ελευθερία, αλληλεγγύη, αναζήτηση, σκληρή δουλειά και πάντα rock n roll

Charles Mingus

Charles Mingus

Παρατηρητήριο

Παρακολουθώ με ενδιαφέρον διάφορές αριστεροπερίεργες μούρες με οικολογικές, μεταναστευτικές και άλλες πολιτικά ορθές γνώσεις και ευαισθησίες. Οι περισσότερες παρεπιδημούσαν στη ΔΗΜΑΡ ως think tank του αριστερού Φώτη τρομάρα τους και μας κουνούσαν δάχτυλο σε κάθε ευκαιρία. Άνοιγαν την Αμυγδαλέζα, φρικάρανε με το Φαρμακονήσι σκίζανε καλτσόν και καλτσοδέτες αν πέταγες κανένα χαρτί στο δρόμο και λοιπά. Φυσικά ήταν λάβρες κατά της κυβέρνησης των Σαμαροβενιζέλων.
Τώρα επί ΣΥΡΙΖΑ είναι χαμένες κάπου αρακτές και δε λένε κουβέντα για την ξεφτίλα της Μόρια, για το Σαρωνικό, τη Μάνδρα και λοιπά. Για όλα φταίνε οι Αμερικάνοι, ο καπιταλισμός, η περιστροφή της γης και γενικώς.
Αυτές οι μούρες μόλις πέσει ο ΣΥΡΙΖΑ θα βγούν πάλι στους δρόμους και θα ανακαλύψουν και πάλι τον ακτιβισμό. Για μια άλλη αριστερά με λογικούς του ΣΥΡΙΖΑ και παράλογους του Κ. Αλλαγής και άγαμους θυτες και ξέρω γω. Τις ξέρω χρόνια τις μούρες αυτές και τις παρακολουθώ γιατί είναι η εμμονή μου, η αρρώστια μου. Θάχουμε γλέντια.
Ούτε οικολόγοι είναι ούτε ευαίσθητοι με τους μετανάστες ή το τρίτο φύλλο κλπ. Απλά ο καθένας έχει ένα επάγγελμα, παίκτες μου. Σπουδάζεται και αυτό. "Αριστεροπρασινοκάπως Ευαισθησία" λέγεται. Σε ΙΕΚ. Κρατικό που λέει και η φίλη μου η Άννα.

ΠΡΟΣΟΧΗ ΧΡΩΜΑΤΑ- ΜΗ ΜΕ ΔΙΑΒΑΖΕΤΕ ΌΤΑΝ ΕΧΕΤΕ ΔΙΚΙΟ

Σε μια χώρα όπου η πολιτική γίνεται σε πρωινάδικα ανθρώπων που παριστάνουν τους δημοσιογράφους, είναι φυσιολογικό η υψηλή διπλωματία να ασκείται στην τηλεόραση από τύπους που παριστάνουν τους πολιτικούς. Μια ντεμέκ ευρωπαίκή χώρα με μια ντεμέκ πολιτική ηγεσία.
ΥΓ Και ζορισμένους σουλτάνους ξαλαφρωνουμε και μπρίκια κολλάμε και βεντουζες κόβουμε

Σάββατο, 30 Αυγούστου 2014

Χρειάζεται να σκαλίζουμε την Ιστορία;


της FANIA OZ-SALZBERGER*
H κόρη του Αμος Οζ σε μια απόπειρα να δώσει απαντήσεις που μάλλον δεν υπάρχουν.
Ε​​ίναι εξαιρετικά δύσκολο αυτές τις ημέρες να είναι κάποιος Ισραηλινός πολιτικά μετριοπαθής. Για περισσότερο από δέκα χρόνια γράφω και δίνω διαλέξεις σχετικά με τον διάλογο μεταξύ Ευρώπης -Ισραήλ, συχνά στο πλαίσιο της ισραηλινο-παλαιστινιακής σύγκρουσης. Εχω πλέον αποκτήσει εμπειρία στο να ξεχωρίζω την κριτική εναντίον της ισραηλινής πολιτικής (που συχνά αποδέχομαι), τη συμπάθεια για τα αθώα θύματα της σύγκρουσης (που συμμερίζομαι απόλυτα) και τον άκαμπτο, αδαή, γενικευμένο «αντι-ισραηλινισμό» που εύκολα διολισθαίνει σε πλήρη αντισημιτισμό.

Ο σημερινός πόλεμος στη Γάζα έβγαλε πάλι όλα τα δαιμόνια από το μπουκάλι. Οι φιλειρηνικοί Ισραηλινοί -υπάρχουν πολλοί από μας- βρίσκονται παγιδευμένοι μεταξύ Σκύλλας και Χάρυβδης. Οταν ξέσπασαν οι εχθροπραξίες, έγραψα ότι θλίβομαι για όλα τα αθώα θύματα της Γάζας αυτής της σύγκρουσης, ιδιαίτερα για τα παιδιά, χωρίς δικαιολογίες, «αλλά» ή συμμετρίες. Πολλοί αποδέχθηκαν την άποψή μου τοις μετρητοίς. Αλλοι, Αραβες και Ευρωπαίοι, μου είπαν ότι τα δάκρυά μου είναι κροκοδείλια και ότι οι Εβραίοι προβαίνουν σε γενοκτονία εναντίον των Παλαιστινίων.

Εβραίοι, όχι Ισραηλινοί. Τα εκατομμύρια Εβραίοι που ζουν εκτός Ισραήλ είναι εξίσου «αμέτοχοι» στη σύγκρουση με τους άμαχους της Γάζας, όμως σήμερα κατηγορούνται, απειλούνται και δέχονται σωματικές επιθέσεις επειδή είναι Εβραίοι και άρα ένοχοι εξ επαγωγής. Εάν δεν είναι αυτό αντισημιτισμός, τότε τι είναι; Και μιλούν για γενοκτονία. Οχι για έναν κακό, βρόμικο πόλεμο. Οχι για μια αντιπαράθεση ανάμεσα σε έναν κανονικό στρατό που προστατεύει τον άμαχο πληθυσμό του και μιας τρομοκρατικής παραστρατιωτικής οργάνωσης που επιτίθεται μέσα από ένα πυκνοκατοικημένο, φτωχό και απροστάτευτο αστικό κέντρο.

Ο ισραηλινός στρατός σίγουρα χρησιμοποίησε υπέρμετρη βία και σκότωσε εκατοντάδες αθώους στην προσπάθειά του να στοχεύσει εξτρεμιστές και ρουκέτες, αλλά η Χαμάς φρόντισε να τοποθετήσει τους εξτρεμιστές και τις ρουκέτες της ακριβώς ανάμεσα σε αμάχους. Αυτοί οι αβοήθητοι άμαχοι δεν έχουν καταφύγια για βόμβες (η χρηματική βοήθεια για την Γάζα διατέθηκε αλλού και τα δομικά υλικά χρησιμοποιήθηκαν για να χτιστούν σήραγγες) και συχνά αναγκάστηκαν από τη Χαμάς να παραμείνουν εκεί όπου βρίσκονταν, όταν οι ισραηλινός στρατός τους προειδοποιούσε να φύγουν.

Αυτά είναι τα γεγονότα. Σίγουρα πρόκειται για ένα βρόμικο πόλεμο. Ακόμα και οι δικαιολογημένοι πόλεμοι -και πιστεύω ακράδαντα ότι το Ισραήλ είχε casus belli για να απαντήσει στον καταιγισμό ρουκετών που εξαπέλυσε η Χαμάς εναντίον του- μπορούν να γίνουν βρόμικοι πόλεμοι. Το jus ad bellum (δίκαιο για πόλεμο) δεν εγγυάται το jus in bello (δίκαιο στον πόλεμο). Πάντως γενοκτονία δεν είναι.

Αυτό το δίδυμο, «Εβραίοι» και «Γενοκτονία» γίνεται όλο και πιο δημοφιλές σήμερα στη ρητορική μίσους κάποιων Αράβων και Ευρωπαίων, οι οποίοι είναι πρόθυμοι να αναιρέσουν τη μνήμη του Ολοκαυτώματος (που πολλοί λανθασμένα παρερμηνεύουν ως ένα άλλοθι που επινόησαν οι Ισραηλινοί για να επιτίθενται) και να μετατρέψουν τους Εβραίους σε μαζικούς δολοφόνους. Θα ήθελα να πιστεύω ότι κανένας Ελληνας δεν δέχεται αυτή τη δικαιολογία για την υποβάθμιση του πραγματικού Ολοκαυτώματος, αλλά γνωρίζω ότι κάποιοι το κάνουν.

Οπως αναφέρει και ο Αριστοτέλης, το να είναι κανείς μετριοπαθής δεν σημαίνει ότι πρέπει να βρίσκεται ακριβώς στη μέση. Η πραγματικότητα δεν είναι ποτέ συμμετρική. Η Χαμάς είναι πολύ χειρότερη ως κυβέρνηση απ’ οποιαδήποτε ισραηλινή κυβέρνηση. Οι εξτρεμιστές της Χαμάς και της ισλαμικής τζιχάντ στη Γάζα είναι πολύ πιο βάρβαροι στο πεδίο της μάχης από τον ισραηλινό στρατό. Περικυκλώνουν τους μαχητές τους με παιδιά, αποθηκεύουν το οπλοστάσιό τους σε σχολεία και νοσοκομεία, περιλαμβανομένων των εγκαταστάσεων της UNRWA, και απειλούν ή διώχνουν τους δημοσιογράφους που τολμούν να μεταδώσουν αυτές τις πληροφορίες. Στοχεύουν εσκεμμένα ισραηλινά νηπιαγωγεία και νοσοκομεία με ρουκέτες. Εάν είχαν τη δύναμη πυρός της ισραηλινής Πολεμικής Αεροπορίας και του Πυροβολικού, η σφαγή των Ισραηλινών που θα ακολουθούσε, θα επισκίαζε οτιδήποτε βλέπουμε στη Γάζα σήμερα. Τόσο το Ισραήλ όσο και η Χαμάς έχουν αποτύχει μέχρι στιγμής παταγωδώς σε δύο από τους δεδηλωμένους στόχους τους. Η Χαμάς απέτυχε στην προσπάθειά της να σκοτώσει παιδιά στο Ισραήλ και το Ισραήλ απέτυχε στην προσπάθειά του να μη σκοτώσει παιδιά στη Γάζα. Και αυτό αποτελεί μέρος της ασυμμετρίας της σημερινής μας κατάστασης.

Αλλά τι γίνεται με τη φυλάκιση των κατοίκων της Γάζας σε αυτή τη δύστυχη, πυκνοκατοικημένη, σφυροκοπημένη λωρίδα γης; Πριν από χρόνια δημοσίευσα ένα άρθρο σε γερμανική εφημερίδα χρησιμοποιώντας την αλληγορία του γείτονα που κάθεται στο μπαλκόνι του με ένα μωρό στα πόδια του, πυροβολώντας ταυτόχρονα μέσα στο υπνοδωμάτιο των παιδιών σας. Θα ανταποδίδατε τα πυρά; Ναι, θα το κάνατε. Ο πατέρας μου ο Αμος Οζ πρόσφατα δανείστηκε την αλληγορία μου (στην οικογένειά μου επιτρέπονται τέτοια δάνεια) για να περιγράψει τον σημερινό κύκλο της βίας. Tο Ισραήλ αποχώρησε από τη Γάζα το 2005 μόνο και μόνο για να δει την ανάληψη της εξουσίας από τη Χαμάς και το νότιο Ισραήλ να δέχεται καταιγισμό ρουκετών. Γιατί να μη γίνουν διαπραγματεύσεις για την ειρήνη; Επειδή η Χαμάς επιθυμεί τη διάλυση του Ισραήλ και όλους τους Εβραίους νεκρούς.

Αλλά γιατί να σκαλίζουμε την Ιστορία; Οι σημερινοί αντισημίτες που παριστάνουν τους «αντι-Ισραηλινούς» δεν ενδιαφέρονται για την Ιστορία. Θέλουν να εξαφανιστεί το Ολοκαύτωμα, οι Εβραίοι να είναι οι ένοχοι και να παραμείνουν ένοχοι. Μάλιστα, αυτός είναι ο «νέος αντισημιτισμός» διότι στοχοποιεί το Ισραήλ ως το αρχέτυπο του μεγάλου, κακού υπερ-Εβραίου. Αλλά πρόκειται επίσης για ένα διαχρονικό αντισημιτισμό, διότι είναι μετα-ιστορικός, καθώς βασίζεται στην ψυχολογία αντί στα γεγονότα.

Φοβάμαι ότι η θρησκεία παίζει συχνά έναν παράλογο ρόλο σε αυτήν την ιστορία. Η ισραηλινο-παλαιστινιακή σύγκρουση ποτέ δεν αφορούσε τον Ιουδαϊσμό και το Ισλάμ, αλλά εδάφη και επικυριαρχία. Σήμερα, φανατικοί ισλαμιστές έχουν οικειοποιηθεί τον παλαιστινιακό αγώνα, ενώ ακραίοι ορθόδοξοι Εβραίοι επιμένουν να εγκαθίστανται σε κάθε τμήμα του βιβλικού Ισραήλ εις βάρος ενός συμβιβασμού.

Αυτός είναι και ο λόγος που μετριοπαθείς άθεοι όπως εγώ χρειαζόμαστε όλη την υποστήριξη που μπορούμε να αντλήσουμε από μετριοπαθείς μουσουλμάνους, χριστιανούς και θρησκευόμενους Εβραίους. Η διαχωριστική γραμμή στη σημερινή μάχη δεν είναι ανάμεσα στις τρεις θρησκείες ούτε μεταξύ των θρησκευόμενων και των μη θρησκευόμενων. Η διαχωριστική γραμμή -τώρα είναι η σειρά μου να δανειστώ μια φράση του πατέρα μου- βρίσκεται μεταξύ των φανατικών και των μετριοπαθών.

Επειδή δεν θέλω να πιστεύω ότι οι περισσότεροι Ευρωπαίοι, ή ακόμα και οι περισσότεροι Αραβες, θέλουν να τροφοδοτούνται με ψέματα και να ποτίζονται με μίσος. Επειδή ως μελετήτρια του Διαφωτισμού και φιλελεύθερη πολιτικά πιστεύω ότι ο ορθολογικός διάλογος, σε συνδυασμό με την ανθρώπινη συμπόνια, τελικά θα κερδίσουν. Επειδή ως ανθρωπίστρια, Ισραηλινή, Εβραία, και σιωνίστρια που πιστεύει στη λύση δύο κρατών, προσδοκώ ότι η ελπίδα θα κερδίσει. Αλλά μόνο εάν βοηθήσουμε η ελπίδα να κερδίσει.
* Ιστορικός και συγγραφέας. Δημοσιεύθηκε στο Christ & Welt και αναδημοσιεύεται στην «Κ» σε ελληνική εκδοχή κατ’ αποκλειστικότητα με την άδεια της συγγραφέως

8 σχόλια:

  1. Ρητά και κατηγορηματικά, ΔΕΝ είμαι αντισημίτης, είμαι όμως αντιεβραίος - όχι απλώς αντι-ισραηλινινός. Η κ. FANIA OZ-SALZBERGER παρά την τοποθέτησή της βάζει φοβάμαι πάρα πολλές "δικαιολογίες, «αλλά» και συμμετρίες". Εξηγούμαι:
    Πέρα απο τις σκηνές που είδαμε όπου "απλοί" Ισραηλινοί ζητωκραύγαζαν με κάθε έκρηξη στην Γάζα, πέρα απο τα τραγούδια περί μη ύπαρξης σχολείων στο μέλλον στη Γάζα λόγω έλλειψης παιδιών - διαβάζω πως αυτοί που ζητούν μετριοπάθεια απο την κυβέρνησή τους είναι ελάχιστη έως ανύπαρκτη μειοψηφία.
    Δεν είναι μόνο ακραίοι ορθόδοξοι Εβραίοι που επιμένουν να εγκαθίστανται σε κάθε τμήμα του βιβλικού Ισραήλ - δηλαδή να φτιάχνουν οικισμούς στα εδάφη που βάσει συμφωνίας είχαν παραχωρηθεί στους Παλαιστίνιους. Ακόμη τα εκατομμύρια Εβραίοι που ζουν εκτός Ισραήλ (κυρίως ΗΠΑ) είναι απολύτως «συμμέτοχοι» στον εξανδραποδισμό των Παλαιστινίων απο τους Ισραηλινούς φροντίζοντας να μην υπάρχουν αντιδράσεις απο τον δυτικό κόσμο.
    Στην Γάζα απαγορεύουν να φτιάξουν λιμάνι, ακόμη και τα αλιευτικά δικαιούνται να ανοίγονται ελάχιστα. Τους είχαν επιτρέψει να φτιάξουν αεροδρόμιο - όπου το τσεκάρισμα των επιβατών γινόταν απο Ισραηλινούς - και στη συνέχεια το κατέστρεψαν κομμάτι κομμάτι.
    Είναι αστεία η δικαιολογία ότι η Χαμάς τοποθετεί τους εξτρεμιστές και τις ρουκέτες της ακριβώς ανάμεσα σε αμάχους ακόμη κι αν ευσταθεί. Καθόλου δεν πείθομαι ότι "το Ισραήλ απέτυχε στην προσπάθειά του να μη σκοτώσει παιδιά στη Γάζα". Με την διαφορά στρατιωτικής ισχύος που έχουν, αν θα ήθελαν θα μπορούσαν να αποφύγουν τον θάνατο τόσων αμάχων. Απλώς, αν οι Παλαιστίνιοι είχαν τη δύναμη πυρός της ισραηλινής πολεμικής αεροπορίας και του πυροβολικού τότε θα είχε υπάρξει έντιμος συμβιβασμός - δεν θα είχαμε πόλεμο Γολιάθ - Δαυίδ που μάλιστα δεν έχει και σφεντόνα.
    Δεν παραβλέπω την εγκληματική πολιτεία της Χαμάς - πιστεύει όμως κανείς πως ο βασικός λόγος που η Χαμάς κυριαρχεί στην Γάζα είναι άλλος απο την εγκληματική πολιτική του Ισραήλ;
    Μπάμπης

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Αλίκη, ίσως έπρεπε να είμαι λίγο πιο αναλυτικός, ήδη όμως το σχόλιο ξεχείλωνε. Δυο χαρακτηριστικά παραδείγματα: Οι πιο "ακραίοι" έποικοι είναι οι Εβραίοι της διασποράς που επιστρέφουν, ιδίως αυτοί απο την Ρωσία - γραμμένο αυτό. Ακόμη το πανίσχυρο Εβραϊκό lobby στις ΗΠΑ είναι που ρυθμίζει ουσιαστικά την πολιτική των ΗΠΑ απέναντι στο Ισραήλ (πλήρης ανοχή) και την Παλαιστίνη (αδιάφορο σφύριγμα).
      Μπάμπης

      Διαγραφή
    2. @ Ανώνυμος30 Αυγούστου 2014 - 11:43 π.μ.

      Πειράχτηκες που οι Ισραηλινοί πανυγήριζαν για τον "πόλεμο εναντίον των ισλαμοφασιστών" της Χαμάς. Εσύ Ελληνάρα Schienellina δεν είσαι που ζητωΚΡΑΥΓάζεις για ψύλλου πήδημα, "ζήτω η Ελλλαδάρα. Ζήτω η Νίκη.!", σε πειράζουν οι εχθροί του θεού σου του Χίτλερ, εξευτελισμένε [νοητικέ] υπήκοε των Γερμανών..

      Aς πιάσουμε κάτι εντελώς χειροπιαστό!
      Τι γνώμη έχεις ρε κ8ραδόμαγκα για την αποκρατικοποίηση των 14 περιφερειακών αεροδρομίων;

      Ω, παρδόν! Είναι εκποιήσεις, αλλά όχι αποκρατικοποιήσεις/ιδιωτικοποιήσεις, ένεκα που συνεχίζουν να ανήκουν σε κράτος, το ..γερμανικό κράτος, μέσω της Fraport!


      Χεσσεκρατία: στο εικοσαμελές Διοικητικό Συμβούλιο της Φραπόρτ, τρία μέλη στέλνει η περιφέρεια Χέσσης, δύο ο δήμος Φραγκφούρτης, ένα η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας (Bunsdesrepublik), τέσσερα είναι αντιπρόσωποι ιδιωτών μετόχων, και δέκα είναι εκλεγμένοι των εργαζομένων (συνδικαλιστές, άρα πουθενάδες στην λήψη αποφάσεων) ..

      http://static.pblogs.gr/f/535841-Fraport.jpg

      Διαγραφή
  2. @ Μπαμπη: Φοβάμαι οτι η αρχική σας δηλωση "είμαι αντιεβραιος" δεν τεκμηριώνεται απο τα επιχειρήματα που ακολουθούν. Αναφέρονται ολα στην πολιτικη του Ισραήλ στη Γάζα, δηλαδη σε μια συγκεκριμένη κρατική πολιτικη, μια συγκεκριμένη χρονική στιγμή. Πως μπορούν αυτα να δικαιολογήσουν την προκατάληψη απεναντι σε μια ολόκληρη φυλή;

    Αλικη

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εγώ με τη σειρά μου πιστεύω πως οποιαδήποτε δήλωση ξεκινάει με τις λέξεις "είμαι αντι-" (συμπληρώστε μόνοι σας το κενό) περιέχει στοιχεία φανατισμού και μισαλλοδοξίας, διατυπώνεται όχι για να προκαλέσει διάλογο αλλά για τη δημιουργία εντυπώσεων, αφού στερείται λογικών επιχειρημάτων (αντιθέτως βρίθει συναισθημάτων), και ως εκ τούτου δεν πρέπει να λαμβάνεται σοβαρά υπ'όψη.

    Προσωπικές απόψεις, και όχι απαραίτητα σωστές.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Αντί για άλλη απάντηση, η σημερινή (1/9 καλό μήνα Λέων) είδηση απο το in.gr : Σε "δέσμευση" και κατανομή περίπου χιλιών στρεμμάτων κοντά σε ισραηλινό οικισμό στη Δυτική Όχθη προχωρά το Ισραήλ.
    Μπάμπης
    Όπως μπορεί κάποιος να είναι υπέρ κάποιου "-ισμού" βάσει επιλογών και σκέψεων, εξ ίσου καλά μπορεί να είναι και "αντι"

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. @ Ανώνυμος30 Αυγούστου 2014 - 11:43 π.μ.

    Πειράχτηκες που οι Ισραηλινοί πανυγήριζαν για τον "πόλεμο εναντίον των ισλαμοφασιστών" της Χαμάς. Εσύ Ελληνάρα Schienellina δεν είσαι που ζητωΚΡΑΥΓάζεις για ψύλλου πήδημα, "ζήτω η Ελλλαδάρα. Ζήτω η Νίκη.!", σε πειράζουν οι εχθροί του θεού σου του Χίτλερ, εξευτελισμένε [νοητικέ] υπήκοε των Γερμανών..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Πάντως βέλτιστη λύση για το Παλαιστινιακό Ζήτημα είχε εξευρεθεί με την συμφωνία του Όσλο το 1993, από Γιασέρ Αραφάτ, Γιτζάκ Ράμπιν και Μπιλ Κλίντον...

    Όσοι αρμόδιοι ασχολούνται αντικειμενικά με το θέμα σήμερα, πρέπει να πειστούν για την αναγκαιότητα επανίδρυσης της Παλαιστινιακής Αρχής στα συμφωνηθέντα του 1993, με επιπλέον μέτρα, την υπόγεια σιδηροδρομική διασύνδεση της Λωρίδας της Γάζας, με την Δυτική Όχθη, και την κατάργηση των πιο οψίμων από τους εποικισμούς Ορθοδόξων Εβραίων στην Δυτική Όχθη.

    Αν ένας άνθρωπος αξίζει πραγματικά "Νόμπελ Ειρήνης", αυτός είναι ο εκλιπών πρωθυπουργός του Ισραήλ, Γιτζάκ Ράμπιν. http://lefobserver.blogspot.gr/2011/02/yitzhak-rabin.html Oι Γιτζάκ Ράμπιν, Μπιλ Κλίντον, και Γιασσερ Αραφατ στις 13 Σεπτέμβρη του 1993, κατά τη διάρκεια της Συμφωνίας του Όσλο σχεδόν επιλύουν το Παλαιστινιακό Ζήτημα, με την εξαίρεση λεπτομερειών όπως το ζήτημα των ακροδεξιών (σιωνιστές) εποίκων που αρνούνταν ν’αποσυρθούν από τα κατεχόμενα, αλλά και οι συγκοινωνίες μεταξύ της Λωρίδας της Γάζας και της Δυτικής Όχθης (εύκολοοο: ένα μετρό μεταξύ Γάζας και Χεβρώνας αρκεί!). . http://archives.radio-canada.ca/c_est_arrive_le/09/13/

    ΑπάντησηΔιαγραφή