ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Λούλα Αναγνωστάκη

Λούλα Αναγνωστάκη
Η φωτό είναι του Σπύρου Στάβερη για τη LIFO

Παρατηρητήριο

Η Ελλάδα έχει ανάγκη από ένα σαφές μέτωπο ΝΔ και του κυοφορούμενου νέου σχήματος της κεντροαριστεράς. Μια γενναία και ρηξικέλευθη πολιτική συνεννόηση αρχών με συγκεκριμένα σημεία επαφής και καθαρές στοχεύσεις. Κι ας έχουν διαφορές που πρέπει να γίνουν σαφέστατες. Αυτό προϋποθέτει τη διατύπωση και διακίνηση τεκμηριωμένων πολιτικών θέσεων για τα μεγάλα επίδικα και κυρίως για τα δύο πιο σημαντικά. Αυτά της παραγωγής πλούτου και της διαχείρισης του κράτους. Με τρόπο όμως που θα αποδεικνύει και στον πλέον αδαή ότι η ελευθερία στην οικονομία από τη μια και η υποχώρηση του κράτους από την άλλη θα αποδειχθούν ωφέλιμα όχι μόνο για το κεφάλαιο αλλά και για τους πολίτες και δη τους ασθενέστερους. Αυτό σημαίνει υπεύθυνη λαϊκή πολιτική και όχι ελιτίστικη ή λαϊκίστικη.

Athens Voice

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Όσο θα πολλαπλασιάζονται οι δημόσιες τοποθετήσεις των υποψηφίων τόσο θα αποκαλύπτεται ο φυσικός αρχηγός του κέντρου και το βαρύ πολιτικό του φορτίο. Αλλά είναι εποχή του diet, οπότε....

Παρασκευή, 28 Φεβρουαρίου 2014

Πρέπει να είσαι πολύ λέρα για να κυβερνάς γαλέρα


του Λεωνίδα Καστανά

Οι 58 έφτασαν σε αδιέξοδο. Αποσύρονται προς το παρόν από την κεντρική πολιτική σκηνή, παραμένουν ως ρεύμα γνώμης και παρακινητές συνεργασιών και είναι έτοιμοι για νέες περιπέτειες. Ούτε διασπάστηκαν, ούτε διαλύθηκαν. Και βέβαια πάντα το διασκεδάζουν. Με τον τρόπο τους.

Πρόκειται περί αποτυχίας; Σαφώς ναι. Αιτία; Με μια φράση: Η έλλειψη προσωπικής διαθεσιμότητας.

Ελάχιστοι από το Colpo ήταν επαγγελματίες πολιτικοί και όσοι δεν ήταν δεν ήθελαν να γίνουν. Γι αυτό και απέφυγαν, όπως ο διάολος το λιβάνι τη δημοσιότητα, γι αυτό δε βγήκαν να επικοινωνήσουν το εγχείρημά τους, γι αυτό δεν οργανώθηκαν, γι αυτό δεν απέκτησαν εκπρόσωπο, γι αυτό δεν έβγαλαν αμέσως θέσεις,  γι αυτό απέφυγαν να ξεκαθαρίσουν ακόμα και στο εαυτό τους τι ακριβώς ήταν και τι ήθελαν. Μοιραία, όταν βρέθηκαν προ των ευθυνών συγκρότησης ενός ψηφοδελτίου και του αγώνα που συνεπάγεται, πισωπάτησαν. Ειδικά μάλιστα όταν ο συνεταίρος τους  ήταν μόνο το ΠΑΣΟΚ, με το οποίο οι περισσότεροι από αυτούς παρουσιάζουν δυσανεξία. Η φράση «που να μπλέκω τώρα» νομίζω ότι τα λέει όλα.

Ξεκίνησαν να συνενώσουν το ΠΑΣΟΚ και τη ΔΗΜΑΡ, δύο φθαρμένους, αρτηριοσκληρωτικούς πολιτικούς σχηματισμούς και να δημιουργήσουν ένα τρίτο πόλο με μεταρρυθμιστική ατζέντα. Οι μηχανισμοί αυτοί είναι αναχρονιστικοί πλην όμως πολύ χρήσιμοι για την  ισορροπία του πολιτικού συστήματος, μέχρι να βρεθεί κάτι άλλο να τους αντικαταστήσει. Σαν ιδέα δεν ήταν κακή και έδειξε ότι είχε απήχηση σε ένα κοινό της μεσαίας τάξης μιας κάποιας ηλικίας.  Αρκεί οι 58 να έβαζαν στο εγχείρημα τη δική τους σφραγίδα και να συμμαχούσαν με δυνάμεις εντός των δύο κομμάτων που είχαν τους ίδιους στόχους. Γιατί υπάρχουν, έστω και αν είναι μειοψηφικές. Αυτό όμως απαιτούσε δραστηριότητα. Θέσεις - αιχμές, καινούργια πρόσωπα ικανά στην επικοινωνία, ανάληψη πρωτοβουλιών και δίψα για πολιτική. Θα έπρεπε να παρασύρουν τους κομματικούς μηχανισμούς σε μια αναγκαστική γι αυτούς πολιτική ανανέωση, που έστω και οπορτουνιστικά θα τους έκανε να υπερβούν τους εαυτούς τους. Δύσκολο, αλλά άξιζε τον κόπο να επιχειρηθεί. Δεν έκαναν τίποτα από αυτά.

Μετά την άρνηση της ΔΗΜΑΡ να μπει στο κόλπο, οι 58 απέμειναν με το ΠΑΣΟΚ και κάποιες πασοκογενείς κινήσεις με μικρή έως μηδενική πολιτική ακτινοβολία. Η προοπτική του ΠΑΣΟΚ plus ήταν εδώ και αυτό δεν ήταν καθόλου ελκυστικό. Η επαφή με όσους  πολίτες είδαν θετικά τους «58», κατέδειξε ότι ο κόσμος τους ήθελε ως αρχηγούς σ’ αυτό το πανηγύρι. Δεν τους ενοχλούσε τόσο η συμμετοχή του ΠΑΣΟΚ, όσο η διαφαινόμενη κυριαρχία του. Και αρχηγοί θα μπορούσαν να γίνουν μόνον αν έστρεφαν τα φώτα της δημοσιότητας σε αυτούς και τις ιδέες τους. Αν λειτουργούσαν πολλαπλασιαστικά, αν «έβγαιναν στους δρόμους», αν συσπείρωναν και άλλους, αν κατέθεταν επαναστατικές, «αντισυστημικές» προτάσεις. Οι 58 ζητούσαν ανανέωση του πολιτικού σκηνικού, χωρίς οι ίδιοι να προβάλουν τους εαυτούς τους ή έστω κάποιους άλλους ως υποκείμενα αυτής της ανανέωσης. Γίνεται;

Κανένα ΠΑΣΟΚ και κανένας Βενιζέλος, καμιά ΔΗΜΑΡ και κανένας Κουβέλης δεν ευθύνονται για αυτήν την αποτυχία. Όλοι αυτοί ήταν δεδομένοι. Το ζήτημα ήταν να τους αναγκάσεις να υπερβούν τους εαυτούς τους, να τους παρασύρεις. Να δημιουργήσεις ρεύμα ανανέωσης στην κοινωνία, που θα μεταφέρονταν αυτόματα εντός των κομματικών σχηματισμών και θα ενίσχυαν το εσωτερικό μεταρρυθμιστικό αίτημα. Ακόμα και αν αυτό δεν καρποφορούσε και μόνο η αύξηση της πολιτικής εντροπίας θα επέφερε τεκτονικές αλλαγές. Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι με την ανακοίνωση της «απόσυρσης» των «58», ένα νέο «Ποτάμι» έκανε την εμφάνισή του.  

Το πρόβλημα με τη ΔΗΜΑΡ είναι ότι ο αφόρητος επαρχιωτισμός της ηγετικής της ομάδας την οδηγεί στην επιλογή του περίπτερου, που έχει μόνο έναν μέσα, δηλαδή του φτωχού συγγενή σε κάθε συνεργασία. Το πρόβλημα με το ΠΑΣΟΚ είναι ότι δεν έχει συναίσθηση της έξωθεν κακής μαρτυρίας του και θέλει να πολιτεύεται με όρους ένδοξου παρελθόντος. Το τιμά η συμμετοχή του στην κυβέρνηση αλλά τα ποσοστά του δεν δείχνουν ότι ο κόσμος του το αναγνωρίζει ως θετικό.  Αμφότεροι οι κομματικοί μηχανισμοί ενδιαφέρονται περισσότερο για τη διατήρηση της μικροεξουσίας τους παρά για την προκοπή της χώρας που τους εμπεριέχει.  

Υπάρχουν θετικά που καρπώνεται η κοινωνία από την εμφάνιση των 58; Προφανώς. Το Colpo άνοιξε τη συζήτηση των συνεργασιών στο χώρο της κεντροαριστεράς. Άνοιξε την πόρτα για απαγκιστρώσεις από τα γνωστά σχήματα, ανάδευσε την πολιτική σούπα και έθεσε το μεγάλο αίτημα της επόμενης μέρας. Κάτι πρέπει να υπάρχει για να συνομιλεί με το μικρό δικομματισμό στη μεταμνημονική εποχή, στη φάση της ανασυγκρότησης. Κάτι νουνεχές, μεταρρυθμιστικό, καινοτόμο, φιλοευρωπαϊκό, αριστερό αλλά και συνάμα φιλελεύθερο που θα βάζει τη σφραγίδα του στις πολιτικές εξελίξεις. Το παλιό πολιτικό προσωπικό και οι παλιές ιδέες του δεν θα αποχωρήσουν οικειοθελώς. Θα μαραθούν αργά και θα πέσουν μόνο αν κάποιος τους σκεπάσει τον ήλιο και τους κόψει το νερό. Και αυτό δεν θα γίνει μόνο με πολιτικές εναντίον τους γιατί αυτές τους συσπειρώνουν. Θα γίνει και με συνεργασίες,  με εσωτερική υπονόμευση και μεταλλάξεις.  

Οι «58» θα παραμείνουν ενεργοί και θα φροντίσουν να βρίσκονται πάντοτε εκεί όπου συμβαίνει. Ο πολιτικός χρόνος είναι πυκνός, οι εξελίξεις καταιγιστικές, η έκβαση κάθε αγώνα απρόβλεπτη Η πολιτική χρειάζεται τους «58», χρειάζεται κανονικούς ανθρώπους. Απλά η κανονικότητα επιβάλει να είναι και λίγο αλητάμπουρες.     

      

12 σχόλια:

  1. Πριν από δυο εβδομάδες έγραφα το σχόλιο: "Καμιά φορά σκέφτομαι μήπως είναι καλύτερα να κατέβουν μόνοι τους το ΠΑΣΟΚ και η ΔΗΜΑΡ στις Ευρωεκλογές, να συντριβούν και μετά, στις εθνικές εκλογές, όποτε γίνουν, να γίνει η κίνηση των 58 στην οποία θα προσέλθουν αναγκαστικά και χωρίς εγωισμούς;" Τελικά άθελά μου δικαιώθηκα ή με άκουσαν; Ο καιρός θα δείξει. Καμιά φορά συμβαίνει να περνά το τρένο της ιστορίας μια φορά από μπροστά σου και να το χάνεις. Άλλοτε πάλι οι συνθήκες ωριμάζουν αργότερα. Ποιος ξέρει; Ο Τσώρτσιλ μέχρι το 1940 ήταν ένας αποτυχημένος πολιτικός που ποτέ δεν του "βγήκε" τίποτα. Ο Ευ. Βενιζέλος το 2007 φάνηκε ως ικανός και ελπιδοφόρος, αλλά σήμερα φέρνει δυσανεξία και απέχθεια με το ύφος του. Οι 58 αύριο;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Θωμά οι 58 αύριο είναι ένα στοίχημα. Νομίζω ότι οι περισσότεροι θέλουν να συνεχίσουμε. Επαναπροσδιορισμός στόχων και χάραξη πορείας.

      Διαγραφή
  2. Το προβλημα ηταν οτι οι 58 πολυ γρηγορα γινανε 2 μειον 1: (οι 58 ΚΑΙ ο Βενιζελος) μειον (ο Φωτης). Γιατι ο σκοπος τους ηταν να γινουν 60. Οταν γυρω τους υπηρχαν και αλλοι 580 και παραπερα τουλαχιστον αλλοι 5800. Μετα απο αυτο το αποτελεσμα ηταν προβλεψιμο.

    Σε οποιαδηποτε περιπτωση, η πολιτικη ειναι Μακιαβελικη τεχνη. Οι μη επαγγελματιες πολιτικοι μπορει να επιζησουν μονο αν κανουν τη πολιτικη θετικη επιστημη, δηλαδη να συμπληρωσουν τα κενα στο: If …. Then …. Else …. If …. Then …. Else …. If …. Then …. …. Endif. Αν το αρχικο If …. Then δεν ειναι IF Venizelos THEN Go Home And Forget The Whole Thing OR Tell Him Sorry Beni, τοτε το τελικο Then ειναι [οι 58, ο Βενιζελος και ο Λομβερδος].

    Και ΚΑΛΗ Καθαρη Δευτερα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μάκη καλή καθαρή Δευτέρα σύντροφε. Αλλά δεν μας έφταιξε ούτε ο Βενι ούτε ο Φώτης. Εμείς δεν τα καταφέραμε. Αλλά ήταν οι πρώτη μας. Οι άνθρωποι της κοινής λογικής πήρα θάρρος ότι μπορούν να παρέμβουν και το κάνουν. ΘΑ δούμε πολλά ακόμα.

      Διαγραφή
    2. Βεβαιως και δεν εφταιξαν ο Μπενι και ο Φωτης! Τους βαλατε ομως σαν τις πιο κυριες μεταβλητες στην εξισωση σας. Σχεδον εξαφανισατε τις αλλες 58, και δεν προβλεψατε χωρο για αλλες. Καποιοι βγαλανε και θεωριες του τυπου "Δεν μπορουν οι 58 χωρις το ΠΑΣΟΚ και το ΠΑΣΟΚ χωρις τους 58"! Τελικα, it was the αυτοσχεδιασμος, buddy.

      Διαγραφή
  3. Δεν γίνεται απ΄ τη μια να λές εμμέσως πλην σαφώς να μην μπούν υποψήφιοι οι .... κι απ΄την άλλη να μην μπαίνεις εσυ μπροστά, φοβούμενος την αποτυχία. Κρίμα που δεν είδαν την απήχηση της κεντροαριστεράς (αυτό το όνομα ελιά, ας τ΄αφήσουμε, αμάν με την ξενομανία) στο ΤΕΕ, στον ΔΣΑ, στον Καμίνη και τον Μπουτάρη. Ελπίζω πως τελικά θα το ξανασκεφτούν και θα συνεχίσουν (η μόνη μας ελπίδα) - ίσως και κάτω απο την πίεση των τοπικών επιτροπών - η δική μας της Καλαμάτας έστειλε μήνυμα πως δεν πρέπει να εγκαταλείψουμε.
    Μπάμπης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Μπάμπη δεν θα συνεχίσουν. Ο κλοιός είναι ασφυκτικός και μεις δεν κάναμε καμιά προετοιμασία για να τον αποφύγουμε. Δεν φτάνει να θέλουν οι 58, πρέπει να υπάρχει και από τις άλλες πλευρές διάθεση ανανέωσης. Και σε επιπεδο μηχανισμών δεν υπάρχει.

      Διαγραφή
  4. Φίλε Καστανά, Είμαι φανατικός αναγνώστης σας, εκπαιδευτικός κι εγώ και συμφωνώ με την πλειονότητα αυτών που γράφεις. Την κίνηση των 58, από την πρώτη στιγμή την είδα θετικά, αν και με πολλά ερωτηματικά. Ναυάγησε, όταν είδαμε την κίνηση να σφιχταγκαλιάζεται... με τον σκληρό πυρήνα του κομματικού μηχανισμού του ΠΑΣΟΚ, αγνοώντας ότι όλοι εμείς εγκαταλείψαμε το ΠΑΣΟΚ γιατί δεν τους ανεχόμαστε πια ούτε ως εικόνα! Η μόνη λύση είναι, να αφήσετε όλους αυτούς τους απλούς ψηφοφόρους της κεντροαριστεράς, μη επαγγελματίες πολιτικούς, που πλησίασαν την κίνηση, να εκφραστούν και να οργανωθούν μακριά από τάχατες στηρίγματα, μακριά από στελέχη του προηγούμενου διεφθαρμένου κατεστημένου, που απωθούν τον μέσο σημερινό ψηφοφόρο. Τέλος η κίνηση, σημαντικό αυτό πιστεύω, θα πρέπει να αναζητήσει εκπρόσωπο ή αρχηγό ή εκφραστή ή πρόεδρο, κάποιον τέλος πάντων νέο, άφθαρτο και με καθαρό πολιτικό λόγο, ο οποίος θα μπορεί γνήσια να εκφράσει το χώρο.
    Όχι στη σύνθεση του παλιού...ναι στην αναζήτηση του νέου...ναι στον απλό ψηφοφόρο της ευρωπαϊκής κεντροαριστεράς.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Φίλε Β, Διακοβασίλη κάπως έτσι πρέπει να γίνει. Δεν ξέρω αν υπάρχουν όμως διαθεσιμότητες. Σίγουρα πάντως θα συνεχίσουμε

      Διαγραφή
  5. Αγαπητέ κ. Καστανά,

    Οι 58 (η όσοι απέμειναν) δεν πρεπει να πετάξουν, ή καλλιτερα να κάψουν, την μεγάλη ευκαιρία-δώρο που προσφέρουν οι Ευρωεκλογές. Δεν προσφέρεται άλλη τέτοια ευνοική ευκαιρία για να αρχίσει η ανεμενόμενη επιτέλους αλλαγή στο πολιτικό σύστημα πού ολα αυτά τα 4-5 χρόνια αναμένεται εναγωνιως από τόσους ανθρώπους στην Ελλαδα. Τετοια μεγάλη ευκαιρία δεν θα υπάρξει στο εγγύς μέλλον, γιατί λοιπόν να αφεθεί να πάει στράφι; Γιατι να χαθεί και άλλος χρόνος?

    Ας γίνουν επιτέλους οι 58 και τόσοι ικανοί άνθρωποι εκεί και λίγο πρακτικοί. Στη φάση αυτή, ας επικεντρωθούν στο σκοπο της συμμετοχής μόνο (στον οποίο και οφειλλοταν η αρχική μεγάλη απήχησή τους στο κόσμο, ας είμαστε ειλικρινείς), και ας αναμετρηθούν με τους άλλους στις ευρωεκλογές, χωρίς να συμπεριλάβουν υπάρχοντα κόμματα που τα θέλουν, ως συνήθως, όλα δικα τους. Ας κατεβάσουν λοιπόν δικό τους ξεχωριστό ψηφοδέλτιο με εκλεκτά μέλη τους που αυτοί δημοκρατικά θα επιλέξουν, και κατόπιν με βάση τα αποτελέσματα των εκλογών ας πράξουν δεόντως. Π.χ., γιατί δεν παραδειγματίζονται εδώ απο τον κ. Σ. Θεοδωράκη; Τόσος κόσμος υπάρχει εκεί έξω που δεν έχει τι να ψηφίσει και προσανατολίζεται στην αποχή. Αν κατέβει η εληά ΜΟΝΗ της, ή με όποιο άλλο όνομα επιλέξει, τότε μπορεί να δώσει στους απογοητευμένους απο το υπαρχον πολιτικό σύστημα και στους αναποφάσιστους την δυνατότητα ψήφου. Επιπλέον, ας σκεφτουν (οι 58) πόσο καλο θα κάνουν στον τόπο αν καταφέρουν και στείλουν 2-3 ικανούς και μορφωμενους ανθρώπους (π.χ., αυτούς που σχεδίαζαν να συμπεριλάβουν αρχικά), στην Ευρωβουλή.

    Αυτονόητο δεν είναι αυτό που προτείνω κ. Καστανά; Αφού τόσοι θέλουν να ανατείλλει επιτέλους κάτι διαφορετικό για την χώρα μας γιατί να χαθεί η ευκαιρία? Φανταστείτε μόνο την ορμή που θα δωθεί στη κίνησή της Εληάς αν πάρει πχ ενα 10% στις Ευρωεκλογες...Γιατι να αφεθεί το πεδίο ελευθερο σε αυτούς που έφεραν την χώρα σε αυτή την άθλια κατάσταση συμπεριλαμβανομένης και της υπαρχουσας απογοητευτικής αντιπολιτευσης, και τους οπορτουνιστές κομματανθρώπους τους? Αφού οι 58 εχουν καλές προθέσεις και θέσεις γιατι να να τους κάνουν τη χάρη? Τι έχουν να χάσουν? Αυτονόητο δεν είναι κ. Καστανά?

    Ευχαριστώ, Χ. Χ.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αγαπητέ ΧΧ
      Την αυτόνομη κάθοδο τη συζητήσαμε. Την απορρίψαμε ως μη εφικτή. Δεν υπάρχουν ούτε τα χρήματα, ούτε οι διαθεσιμότητες.Ήμουν από αυτούς που υποστήριζα τη δημιουργία παράταξης με όλα τα ντεσού και κυρίως θέσεις που θα συζητήσει με τα άλλα κόμματα τη δυνατότητα συνεργασίας. Καλώς ή κακώς ήμουν μειοψηφία. Οι 58 επέλεξαν να είναι απλώς μια ομπρέλα. ¨Οταν κατάλαβαν ότι στεγάζουν μόνο το ΠΑΣΟΚ τα παράτησαν. ΝΟμίζω ότι κάτι θα γίνει στη συνέχεια. Ίδωμεν

      Διαγραφή