ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Charles Mingus

Charles Mingus

Παρατηρητήριο

Παρακολουθώ με ενδιαφέρον διάφορές αριστεροπερίεργες μούρες με οικολογικές, μεταναστευτικές και άλλες πολιτικά ορθές γνώσεις και ευαισθησίες. Οι περισσότερες παρεπιδημούσαν στη ΔΗΜΑΡ ως think tank του αριστερού Φώτη τρομάρα τους και μας κουνούσαν δάχτυλο σε κάθε ευκαιρία. Άνοιγαν την Αμυγδαλέζα, φρικάρανε με το Φαρμακονήσι σκίζανε καλτσόν και καλτσοδέτες αν πέταγες κανένα χαρτί στο δρόμο και λοιπά. Φυσικά ήταν λάβρες κατά της κυβέρνησης των Σαμαροβενιζέλων.
Τώρα επί ΣΥΡΙΖΑ είναι χαμένες κάπου αρακτές και δε λένε κουβέντα για την ξεφτίλα της Μόρια, για το Σαρωνικό, τη Μάνδρα και λοιπά. Για όλα φταίνε οι Αμερικάνοι, ο καπιταλισμός, η περιστροφή της γης και γενικώς.
Αυτές οι μούρες μόλις πέσει ο ΣΥΡΙΖΑ θα βγούν πάλι στους δρόμους και θα ανακαλύψουν και πάλι τον ακτιβισμό. Για μια άλλη αριστερά με λογικούς του ΣΥΡΙΖΑ και παράλογους του Κ. Αλλαγής και άγαμους θυτες και ξέρω γω. Τις ξέρω χρόνια τις μούρες αυτές και τις παρακολουθώ γιατί είναι η εμμονή μου, η αρρώστια μου. Θάχουμε γλέντια.
Ούτε οικολόγοι είναι ούτε ευαίσθητοι με τους μετανάστες ή το τρίτο φύλλο κλπ. Απλά ο καθένας έχει ένα επάγγελμα, παίκτες μου. Σπουδάζεται και αυτό. "Αριστεροπρασινοκάπως Ευαισθησία" λέγεται. Σε ΙΕΚ. Κρατικό που λέει και η φίλη μου η Άννα.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Σε μια χώρα όπου η πολιτική γίνεται σε πρωινάδικα ανθρώπων που παριστάνουν τους δημοσιογράφους, είναι φυσιολογικό η υψηλή διπλωματία να ασκείται στην τηλεόραση από τύπους που παριστάνουν τους πολιτικούς. Μια ντεμέκ ευρωπαίκή χώρα με μια ντεμέκ πολιτική ηγεσία.
ΥΓ Και ζορισμένους σουλτάνους ξαλαφρωνουμε και μπρίκια κολλάμε και βεντουζες κόβουμε

Κυριακή, 30 Μαρτίου 2014

Δύο λόγια για το πολυνομοσχέδιο



Οι αντιδράσεις των παντός είδους συντεχνιών που θίγονται από το άνοιγμα της αγοράς είναι δικαιολογημένες. Οι αντιδράσεις σύσσωμης της Αριστεράς υπεύθυνης, ενδιάμεσης και ανεύθυνης είναι δηλωτικές της πορείας φθοράς της. Τόσο η ΔΗΜΑΡ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ προσπαθούν να γαντζωθούν από την Ελλάδα που φεύγει. Το καταφέρνουν. Μόνο που αυτή τους παίρνει μαζί της. (Leo)    

 Από τον Αντρέα Γιάνναρο

Δύο λόγια για το πολυνομοσχέδιο. Ο κεντρικός πυρήνας του είναι διαρθρωτικού χαρακτήρα. Για πρώτη φορά μετά από καιρό αντιμετωπίζονται ζητήματα όπως η διανομή του πλεονάσματος σε ευπαθείς ομάδες, η άρση του περιορισμού σε μια σειρά από διατάξεις όπου κυριαρχούσαν ολιγοπωλιακές δομές της αγοράς, η ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών με επιτάχυνση της ιδιωτικοποίησής τους, η ενίσχυση των αποκρατικοποιήσεων μέσω του ΤΑΙΠΕΔ, νομοθετικές ρυθμίσεις, βλέπε μείωση εργοδοτικών εισφορών που βοηθούν σε μια αποκλιμάκωση των μισθών του ιδιωτικού τομέα. Η γενική φιλοσοφία αναμφίβολα κινείται σε θετική κατεύθυνση, αφού παίρνονται μέτρα για την βελτίωση του ανταγωνισμού, δίνεται έμφαση στην μείωση των τιμών και σωστά επιλέγεται μια μερική πολιτική προστατευτισμού ώστε να δοθεί ο χρόνος στις μονάδες παραγωγής που πλήττονται από τα μέτρα, να εκσυγχρονίσουν την παραγωγή τους, να συνεργαστούν με άλλους, να ενισχυθεί μέσω του ανταγωνισμού η καινοτόμος εγχώρια παραγωγή.

Από την άλλη δεν θα πρέπει να παραβλέπουμε την δυναμική της αγοράς και του δημιουργικού καπιταλισμού. Σε συνθήκες υγιούς ανταγωνισμού, είναι αναπόφευκτη η καταστροφή μικρών μονάδων παραγωγής, ή καταστημάτων όπου μέχρι πρότινος πουλούσαν τα προϊόντα τους, πρώτον γιατί δεν κατάφεραν να εισάγουν νέες μορφές οργάνωσης της παραγωγής ώστε να γίνουν πιο ελκυστικά και δεύτερον γιατί με την επέκταση μεγάλων καταστημάτων ή παραγωγικών μονάδων μπορούν να προσφέρουν με τις γνώσεις τους ως υπάλληλοι και συνεργάτες αυτών. Βεβαίως υπάρχουν θέματα προς συζήτηση ή διόρθωση όπως αυτά των αποζημιώσεων και της διαθεσιμότητας σε φορείς και οργανισμούς, των μειώσεων των επικουρικών συντάξεων, για τον τρόπο κάλυψης των εισφορών στα ταμεία και άλλα.

Το πρόβλημα για άλλη μια φορά δυστυχώς είναι ότι ένα νομοσχέδιο που για πρώτη φορά βάζει ζητήματα κοινωνικής προστασίας, βελτίωσης της λειτουργίας του ανταγωνισμού, θεσμικό πλαίσιο για επενδύσεις, δέχεται τα πυρά γιατί η κυβέρνηση αποφάσισε και πάλι να το φέρει με την μορφή κατεπείγοντος. Ο φόβος για διάσπαση των δυνάμεων της κυβέρνησης, οι αντιδράσεις βουλευτών που συνδέονται με τοπικές κοινωνίες που πλήττονται από τα μέτρα φέρνουν και πάλι ένα νομοσχέδιο υπό τον φόβο να μην εκταμιευθεί η δόση και αδυνατίζει έτσι την μεταρρυθμιστική λογική του νομοσχεδίου. Από την άλλη τα κόμματα της αντιπολίτευσης προτίμησαν να αντιπαρατεθούν συνολικά στις διατάξεις, δείχνοντας ότι όχι μόνο δεν είναι έτοιμα να αναλάβουν κυβερνητικές ευθύνες(ΣΥΡΙΖΑ) ή να δείξουν ότι όντως από θέση ευθύνης συμβάλλουν σε κλίμα συνεννόησης(ΔΗΜΑΡ) αλλά συνεχίζουν την εύκολη λύση της αποδόμησης κάθε προσπάθειας εκσυγχρονισμού. Μια ακόμη ευκαιρία χαμένη για να αρθεί η δυσπιστία των πολιτών απέναντι στο πολιτικό σύστημα...



7 σχόλια:

  1. Αυτό το μίσος σας για τους μικρομεσαίους και τα μικρά μαγαζιά και την λατρεία για τις πολυεθνικές να το κοιτάξετε.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Έτσι είναι ο δημιουργικός καπιταλισμός βλέπεις :)

      Διαγραφή
  2. ".... και δεύτερον γιατί με την επέκταση μεγάλων καταστημάτων ή παραγωγικών μονάδων μπορούν να προσφέρουν με τις γνώσεις τους ως υπάλληλοι και συνεργάτες αυτών." Αυτό κι αν είναι ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ !!!! Να λιώσουμε τους μικρομεσαίους και να τα πάρουν όλα τα ΟΛΙΓΟΠΩΛΙΑ! Αφέλεια ?

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Χρύσιππος Αθ. Μπάρκας31 Μαρτίου 2014 - 9:07 π.μ.

    Επιτέλους πρέπει να απαλλαγώμεν από τους μικρούς δικτάτορες της καθημερινότητάς μας. Ημπορούμε να βρούμε όλα τα απαραίτητα αγαθά, υπηρεσίας καθώς και διαθέσιμον ανθρώπινον δυναμικόν εις τας μεγάλας περιφερειακάς υπεραγοράς σαν και αυτήν που θα κατασκευαστεί εις το παλαιόν αεροδρόμιον των Αθηνών. Εις αυτάς τας υπεραγοράς θα ημπορούμε πλέον να εύρωμεν από συσκευασμένα τυριά χωρίς τας εκνευριστικάς ουράς έμπροσθεν του δικτατορίσκου τυροπώλη, έως φάρμακα εις αυτομάτους πωλητάς εντός αυτών, αυτόματοι πωλητές οίτινες θα αναγιγνώσκουν ηλεκτρονικώς την ιατρικήν συνταγήν δίδοντάς μας το εκάστοτε φάρμακον. Τοιουτοτρόπως θα μειωθεί έτι περαιτέρω το (δυσβάστακτον δια την οικονομίαν μας) μισθολογικόν κόστος, δίδοντας μια περαιτέρω ανάσαν εις αυτήν.

    Η Ελλάδα ήτις ονειρευθήκαμεν ξεκίνησεν, προς λύπην των κάθε λογής κουμουνιστών και συμπαθούντων.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. μη λέτε τόσα πολλά για τις τράπεζες,σας πιστεύουμε αγαπητέ κύριε.....

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. 1. Να τελειώνουμε επι τέλους με την προστασία των κάθε λογής συντεχνιών και ομάδων επιρροής, απο δικηγόρους και δικαστές μέχρι κτηνοτρόφους κλπ κλπ.
    2. Στη βουλή ΔΕΝ γίνεται διάλογος, παράλληλοι μονόλογοι γίνονται, τις περισσότερες φορές μάλιστα με απαγγελίες τσιτάτων. Δεν είναι το πρόβλημα του κατεπείγοντος που δεν γίνεται διάλογος.
    Μπάμπης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χρύσιππος Αθ. Μπάρκας1 Απριλίου 2014 - 12:27 μ.μ.

      Κύριε Χαράλαμπε (1) έχετε δίκαιον, διότι αυτοί εκατέστρεψον τόσα χρόνια την Ελλάδαν και τολμώσιν έτι να ομιλούν δημοσίως.

      Διαγραφή