θεωρίες συνωμοσίας, με τις υποσχέσεις. Την ίδια στιγμή η ανεργία και η ανέχεια καλπάζουν. Το πολιτικό σύστημα πασχίζει να διαχειριστεί μια ίδια Ελλάδα, φτωχότερη μεν, αλλά ίδια. Μας τραβά με δύναμη προς τα κάτω, δεν μας δίνει προοπτική. Η ιδιωτική οικονομία προσπαθεί με νύχια και με δόντια να ενισχύσει την κοινωνική συνοχή, η δημόσια διοίκηση καρκινοβατεί, το κράτος στέκεται εχθρός κάθε αναπτυξιακής προσπάθειας. Οι όποιες δειλές μεταρρυθμίσεις δεν αρκούν, γίνονται αργά και η γραφειοκρατική καμαρίλα τις ακυρώνει.
Στην πρώτη μας ανάρτηση οι προτάσεις αναφέρονται στο «Πολιτικό Σύστημα» και τη «Δημόσια Διοίκηση». Δεν θέλουμε να σας παρουσιάσουμε τη σημερινή ζοφερή πραγματικότητα. Την ξέρετε. Απλά σας καταθέτουμε τα όνειρά μας.

Α. Θέσεις για το Πολίτευμα και το Πολιτικό σύστημα

Οι θέσεις για το πολίτευμα και το Πολιτικό σύστημα είναι άμεσα συνδεδεμένες με την κρατική λειτουργία και τις εγγενείς της παθογένειες. Γι αυτό και απαιτούνται αλλαγές με άξονες την ευθύνη, τη διαφάνεια, τη λογοδοσία, την καθιέρωση των θεσμικών αντιβάρων και την κατοχύρωση των δικαιωμάτων ευαίσθητων και απειλούμενων κοινωνικών ομάδων. Στόχος μας είναι η κατάργηση των παράλογων προνομίων του πολιτικού συστήματος και των άμεσων πελατών του, που γεννούν τη διαφθορά, ο ουσιαστικός δημόσιος έλεγχος και τελικά η ενίσχυση της Δημοκρατίας. Γιαυτό προτείνουμε:

1. Εξομοίωση των βουλευτών και υπουργών με τους κοινούς πολίτες όταν βρίσκονται ενώπιον του νόμου, δηλαδή κατάργηση της βουλευτικής ασυλίας.

2. Δραστικός περιορισμός της επιχορήγησης των κομμάτων στο 50%, ουσιαστικό «πόθεν έσχες» των πολιτικών προσώπων από ανεξάρτητη αρχή και ανάρτηση στο διαδίκτυο όλων των οικονομικών πράξεων των κομμάτων.

3. Περιορισμός των βουλευτών σε 200 και κατάτμηση των μεγάλων εκλογικών περιφερειών. Νέο εκλογικό σύστημα με λίστα και μείωση του bonus των εδρών στο πρώτο κόμμα. Εκλογή των υποψηφίων κάθε κόμματος από τους πολίτες μέσω θεσμοθετημένων κομματικών διαδικασιών που κατοχυρώνουν τη δημοκρατία.

4. Κατάργηση της συνταξιοδότησης των πολιτικών λόγω της βουλευτικής ή αυτοδιοικητικής τους ιδιότητας.

5. Ασυμβίβαστες η βουλευτική και υπουργική ιδιότητα. ¨Οποιος (α) υπουργοποιείται παραιτείται από βουλευτής και δεν έχει δικαίωμα να θέσει υποψηφιότητα για βουλευτής στην αμέσως επόμενη εκλογή.

6. Τερματισμός όλων των αποσπάσεων δημοσίων υπαλλήλων σε κόμματα, βουλευτές και υπουργικά γραφεία.

7. Μετατροπή του Ελεγκτικού Συνεδρίου σε μοντέρνο ελεγκτικό οργανισμό, με προδιαγραφές «εξωστρεφούς» ελεγκτικής εταιρίας.

8. Ανάθεση στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας της αρμοδιότητας να ορίζει τους προέδρους των Ανώτατων Δικαστηρίων και των Ανεξάρτητων Αρχών.

9. Δυνατότητα συστάσεως εξωκοινοβουλευτικών Εξεταστικών Επιτροπών, υπό την προεδρία ανεξάρτητων προσωπικοτήτων.

10. Πλήρης διαχωρισμός της εκκλησίας από την Πολιτεία.

11. Προστασία των συνταγματικών δικαιωμάτων των θρησκευτικών μειονοτήτων, των αλλοδαπών και των σεξουαλικά «διαφορετικών». Επικαιροποίηση του αντιρατσιστικού νόμου.


Β. Θέσεις για τη δημόσια διοίκηση και  το κράτος

Οι μεταρρυθμίσεις στο κράτος πρέπει να έχουν στόχο την αποτελεσματική, λιτοδίαιτη και φιλική προς τον πολίτη δημόσια διοίκηση. Αυτό απαιτεί ενδελεχή και χρονικά σύντομη αξιολόγηση κάθε δημόσιας δομής, συγχωνεύσεις, ενισχύσεις τομέων αλλά και καταργήσεις άχρηστων υπηρεσιών που ιδρύθηκαν μόνο για να εξυπηρετούν πελάτες. Απαιτεί περιορισμό της γραφειοκρατίας, της κομματοκρατίας και του ρόλου των συντεχνιών. Απαιτεί δράσεις που εξασφαλίζουν την πλήρη διαφάνεια και τον έλεγχο τόσο από την κεντρική διοίκηση όσο και από τους πολίτες.  Γι αυτό προτείνουμε:

1. Κατάργηση της μονιμότητας των δημοσίων υπαλλήλων και κάθε είδους οργανικότητας. Ο κάθε ΔΥ προσλαμβάνεται μόνο μέσω ΑΣΕΠ και υπάγεται στο κράτος και όχι σε συγκεκριμένη οργανική μονάδα. Προσλαμβάνεται με βάση τα προσόντα και τις γνώσεις του για συγκεκριμένη εργασία η οποία μπορεί να είναι αορίστου ή ορισμένου χρόνου. Αν προσληφθεί για συγκεκριμένο έργο ή περιορισμένο χρόνο απολύεται αυτοδίκαια μετά τη λήξη της θητείας του.  

2. Συνεχής μέτρηση και αξιολόγηση όλων των κρατικών δομών και του προσωπικού, με την ευθύνη εξειδικευμένων ανεξάρτητων αρχών. Τα αποτελέσματα των μετρήσεων θα καθορίζουν και τις αμοιβές των ΔΥ (πραγματικό πριμ παραγωγικότητας).

3. Ενιαίο μισθολόγιο για όλους τους εργαζόμενους του στενού και ευρύτερου  δημόσιου τομέα. Κατάργηση κάθε επιδόματος και προνομίου. Μισθολογική εξέλιξη μόνο μέσω της αξιολόγησης.

4. Οι ΔΥ που επιθυμούν να καταλάβουν θέσεις ευθύνης φοιτούν πρώτα σε ανάλογη σχολή δημόσιας διοίκησης και αξιολογούνται από αυτήν, ανεξάρτητα από τα χρόνια υπηρεσίας τους. Στη συνέχεια επιλέγονται με ανοικτές διαδικασίες από ανεξάρτητες αρχές.

5. Δραστικός περιορισμός των διευθύνσεων των υπουργείων, των παντός είδους διευθυντών και των συμβούλων τους. Όποιος(α) υπουργός θέλει να προσλαμβάνει εξωτερικούς συμβούλους να τους πληρώνει από την τσέπη του. 

6. Κατάργηση των διορισμένων Συμβουλίων στις ΔΕΚΟ, τα Νοσοκομεία και τους λοιπούς οργανισμούς. Η άσκηση της διοίκησής να γίνεται από την ίδια την διοικητική ιεραρχία τους και στελέχη που θα προσλαμβάνονται από την αγορά μετά από ανοικτό διαγωνισμό.

7. Κατάργηση όλων των εργασιακών προνομίων των συνδικαλιστών του δημοσίου και της θεσμικής συμμετοχής τους σε κάθε διοικητική δομή.

8.  Δραστικός περιορισμός  των μελών όλων των αιρετών συλλογικών οργάνων της Τοπικής και της Περιφερειακής Αυτοδιοίκησης.  

9. Πλήρης αξιοποίηση του διαδικτύου για την εξυπηρέτηση των πολιτών με στόχο αυτοί να απολαμβάνουν όλων των διοικητικών υπηρεσιών από το σπίτι τους. Ενίσχυση και του ρόλου των ΚΕΠ ως πάροχου διοικητικών προϊόντων και  ως του μόνου σημείου επαφής των πολιτών με το κράτος.

10. Πλήρης διάθεση πληροφοριών και δεδομένων που παράγονται από δημόσιους πόρους, στον πολίτη.

11. Κάθε οικονομική συναλλαγή οποιουδήποτε δημόσιου φορέα θα πρέπει να γνωστοποιείται αυτόματα στο TAXIS. Πλήρης διαφάνεια και δημοσίευση όλων των κρατικών οικονομικών συναλλαγών.

12. Δυνατότητα ίδρυσης μη κερδοσκοπικών ιδιωτικών πανεπιστημίων, με ταυτόχρονη εγκατάλειψη του ενιαίου και υποχρεωτικού μοντέλου για τα δημόσια. 

13. Διοικητική αποκέντρωση όλης της δομής της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης με μεταφορά αρμοδιοτήτων στους Δήμους και τις Περιφέρειες.

14. Έλεγχος και δημοσιοποίηση των δραστηριοτήτων και της χρηματοδότησης όλων των εγχώριων ΜΚΟ.


8 σχόλια:

  1. Λεο, συμφωνω με ολες τις θέσεις σου, εκτος απο μια: την εξουσία του Προέδρου της Δημοκρατιας να ορίζει τους προεδρους των Ανώτατων Δικαστηρίων.

    Μεχρι τωρα, με βαση τη διάταξη του αρθρου 90 παρ. 5 του Συντάγματος, οι προαγωγες στις θέσεις του προέδρου και των αντιπροέδρων του Συμβουλίου της Επικράτειας, του Αρείου Πάγου και του Ελεγκτικού Συνεδρίου γίνονται με Προεδρικό Διάταγμα μετα απο προταση του Υπουργικού Συμβουλίου -δηλαδη απο το Υπουργικό Συμβουλιο.

    Η διάταξη αυτη εχει -πολυ ορθως- επι κριθεί επανειλημμένα τοσο για την αμφίβολη τήρηση της αρχης της διακρισης των εξουσιών που καθιερώνει, οσο και για το οτι η εφαρμογή της ειναι ύποπτη για προαγωγές στα σημαντικοτατα αυτα αξιώματα με βαση πολιτικα και λοιπά έξω δικαστικά κριτήρια.

    Τα μειονεκτηματα αυτα δεν τα θεραπεύει η λύση που προτείνεις. Απλώς μεταθέτει την αποφαση στην εξουσία ενός μόνον προσώπου -με ποια κριτήρια, άραγε;

    Κατα τη γνώμη μου, οι προαγωγες αυτες θα πρεπει να ανήκουν στην εξουσία του ίδιου του Ανώτατου Δικαστικού Συμβουλίου, οπως ορίζεται και για ολες τις υπόλοιπες προαγωγές των δικαστικών λειτουργών.
    Αυτο συμβαδίζει με τον θεσμό της διάκρισης των εξουσιών και την ανεξαρτησία της Δικαιοσύνης.

    Επιπλέον, μόνον τα ίδια τα δικαστικά όργανα ειναι σε θέση να γνωρίζουν την προσωπική και επιστημονική επαρκεια του καθε δικαστή -η οποια δεν συμβαδίζει παντοτε με τη δημοσια εικόνα του, με βαση την οποια ενδεχομένως θα έκρινε ο Προεδρος της Δημοκρατίας.

    Αλικη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αλίκη μου εσύ το ξέρεις καλύτερα, δεν έχω αντίρρηση. Απλά αναζήτησα έναν τρόπο να μην διορίζονται από την εκάστοτε κυβέρνηση.

      Διαγραφή
  2. Πολλή καλή δουλειά, συμφωνώ με όλες τις θέσεις καθώς και με την παρατήρηση της Αλίκης.
    Θα ήθελα απλά να προστεθεί ότι θέματα μισθολογικά και συνταξιοδοτικά δικαστών και βουλευτών να αποφασίζονται από κάποια ανεξάρτητη αρχή που θα είναι άμεσα αιρετή είτε θα ορίζεται με κάποιον ανεξάρτητο σύστημα από προσωπικότητες.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Συνοπτικες θεσεις που διαβαζονται! Τα εχουν ολα εκτος απο το ΑΝΑΓΚΑΙΟ οριο στις ποσες φορες μπορει να εκλεγει καποιος (πες 2 οπως αλλου) σε μια πολιτικη θεση. Το Α1 θα πρεπει να λεει " ... βουλευτικης ασυλιας και του νομου περι μη ευθυνης υπουργων." Ο Βενιζελος θα συμφωνουσε αμεσως στο τελευταιο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Θα συμφωνουσα με όλα Λεο αλλα γιατι το Α3; Γιατι εκλογή με λίστα; Έτσι δεν ενισχύονται τα κοματικά ιερατεία; Γιατί όχι μονοεδρικές περιφέρειες όπου θα υπάρχει θεσμοθετημένος τρόπος ανάκλησης του βουλευτή από την βάση της εκλογικής του περιφέρειας;

    Παναγιώτης Π

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Υπάρχει και το Γερμανικό. Αυτό είναι κάτι που συζητιέται. Ευχαριστώ

      Διαγραφή
  5. Σου σχολίασα προηγουμένως την θέση 1 στο take 5. Αυτό το σχόλιο νομίζω με καλύπτει και στο 1 του παρόντος. Στα αυτονόητα υπόλοιπα: Απαισιοδοξία. Δεν ελπίζω σε τίποτα.
    Μπάμπης

    ΑπάντησηΔιαγραφή