ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τεχνικής μηχανικής εγκώμιον

Τεχνικής μηχανικής εγκώμιον

Παρατηρητήριο

Βγαίνεις στο σχολείο στα διαλείμματα για να κάνεις τη λεγόμενη εφημερία στο προαύλιο. Μην πέσουν και χτυπήσουν, μη τσακωθούν, μην μπει ο εξωσχολικός και τα πειράξει. Και πέφτει το μάτι σου στην άκρη της αυλής σένα παιδί που περπατάει μόνο του. Φαινομενικά δεν έχει κανένα λόγο να είναι μόνο του. Ούτε στο τηλέφωνο μιλάει, ούτε διαβάζει το μάθημα της επόμενης ώρας. Απλά κάνει διάλειμμα μόνο του ενώ λίγο παρακάτω η αυλή δονείται από τα γέλια, τα χάΒγαίνεις στο σχολείο στα διαλείμματα για να κάνεις τη λεγόμενη εφημερία στο προαύλιο. Μην πέσουν και χτυπήσουν, μη τσακωθούν, μην μπει ο εξωσχολικός και τα πειράξει. Και πέφτει το μάτι σου στην άκρη της αυλής σένα παιδί που περπατάει μόνο του. Φαινομενικά δεν έχει κανένα λόγο να είναι μόνο του. Ούτε στο τηλέφωνο μιλάει, ούτε διαβάζει το μάθημα της επόμενης ώρας. Απλά κάνει διάλειμμα μόνο του ενώ λίγο παρακάτω η αυλή δονείται από τα γέλια, τα χάχανα, τα τρεχαλητά. Γιατί αυτό το παιδί είναι μόνο του; Ποιο σκοτεινό σπήλαιο έχει ρουφήξει αυτό το βλασταράκι στα έγκατα της ανείπωτης φρίκης;να, τα τρεχαλητά. Γιατί αυτό το παιδί είναι μόνο του; Ποιο σκοτεινό σπήλαιο έχει ρουφήξει αυτό το βλασταράκι στα έγκατα της ανείπωτης φρίκης;ρκτο.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Οι ευρωπαϊκές αρχές αποφάσισαν να ασχοληθούν ξανά με το μεταναστευτικό όταν άρχισαν οι τσαμπουκάδες της Ιταλικής κυβέρνησης και η κρίση στον κυβερνητικό συνασπισμό της Γερμανίας. Από τις αποφάσεις που πήραν-δεν πήραν είναι φανερό ότι δεν έχουν λύση, αλλά έχουν λεφτά για πέταμα. Είπαν και κάτι υπαινικτικά και για τη δράση των ΜΚΟ στη Μεσόγειο και έδωσαν και του δικού μας παράταση στην αύξηση του ΦΠΑ. Απλά δεν υπάρχει καμιά λύση εκεί που δήθεν ψάχνουν. Πρόκειται περί εποικισμού της Ευρώπης από κατοίκους της Αφρικής και της Ασίας. Ζούμε μια φάση μετακίνησης λαών που θα ενταθεί λόγω υπερπληθυσμού, διάβρωσης των παραλίων και ερημοποίησης που προκαλεί η κλιματική αλλαγή. Αυτά συνδυάζονται με την πολιτική αστάθεια, την οικονομική καχεξία, τη βία αλλά και τη διακίνηση της πληροφορίας και την ευκολία των μετακινήσεων. Η Ευρώπη είναι πολύ πλούσια για το μέγεθος του πληθυσμού της και λογικά φαντάζει ως η γη της επαγγελίας. Κάποια στιγμή θα κλείσει σαν στρείδι αλλά αυτό θα σημάνει βία, ανείπωτη βία. Στα πλαίσια της κατάρρευσης της μεταπολεμικής ηθικής που έρχεται.

Σάββατο, 12 Ιουλίου 2014

Η μικρή ΔΕΗ και η μικρή πολιτική



του Ηλία Ευθυμιόπουλου

Με πολλή μικρή πιθανότητα λάθους, μπορώ να καταθέσω ότι η (κρατική) ΔΕΗ Ανανεώσιμες, που δημιουργήθηκε για να προωθήσει αυτά που λέει ο τίτλος της, δεν έχει κάνει καμιά σοβαρή επένδυση τα τελευταία 20 χρόνια στα νησιά του Αιγαίου σε νέες πηγές ενέργειας όπως είναι τα αιολικά πάρκα και η γεωθερμία. Κι αυτό τη στιγμή που το πρόσθετο κόστος από τη χρήση του πετρελαίου ως καύσιμο στους σταθμούς παραγωγής πρέπει να φτάνει το ένα δις ετησίως, λόγω της μικρής κλίμακας και της μικρής απόδοσης των γεννητριών στο μη διασυνδεδεμένο σύστημα. Αντίθετα μάλιστα η μητρική ΔΕΗ που είναι ο κύριος των ηλεκτροπαραγωγικών μονάδων στα νησιά σχεδιάζει νέους πετρελαϊκούς σταθμούς στη Ρόδο και τη Λέσβο για την κάλυψη της αυξανόμενης ζήτησης. Αυτά δεν συμβαίνουν γιατί οι ΑΠΕ είναι ακριβές, ούτε γιατί ανταγωνιστικά συμφέροντα καταφέρνουν τόσα χρόνια να μπλοκάρουν τις τεχνολογικές εξελίξεις. Συμβαίνουν κυρίως διότι οι συνδικαλιστές της ΓΕΝΟΠ έχουν καταφέρει να επιβάλουν το καθεστώς της ακινησίας σε όλους τους τομείς της επιχείρησης, των ανανεώσιμων συμπεριλαμβανομένων. Δεν θέλουν να θιγούν κεκτημένα δεκαετιών όπως είναι το υπεράριθμο και συχνά ανεκπαίδευτο προσωπικό, δεν θέλουν να κινδυνεύσουν θέσεις εργασίας σε ανύπαρκτα πόστα, δεν θέλουν με άλλα λόγια να υποστούν την αξιολόγηση και τον εξορθολογισμό που αυτομάτως θα επέβαλε κάθε ιδιωτική εταιρεία (που σέβεται τον εαυτό της και τους κανόνες της αγοράς). Δεν θέλουν ούτε την ανακύκλωσή τους σε νέες μορφές παραγωγής μετά από μετεκπαίδευση – αλιώς θα το είχαν κάνει - δεν ενδιαφέρονται ούτε για το κοινό συμφέρον, ούτε για τη χώρα, ούτε για τον ηλεκτρισμό. Για τα προνόμια του κλάδου ενδιαφέρονται και μόνον.

Από κοντά τα κόμματα του λαϊκισμού που θέλουν να μας πείσουν με συνθήματα όπως «όχι στο ξεπούλημα του εθνικού πλούτου», «όχι στα ξένα συμφέροντα», «ναι στο φτηνό ρεύμα για το λαό». Όταν αναφέρονται στον εθνικό πλούτο εννοούν βέβαια το λιγνίτη, ένα καύσιμο προβληματικό τόσο για το περιβάλλον, όσο και για τις ίδιες τις λιγνιτοφόρες περιοχές. Ένα καύσιμο που κατά παράβαση όλων των κανόνων του ανταγωνισμού εκχωρήθηκε δωρεάν σε μια «επιχείρηση» η οποία βεβαίως ήταν κρατική. Το σκάνδαλο όμως δεν είναι η τεχνητή κερδοφορία της ΔΕΗ που δεν κοστολογεί την πρώτη ύλη. Το σκάνδαλο βρίσκεται στο ότι όλες οι άλλες τιμές από τις μονάδες ηλεκτροπαραγωγής (αιολικά, φωτοβολταϊκά, μικρά υδροηλεκτρικά κτλ.) υπολογίζονται με βάση τη «φτηνή» λιγνιτική κιλοβατώρα και έτσι οι ανανεώσιμες βγαίνουν οριακά βιώσιμες, μετά μάλιστα και την τελευταία αυθαίρετη και αναιτιολόγητη βαριά φορολογία.

Η πώληση της μικρής ΔΕΗ θα οδηγήσει σε ολιγοπωλιακές καταστάσεις στο χώρο της ενέργειας, φωνάζει ο ΣΥΡΙΖΑ. Δηλαδή πως θα γίνει αυτό; Θα έρθει ας πούμε η ENEL και θα πουλάει το ρεύμα κάτω του κόστους ώστε να εκτοπίσει τον κρατικό προμηθευτή. Και αφού τον εκτοπίσει και αγοράσει και το υπόλοιπο ποσοστό (το παραμένον 70%) θα αυξήσει τις τιμές όντας χωρίς αντίπαλο. Έτσι γίνεται στο καπιταλισμό. Έτσι έγινε και με τον ΟΤΕ και την κινητή τηλεφωνία και ακρίβηναν τα τηλέφωνα, έτσι έγινε και με την ιδιωτικοποίηση της Ολυμπιακής και τα εισητήρια πήγαν στα ουράνια, έτσι έγινε και με το πετρέλαιο αφής πουλήθηκαν τα ΕΛΠΕ. Όχι, τίποτα τέτοιο δεν έγινε. Απλούστατα χάθηκε ένα μέρος του κόμματος των προνομιούχων των κρατικοδίαιτων ΔΕΚΟ που αν μπορούσε να προστεθεί στα σημερινά ποσοστά ο ΣΥΡΙΖΑ θα ήταν στην κυβέρνηση.

Εκείνο που κάνουν ότι δεν αντιλαμβάνονται ο Αλέξης, ο Πάρις και ο Φώτης, ο πρώτος για να αυξήσει την εκλογική του δύναμη, ο δεύτερος για να επανεκλεγεί στην Κοζάνη και ο Τρίτος μήπως και συγκρατήσει τις διαρροές, είναι ότι η ενέργεια (και δη η ηλεκτρική) υπό τον απόλυτο κρατικό έλεγχο αποτελεί έτσι κι αλιώς παρελθόν. Όχι για λόγους πολιτικούς, αλλά τεχνολογικούς. Η διανεμημένη παραγωγή και η διαχείρηση μέσα από το cloud του internet είναι πια πραγματικότητα. Το μόνο που χρειάζεται να κάνει το κράτος είναι να ανοίξει όλες τις πόρτες και τα παράθυρα στον ιδιωτικό τομέα (συμπεριλαμβανομένων των κοινοπραξιών, των ΟΤΑ και των συνεταιρισμών) και να εγγυηθεί την αντικειμενικότητα και την ισοτιμία στην πρόσβαση και τις συναλλαγές. Η Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας είναι ό μόνος χρήσιμος και απαραίτητος κρατικός οργανισμός. Όλα τα άλλα είναι εκ του πονηρού και για φτηνή κατανάλωση.



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου