ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Τεχνικής μηχανικής εγκώμιον

Τεχνικής μηχανικής εγκώμιον

Παρατηρητήριο

Βγαίνεις στο σχολείο στα διαλείμματα για να κάνεις τη λεγόμενη εφημερία στο προαύλιο. Μην πέσουν και χτυπήσουν, μη τσακωθούν, μην μπει ο εξωσχολικός και τα πειράξει. Και πέφτει το μάτι σου στην άκρη της αυλής σένα παιδί που περπατάει μόνο του. Φαινομενικά δεν έχει κανένα λόγο να είναι μόνο του. Ούτε στο τηλέφωνο μιλάει, ούτε διαβάζει το μάθημα της επόμενης ώρας. Απλά κάνει διάλειμμα μόνο του ενώ λίγο παρακάτω η αυλή δονείται από τα γέλια, τα χάΒγαίνεις στο σχολείο στα διαλείμματα για να κάνεις τη λεγόμενη εφημερία στο προαύλιο. Μην πέσουν και χτυπήσουν, μη τσακωθούν, μην μπει ο εξωσχολικός και τα πειράξει. Και πέφτει το μάτι σου στην άκρη της αυλής σένα παιδί που περπατάει μόνο του. Φαινομενικά δεν έχει κανένα λόγο να είναι μόνο του. Ούτε στο τηλέφωνο μιλάει, ούτε διαβάζει το μάθημα της επόμενης ώρας. Απλά κάνει διάλειμμα μόνο του ενώ λίγο παρακάτω η αυλή δονείται από τα γέλια, τα χάχανα, τα τρεχαλητά. Γιατί αυτό το παιδί είναι μόνο του; Ποιο σκοτεινό σπήλαιο έχει ρουφήξει αυτό το βλασταράκι στα έγκατα της ανείπωτης φρίκης;να, τα τρεχαλητά. Γιατί αυτό το παιδί είναι μόνο του; Ποιο σκοτεινό σπήλαιο έχει ρουφήξει αυτό το βλασταράκι στα έγκατα της ανείπωτης φρίκης;ρκτο.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Οι ευρωπαϊκές αρχές αποφάσισαν να ασχοληθούν ξανά με το μεταναστευτικό όταν άρχισαν οι τσαμπουκάδες της Ιταλικής κυβέρνησης και η κρίση στον κυβερνητικό συνασπισμό της Γερμανίας. Από τις αποφάσεις που πήραν-δεν πήραν είναι φανερό ότι δεν έχουν λύση, αλλά έχουν λεφτά για πέταμα. Είπαν και κάτι υπαινικτικά και για τη δράση των ΜΚΟ στη Μεσόγειο και έδωσαν και του δικού μας παράταση στην αύξηση του ΦΠΑ. Απλά δεν υπάρχει καμιά λύση εκεί που δήθεν ψάχνουν. Πρόκειται περί εποικισμού της Ευρώπης από κατοίκους της Αφρικής και της Ασίας. Ζούμε μια φάση μετακίνησης λαών που θα ενταθεί λόγω υπερπληθυσμού, διάβρωσης των παραλίων και ερημοποίησης που προκαλεί η κλιματική αλλαγή. Αυτά συνδυάζονται με την πολιτική αστάθεια, την οικονομική καχεξία, τη βία αλλά και τη διακίνηση της πληροφορίας και την ευκολία των μετακινήσεων. Η Ευρώπη είναι πολύ πλούσια για το μέγεθος του πληθυσμού της και λογικά φαντάζει ως η γη της επαγγελίας. Κάποια στιγμή θα κλείσει σαν στρείδι αλλά αυτό θα σημάνει βία, ανείπωτη βία. Στα πλαίσια της κατάρρευσης της μεταπολεμικής ηθικής που έρχεται.

Τρίτη, 15 Ιουλίου 2014

Το ‘Ποτάμι’, τρείς προκλήσεις και εγώ…


του Παναγή Καλαντζή

Η κρίση στην οποία βρίσκεται η χώρα δεν προέκυψε ούτε από τα μνημόνια, ούτε είναι χθεσινή. Αποτελεί νομοτελειακή εξέλιξη χρόνιων και σοβαρών παθογενειών οι οποίες έχουν τεράστιο ιστορικό βάθος και οφείλονται κυρίως στο ό, τι η πατρίδα μας, στην ιστορική της διαδρομή, δεν ευτύχισε να μετάσχει ή, έστω, να βιώσει κοσμογονικής σημασίας γεγονότα που καθόρισαν τις τύχες της ηπείρου μας και όχι μόνο. Αυτό το δεδομένο είναι που συντέλεσε καθοριστικά σε αυτό που αποκαλούμε ‘ελληνική ιδιομορφία’. Το μόνο που μπορεί να αντιμετωπίσει τις παθογένειες από τις οποίες πάσχουμε, δεν είναι άλλο από το τεράστιο σύστημα θεσμικών αλλαγών και μεταρρυθμιστικών τομών που συνιστούν την επανάσταση του αυτονόητου που τόσο ανάγκη έχει ο τόπος σαν όρο και προϋπόθεση επιβίωσης του.

Το αίτημα του εκσυγχρονισμού είναι αδιάλειπτο από συστάσεως ελληνικού κράτους. Αποτελεί και το στοιχείο διαχωρισμού μας σε δύο Ελλάδες, την Ελλάδα της προόδου και της Ελλάδα της παρακμής. Αυτός άλλωστε ο διαχωρισμός αποτελεί και την βαθύτερη αιτία τόσων μεγάλων εσωτερικών συγκρούσεων.
Στις μέρες μας και όταν πια ο κόμπος έφτασε στο χέρι, ο ιστορικός κλήρος διαχείρισης του εκσυγχρονιστικού αιτήματος και μάλιστα με προοδευτικό πρόσημο, έλαχε πρώτα στην ΔΗΜ.ΑΡ. και, στην συνέχεια, στους ‘58’. Δυστυχώς, για λόγους ανεπάρκειας, αδυναμίας, εμπλοκών, προκαταλήψεων, ατολμίας ή και λάθους αξιολόγησης, τα δύο αυτά εγχειρήματα απέτυχαν να αξιοποιήσουν την ιστορικά ευνοϊκή συγκυρία που είχαν στην διάθεσή τους.
Η σκυτάλη βρίσκεται πια στα χέρια του ‘Ποταμιού’ και του Στ.Θεοδωράκη και το βάρος της ευθύνης τους τεράστιο.
Τρείς είναι οι προκλήσεις στις οποίες πρέπει να ανταποκριθούν.
  1. Να καταφέρουν, σε περιβάλλον τρομακτικά ισχυρών εκφυλιστικών, αφομοιωτικών και αλλοτριωτικών πιέσεων, να διατηρήσουν το φρέσκο, δροσερό, νεωτεριστικό αλλά και αγνό και αυθεντικό προφίλ τους καταφέρνοντας να μην θυμίσουν ξανά και ποτέ το ανιαρό και απεχθές στερεότυπο ύφος του κλασσικού πολιτικού ή πολιτικάντη.
  2. Να διαμορφώσουν πειστικό, τεκμηριωμένο, δεσμευτικό και, όπου είναι δυνατόν, κοστολογημένο προγραμματικό λόγο ώστε να ανακτηθεί ξανά η χαμένη εμπιστοσύνη της κοινωνίας.
  3. Απαλλαγμένοι από κάθε έννοια πολιτικού κόστους, να επιμείνουν και να επιτύχουν για να γίνει πράξη η μεγάλη αλλαγή, η θεσμική αυτή, μεταρρυθμιστική επανάσταση και ο επαναπροσδιορισμός του παραγωγικού μας μοντέλου που χρειάζεται ο τόπος για να αποκτήσουμε επιτέλους ένα κράτος σοβαρό, σύγχρονο, λειτουργικό, αποτελεσματικό, παραγωγικό και ανθρώπινο. Το τεράστιο αυτό εγχείρημα προϋποθέτει σύγκρουση με κατεστημένα συμφέροντα, συντεχνιακές αντιλήψεις και παρακμιακές νοοτροπίες και γι’ αυτό θα πρέπει να υπάρχει πίστη και αδιαπραγμάτευτη επιμονή και αποφασιστικότητα.
Η εμπειρία του Συνεδρίου με κάνουν αποφασισμένο για βουτιά σε ποταμίσια νερά και για πολύ και σταθερό κολύμπι για να βγούμε στην ανοιχτή θάλασσα μιας άλλης, καλύτερης πατρίδας που θα μας κάνει ξανά υπερήφανους.




1 σχόλιο: