ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Ηiggs Boson

Ηiggs Boson

Παρατηρητήριο

Σχετικά με την αποστροφή Κυριάκου Μητσοτάκη περί ανισότητας:

Η μοναδική μορφή ισότητας που έχει νόημα για εμάς τους φιλελεύθερους,είναι η ισότητα ενώπιον του Νόμου (ισονομία)!
Κάθε άλλη μορφή,ειναι είτε ανέφικτη,είτε επιτυγχάνεται μέσω καταναγκασμού,άρα συντρίβει τον ανθρωπο,τα δικαιώματα και τη μοναδικοτητά του. Ο εξισωτισμος,υπήρξε ιστορικά πάντοτε βίαιος και αυθαίρετος,συνέτριψε τα άτομα και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά τους στο όνομα ενός συλλογικού οράματος,το οποίο κάποιοι άλλοι σχεδίασαν και τους επέβαλλαν. Οδήγησε σε κοινωνίες στάσιμες,ομοιόμορφα βαρετές,πληκτικά ομοειδείς,οικονομικα αδιέξοδες,αισθητικά βάρβαρες,ηθικά αποτρόπαιες.
Ειναι τελείως διαφορετικό το να ζητάς ενα ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα για τον καθένα απο το να ζητάς ίδιο εισόδημα για ολους.
Αυτή ειναι η ειδοποιός διαφορά φιλελευθερισμού-σοσιαλισμού και το τεκμήριο ηθικής υπεροχής της ελευθερίας.

Βαγγέλης Πάλμος

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Ουδέν κακον αμιγές καλού. Η καταστροφή του Σαρωνικού έχει και ένα θετικό. Άρχισε το ξήλωμα της " πολιτικής αριστερής οικολογιας" απο τη λίστα των κοινωνικών μας στερεοτύπων. Μεγαλη πρόοδος παίκτες. Ένας απίθανος φερετζές ιδιοτέλειας, αριστερισμού και άεργου επαγγέλματος. Καιρός ήταν.

Κυριακή, 27 Απριλίου 2014

Και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο

Ο Σταύρος Τσακυράκης βάζει τα πράγματα στη θέση τους  με εργαλείο την απλή λογική. Όταν η αριστερή ιδεοληψία θέλει να κάνει μειονοτική πολιτική απλά γελοιοποιείται.
του Σταύρου Τσακυράκη από την Καθημερινή
Υπάρχουν δύο όψεις στην υπόθεση της Σαμπιχά Σουλεϊμάν. Η πρώτη είναι η πολιτική. Αφού πρώτα επελέγη από τον ΣΥΡΙΖΑ ως υποψήφια του κόμματος για τις ευρωεκλογές, στη συνέχεια, χωρίς πολλά πολλά, αποσύρθηκε η υποψηφιότητά της, προφανώς για λόγους ψηφοθηρικούς. Η κυρία Σουλεϊμάν αυτοπροσδιορίζεται ως Ελληνίδα μουσουλμάνα Ρομά και όχι ως μουσουλμάνα Τουρκάλα. Στον ΣΥΡΙΖΑ μέτρησαν τα κουκιά και τις αντιδράσεις των τουρκογενών μουσουλμάνων της Δυτικής Θράκης και κατάλαβαν ότι, εάν επέμεναν, οι τελευταίοι θα μποϊκοτάριζαν την υποψηφιότητά της. Λάθος πολιτική επιλογή; Οπως το κρίνει κανείς. Αλλος είπε ότι η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ ενέδωσε στις υποδείξεις του τουρκικού προξενείου, άλλος ότι «εκλογές έρχονται, το ζητούμενο είναι να μαζέψουν τις ψήφους της μειονότητας». Βέβαιο είναι ότι έσπευσαν να αποφασίσουν μία υποψηφιότητα χωρίς να τους νοιάζει τι ακριβώς εκπροσωπεί αυτή και προφανώς χωρίς να έχουν καμία ουσιαστική επαφή με τη μειονότητα.

Υπάρχει όμως και μια άλλη, πιο σημαντική διάσταση στο ζήτημα: η υποκριτική προσπάθεια να δικαιολογηθεί η αποπομπή της κυρίας Σουλεϊμάν ως συνεπής με τον αγώνα για τα δικαιώματα της μειονότητας και τον αριστερό διμέτωπο αγώνα κατά τόσο του ελληνικού όσο και του τουρκικού εθνικισμού. Ετσι, ο υποψήφιος με τον ΣΥΡΙΖΑ Δ. Χριστόπουλος υποστηρίζει το δικαίωμα των μουσουλμάνων της Δ. Θράκης να αυτοπροσδιορίζονται.

Στην περίπτωση δηλαδή της μειονότητας να θεωρούν εαυτούς ως Τούρκους, Πομάκους, Ρομά, Ελληνες, Ιταλούς ή Σουηδούς. Ταυτόχρονα όμως καταγγέλλει τους μηχανισμούς του ελληνικού κράτους και την προπαγάνδα τους ότι η μειονότητα «δεν είναι ένα ενιαίο συμπαγές τουρκικό πράμα αλλά δύο και τρεις εθνοτικές ομάδες». Ο συλλογισμός του είναι στρεβλός. Από τη στιγμή που η μειονότητα είναι ένα «συμπαγές τουρκικό πράμα», ο ανεκτός αυτοπροσδιορισμός αναγνωρίζεται μόνο στους μουσουλμάνους που ταιριάζουν σε αυτό το σχήμα, δηλαδή τους τουρκογενείς.

Ολοι οι υπόλοιποι μπορούν βέβαια να αυτοπροσδιορίζονται, αλλά σε αυτήν την περίπτωση, δυστυχώς γι’ αυτούς, αποτελούν και «δούρειους ίππους» του ελληνικού εθνικισμού. Οπως θα έλεγαν και οι Αγγλοι, με αυτόν τον τρόπο ο κ. Χριστόπουλος «βάζει το κάρο μπροστά από το άλογο». Η γνησιότητα του αυτοπροσδιορισμού της κυρίας Σουλεϊμάν αμφισβητείται, καθώς δεν ταιριάζει με τη θέση του ότι η μειονότητα πρέπει οπωσδήποτε να θεωρηθεί ένα «συμπαγές τουρκικό πράμα».

Τώρα, μπορεί η μειονότητα να είναι όντως ένα «τουρκικό πράμα». Μπορεί και να είναι τρία, τέσσερα ή εκατό πράματα. Το ζήτημα δεν βρίσκεται εκεί αλλά αφορά, σε επίπεδο αρχών, το δικαίωμα κάθε μέλους της μειονότητας να αυτοπροσδιορίζεται. Εάν δεχθούμε αυτήν τη βασική αρχή, δεν μπορούμε στη συνέχεια να αρνούμαστε στην πράξη το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού ανάλογα με τον επιθετικό προσδιορισμό που τοποθετούμε μπροστά από τη μειονότητα της Δυτικής Θράκης. Εάν ο αυτοπροσδιορισμός της κυρίας Σουλεϊμάν είναι ψευδεπίγραφος, διότι η ίδια αποτελεί δούρειο ίππο του ελληνικού εθνικισμού, με την ίδια ευκολία θα μπορούσε να θεωρηθεί κίβδηλος και ο αυτοπροσδιορισμός του νέου υποψηφίου του ΣΥΡΙΖΑ, τουρκογενούς μουσουλμάνου, διότι υπηρετεί τον δούρειο ίππο του τουρκικού εθνικισμού. Και πάει λέγοντας…

Δεν γίνεται να έχεις και την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο. Και να είσαι υπέρ του αυτοπροσδιορισμού των μελών της μειονότητας και μετά να τους βαφτίζεις όπως εσύ θέλεις. Ή το ένα γίνεται ή το άλλο. Ο αγώνας κατά του εθνικισμού δεν έχει πρόσημο αριστερό, δεξιό, τουρκικό ή ελληνικό. Απαιτεί πρώτα απ’ όλα την απαλλαγή από την πολιτική ιδεοληψία.
* Ο κ. Σταύρος Τσακυράκης είναι καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και υποψήφιος ευρωβουλευτής με «Το Ποτάμι».
Έντυπη

5 σχόλια:

  1. Αν η Σαμπιχα ήταν μια φυσικά επιλεγμένη αναδεδειγμένη ηγέτης /ακτιβίστρια της κοινότητας της , δεν νομίζω ότι θα γίνονταν ή συζήτηση που έγινε.
    Το θέμα που σκανδαλίζει είναι ότι (κάποιοι) "μηχανισμοί" (Υπουργείου των Εξωτερικών λέει η κα Μανδηλαρά,), ανακάλυψαν, ανέδειξαν και χρησιμοποίησαν τη Σαμπιχά. Τι είναι αυτοί οι μηχανισμοί ? , είναι νόμιμοι μηχανισμοί του κράτους? είναι μήπως μηχανισμοί του παρακράτους ? Αν είναι μηχανισμοί παρακράτους, έχει κάποια σημασία αν είναι ακροδεξιοί η "αριστεροί" ?, Προωθούν τις συνταγματικά περιγραφόμενες αξίες πάνω στις οποίες στηρίζεται το κράτος ? (ισοπολιτεία , ισονομία κράτος δικαίου ), η προωθούν πολιτικούς στόχους των εθνικιστών , που επωφελούνται διακινώντας ρατσιστικές θεωρίες και αντιλήψεις , περιτυλιγμένες στη λαδόκολλα της "εθνικής πολιτικής" .
    Η αποδοχή της υποψηφιότητας Σαμπιχά από το ΣΥΡΙΖΑ νομιμοποιούσε το παρακράτος της Δυτικής Θράκης από το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης που πολλοί θεωρούν ώς την επομένη κυβέρνηση, (θα μου πείτε τι νομιμοποίηση χρειάζεται το παρακράτος, αφού καταφέρνει να λειτουργεί κάτω από το λαδόχαρτο ? ) αυτό είναι μια άλλη συζήτηση
    Πάντως (ό άλλος υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ) ο κ. Δημήτρης Χριστόπουλος , εμπόδισε την νομιμοποίηση αυτή , (εξ ου και η οργή των -εξβρακωθέντων - εθνικιστών εναντίον του ), και σ' αυτό του οφείλουμε χάρη. Διαχώρισε καθαρά τις αξίες τη αριστεράς από την λάσπη του βάλτου των προεδρικών και άλλων πατριωτών πρώην ΠΑΣΟΚΩΝ και νυν στεγαζομένων στον ΤΣΙΡΥΖΑ .

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Alkis Courcoulas σ' ευχαριστώ για την παρέμβαση που τιμά το blog μου. Βάζεις μια άλλη λογική στην υπόθεση που έχει πολιτικό ενδιαφέρον.

      Διαγραφή
    2. Συμφωνώ ότι παίζεται το παιχνίδι του εθνικισμού στο οποίο φυσικά και εμπλέκεται και ο ΣΥΡΙΖΑ.

      Διαγραφή
    3. Επίσης όταν γράφουμε κάτι, καλο είναι να το στηρίζουμε στοιχειωδώς ώστε και εμείς οι δυστυχείς απληροφόρητοι κάτι να μαθαίνουμε. Πχ ποιοι κυκλοι του ΥΠΕΞ;Επανέρχεται θυελλωδώς η περίοδος εξόντωσης αντιπαλων με την κατηγορία των προδοτών; Είναι επιτέλους εθνικισμος να δηλώνει μια τσιγγάνα ελληνίδα και οχι τουρκάλα; Καταργείται τότε το περιβόητο δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού;

      Διαγραφή
    4. ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΗ

      Κίνημα των 10: Περικοπές στο κράτος πρόνοιας

      Σταύρος Τσακυράκης, Protagon, 15/04/2014

      - Αδελφοποίηση με τους Γερμανούς
      Αν για διαφόρους λόγους είναι αδύνατο να κάνουμε τις αλλαγές που απαιτούνται υπάρχει μια ριζοσπαστική πρόταση που έχει μεν το φοβερό μειονέκτημα να μην εμπιστεύεται την ικανότητά μας να πράττουμε με αυτονομία, φαίνεται, όμως, αποτελεσματική. Θα λύναμε όλα τα προβλήματά μας αν κάθε ελληνική οικογένεια προχωρούσε στην αδελφοποίησή της με μια γερμανική και ανέθετε σε αυτήν την πλήρη διαχείριση των οικονομικών της. Κάθε πρωί μέσω διαδικτύου ή τηλεφώνου θα έβγαινε το πρόγραμμα της ημέρας και το βράδυ θα γινόταν ο σχετικός έλεγχος. Θα εξανεμίζαμε το έλλειμμα πιο γρήγορα από όσο υπόσχεται ο κ. Α. Σαμαράς. Με την υπόδειξη των αδελφών μας θα πληρώναμε όλοι φόρους και θα περιορίζαμε την σπατάλη. Αυτή η καθημερινή επαφή θα είχε ασφαλώς και γενικότερα ευεργετικά αποτελέσματα στην παιδεία μας, στο σεβασμό των συμπολιτών μας και στην επικράτηση του κράτους δικαίου.

      Ο Σταύρος Τσακυράκης είναι καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών

      ΔΙΑΒΖΩ ΣΩΣΤΑ;


      http://www.metarithmisi.gr/el/readText.asp?textID=29667



      Διαγραφή